روش های فیزیوتراپی زانو

درد زانو معمولا براثرآسیب دیدگی یا بیماری ایجاد می شود. رایجترین بیماری که برروی زانو تاثیرمی گذارد بیماری آرتروز زانو است. آسیب دیدگی زانو می تواند براثرضربه مستقیم یا حرکات ناگهانی که منجربه کشیده شدن زانو درحین انجام فعالیت ها می شود رخ دهد. درد زانو اغلب با بروز آسیب دیدگی هایی که باعث پارگی […]

فیزیوتراپی شانه

برای تسکین درد عضلات سر شانه که به علت در رفتگی کتف و شانه رخ می دهد، می توانید از حرکات و  ورزش های مناسب استفاده استفاده کنید. درد شانه که به علت های شانه یخ زده، شکستگی، التهاب، بیماری، پارگی، چسبندگی، کشیدگی، گرفتگی و یا حتی تعویض مفصل شانه ای که به علت ساییدگی […]

فیزیوتراپی در منزل: توانبخشی بیمار بعد از سانحه و بیماری در خانه

مقاله ی حاضر سعی دارد که روشهای فیزیوتراپی در منزل (خانه) را توضیح دهد. تمرینات فیزیوتراپی تمرینات حرکتی و روشی فیزیکی است که برای کاهش درد و افزایش تحرک مفاصل فرد استفاده می شود.متخصصان فیزیوتراپ اغلب تمرینات فیزیوتراپی را برای درمان بیماران انجام میدهند . فیزیوتراپی در خانه برای چه افرادی مناسب است؟ غالبا افرادی که […]

درمان آرتریت کودکان

مهم ترین اقدامات درمانی این بیماری عبارتند از : درمان آرتریت کودکان با دارو ،فیزیوتراپی ، عمل جراحی

داروهای درمان آرتریت کودکان

این بیماری ممکن‌ است‌ خفیف‌ یا شدید باشد و این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر درمان قطعی و دائمی نمی‌شود.‌، اما با تشخیص‌ زودهنگام‌ ، می‌توان‌ درد بیمار را تخفیف‌ داد، از بروز ناتوانی‌ و معلولیت‌ ناشی از  آرتریت کودکان جلوگیری‌ به‌ عمل‌ آورد، و عمر طبیعی‌ توأم‌ با فعالیت را برای‌ بیمار به‌ ارمغان‌ آورد. با درمان‌ محافظه‌کارانه‌ ، علایم‌ در ۷۵% بیماران‌ در عرض‌ یک‌ سال‌ بهبود می‌یابند. اما حدود ۱۰%-۵% بیماران‌، علیرغم‌ درمان‌ آرتریت کودکان ، نهایتاً معلولیت‌ پیدا خواهند نمود.

داروهای ضد التهاب مثل بروفن یا ناپروکسن موجب کاهش درد و التهاب در کودک مبتلا به آرتریت میشود. اگر مشکلات با این داروها درمان نشود از داروهای دیگر مانند متوترکسات یا داروهای دیگر هم برای درمان استفاده میشود. کورتیکوستروئید ها مل پردنیزون هم در موارد شدید آرتریت کودکان کاربرد درمانی دارد . البته عوارضی مثل افزایش وزن، ضعیف شدن استخوان، اختلال رشد و افزایش ابتلا به عفونت از عوارض احتمال مصرف کورتیکوستروئید ها است. گاهی اوقات لازم شود تا بمدت چندین سال از درمان دارویی استفاده کند.

داروهای موثر در آرتریت کودکان عبارتند از:

داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروئیدی‌، از جمله‌ آسپیرین و سایر سالیسیلاتها

داروهای‌ کورتونی که‌ معمولاً درد را به‌ طور سریع‌ و مؤثر برای‌ مدت‌ کوتاهی‌ برطرف‌ می‌کنند، اما در استفاده‌ طولانی‌ مدت‌، کمتر اثر بخش‌ هستند. این‌ داروها ممکن است همچنین از تخریب‌ پیش‌ رونده مفصل‌ جلوگیری‌ کنند. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ تزریق‌ کورتیزون‌ به‌ داخل‌ مفصل‌ نیز درد را فقط‌ به‌ طور موقتی‌ بهبود می‌بخشد. ولی گاهی‌ اثرات‌ جانبی‌ زیانباری‌ به‌ بار می‌آورند.

درمان داروهای ضد روماتیسمی مانند ترکیبات‌ طلا، سولفاسالازین، پنی‌سیلامین، کلروکین و … .

درمان داروهای‌ سرکوب‌ کننده ایمنی‌ مثل متوتروکسات و … .

گاهی اوقات ممکن است در مفاصل شدیدا آسیب دیده ناشی از آرتریت درمان جراحی لازم باشد.

فیزیوتراپی

مهمترین اقدام فیزیوتراپ برای درمان آرتریت کودکان آموزش و انجام نرمش هایی است که کودک با استفاده از آنها دامنه حرکات مفاصل و قدرت عضلات اندام هایش را زیاد میکند.

شنا ورزش بسیار خوبی برای درمان این بیماری است. در این بیماری موقعی که مفاصل متورم میشوند پزشک معالج ممکن است تا مدتی از اسپلینت استفاده کند تا مفصل کمتر حرکت کند. این کار در درمان درد و تورم موثر می باشد و احتمال تغییر شکل مفصل هم کاهش میابد.

استفاده از گرمای موضعی میتواند تا حد زیادی درد مفصلی آرتریت کودکان را درمان کند.

 درمان جراحی

بیماران بندرت نیاز به درمان جراحی پیدا میکنند. گاهی اوقات ممکن است تغییر شکل در مفصل یا مشکلات تاندونی آرتریت کودکان در بیماران نیاز به انجام درمان جراحی داشته باشد.

برای مطالعه ” آرتریت در کودکان” کلیک کنید .

فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون (PD) دومین عامل بیماری شایع در بین ناهنجاری‌های مغزی پس از بیماری آلزایمر است. این بیماری در مردان بیشتر از زنان مشاهده می‌شود. افراد در همه گروه‌های نژادی می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند، اما این مشکل کمتر در بین افراد ساکن در مناطق آمریکا و آفریقا و آسیا مشاهده می‌شود. در اکثر مواقع، علائم پارکینسون در بین افرادی مشاهده می‌شود که در حدود سن ۶۰ سال هستند. علائم این بیماری شامل سفتی (خشک شدن)، لرزش (تکان)، کندی حرکت، و مشکلات در حفظ تعادل است. به خاطر این علائم، افراد مبتلا به پارکینسون با ریسک و خطر افتادن و شکستن استخوان‌ها مواجه می‌شوند. روش های درمان شامل دارو درمانی و فیزیوتراپی پارکینسون می باشد و در برخی موارد ممکن است از عمل جراحی برای بیمار استفاده شود.

– درمان دارویی پارکینسون طبق نظر متخصص مغز و اعصاب صورت می گیرد

– درمان جراحی که دربرگیرنده تخریب مناطق مختلفی درتالاموس جهت ازبین بردن انواع لرزش و اختلالات حرکتی است که البته پس از عرضه درمان های دارویی پارکینسون کاهش یافته است.

همچنین ازطریق تحریک مزمن با فرکانس بالای هسته های قدامی-وسطی تالامیک,گلوبوس پالیدوس داخلی و هسته ساب تالامیک مشخص شده است که برای لرزش (ترمور),دیس کینزی و دیستونی بی خطرتر و موثرتر از تخریب بافتی است.تکنیک های پیوند مغز با تاثیر بر سیستم دوپامینرژیک استریاتال تکامل یافتند.در ابتدا اتوگرفت های مدولاری آدرنال انجام می شد ولی اخیرا بافت جسم سیاه جنین انسان,نتایج امیدوارکننده ای را فراهم ساخته است که نیاز به بررسی های بیشتری دارند.

– درمان پارکینسون با فیزیوتراپی

تکنیک های فیزیوتراپی بر روی عوارض عضلانی – اسکلتی متمرکز شدند و سعی در افزایش دامنه حرکتی مفاصل,کاهش رژیدیتی,بهبود هماهنگی,افزایش انعطاف پذیری و حفظ توانایی های عملی دارند.

