نوشته‌ها

تشخیص بیماری آرتروز

پزشک معمولا بیماری شما را بر اساس سابقه پزشکی شما و معاینات بالینی تشخیص می دهد. بهرحال، ممکن است پزشکتان نیاز به انجام پاره ای اقدامات دیگر یا آزمایشهایی مانند رادیوگرافی نیز داشته باشد. این آزمایشها برای کمک به تایید تشخیص، رد کردن سایر علل ایجاد کننده درد و تعیین میزان صدمات وارده شده به مفصل است. همچنین می توان برای رد کردن سایر بیماریها از آسپیراسیون مفصل، یعنی تخلیه مایع از مفصل مبتلا و آزمایش کردن آن نیز کمک گرفت.

درمان آرتروز

برنامه درمانی خوب باعث کاهش میزان درد آرتروز و سفتی مفصل و بهبود حرکات مفصلی می شود و توانایی شما را در انجام کارهای روزمره افزایش می دهد. برنامه درمانی، مخصوص سما طرح خواعد شد و ترکیبی از فیزیوتراپی، کار درمانی، حرکات بدنی، ورزش اروبیک ملایم، کنترل وزن، آموزش دادن به بیمار مبتلا به آرتروز ، و دارو درمانی خواهد بود. اگر این اقدامات موثر واقع نشوند، ممکن است نیاز به جراحی باشد.
برنامه درمانی شما براساس عواملی نظیر شدت بیماری و اینکه کدامیک از مفاصل درگیر هستند، طبیعت نشانه های موجود در شما یا سایر مشکلات پزشکی که دارید، سن و نیز فعالیتهای روزمره تان طرح ریزی می شود. باید مشارکت پزشکتان یا سایر متخصصین بهداشتی مانند متخصصین کار درمانی یا فیزیوتراپها عمل کنید تا مطمئن شوید که این برنامه درمانی آرتروز مطابق با نیازهای شما ست.

فیزیوتراپی و کاردرمانی

استئوآرتریت ممکن است فعالیتهای خاصی مثل راه رفتن، استحمام، لباس پوشیدن، بالا رفتن از پله ها، رفتن به دستشویی و انجام دادن کارهای خانه محدود کند. این متخصصین می توانند توانایی شما را به کمک موارد زیر، در انجام کارهای روزمره افزایش دهند:
• کمک به بهبود محدوده حرکتی مفاصل و قدرت مضلانی
• فراهم آوردن تجهیزات کمکی مانند: عصا، چوب زیر بغل، واکر
• آموزش روش صحیح استفاده از سرما و گرما در درمان آرتروز (گرما در بعضی موارد باعث تسکین درد و گرفتگی عضلانی و سرما در بعضی موارد باعث تسکین درد و کرختی در نواحی آزرده می شود.)
• حفظ راستای طبیعی مفاصل آتل
• آموزش اصول صحیح استفاده از مفاصل و حفظ کردن انرژی
• توصیه به استفاده از کفشهای مناسب
فواید استفاده از این روشهای درمانی برای بیماران مبتلا به آرتروز کاهش درد، سهولت انجام کارهای روزمره و واردشدن استرس کمتر به روی مفاصل است.

برای درمان بیماری آرتروز به بهترین متخصصان کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید مراجعه کنید.

درمان لغزندگی مهره های کمر

علائم

 درد ناشی از لغزندگی مهره های کمردر ناحیه پائین کمر، ران ها و پاها،

 اسپاسم عضلات،

 احساس ضعف در پاها و اختلال در راه رفتن است.

 برخی از بیماران هیچگونه علامتی ندارند و در رادیوگرافی اتفاقی تشخیص داده میشوند

 در موارد شدیدتر باعث افزایش گودی کمر « لوردوز»,

برآمدگی غیر عادی شکم و

کوتاهی بالا تنه میشود.

درمان غیر جراحی لغزندگی مهره های کمر

اسپوندیلولیستزی به معنای سرخوردگی مهره به سمت جلو روی مهره پایینی است. شکستگی در قسمت خاصی از مهره های ستون فقرات (به نام قسمت بین مفصلی ) را لغزندگی مهره های کمر می گویند.

اگر این شکستگی سبب جابجایی مهره ها شود به آن اسپوندیلولیستزی می گویند. سرخوردگی مهره های کمر معمولا در مهره چهارم یا پنجم کمری رخ می دهد .

بسیاری از بیماران با درمان غیر جراحی این عارضه احساس راحتی بیشتری کرده و مشکلات آنها از بین میرود. مهمترین آنها عبارتند از:

یکی از درمان غیر جراحی لغزندگی مهره های کمر استفاده از کرست ها کمربندهای میله دار می باشد .

فیزیوتراپی ، شامل انجام نرمش هایی برای افزایش قدرت انعطاف ستون مهره و افزایش قدرت عضلات شکم و عضلات اطراف ستون مهره می باشد .

