تشخیص بیماری های مفصلی با آرتروسکوپی

روند تشخیص بیماری های مفصلی معمولا مراحل خاصی دارد. پزشک ابتدا سعی می کند با صحبت کردن با بیمار، اطلاعات لازم در مورد مشکلات وی را از او بگیرد.

 سپس وی را معاینه می کند و بعد از آن از طریق انجام آزمایشات و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن یا ام آر آی سعی می کند به تشخیص بیماری نزدیک تر شود.

گاهی اوقات بعد از انجام اقدامات ذکر شده، تشخیص دقیق بیماری امکانپذیر نیست. در این موارد ممکن است بتوان از طریق آرتروسکوپ و دیدن داخل مفصل، بیماری را تشخیص داد.

 با استفاده از آرتروسکوپی شانه می توان پارگی رباط ها را در شانه و زانو درمان کرد. می توان غضروف آسیب دیده در شانه یا زانو و منیسک آسیب دیده در زانو را ترمیم یا خارج کرد.

 ترمیم یا بازسازی رباط صلیبی قدامی در زانو و یا خروج بافت های ملتهب در زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا با آرتروسکوپ امکانپذیر است.

آرتروسکوپ می تواند به خروج استخوان ها یا غضروف های آزاد در شانه، زانو، آرنج ، مچ دست و مچ پا کمک کند.توسط آرتروسکوپ می توان سندرم تونل کارپال را در ناحیه مچ دست درمان کرد. اگرچه می توان از آرتروسکوپی برای مشاهده داخل هر مفصلی از بدن استفاده کرد، آرتروسکوپی لگن نیز در برخی موارد استفاده می گردد ولی  به طور کلی آرتروسکوپی در شش مفصل بیشتر انجام می شود که عبارتند از زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا.

روش آرتروسکوپی

پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری در بدن، این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل می شود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند.

 یک منبع نور پرقدرت نور از طریق همان لوله، نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار می گذارد.

 از طریق یک شکاف دیگر روی مفصل، لوله باریک دیگری وارد مفصل می شود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل مفصل فرستاده شود.

 هدف از این کار یکی این است که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آن را بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

 پزشک ارتوپد می تواند بسیاری از قسمت های داخل مفصل را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آن را تشخیص دهد.

 پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در مفصل، ابزارهای جراحی را به داخل آن بفرستد و از طریق آنها اقدام به جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن به کار برده می شوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد، می توان قسمت هایی از بافت های داخل مفصل را تراشید. می توان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *