درمان سکته مغزی بافیزیوتراپی

   post_image

سکته مغزی می‌تواند باعث ضعف یا فلج نیمی از بدن و مشکلات تعادل شود. فیزیوتراپی کمک می‌کند که تا حد ممکن کنترل ماهیچه‌ها و حرکت فرد به حالت عادی بازگردد.
فیزیوتراپی خیلی زود به دنبال سکته مغزی در منزل یا بیمارستان آغاز می‌شود. اگر فرد توانایی جابه‌جایی نداشته باشد، فیزیوتراپ از وضعیت مناسب آنها در تخت اطمینان حاصل می‌کند و وضعیت آنها را به طور منظم تغییر می‌دهد تا از خشک شدن ماهیچه‌ها و مفاصل جلوگیری کند. اگر فردی که دچار سکته مغزی شده است نمی‌تواند روی تخت یا صندلی بنشیند فیزیوتراپ به او کمک می‌کند تا تعادل خود را حفظ کند. پس از این مرحله شخص می‌تواند با کمک بایستد و به آرامی راه برود.
درمان اندام‌های ضعیف یا فلج با حرکات کوچک و ساده آغاز می‌شود. با پیشرفت شخص و قوی‌تر شدن او حرکات پیچیده‌تر، آزمایش می‌شوند و او تشویق می‌شود تا هر دو سمت بدنش را به کار بگیرد. این کار از استفاده بیش از اندازه از سمت سالم جلوگیری می‌کند.
درمان گرفتگی عضلات این بیماران تلفیق انجام حرکات نرمشی و مصرف داروهای ضداسپاسم می‌باشد. در صورتی که گرفتگی عضلات رفع نشود انتخاب آخر جراحی خواهد بود که روی مغز یا روی عضلات و مفاصل صورت می‌گیرد. جراحی موجب از بین رفتن درد و بازیابی برخی از حرکات می‌شود.
به یاد داشته باشید که درد خود را به پزشک اطلاع دهید تا برای برطرف کردن آن راهی پیدا کند. البته روش‌هایی وجود دارند که با امتحان کردن آنها می‌توانید درد خود را کاهش دهید. مثلا استفاده از کیسه آب گرم و نرمش‌های سبک موجب کاهش درد می‌شوند. اندام‌های ضعیف یا فلج را با قرار دادن در وضعیت مناسب یا با استفاده از آتل‌های مخصوص می‌توان در مقابل درد محفاظت کرد. درد شانه که به علت تحمل وزن ناشی از دست فلج به وجود می‌آید را می‌توان با قرار دادن دست روی یک بالش یا بالا نگه داشتن آن کنترل کرد

علائم سکته مغزی و درمان آن با ورزش

 post_image

 

 علائم سکته مغزی

سکته مغزی در اثر نرسیدن خون به مغز ناشی از انسداد یکی از رگ‌ها ایجاد می شود. انسداد هر کدام از رگ‌ها به یک نوع اختلال در اندام‌ها منجر می‌شود و فعالیت یک عضو را متوقف می‌کند.شایعترین علامت اختلال در اندام‌های یک سمت بدن، به طور مثال فلج شدن ناگهانی یک دست و یک پاست. البته هر گونه اختلال ناگهانی در فعالیت و کارکرد مغزی از جمله اختلال در شناخت، تفکر، بینایی و حافظه می‌تواند علامت سکته مغزی باشد. به عنوان نمونه اگر به طور ناگهانی فرد دچار اختلال حافظه شود می‌تواند علامت سکته مغزی باشد. این عارضه به این دلیل اتفاق می‌افتد که خون در یک لحظه به مغز نمی‌رسد.

بسیاری مواقع این علائم به صورت گذرا و قطعی ایجاد می‌شود و به عبارتی علامت مدت کوتاهی ظاهر و بعد مرتفع شود.این علائم از خود سکته هم مهمتر است، زیرا که در این حالت ممکن است حمله بعدی در چند ثانیه یا حتی چند روز بعدی اتفاق بیفتد و برگشت نداشته باشد. به همین دلیل علائم گذرا از علائم سکته مغزی اهمیت بیشتری دارند.

فردی که دچار اختلال ناگهانی و گذرا می‌شوند. مثلاً در یک لحظه بینایی خود را از دست می‌دهد یا دستش از کار می‌افتد یا حافظه‌ خود را از دست می‌دهد و بعد از مدت کوتاهی به حالت عادی باز می‌گردد باید به سرعت به یکی از مراکز اورژانس یا درمانگاهها مراجعه کنند و در صورت تأیید، درمان‌های بعدی را انجام دهند.در صورتی که این علائم گذرا نباشد بیمار باید در اولین فرصت و حداکثر تا ۴ ساعت به پزشک مراجعه کند.

متأسفانه بعضی از افراد خانواده بیمار اقداماتی انجام می‌دهند که بسیار مضر است و ممکن است به مرگ بیمار منجر شود. مثلاً با ظهور علائم سکته مغزی، افراد خانواده به تصور اینکه فشار خون بیمار بالا رفته سعی می‌کنند با خوراندن قرص، فشار خون بیمار را کاهش دهند که این مسئله بسیار خطرناک است و تا پیش از رسیدن اورژانس خانواده بیمار نباید به هیچ اقدامی که جنبه پزشکی دارد دست بزنند.

بالا رفتن فشار خون در هنگام بروز سکته مغزی، نوعی مکانیزم دفاعی بدن است تا خون را از رگی که تنگ شده و مسدود شده عبور دهد. خوردن قرص فشار این مکانیزم دفاعی را بر هم می‌زند و شانس زنده ماندن بیمار را از بین می‌برد.

ورزش های سکته مغزی درکلینیک طب فیزیک و توانبخشی دکتر امید رهیب انجام می شود .

منبع :فرس نیوز

نشانه های سکته مغزی ودرمان آن با پیاده روی

   post_image

سکته مغزی از جمله بیماری‌هایی است که هیچ وقت از باورهای غلط مصون نمانده است. بسیاری تصور می‌کنند این بیماری فقط سراغ افراد سالخورده می‌رود، اما بهتر است بدانیم که امروزه قریب به ۱۵ درصد مبتلایان به سکته مغزی، کمتر از ۵۰ سال دارند. ولی چرا اکثر افراد مبتلا به سکته مغزی به مراکز درمانی مراجعه نمی‌کنند؟
این اتفاق به ناآگاهی مردم از سکته مغزی برمی‌گردد. یکی این‌که علائم این بیماری گذراست، یعنی فرد دچار ضعف گذرای دست، افت بینایی چشم و خواب‌رفتگی در نیمه بدن می‌شود یا کلامش را موقتا از دست می‌دهد.»
این گذرا بودن علائم یا خوش‌خیم تصور می‌شود یا به بیماری‌هایی غیر از سکته مغزی انتساب داده می‌شود، مثل استرس عصبی یا بالا رفتن و پایین آمدن فشار خون. در صورتی که اینها می‌تواند علائم یک سکته مرگبار باشد.
نکته دیگر این است که در گذشته با بیمار مبتلا به سکته مغزی با بی‌اعتنایی برخورد می‌کردند. مثلا همه می‌دانند که بیمار قلبی باید بستری شود و در غیر این صورت بیمار از پزشک حتی شکایت می‌کند، در حالی که در سکته مغزی بیمار تقاضایی از پزشک ندارد و فکر می‌کند مغز دچار آسیب جدی غیرقابل برگشت شده، در صورتی که با رسیدگی بموقع درصد قابل توجهی از این علائم را می‌توان بهبود بخشید.

این نکته بسیار مهم است که خیلی از مواقع به‌علت ترس مردم از سکته قلبی و نا‌آگاهی از سکته مغزی، علائم ناگهانی این بیماری را به سکته قلبی ربط می‌دهند. باید نشانه‌های این دو بیماری را شناخت؛ شایع‌ترین علامت سکته قلبی درد قفسه سینه است همراه با درد در دست چپ و گردن و حالت استفراغ، ولی در سکته مغزی اختلال در کارکرد و تعادل به‌وجود می‌آید.

اما ظاهرا علاوه بر این‌ها درمان‌های این دو بیماری هم کاملا متفاوت است. به طوری که در رسیدگی به بیماران سکته مغزی گاه کارهایی انجام می‌شود که بیمار را دچار مشکلات زیادی می‌کند، مثل گذاشتن قرص زیرزبانی که افت فشار خون را به همراه دارد. این کار شدت اختلال را افزایش می‌دهد، چون مغز این بیمار نیاز به خون‌رسانی دارد و این عمل خون‌رسانی را کاملا مختل می‌کند.

پیاده‌روی و ورزش،راه پیشگیری از سکته مغزی

«با توجه به علل این بیماری بهترین راه برای جلوگیری از آن انجام فعالیت روزانه ۳۰ تا ۴۵ دقیقه است.» دکتر زمانی با اشاره به این جمله اضافه می‌کند: حداقل ۵ روز در هفته پیاده‌روی سریع برای نیم ساعت باید انجام شود. همچنین رعایت رژیم سالم با پرهیز از نمک، چربی و قند فراوان و تکیه بر فرآورده‌های لبنی و فرآورده‌های گوشتی سفید. عدم‌ مصرف سیگار و الکل هم در جلوگیری از این بیماری بسیار موثر است.

منبع : دکتر باقرپور

آزمون انعطاف واستقامت در بیماران سکته مغزی

  post_image

 آزمون انعطاف در بیماران سکته مغزی

انعطاف به طور خاص مهمترین جزء آمادگی جسمانی است که باید هم بعد ازCVA وهم بعد از ضربه مغزی تست شود. اخیرا ثابت شده که ۸۰% سکته ای ها در دهه ۶۰ ،۷۰،۸۰ زندگی وقتی که التهاب مفصل(آرتریت) در بین آنها شایع است قرار دارند. به دنبال ضربه مغزی احتمالا دامنه حرکتی به دلیل ضربه به مفاصل که ممکن است همراه با ضربه مغزی وارد شده باشد، ویا به دلیل کاهش تحرک در طول مراحل حاد دوره بهبودی و احتمال افزایش استخوان سازی وجود داشته باشد محدود می شود. سکته مغزی می تواند باعث ضعف یا اسپاسم عضلانی شده که هر دو دامنه حرکت مفصل را کاهش می دهد. برای اندازه گیری دامنه حرکتی از یک گونیا متر دستی می توان استفاده کرد.

آزمون استقامت در بیماران سکته مغزی

استقامت می تواند با ۶یا ۱۲ دقیقه راه رفتن اندازه گیری شود.

آزمون های عصبی – عضلانی

آزمون های عصبی – عضلانی شامل تحلیل راه رفتن ، شاخص تعادل برگ ، انعطاف فانکشنال ( عملکردی)،ابزار ارزیابی تینتی و شاخص نجات یا فتگان NIH، میباشد.
در زیر مواردی که باید برای تست های ورزشی به طور خاص در نظر گرفت، آمده است:
بسیاری از بیماران که مبتلا به CVA هستند تحت درمان فشار خون وبیماری های قلبی – عروقی قرار دارند.بیمارانی که انقباض اضافی عضلانی دارند ممکن است  از داروهای کاهش دهنده تن عضلانی استفاده می کنند.آرتریت در بیمارانCVA شایع است.کنترل حرکتی کاهش یافته یک اندام شاید ضروری است از دست یا پای سالم برای دوچرخه کارسنج استفاده کنید.یک وسیله ورزشی ممکن است  نیاز باشد که تغییراتی داده شود مثلا از بند برای بستن دست ها و پاها استفاده کنید.بیماران CVA ممکن است در خطر بیماری ها قلبی – عروقی نیز باشند، ارزیابی دقیقECG بسیار ضروری است.ممکن است حس آنها ضعیف شده باشد. بنابراین مراقبت ویژه برای پیشگیری ازآسیب ضروری است.
بیمارانCVA ممکن است به بیماری عروق محیطی هم مبتلا باشند که توانایی آن ها را در حرکت و جنبش کاهش می دهد.