داروهای ضد التهابی ، مثل بروفن یا سلکسیب با کاهش التهاب در اطراف عصب میتوانند شدت علائم را کاهش دهند.

تزریق کورتیکوستروئید در درمان لغزندگی مهره های کمر، با تزریق این داروها در اطراف نخاع به توسط پزشک معالج ممکن است التهاب کاهش پیدا کرده و درد و علائم حسی کمتر شوند.

نحوه صحیح بلند کردن اجسام

در صورتی ‌که بلند کردن اشیاء به طور صحیح انجام نشود به علت فشار بیش از حد باعث آسیب فقرات کمری می ‌شود. بیرون‌زدگی خفیف و کامل دیسک و مشکلات دیسک کمر یا دیسک گردن می‌توانند به دلیل آسیب‌دیدگی و بلند کردن اجسام به شکل غلط و یا خودبه‌خود اتفاق بیفتند. البته پیری هم نقش مهمی در این میان ایفا می‌کند.هرگز نباید با زانوی صاف اقدام به بلند کردن اجسام از روی زمین نمود زیرا این حالت موجب می ‌شود که همه فشار به عضلات پشت منتقل گردد. جهت بلند کردن اجسام به ‌طور صحیح باید از پاها استفاده کرد، به طوری‌ که فرد روی پاها نشسته و تنها کف یکی از پاها روی زمین قرار گیرد. به اغلب افراد گفته می ‌شود که هنگام بلند کردن اجسام فقرات خود را صاف نگه دارند، در حالی که این نظر اشتباه است صاف بودن(فقرات) بالقوه آسیب‌زا است، زیرا این امر مستلزم ایستادن روی نوک پا و افزایش قوسی کمر می ‌باشد. هنگام نشستن یک یا هر دو پا باید به‌ طور صاف روی زمین قرار بگیرند، زیرا این عمل باعث از بین رفتن گودی کمر می ‌شود. باید به خاطر داشت که هیچ گاه نباید حتی برای بلند کردن یک سوزن از روی زمین بدون نشستن روی پاها عمل کرد، زیرا هنگام خم کردن تنه به طرف جلو باز زانوهای صاف، انقباض شدیدی در عضلات پشت رخ می‌‌دهد تا بدن را در وضعیت صاف نگه دارد. اشیاء را می ‌توان روی پشت حمل کرد بدون آن که موجب درد کمر و بروز علائم دیگر شود در حقیقت بلند کردن اجسام به پشت تمرین بسیار خوبی می ‌باشد، زیرا عضلات شکم منقبض شده و گودی کمر را از بین می ‌برد. در نتیجه فشار وارده به کمر به راحتی تحمل می ‌گردد و در صورتی‌ که زانوها خم بوده و جسم بالاتر از سطح کمر نگه داشته شود هر گونه باری را می ‌توان با اطمینان بلند کرد، در چنین حالتی برای بلند کردن اجسام و حمل آن ها از پاها استفاده می ‌شود. نیرویی که بر اثر صاف بودن زانوها بر عضلات کمر  وارد می‌ شود موجب فشار بر لبه ‌های خلفی فقرات کمر و در نتیجه فشرده شدن مفاصل و تحت فشار قرار گرفتن اعصاب می‌ گردد. غیرممکن است که با زانوهای صاف بتوانند بدون انقباض عضلات کمر و تحت فشار قرار گرفتن عناصر مهره‌ای جسمی را تا سطحی بالاتر از ناحیه کمر بالا ببرد. مقایسه وضعیت‌ های فیزیکی روزمره انسان ‌های نخستین و مردم کنونی بسیار جالب است زیرا انسان‌ های نخستین اکثر مواقع در وضعیت چمباتمه بوده و برای حمل اشیاء از پشت سر خود استفاده می‌ کردند که بدین ترتیب از فشار بر کمر آن ها جلوگیری می ‌شد.

۴ نکته مهم در بلند کردن اجسام

۱- برای بلند کردن اجسام از زمین باید نشست، به ‌طوری که حداقل یک پا به ‌طور صاف روی زمین قرار بگیرد.

۲- برای بلند کردن هر شیء(حتی یک سوزن) که در سطح کمر یا سطح پایین‌تر از آن قرار گرفته، باید نشست.

۳- هرگز نباید اشیا را در هنگام حمل بالاتر از کمر نگه داشت.

۴- در حین حمل اجسام باید جسم در سطح کمر نگه داشته شده و ران ‌ها و زانوها خم باشند.

برای مطالعه ” حرکات اصلاحی کمر درد ” روی لینک کلیک کنید .

اسپوندیلولیز مهره کمری

شکستگی استرسی مهره که آنرا اسپوندیلولیز Spondylolysis هم میگویند یکی از علل شایع کمردرد در نوجوانان است. این عارضه عمولاً در سنین بلوغ یعنی زمانی که بیمار رشد سریع بدنی و قدی پیدا میکند دیده میشود. ورزش هایی که در آنها کمر زیاد میچرخد یا به عقب زیاد خم میشود مانند ژیمناستیک شیرجه یا فوتبال میتواند زمینه […]

ورزش برای کمر درد

برای درمان کمر درد ۶ ورزش شرح داده می شوند که باید جزئی از برنامه روزانه قرار بگیرند. این ورزش ها در صورتی که به طور مرتب انجام شوند، درد کمر و پاها را کنترل کرده و از سایر درمان ها بسیار مؤثرتر می باشد.

ورزش ۱

روش الف:

۱- طاق باز روی زمین و«ترجیحاً روی تشک» خوابیده و یک یا دو بالش زیر سر قرار دهید.

۲- پاها را از زانو خم کنید. فاصله پاها نباید از ۳۰ سانتی متر کمتر باشد.

۳- دست ها را بالا بیاورید. به طوری که نوک انگشتان به طرف سقف باشد. دست ها نباید به سمت عقب برده شود زیرا در این حالت گودی کمر افزایش می یابد.

۴- از این حالت به آرامی به وضعیت نشسته درآمده و نوک انگشتان دست را از بین پاها به زمین برسانید.

۵- آرام به حالت خوابیده باز گردید و ورزش را تکرار کنید.

در قسمت ۴ و ۵ این ورزش، عضلات شکم در حین حرکت انقباض خود را حفظ می کنند.

روش ب:

۱- مانند روش(الف) بخوابید.

۲- پاها را خم کنید تا جایی که کف پا راحت روی زمین قرار بگیرد، در این جا هم فاصله پاها نباید از ۳۰ سانتی متر کمتر باشد.

۳- دست ها را در جلوی قفسه سینه صاف نگه دارید.

۴- عضلات شکم منقبض کرده و تنها را از جایی که می توانید از زمین بلند نمایید. اکثر افراد ترجیح می دهند که دست ها را از حالت عمودی خارج کرده و بدین وسیله تنه را تا حدی بلند کنند که دست ها با زانوها تماس پیدا کند.

۵- مجدداً با حفظ انقباض عضلات شکم به حالت خوابیده برگشته و ورزش را تکرار کنید. افرادی که توانایی کافی داشته باشند نوع الف را انجام می دهند اما اکثر افراد به علت عدم توانایی ناچارهستند نوع(ب) را انجام دهند. این ناتوانی به علت وضعیت ساختمانی بدن فرد بوده و ناشی از ضعف عضلانی نمی باشد. در بیشتر افراد، قسمت فوقانی تنه به قدری سنگین است که آن ها را در انجام نوع(الف) ناتوان می سازد. هرگز نباید پاها را به جایی فیکس کرده و یا کسی آن ها را نگه دارد چون این عمل باعث انقباض عضلات قسمت جلویی پاها می شود. در نتیجه قسمت جلوی لگن به سمت پایین کشیده شده و گودی کمر افزایش می یابدو در نتیجع باعث کمر درد می گرد، اگر این ورزش به طور صحیح انجام شود فقط موجب انقباض قوی عضلات«شکم» و کاهش کمر درد می گردد.

ورزش ۲

۱- طاق باز بخوابید.

۲- پاها را خم کنید. در این ورزش پاها باید بیشتر از ورزش(۱) خم شود، زیرا در حین انجام آن وزن بدن روی پاشنه پاها می افتد.

۳- عضلات سرینی منقبض و سفت کرده و تا حدی که ممکن است لگن را از روی تشک یا زمین بلند کنید.

۴- این وضعیت را یک ثانیه حفظ کرده و پس به آرامی عضلات را شل کنید تا لگن مجدداً به حالت اولیه برگردد.

۵- ورزش را تکرار کنید. همان گونه که دریافتید این ورزش برای تقویت عضلات سرینی می باشد. باید مراقب بود که کمر از زمین بلند شود در غیر این صورت کمر قوز پیدا کرده و نتیجه مطلوب از ورزش یعنی کاهش کمر درد حاصل نمی شود. در حقیقت بهتر است دست ها را روی شکم قرار داده به طوری که انگشتان کوچک در سطح ناف قرار بگیرند که این عمل باعث می شود که شکم از آن سطح بالاتر نرود.

ورزش ۳

۱- طاق باز بخوابید.

۲- بدون بلند کردن سر از روی بالش زانوها را تا حدی بالا بیاورید که بتوان دست ها را زیر زانوها قرار داده و به سمت بالا تنه بکشید.

۳- در حالی که فاصله پاها از هم حدود ۳۸ الی ۴۵ سانتی متر می باشد، تا حد ممکن به طرف سینه کشیده می شود(باید به خاطر داشت که هر دو زانو به طور هم زمان به طرف سینه کشیده شوند).

۴- پاها را رها کرده و به حالت اول برگردید، باید مراقب بود که پاها به طور ناگهانی رها شوند.

۵- این ورزش درمان کمر درد را تکرار کنید.

۶- در حین ورزش، سر باید روی بالش قرار گرفته و نشیمن گاه تا حد ممکن از زمین بلند شوند(هدف از انجام این ورزش کشش عضلات قوی و کوتاه می باشد). افراد بسیاری«خصوصاً افراد میانسال و مسن» قادر به خم کردن کمر به سمت جلو نیستند. چون یک یا چند دیسک بین مهره ای آن ها آسیب دیده و مانع حرکت فقرات نسبت به یکدیگر می گردد، بنابراین مفاصل بین مهره نامنظم و سخت شده و عمل طبیعی آن ها از بین می رود.

ورزش ۴

۱- روی زمین نشسته و پاها را دراز کنید، به طوری که تنه صاف باشد(منظور از صاف بودن تنه، حالت خبردار نشستن نیست) زیرا این حالت موجب عقب رفتن شانه ها و قوز پیدا کردن و کمر درد خواهد شد، ضمناً سر باید کمی به طرف جلو خم شود.

۲- تنه را آرام به طرف جلو خم کرده و سعی کنید دست ها را به انگشتان پا برسانید.

۳- به وضعیت اولیه برگشته و ورزش را تکرار کنید(در حالت نشسته تنه نباید از حالت مستقیم خارج شده و به طرف عقب خم شود.) تأثیر این ورزش مانند ورزش(۳) می باشد. یعنی عضلات قوی و کوتاه پشت را کش داده و به حفظ دامنه کامل حرکت به طرف جلوی کمر کمک می کند. مفاضل بعضی افراد به قدری شل است که حتی با زانوهای صاف می توانند مچ دست یا کف دست خود را به انگشتان پا برسانند. در چنین مواردی انجام این ورزش ضرورتی ندارد. افرادی که از درد پشت پا شکایت دارند، نباید هرگز ورزش(۴) را انجام دهند زیرا این ورزش اعصاب سیاتیک را که منشاء درد است کشش داده و بنابراین درد را افزایش می دهد.

ورزش ۵

۱- جهت انجام این تمرین ورزشی رفع کمر درد راحت بایستید، به طوری که سر به طرف جلو خم باشد.

۲- پای راست را ۱۵ تا ۲۵ سانتی متری به طرف عقب و کمی به طرف راست پای چپ بگذارید.

۳- بدن را به پایین آورده و در حین این عمل، پای چپ را به طور صاف روی زمین حفظ کنید.

۴- در حالی که پای چپ به طور صاف روی زمین قرار داشته و قسمتی از وزن بدن توسط پای راست تحمل می شود، دست ها را صاف کرده و کف هر دو دست را روی زمین بگذارید.

۵- پای راست را حتی الامکان به طرف عقب برده و صاف کنید. انگشتان پا را طوری روی زمین بگذارید که مانند فنر عمل کنند. انگشتان پای راست باید کمی به طرف چپ چرخیده باشد.

۶- با صاف نگه داشتن پای راست، در حالی که زانو نیز محکم گرفته شده و پای چپ صاف روی زمین قرار گرفته، لگن بالا رفته و مجدداً پایین آورده می شود. بالا بردن لگن باید کم بوده و به میزانی باشد که حرکت به طرف پایین را تسهیل کند.

۷- بعد از انجام این ورزش کمر درد به طور کامل، پای راست را خم کنید تا کف پا به طور صاف روی زمین قرار گیرد.

۸- سپس پای چپ را صاف کرده، به عقب ببرید و ورزش را طبق دستورات تکرار کنید.

۹- بعد از انجام ورزش، پای چپ را صاف نگه داشته و اندام تحتانی چپ را خم کنید تا پای چپ ۱۵ تا ۲۵ سانتی متر در پشت و کمی به طرف چپ، پای راست قرار گیرد.( باید به طور صاف روی زمین باشد، در این حالت قسمتی از وزن بدن توسط پا چپ تحمل می شود).

۱۰- عضلات سرینی را کاملاً سفت و منقبض کرده و بدن را به وضعیت ایستاده بر گردانید. هرگز نشیمن گاه را بالاتر از بقیه بدن نبرید زیرا این کار، فشار متحمل وزن را به عضلات پشت منتقل کرده و بنابراین بالقوه آسیب زا می باشد. این ورزش در مقایسه با سایر تمرینات کمر، پیچیده ترین و مشکل ترین ورزش است اما باید گفت که یکی از مؤثرترین آن ها در کاهش کمر درد می باشد.

ورزش ۶

روش الف:

۱- بایستید، بطوری که پاها ۴۵ سانتی متر از یکدیگر فاصله داشته باشد و نوک انگشتان تا حدی ناراحت کننده نباشد و مستقیم به سمت جلو قرار بگیرد. سر باید اندکی خم شده و قسمت فوقانی تنه کمی متمایل به جلو باشد(بخاطر داشته باشید چین روی شکم حفظ شود).