دو دلیل واضح برای ارجاع زودرس افراد مبتلا به بیماری پارکینسون به فیزیوتراپی عبارتنداز:

۱- نیاز بیماران به آگاهی در جهت حفظ انعطاف پذیری عضلانی-اسکلتی

۲- آگاهی به بیماران جهت حفظ یک شیوه زندگی فعال و کاستن میزان تخریب و زوال ذهنی که می تواند منجر به کاهش فعالیت فیزیکی و ذهنی گردد.

به طور کلی اهداف درمانی فیزیوتراپی شامل موارد ذیل می باشد:

جلوگیری کردن از کوتاهی ها و تصحیح پوسچر غلط در بیماران پارکینسون

افزایش دامنه حرکتی عملکردی بیماران در تمام مفاصل

جلوگیری یا به حداقل رساندن آتروفی عضلانی بیماران ناشی از عدم استفاده(disuse Atrophy) و ضعف عضلانی ( Muscle Weakness)

افزایش آگاهی های پوسچرال و واکنش های تعادلی همراه با اطمینان دادن به بیمار

بهبود وضعیت راه رفتن (gait) ازطریق کلامی و افزایش توجه بیمار مبتلا به پارکینسون

حفظ یا بهبود میزان استقامت فرد(Endurance) وهمچنین آموزش روشهای حفظ انرژی به خانواده بیمار

آموزش استراتژی های شناختی و ادراکی به بیماران

کمک کردن به تطابق روانی بیماران پارکینسون در ناتوانی مزمن و اصلاح شیوه زندگی

بهبود سیستم تنفسی ازطریق افزایش ظرفیت حیاتی و افزایش expansion قفسه سینه.افزایش کارایی سیستم تنفسی هم باعث کاهش میزان خستگی بیماران می شود و به بهبود گفتار بیماران پارکینسون کمک می کند.

برای مطالعه ” توانبخشی در درمان پارکینسون ” کلیک کنید .

فیزیوتراپی

 post_image

فیزیوتراپی یکی از زیرشاخه های توانبخشی می باشد که به افراد آسیب دیده و ناتوان کمک می کند تا بر مشکلات خود فائق آیند و بتوانند کارهای روزمره خود را انجام دهند.این روش نوعی درمان است که با صبر و حوصله آمیخته شده است.
این روش شیوه ای از درمان بیماری ها و اختلالات عصبی، ماهیچه ای و اسکلتی است که با استفاده از تجهیزات مکانیکی، گرما یا برق و با استفاده از وسایل کمک توانبخشی مانند واکر و عصا، شیوه های درمان توان بخشی را بر روی افراد پیاده می کند.

فیزیوتراپ

فیزیوتراپ فردی است که این کار را انجام می دهد و ارتباط نزدیکی با پزشک دارد.
این وظیفه فیزیوتراپ است که با بررسی علایم بیماران و وضعیت سلامتی آنها، مشکل بیمار را تشخیص داده و کار خود را آغاز کند

فیزیوتراپیست

فیزیوتراپیست برنامه های توان بخشی را بر روی بیماران در طی جلسات مختلف انجام می دهد و روند پیشرفت بیمار در طی جلسات مختلف را بررسی می کند.

انـواع درمـان‌های فیزیوتراپی

به‌طور کلی درمان‌های فیزیوتراپی به سه دسته تقسیم‌ می‌‌شوند. دسته اول تحت عنوان الکتروتراپی شناخته می‌شوند که در آن دستگاه‌هایی مثل تحریک الکتریکی، امواج فراصوت و لیزر مورد استفاده قرار می‌گیرند. دسته‌دوم شامل تمرین درمانی و تجویز ورزش‌های خاص تقویتی، کششی و تعادلی هستند و دسته سوم، درمان‌های دستی مثل ماساژ و تکنیک‌های مختلف و متنوع هستند که توسط دستان فیزیوتراپیست اعمال می‌شوند.

برای مطلعه ی بیشتر  فیزیوتراپی کلیک کنید

بالا و پایین رفتن از پله با واکر

post_image

با واکر میتوان از پله بالا و پایین رفت. البته مقصود، بالا و پایین رفتن فقط از یک پله است. وسیله مناسبی برای بالا رفتن از چند پله نیست. برای اینکار میتوان از سمت جلو از پله بالا و پایین رفت و یا میتوان از پشت و عقب عقب از پله بالا رفت. روش هر کدام در زیر توضیح داده میشود.