منبع : سلامت نیوز

درمان سکته مغزی با ورزش

  post_image

 بروز سکته ی مغزی، در افرادی که با شدت متوسط و بیشتر ورزش می کنند، در مقایسه با کسانی که کم ورزش می کنند یا ورزش نمی کنند کمتر از نصف است.
شواهد نشان می دهند که برای دستیابی به منافع ورزش در کاهش خطر سکته ی مغزی به ورزش سنگین نیازی نیست. پیاده روی، دوچرخه سواری، باغبانی، حرکات موزون و انجام کارهای مربوط به گل و گیاهان منزل نیز فعالیتهای مناسبی هستند.
مطالعات نشان می دهند که تداوم فعالیت با شدت متوسط برای پیشگیری از سکته ی مغزی، بسیار بیشتر از شدت فعالیت اهمیت دارد.
تکنیکهای ورزشی مختلفی نیز برای بازگرداندن نیروی حرکتی افراد پس از سکته ی مغزی وجود دارد؛ از جمله تمرینات ورزشی DBC مخصوص درمان عوارض بعد از سکته مغزی. این فعالیتها باعث بهتر شدن حرکات عضلانی و افزایش جریان خون شده و تنش، انقباضات عضلانی و سفتی عضلات که در اثر سکته مغزی ایجاد شده اند را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

منبع :دکتر یزدانی

پیاده روی و سکته مغزی

 post_image

پیاده‌روی خطر بروز سکته مغزی را در زنان کاهش می‌دهد.زنانی که دو ساعت یا بیشتر در هفته پیاده‌روی می‌کنند یا معمولا عادت دارند که سریع راه بروند، در مقایسه با زنانی که اصلا عادت به پیاده‌روی ندارند، به میزان قابل توجهی کمتر دچار سکته مغزی می‌شوند.

با پیاده‌روی خطر بروز تمام انواع سکته مغزی از جمله سکته ناشی از تشکیل لخته‌های خونی و نیز سکته ناشی از خونریزی کاهش می‌یابد.
فعالیت و تحرک بدنی از جمله پیاده‌روی منظم یک رفتار و عادت اصلاح کننده مهم برای پیشگیری از سکته مغزی است.
تحرک بدنی برای ارتقای سلامت قلبی و عروقی و کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی ضروری بوده و پیاده‌روی یکی از روش‌های مهم برای رسیدن به تحرک بدنی مطلوب است.

در سکته مغزی ناشی از لخته شدن خون، لخته خونی باعث ایجاد وقفه در جریان خون و مانع رسیدن آن به بخشی از مغز می‌شود. در سکته مغزی گذرا نیز چیزی شبیه همین واقعه اتفاق می‌افتد که زیاد به طول نمی انجامد.

  مهم‌ترین علائم مربوط به سکته مغزی شامل ضعف و کرختی ناگهانی در صورت، بازو و ساق پای یک بخش از بدن، ایجاد اختلال در بینایی، قدرت و هماهنگی، احساس، صحبت کردن و یا توانایی درک صحبت دیگران که ممکن است با گذر زمان بیشتر مشخص شوند، تاری ناگهانی در بینایی به خصوص در یک چشم، از دست دادن تعادل بدن به خصوص همراه با احساس تهوع و استفراغ، تب، سکسکه و یا ایجاد مشکل در بلع، سردرد ناگهانی و شدید بدون هیچ دلیل مشخص و از دست دادن هوشیاری بعد از این حالت و بالاخره سرگیجه مبهم و یا افتادن ناگهانی هستند.

منبع : تندرستی

توانبخشی سکته مغزی با ورزش

 

  post_image

 در سال‌های اخیر سن سکته مغزی به تدریج پایین‌تر آمده است و از هر پنج نفر که مبتلا به سکته شده‌اند، یک نفر زیر ۵۵ سال سن دارد. ممکن است ناشی از افزایش در عوامل ریسک از جمله دیابت، چاقی و کلسترول باشد.