۲- دست ها را در راستای نقطه ای از زمین به فاصله ۳۰ سانتی متری جلوی پاها نگهدارید.

۳- قسمت بالایی تنه را در وضعیتی که گفته شد نگه داشته و روی پاها بنشیند به طوری که دست ها به صورت کاملاً صاف به نقطه ای که ابتدا در راس آن قرار گرفته بودند؛ برسند. در حین انجام این ورزش باید کف پاها به صورت صاف روی زمین نگه داشته شوند.

۴- مجدداً با حفظ وضعیت قسمت بالایی تنه، به حالت ایستاده برگشته و ورزش را تکرار کنید.

روش ب:

۱- برای درمان کمر درد ، روی یک صندلی صاف و سفت بنشیند، به طوری که نشیمن گاه در قسمت ابتدایی صندلی قرار گیرد.

۲- زانوها و پاها را به فاصله ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر از یکدیگر جدا کنید.(زانوها نباید کنار هم باقی بمانند).

۳- در حالت دست به سینه تنه را خم کنید. به طوری که آرنج ها روی زانوها قرار بگیرند.

۴- پاشنه پاها را به فاصله ۵/۲ سانتی متر جلوتر از پایه های صندلی قرار بدهید.(به عبارتی پاشنه ها باید به عقب برده شوند تا زیر مرکز ثقل بدن قرار گیرد).

۵- نقطه ای روی زمین و بین ۲ پاشنه در نظر بگیرید و در حین انجام این ورزش نگاه تان را به آن نقطه بدوزید.

۶- با حفظ وضعیت تنه و تمرکز روی نقطه مذکور در روی زمین، آهسته بدن را بلند کرده و به حالت ایستاده در آیید.

۷- مجدداً با حفظ وضعیت تنه(هم چنین تمرکز روی نقطه)، به وضعیت شروع ورزش در حالت نشسته برگردید. لازم به ذکر است که آرنج ها به محض بلند شدن نشیمن گاه از روی صندلی، از زانوها جداشده و در لحظه تماس نشیمن گاه با صندلی، مجدداً روی زانوها قرار می گیرند. برای کنترل کمر درد باید آموخت که در فعالیت های روزمره، بجای فقرات از عضلات پاها استفاده شود. پس این نکته حائز اهمیت است که توانایی عمل”بشین و پاشو” بازیابی و حفظ شود. ورزش(۶) برای تقویت عضلات پاها، با تأکید بر عضلات جلوی ران که دقیقاً بالای زانو قرار دارند و آن را راست می کنند، می باشد.

علت ورم پا چیست؟

مصرف بیش از حد نمکمی تواند از علل ورم پا باشد.

آفتاب سوختگی نیز می تواند از علل این عارضه باشد .

دچار بودن به بیماری های مانند نارسایی کبد (سیروز)، بیماری کلیوی یا نارسایی قلب باعث ورم پا می شود .

باردار بودن.

اختلالات مربوط به گره های لنفاوی و مجاری لنفاوی.

واکنش نابه جا به برخی از داروها.

برای مدت طولانی ایستادن به خصوص در هوای گرم باعث ورم پا می گردد .

آیا وقتی برای مدتی روی مبل یا پشت میز کارتان می‌ نشینید، احساس می ‌کنید پاهای تان سنگین شده و ورم کرده است؟ ممکن است آن را چندان جدی نگیرید اما در نهایت مشکل ورم پا شما را مجبور می ‌کند با پزشک مشورت کنید.

پزشکان مختلف ممکن است نظرات مختلفی در خصوص ورم پا داشته باشند و در رابطه با  لیپودرم یا حتی نارسایی عروق لمفتیک با شما صحبت کنند. با این حال آن چه خانم‌ ها را آزار می ‌دهد، در واقع حبس آب است که در نهایت تورم ایجاد می ‌کند. این عارضه ناراحتی خیلی حادی نیست اما می ‌تواند هر از چند گاهی مشکل ‌ساز شود. دلیل ورم پا هر چه باشد در نهایت درمان مشخص است. یا باید از جوراب‌ های مخصوص کمک گرفت یا به کمک درمان ‌های دارویی آب را خشکاند.

بدن ما از ۶۰ درصد آب تشکیل شده است و این آب قسمتی از فواصل داخل سلولی و خارج سلولی را فرا گرفته است. به عبارتی خانمی که ۵۵ کیلو گرم وزن دارد در بدنش ۳۰ لیتر آب جمع شده که ۸ تا ۱۰ لیتر آن خارج سلولی و متحرک است. وقتی که عروق بیش از اندازه آب را به سمت خود بکشند، این امر در ابتدا سبب حبس آب در عروق و بعد از آن ورم می ‌شود. یکی از نشانه‌ های ابتلا به ورم پا ، باقی‌ ماندن جای فرو رفتگی با فشار دادن انگشت روی موضع یا بزرگ شدن پا در روزهای گرم یا ساعات پایانی روز است.