توجه داشته باشید که در ادامه مطالب منظور از پای مشکل دار همان پایی است که ضعیف تر است، درد دارد، آسیب دیده و یا تحت عمل جراحی قرار گرفته است

بالا رفتن از پله با واکر به سمت جلو

واکر را کاملا به پایین پله بچسبانید بطوریکه پایه های جلویی آن به پایین پله تماس پیدا کند
واکر را بلند کرده و هر چهار پایه آن را بر روی سطح بالایی پله قرار دهید
در حالیکه با هر دو دست خود به سمت پایین بر روی دسته ها فشار وارد میکنید پای سالم و قوی خود را بلند کرده و بر روی سطح بالایی قرار دهید
سپس به طرف جلو خم شوید و پای مشکل دار را هم بلند کرده در کنار پای دیگر قرار دهید

بالا رفتن از پله با واکر به سمت عقب

پشت به پله قرار بگیرید بطوریکه پشت پاهای شما با پایین پله تماس داشته باشد
کمی بر روی واکر خم شوید، با هر دو دست خود بر دسته ها رو به پایین فشار آورید و پای قویتر خود را بلند کرده و به پشت برده و بر بالای پله قرار دهید
در حالیکه تمام وزن خود را بر روی پای سالم قرار داده اید پای مشکل دار را همراه با واکر به بالا بیاورید

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

توانبخشی چیست؟

post_image

در علوم بهداشتی، توانبخشی یا بازتوانی (به انگلیسی: Rehabilitation) فرآیندی است که در آن به فرد توانخواه کمک می‌شود تا توانایی از دست رفته خود پس از یک واقعه، بیماری یا آسیب را که منجر به محدودیت عملکردی وی شده است مجدداً به دست آورد. توانبخشی حوزه علمی بسیار وسیعی در مجموعه خدمات بهداشتی و درمانی محسوب می گردد و به افراد کمک می‌کند تا پس از ابتلا به مشکلاتی نظیر سکته، ضایعات نخاعی، جراحی‌های ارتوپدی، ضربه مغزی، سوختگی، کم شنوایی، اختلال پردازش مرکزی شنوایی، مشکلات تعادل و غیره، تا حد امکان بر مشکل خود غلبه نموده و استقلال عملکردی قبلی را باز یابد.

اصول

توانبخشی به معنای بازتوانی و بازگرداندن توانایی‌های یک فرد به حالت حداکثر استقلال اطلاق می‌گردد. در این طب بر خلاف پزشکی هیچگونه دارویی تجویز نمی‌شود و روند بازیافتن تواناییها تدریجی است.

شاخه‌های توانبخشی

با توجه به آن که آین طب بیشتر در مورد کودکان و بزرگسالانی کاربرد دارد که از نظر توانایی‌های جسمی ذهنی و یا گفتاری دچار مشکل می‌باشند رشته‌های دخیل در این فرایندها را شاخه‌ها یا اعضای تیم توانبخشی می‌دانند.این رشته‌ها (به ترتیب حروف الفبا) عبارتند از:

ارتوپدی فنی
بینایی سنجی
شنوایی‌شناسی
طب فیزیکی و توانبخشی
فیزیوتراپی
کاردرمانی
گفتاردرمانی
مددکاری اجتماعی
مدیریت توانبخشی

کاربرد ها

همه روزه بسیاری از مبتلایان دردهای مفاصلی و استخوانی با شکایت درد به پزشک معالج مراجعه نموده و گاهی بیمار پس از ماههای متمادی از مصرف دارو و یا تکرار دوره درمان خسته شده و به خود درمانی متوسل می‌شود. اما به گفته متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی علاوه بر درمان‌های دارویی و جراحی روش‌های درمانی دیگری نیز وجود دارد.

رشته طب فیزیکی و بازتوانی به عنوان یکی از تخصص‌های پزشکی مجموعاً به سه قسمت تقسیم می‌شود:

طب فیزیکی

در این روش به تشخیص و درمان غیر جراحی اختلالات مربوط به فیزیک بدن پرداخته می‌شود مثل تشخیص علت و درمان درد شانه، گردن، کمر و زانوها، متخصصین این رشته علاوه بر استفاده از روش‌های متداول دارویی از درمان‌های غیر دارویی نظیر ورزش درمانی، ورزش در آب، جریان‌های الکتریکی، ماساژ و … در درمان بیماری‌ها استفاده می‌کنند.