سکته مغزی یک بیماری غیر پیش‌رونده است که علائم آن ابتدا شدید است ولی با گذشت زمان و درمان مناسب کاهش پیدا می‌کند. سکته مغزی تأثیرات فراوانی بر زندگی یک فرد می‌گذارد. این ضایعه ممکن است باعث ناتوانی فرد برای مدت طولانی شود و مشکلات فیزیکی، روانی و اجتماعی پیچیده‌ای برای او ایجاد کند.

عوامل خطرساز سکته مغزی

عوامل خطرساز در بروز سکته‌های مغزی عبارتند از: فشار خون بالا، کلسترول بالا، تنگی عروق، دیابت، بیماری‌های قلبی، کشیدن سیگار، مصرف بیش از اندازه نوشیدنی‌های‌ الکلی، بی‌تحرکی، چاقی و مصرف قرص‌های ضدبارداری.

کار درمانی DBC سکته مغزی

در کاردرمانی بیماران سکته مغزی، مشارکت اطرافیان در توانبخشی بیمار است. کاردرمان از همان ابتدا( زمانیکه بیمار هنوز در بخش حاد به سر می برد) نحوه انجام تمرینات و نحوه درگیر کردن بیمار در فعالیت های روزمره ی زندگی را به اطرافیان بیمار آموزش می دهد تا با این کار آن ها را در درمان بیمار سهیم کند، زیرا تمرینات کاردرمانی و توانبخشی زمانی موفق است که با تکرار زیاد انجام شود تا بهبودی حاصل شود.

منبع : طب فیزیک و توانبخشی دکتر فروغ

 

سکته مغزی و ورزش های آن

  post_image

سکته مغزی

نوعی از سکته مغزی زمانی اتفاق می افتد که خون کافی به بخشی از مغز نمی رسد و باعث مرگ سلولها در آن بخش می شود.

ورزش های سکته مغزی

ورزش می تواند با کاهش درد و رنج بیماران مزمن ،افزایش کیفیت عملکرد روزانه و بهبود کیفیت زندگی به افراد مبتلا به بیماریهای مزمن کمک کند.

ورزش عامل مهمی در کمک به بیماران برای بهبود یافتن از چنین وضعیتی است.
ورزش ممکن است به سلول های مغز در نزدیکی محل سکته کمک کند تا اکسیژن بیشتری دریافت کنند و قدرت و هماهنگی عضلات آسیب دیده را بهبود بخشد. سکته ی مغزی ممکن است محدودیتها و اختلالات فیزیکی مختلفی برای فرد ایجاد کند.
توصیه های ورزشی برای این افراد بسته به نوع و شدت سکته ی مغزی و محدودیتهای افراد متفاوت است.
انواع ورزش برای بهبودی از سکته مغزی و پیشگیری از آن شامل : ورزشهای ایروبیک ، تمرینات قدرتی و کششی هستند.

منبع :سلامت نیوز

تاثیرتمرینات ورزشی درسکته مغزی

  post_image

سکته دوباره و بیماری عروق کرونری (CAD) منجر به مرگ می شود. اما اخیرا تحقیقات ثابت کرده است که ورزش به تنهایی تا حدود ۲۰%‌‌ِ یا بیشتر می تواند باعث کاهش مرگ و میر شود.
بعد از سکته  تمرینات با دوچرخه پایی به میزان۶۰% Vo2peak را بهبود بخشیده و تمرین با تردمیل حداکثر مصرف اکسیژن ، واکنش به فشار کار، فشار خون، ضربان قلب استراحت و سطح کلسترول را نیز بهبود بخشیده است. تمرین پس از سکته با افزایش سرعت راه رفتن کاهش کمکی گردش و بهبود عملکرد حرکتی رابطه دارد.
تمرینات ورزشی خاص موجب کاهش فواید تمرین می شوند مثلا تمرینات هوازی، راه رفتن و آمادگی بدنی را بهبود می بخشد اما در بهبود فعالیت های روزانه ی زندگی تاثیر ندارد . انجمن قلب آمریکا تمرینات کششی ، انعطاف ، تعادل و هماهنگی را ۲یا۳ بار در هفته پیشنهاد می کند. بعد از سکته، ضعف عضلانی به وجود می آید که تمرینات مقاومتی سبک ۲یا۳ روز در هفته موثر است. پس از سکته تمرینات مقاومتی به بهبود در انجام فعالیت های روزانه و افزایش سرعت و مسافت  راه رفتن بستگی دارد. نظارت لازم باید انجام شود تا ازبیش تمرینی جلوگیری شود، بیش تمرینی در یک تحقیق که تمرین راه رفتن وقدرتی را مورد مطالعه قرارداده است به عنوان یک عامل آسیب رسان شناخته شده است. در حالی که اکثر بیماران ضربه ی مغزی جوان هستند ظرفیت جسمانی و استقامتی آن ها به شدت با آسیب به چند سیستم کاهش یافته است. ورزش به طور معنی داری Vo2peak ، استقامت و قدرت عضلانی را در این بیماران به خاطر افزایش استقلال، تحرک کار آمدترو بهبود فعالیت های شغلی افزایش می دهد. به علاوه افرادی که بعد از ضربه مغزی ورزش کردند عموما افسردگی و علائم cognitive کمتری را گزارش کرده اند.

منبع :سلامت نیوز

اثر ورزش برسکته مغزی و قلبی

   post_image

یکی از علل اصلی مرگ و میر در جهان بیماری های قلبی و سکته قلبیست.سکته قلبی در اثر تنگی شدید و انسداد عروق تغذیه کننده قلب ( عروق کرونر ) به وجود می آید،علت اصلی و مهم تنگی و انسداد عروق کرونر قلب،سفت و سخت شدن جدار عروق می باشد و

مهمترین عوامل  بیماری های این عروق عبارتند از:

۱-افزایش چربی های مضر خون ۲- افزایش فشار خون ۳- مصرف سیگار ۴- عدم تحرک ۵- بیماری قند ۶- چاقی ۷- ناراحتی یا غم و اندوه ۸- ارث

اثر ورزش روی قلب و کاهش سکته قلبی و مغزی

از دیرباز به ورزش به عنوان یک روش درمانی و یکی از شیوه های پیشگیری سازنده از بروز بیماریها،خصوصا بیماریهای قلبی و عروقی توجه شده است.تحقیقات و مطالعات نشان داده اند که فعالیت های بدنی و ورزش مناسب به صورت طولانی مدت در پیشگیری از بیماری های قلبی دخالت زیادی دارد . این نکته هم باید اضافه کنم که اخیرا در طی تحقیقاتی که توسط کمیته پزشکی المپیک بر روی ۴۸ هزار مرد و زن صورت گرفته،میزان ابتلا به سکته قلبی ومغزی درمیان کسانی که ورزش می کنند ۶۰ درصد کمتر از افراد غیر ورزشکار و عادی می باشد.

به طور کلی ورزش مرتب و مداوم به میزان حداقل ۳ روز در هفته و هر بار به مدت ۲۰دقیقه تا نیم ساعت به طوریکه  در طی این فعالیت ورزشی ،ضربان قلب حدود ۱۲۰-۱۱۰ بار در دقیقه ( مطابق سن هر فرد ) برسد می تواند حد مناسبی از فعالیت فیزیکی را برای فرد مهیا سازد.

همچنین ورزش باعث افزایش جریان خون در مغز می شود که باعث جلوگیری از لخته شدن خون و به آزاد شدن فاکتورهای رشد بر روی سلول های عصبی و از سوی دیگر باعث آزاد سازی بعضی ترکیبات مثل سروتونین و اپی نفرین می شود که در نتیجه می تواند از سکته مغزی جلوگیری نماید.

منبع : وبلاگ خوشاچاهو