در این میان نوع تغذیه و فعالیت بدنی در کاهش ورم پا هم اهمیت ویژه‌ای دارد. جالب است بدانید راه رفتن با پای برهنه روی شن‌ های خشک ساحل، ماساژ دادن و کشیدن آرام ماهیچه‌ های داخلی، ریختن آب خنک و پوشیدن جوراب ‌های کشی فشرده در صورتی که کارتان ایستاده است، می ‌تواند سبب کاهش میزان تورم شود، در حالی که زندگی در نواحی خیلی گرم، استفاده از سیستم ‌های گرمایشی از کف، پوشیدن کفش‌ های تنگ یا پاشنه بلند، داشتن اضافه وزن و مصرف برخی داروها مانند استروژن، کورتیکویید و… می‌ تواند این مشکل را شدیدتر کند. در صورتی که شما هم به این عارضه مبتلا هستید، پیشنهاد می ‌کنیم به پزشک مراجعه کنید تا ابتدا آزمایشات لازم را تجویز و درمان‌ های دارویی ورم پا را آغاز کند. در کنار آن لازم است تحت نظر یک متخصص تغذیه و متخصص طب ورزشی هم باشید تا رژیم غذایی و حرکات ورزشی لازم برای ورم پا را به شما یادآوری کنند.

برای مطالعه ” ورزش برای ورم پا ” روی لینک کلیک کنید .

ورزش برای ورم پا

هر روز این تمرین ‌ها را باید مرتب و پشت هم انجام دهید:

۱- روی یک صندلی بنشینید و یک توپ تنیس را زیر کف پا گذاشته و بدون آن که به آن فشار بیاورید آن را حرکت دهید و بچرخانید. این حرکت را برای هر پا به مدت یک دقیقه در روز انجام دهید برای کاهش ورم پا موثر می باشد.

۲- سرپا جلوی یک پنجره یا هوای آزاد بایستید و در حالی که به دور دست نگاه می‌ کنید، دست‌ ها را به عقب برده تا قفسه سینه باز شود و برای یک دقیقه نفس عمیق بکشید.

۳- سرپا بایستید. یک پا را لبه پله قرار دهید، به طوری که فقط پنجه روی پله باشد و پاشنه بالاتر قرار گیرد. پای دیگر را پشت پایی که روی پله است قفل کنید و خود را تا جای ممکن بالا بکشید. بعد به حالت طبیعی اول برگشته و این بار پاشنه را که زیر آن چیزی نیست پایین ‌تر از بلندی پله بیاورید. این کار را روی هر پا ۲۰ مرتبه تکرار کنید برای کاهش ورم پا موثر می باشد.

۴- سرپا بایستید. دست ها را از هم باز کنید. یکی از زانوها را تا جایی که می ‌توانید بالا آورده و به سینه نزدیک کنید و یک دقیقه در این حالت بمانید. برای پای دیگر هم همین کار را تکرار کنید این امر به بهبود ورم پا کمک می کند.

۵- روی زمین بنشینید. پاها را بکشید. دست ‌ها را دو طرف خود، روی زمین بگذارید. بعد به مدت یک دقیقه سرپنجه‌ ها را تا جای ممکن به سمت خود بکشید. این تمرین برای ورم پا را برای یک دقیقه در روز انجام دهید.

توصیه به بیماران مبتلا به ورم پا

– تا رفع‌ تمام‌ علایم‌ التهاب‌ در بستر استراحت کنید. در هنگام‌ استراحت‌، حرکت‌ دادن‌ عضلات‌ پا، خم‌کردن‌ مچ‌ پا و تکان‌ دادن‌ انگشتان‌ پا را به طور متناوب انجام دهید.

– از جوراب‌های‌ کشی‌ مناسب‌ یا بانداژهای‌ کشی‌ برای کاهش ورم پا استفاده‌ کنید، ولی‌ از بند جوراب‌ یا جوراب‌ کشباف‌ بلند استفاده‌ نکنید.

– در هنگام‌ نشستن‌ به‌ مدت‌طولانی،‌ پاها را بالاتر از باسن‌ قرار دهید.

– پاها را از بستر بلند کنید.

برای مطالعه ” علت ورم پا چیست؟ ” روی لینک کلیک کنید .

ورزش برای قفل شدن زانو

گرم کردن صحیح بدن قبل از تمرین یا مسابقات از جمله عوامل بازدارنده قفل شدن زانو محسوب می شود.  انجام ورزش در زمین های مناسب و آماده و هچنین گرم کردن صحیح بدن و کشش عضلات حمایت کننده زانو  (همسترینگ،چهار سر ران) پیش از انجام تمرین و  مسابقات از جمله مواردی است که از شیوع آسیب منیسک زانوها  و در نتیجه قفل شدن زانو در ورزشکاران می کاهد.