توضیح آنکه کمردردها می‌تواند ناشی از دیسک‌های کمری، کمردردهای مکانیکال ناشی از افزایش قوس و آسیب دیسک‌های کمری و فشار بر روی ریشه‌های عصبی باشد و درصد کمی از کمردردهای حاد به جراحی نیازمند است و عمدتاً با روش‌های غیر جراحی می‌توان موارد را کنترل و مداوا نمود.

همانگونه که ذکر شد بسیاری از این کمردردها مکانیکال می‌باشد که مهمترین اقدام جهت درمان تغییر سبک زندگی و پرهیز از عوامل خطر و تقویت عضلات ضعیف شده و بهبود انعطاف پذیری عضلات مبتلا می‌باشد که بدون اقدامات درمانی احتمال عدم بهبودی و یا عود مجدد وجود دارد. همچنین استفاده از مانورهای دستی (مانیپولاسیون) درمان‌های گرمایی، سرمایی و الکتریکی در گروهی از این کمردردها کاربرد دارد.

دردهای زانو در افراد جوان و مسن نیز شایع می‌باشد یکی از شایع‌ترین علل آن در افراد جوان توزیع نامناسب فشار بر روی استخوان کشکک و غضروف آن است ولی در افراد مسن آرتروز و تخریب غضروف مفصلی شایع‌تر است که در هر دو مورد درمان‌های دارویی تسکین موقت ایجاد می‌نماید و راهکار اصلی درمان پرهیز از عوامل ایجاد کننده درد، آموزش حرکات تقویتی و کششی مناسب جهت کاهش درد و جلوگیری از پیشرفت بیماری، استفاده از روش‌های گرمایی و الکتریکی جهت کاهش درد و وسایلی چون کفی‌های طبی، زانوبندهای مناسب و … می‌باشد.

طب الکترود یا گنوزیس

در این قسمت که شامل تستهای تشخیصی مثل نوار عصب و عضله است با بررسی عضلات و اعصاب مشکوک به تشخیص بیماری‌ها کمک می‌کند مثلاً بیماری‌های قطع اعصاب و شبکه‌های عصبی، گیر افتادگی‌های عصبی، بیماری‌های دیسک کمری و گردی مثلاً خواب رفتگی و مورمور شدن دست‌ها که در میانسالی و سنین پیری شایع می‌باشد. پزشک پس از اخذ شرح حال و معاینه کامل با انجام تست نوار عصب و عضله که حساس‌ترین و دقیق‌ترین روش تشخیص این بیماری است برنامه درمانی خود را شروع می‌کند.

طب توانبخشی

که یکی دیگر از محدوده‌های کاری رشته طب فیزیکی و توانبخشی است به معنی بهبود و حفظ حداکثر عملکرد جسمی، روحی و اجتماعی فرد است در این قسمت افراد دچار ناتوانی‌های اکتسابی مانند سکته‌های مغزی و قلبی، بیماران ضایعه نخاعی و بیماران مبتلا به ناتوانی‌های مادرزادی (فلج مغزی) مورد ارزیابی قرار گرفته و تلاش در جهت بهبود عملکرد و کیفیت زندگی فرد صورت می‌گیرد بازتوانی ضایعات ناشی از آسیب‌های ورزشی و شغلی نیز در این قسمت انجام می‌شود.

برای مطالعه بیشتر درمان با فیزیوتراپی کلیک کنید.

فیزیوتراپی و درمان دیسک کمـر

   post_image

فیزیوتراپی شیوه‌ای از درمان بیماری‌ها و اختلالات عصبی-ماهیچه ای-اسکلتی با استفاده از تجهیزات مکانیکی، جریان‌های الکتریکی، مانورهای دستی، تمرینات ورزشی و عوامل فیزیکی دیگر است.

در فتق دیسک کمر عضلات کمری به اسپاسم فرو می‌روند و گودی کمر کمتر و تقریبا صاف می‌شود پس فیزیوتراپ باید تلاش کند تا اسپاسم عضلات را از بین ببرد. بیمار را به صورت طاق‌باز و روی شکم خوابانده و دست‌ها را در پهلو قرار می‌دهیم و به بیمار می‌گوییم نفس عمیق بکشد و نفس را در سینه نگه دارد و بعد آهسته نفس را از دهان بیرون دهد.