گر چه قفل شدن زانو ممکن است با کمی استراحت برطرف شود ، اما فکر نکنید این عارضه درمان شده است . اگر قطعه ای استخوان یا غضروف آن را به وجود آورده باشد ، آسیب جدی زانو ممکن است به دنبال آن بیاید . بنابراین ، هر گونه محدودیت حرکات زانو باید توسط پزشک درمان شود . گاهی ممکن است این اشکال با عمل جراحی برطرف شود .

چنانچه مشکل قفل شدن زانو از نوع کاذب باشد، یا در مواردی همچون آسیب های خفیف زانو و یا ضعف زانو، میتوان با انجام تمرینات زیر موجب پیشگیری از این عارضه و توانبخشی زانو شد،نا گفته نماند این حرکات حتی بعد از عمل جراحی منیسک (مشورت با پزشک)و برای سالمندان نیز مفید می باشد.

۱-تقویت عضلات چهار سر ران و همسترینگ از عوامل بازدارنده در آسییب های منتهی به قفل شدن زانو است. انجام حرکات قدرتی مانند اسکوات که در این نوع حرکت توصیه میشود ورزشکار آسیب دیده با استفاده از وزن بدن خود این حرکت را انجام دهد.

 ۲- در حالت ایستاده قرار گرفته و به طور متناوب وزن بدن را به آرامی از یک پا به پای دیگر منتقل کنید.

۳- در حالت نشسته پا ها را دراز کرده و عضلات چهار سر ران را منقبض کنید،مدت زمان هر انقباض ۱۰ ثانیه. تکرار ۸-۱۲ بار.

۴-کشش چهار سر ران : روبروی یک دیوار یا تکیه گاهی مانند صندلی  بایستید،پای چپ را از زانو خم کنید؛با دست چپ مچ پای چپ را گرفته و رو به بالا و به طرف باسن بکشید، این حرکت را نیز برای پای راست تکرار کنید.مدت زمان کشش ۱۰ ثانیه. همچنین این می توانید مچ پای چپ را با دست را بگیرید.

۵-کشش همسترینگ: روی زمین نشسته و یک پای خود را به داخل خم کنید، طوری که کف پای که خم کرده ایدبا ران پای دیگر شما را لمس کند؛کمر خود را خم کرده و به سمت پای که دراز کرده اید خم شوید به نحوی که انگشتان پا را لمس کنید، چنانچه نتوانستید انگشتان پا را لمس کنید ،تا آستانه درد(ناشی از کشش) این حرکت را ادامه دهید. انجام کشش به مدت ۲۰ ثانیه برای هر پا .برای هر پا ۳ بار تکرار کنید .انجام این حرکات برای درمان و پیشگیری از قفل شدن زانو مفید می باشد .

۶-کشش ساق پا: روبروی یک دیوار بایستید،دست ها را به اندازه عرض شانه باز کنید و بر روی دیوار قرار دهید .در حالی که کف هر دو پا روی زمین است ،و انگشتان پا رو به جلو، پای راست خود را خم کنید و کمی به دیوار نزدیک کنید ، سپس به سمت دیوار خم شوید ، در این حال شما باید کشش را در ناحیه ساق پا احساس کنید.این حرکت کششی رفع قفل شدن زانو را به مدت ۲۰ ثانیه انجام دهید، سپس پای دیگر.برای هر پا ۳ بار تکرار کنید .

برای مطالعه ” درمان قفل شدن زانوها ” روی لینک کلیک کنید .

ورزش برای زانو درد

زانو درد را می‌توان به جرات شایع‌ترین درد مفصلی نامید. در کشور ما بخصوص کمتر کسی است که از میانسالی گذشته باشد و زانو درد نداشته باشد. برای بسیاری از کسانی که به این درد مبتلا هستند ورزش زانو درد توصیه می‌شود.

ورزش های مفید برای زانو درد

شنا کردن اولین گزینه پزشکان است.شنا به جز شنای کرال پشت،برای زانو درد بسیار مفید است. علاوه بر شنا می‌‌توان در قسمت کم عمق استخر قرار گرفته و به مدت ۱۵ دقیقه در مسیر عرض استخر راه رفت.این کار موجب می‌‌شود بدون وارد آمدن فشار بر مفصل زانوی مبتلا به آرتروز زانو، عضلات اطراف زانو تقویت شود تا وزن اندام‌های فوقانی به زانو وارد نیاید.

البته امکان این ورزش همیشه مهیا نیست.دومین گزینه پیاده‌روی است که برای تسکین زانو درد مفید می باشد .پیاده‌روی فشار زیادی بر زانوها وارد نمی‌کند. پیاده‌روی سریع،اگر قبلا آسیبی در زانوهایتان نداشته‌اید،مشکلی ندارد.اما به زانوهای معیوب آسیب می‌رساند.دوچرخه‌سواری نیز برای زانو درد مفید می باشد و بر زانوها فشار زیادی وارد نمی‌کند.به‌طور کلی هرگونه فعالیتی که فشار کمی بر زانوها وارد کند و یا فعالیت‌هایی که در آنها شما مجبور نیستید به‌سرعت تغییر جهت بدهید،برای زانوها مشکل‌ساز نیستند.