با این تنفس عمیق و آرام شکم حرکت می‌کند و عضلاتی که باعث سفتی ناحیه کمر شده بودند بدون اینکه روی کمر فشار وارد آید شل می‌شوند.به این ترتیب عضلات ناحیه کمر را به‌طور غیرمستقیم آزاد می‌کنیم.

در مرحله دوم به بیمار می‌گوییم در همان حالت خوابیده آرنج را خم کند و کف دست‌ها را روی زمین قرار داده، سپس به اندازه بازو بلند شود و تاکید می‌کنیم که عضلات لگن و ستون‌فقرات را وارد انقباض نکند و از ۱۰۰۱ تا ۱۰۱۰ بشمارد.

در مرحله بعد از بیمار می‌خواهیم کف دست‌ها را روی زمین قرار دهد و بنشیند تا گودی کمر را به ۳۰ درجه برساند. این کار را باید به طور مرتب انجام دهند. همان‌طور که می‌دانیم فتق دیسک‌کمر جانبی پشتی است و با فیزیوتراپی فتق را به طرف جلو می‌فرستیم.

تمرین‌های درست فیزیوتراپ وقتی است که درد به تدریج کم شده و به طرف مرکز حرکت کند یعنی اگر درد بیمار در ناحیه پاست به زانو و سپس به کمر برسد. وخیم‌ترین وضعیت در تمرین‌های نادرست وقتی است که کمر بهبود یافته و درد پا شروع شود.

منبع :دکتر شجاعی

درمان دیسک کمر

post_image

دیسکی که پاره شده دیگر قابل ترمیم و اصلاح نیست اما روش هایی وجود دارد که اگر این روش ها به موقع و به طور کامل و صحیح بکار گرفته بشوند می توانند با کنترل درد و علائم و جلوگیری از پیشرفت، بیمار را از استفاده از درمان های جراحی بی نیاز کنند.

زمانی که بیمار درد حاد دارد استفاده از داروهای مسکن، داروهای ضد التهاب، داروهای ضد اسپاسم و بعضی از داروهایی که دردهای ناشی از فشار روی ریشه های عصبی را کنترل می کنند توسط پزشک ممکن است که توصیه بشود. البته جلوگیری از وارد شدن نیروی وزن به سطح دیسک یعنی استراحت و اجتناب از ایستادن و نشستن و فعالیت های فیزیکی هم در زمانهایی که دیسک حاد وجود دارد اکیدا توصیه می شود و مدت زمان استراحت باید توسط پزشک معالج تجویز شود .

استفاده از مدالیته های فیزیکی و فیزیوتراپی و گرمای سطحی و این مسائل می تواند به کنترل درد بیمار کمک کند. در مواردی که درد بیمار با استفاده از این روشها قابل کنترل نباشد و یا در مواردی که ضعف پیش رونده در اندامهای تحتانی مشاهده بشود ممکن است درمان های جراحی برای بیمار توصیه و اجرا بشود.

اما ما چه روشهای درمانی جراحی را برای بیمار انتخاب کنیم و چه با استفاده از روشهای درمانی غیرجراحی مشکلات بیمار را کنترل کنیم در هر دو صورت موفقیت کامل درمان بیمار مشروط به برطرف کردن عوامل فیزیکی است که باعث وارد شدن آسیب به دیسک های بین مهره ای و مهره های ناحیه کمر می شود .

یعنی تقویت عضلات ناحیه لگن، شکم، کمر و اندامهای تحتانی و برطرف کردن کوتاهی های مربوط به این عضلات و اصلاح الگوی رفتاری روزانه یعنی روش نشستن، ایستادن، راه رفتن، حمل کردن اجسام و فعالیت های روزانه کمک بسیار زیادی به کنترل و پیشگیری از وارد شدن نیروهای نامتناسب به کمر و پیشگیری از عود مجدد و یا پیشرفت مشکل بیرون زدگی دیسک ناحیه کمر می شویم.  متخصصین فیزیوتراپی با استفاده از روشهای درمانی مانند برطرف نمودن کوتاهی عضلات به درمان دیسک کمر کمک زیادی می کنند.

منبع: سیمرغ