ورزش های تقویتی زانو

۱. پا را از یک طرف بلند کردن

پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت رفع زانو درد را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.

۲. نشستن و بلند شدن

این تمرین برای راحت بلند شدن می باشد. دو بالش بر روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان تان هم می توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید و یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.

۳. تعادل بر یک پا

روی یک پا بایستید. می توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می خواهید از ماشین پیاده شوید و یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید و یا با چشمان بسته این حرکت رفع زانو درد را انجام دهید.

۴. بالا رفتن از پله

این حرکت زانو را قوی می کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را بر روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز بر روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید و یا در ابتدا، از پله هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.

برای مطالعه ” طب سوزنی در درمان زانو درد ” کلیک کنید .

شنا و زانو درد

روی آوردن به شنا از زمان کودکی موجب تقویت بافت زانو و به دنبال آن مانع زانو درددر سنین بالاتر می‌شود. در کشورهای آسیای جنوب شرقی و ژاپن کودکان از بدو تولد شنا می‌کنند که این امر مانع ابتلای افراد به این عارضه خواهد شد اما متاسفانه در ایران به این موضوع توجه زیادی نمی‌شود و افراد معمولا از سنی شنا را شروع می‌کنند که با این بیماری دست و پنجه نرم می‌کنند.

انجام ورزش‌های نامناسب به مرور زمان موجب نرم شدن غضروف تشتک زانو و در پی آن زانو درد خواهد شد که در بین دخترها بسیار شایع است و به همین دلیل باید از انجام این ورزش‌ها خودداری کنند. مصرف داروهای غضروف ساز هیچ تاثیری ندارد، اگر یک سلول غضروف زانو از بین برود دیگر زایش نمی‌کند و مصرف داروهای غضروف ساز برای تشکیل دوباره سلول غضروف هیچ اثری ندارد بلکه بیشتر موجب چاقی و در پی آن زانو درد خواهد شد.

چاقی یکی از علت‌های پنهان زانو درد است که افراد به آن توجهی نمی‌کنند. هر یک کیلو وزنی که بر بدن اضافه می‌شود ۱۰ برابر به زانو فشار خواهد آورد که این مسئله موجب درد در افراد می‌شود.

شنا و زانو درد

ورزشهای داخل آب و آب درمانی با کم کردن فشار بر مفاصل بعلت غوطه ور شدن در آب جزو بهترین درمانها بخصوص در مراحل اولیه درد می باشند.

انجام حرکات ورزشی مناسب در آب که آب درمانی گفته می‌شود، خصوصا راه رفتن در آب، به علت کاهش فشار بر روی زانو، نقش بسزایی در تقویت عضلات زانو و کاهش زانو درد دارد. این عارضه از مشکلات شایعی است که در سنین مختلف با عللی متفاوت بروز می‌کند و تقویت عضلات زانو به میزان قابل توجهی، زانو درد را کاهش می‌دهد.

در مبتلایان به آرتروز با تحلیل عضلات درد شدت می‌یابد و افرادی که دچار آرتروز زانو هستند، به علت تحلیل رفتن عضلات داخلی زانو و شدت درد در اثر بی‌حرکتی، فشار بر روی مفصل زانو افزایش می یابد و این افزایش فشار، موجب آسیب مفصلی و زانو درد بیشتر می‌شود.

اگر با شنا آشنا نیستید، انجام حرکات ناهماهنگ باعث بدتر شدن زانو درد می شود. بهتر است به راه رفتن و انجام ورزشهای کششی در استخر بپردازید.  راه رفتن به چهار طرف جلو، عقب و پهلوها به تقویت اکثر عضلات زانو و بهبود تعادل کمک می کند.

عمق آب با توجه به شدت مشکل زانو درد تنظیم شود. هر چه آب عمیق تر باشد فشار بر مفاصلی مثل زانو کمتر است اما مقاومت آب در برابر بدن بیشتر است.

شنای قورباغه باعث فشار به داخل زانو و شنای پروانه باعث بدتر شدن تنگی کانال کمری و لیزخوردگی مهره کمری می شود.بیمارانی که دچار زانو درد و کمردرد می باشند باید به این نکات توجه نمایند.

براساس قانون ارشمیدس میزان فشاری که بر روی مفاصل وارد می شود، کاهش یافته و با حرکاتی که داخل آب انجام می دهد، به نحوی عضلات تقویت می شود و این تقویت باعث می گردد تا فشار بر روی فضای دیسک و کپسول مفصلی کاهش یابد و نهایتاً این کاهش فشار منجر به کاهش شدت بیماری می شود.

برای مطالعه ” ورزش برای زانو درد” کلیک کنید .