نوشته‌ها

درمان بدون جراحی دیسک کمر با فیزیوتراپی

 post_image

بیماری دیسک کمر یا سیاتیک، بیماری شایعی در سطح جامعه می باشد که آمار ابتلا به آن روز به روز افزایش می یابد. اساس درمان بدون جراحی دیسک کمر استراحت است. درمان بدون جراحی دیسک کمر شامل اقدامات زیر است.

 استراحت

خوابیدن در بستر، کمربندهای مخصوص (بریس) و یا حتی برخی ورزش را هم (با مکانیسم برگرداندن قدرت عضلانی و کاهش فشار بر مفاصل مجاور آن ها) نوعی درمان استراحتی می دانندگاه درد به حدی شدید است که بیمارنمی تواند فعالیت‌های روزمره را حتماً با استفاده از ضد دردها، آرام بخش‌ها و بستن کمربندهای مخصوص تحمل کند. در چنین شرایطی باید او را به بستر فرستاد. بخاطر داشته باشید که مفاصل آسیب‌دیده ستون فقرات ،‌وزن بدن را تحمل می‌کنند ، و تنها راهی که می‌تواند فشار را بردارد،استراحت در بستر است.

طبق بررسی های بعمل آمده مشخص شد که بیشترین کاهش فشار بر دیسک بین مهره ای در حالت خوابیدن روبه بالاست.چرخیدن بدن یا نشستن ، این اثر را کاهش می دهند.

مطالعات اخیر نشان داده اند که حداکثر مدت زمان لازم برای استراحت در بستر دو تا سه روز است مدت بیشتر از این می تواند از طرفی باعث تصوّرات غلط بیمار مبتلا به دیسک کمر در مورد بیماریش شود. از طرف دیگر کاهش توده عضلانی و استخوانی، همچنین عوارض قلبی ریوی در استراحت های طولانی تر شایعترند.اگر به مسائل فوق، ضربه های اقتصادی ناشی از نرفتن بیمار به محل کار را نیز اضافه کنیم اهمیت این مسئله بیشتر می شود.

تعدیل فعالیت ها

تعدیل فعالیت ها می‌تواند نقش مهمی در درمان درد دیسک کمر ایفا کند. خم شدن، یا بلند کردن اشیاء سنگین می توانند کمردرد را تشدید کنند و ممکن است محدود کردن اینگونه کارها بسادگی باعث بهبود درد بیمار شود.

فیزیوتراپی

متخصص فیزیوتراپ با اقداماتی نظیر گرم کردن، تحریک الکتریکی، استفاده از میدان های الکتریکی، کشش و دیگر اقدامات، می تواند درد بیمار مبتلا به دیسک کمر را کاهش دهد.بعد از کاهش علائم بیماری زیر نظر فیزیوتراپ شما نرمش های کششی و تقویتی را یاد خواهید گرفت و انجام خواهید دارد که تاثیر بسیار مهمی در درمان قطعی شما دارند. بدون انجام این نرمش ها درمان شما ناقص بوده و عارضه ممکن است بزودی عود کند. این نرمش ها باید هرچه زودتر بعد از فروکش کردن درد حاد شروع شوند.

منبع:دکتر دقاق  زاده

ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر

ورزش ویلیامز نام دسته ای از حرکات نرمشی و ورزش برای کمر درد است که در پیشگیری و درمان کمر درد مورد استفاده قرار میگیرد.

ورزش های ویلیامز را باید به مدت کافی انجام داد تا تاثیر آنها ظاهر شود. ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر را باید در ابتدا از مقادیر و با شدت های کم انجام داد تا به عضلات و رباط ها فشار زیادی وارد نشود.

ورزش های ویلیامز بیش از درمان در پیشگیری دیسک کمر موثر هستند.

ورزش ویلیامز

ورزش ویلیامز، تمریناتی است که با ۱۲ حرکت انجام می‌شود. هر یک از حرکات را باید دو بار در روز و هربار ۵ تا ۱۰ مرتبه انجام دهید و به تدریج تعداد آنها افزایش باید تا به ۲۵ تا ۳۰ مرتبه دو بار در روز برسد. ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر

این حرکات به شرح زیر است:

حرکت اول

۱) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذاشته‌اید.

۲) زانوها را طوری خم کنید که کف پا به راحتی روی زمین قرار گیرد، فاصله میان پاها نباید کمتر از ۳۰ سانتی‌متر باشد.

۳) دست را در حالی که بازو و ساعد کشیده و انگشتان متوجه سقف است،بالای سرتان بیاورید. سعی کنید دست‌ها را پشت سرتان نبرید.

۴) در حالی که توجه خود را معطوف به عضلات جدار شکم کرده‌اید، سعی کنید بنشینید و انگشتان دست‌ها را بین دو زانو به زمین برسانید یا کف دست‌ها را به زانوها برسانید.

۵) دوباره،در حالی که توجه شما معطوف به انقباض عضلات جدار شکم است،سعی کنید به جای اول برگردید.

حرکت دوم

۱) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذشته‌اید.

۲) زانوها را خم کنید،به طوری که کف پاها کاملا روی زمین قرار گیرند و ضمن این حرکت بیشتر فشار بر پاشنه‌ها وارد شود.

۳) عضلات کفل را کاملا منقبض کنید. به طوری که تا حد امکان از زمین بالا آورده شود.

۴) چند ثانیه خود را در این وضعیت نگه دارید و آنگاه به تدریج عضلات خود را شل کنید و بدن را به حالت نخستین برگردانید. حرکت را تکرار کنید.

حرکت سوم

۱) نظیر حالت اول و دوم به پشت بخوابید و زانوها را خم کنید.

۲) بدون بلند کردن سر از روی بالش، زانوها را خم کنید و با دست آنها را بغل بگیرید.

۳) زانوها را حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر از هم باز کنید و با دست‌ها آنها را به طرف شکم بگیرید تا به حفره زیر بغل نزدیک شود. هر دو زانو را با هم و در یک زمان به طرف خود بکشید.

۴) دست‌ها را آزاد کنید، به طوری که زانوها و دست‌ها به حالت نخستین برگردند ولی زانوها را رها نکنید.این کار را چند مرتبه تکرار کنید. ضمن این حرکت، سر باید روی بالش ثابت باشد و بلند نشود ولی کفل را تا حد امکان بالا بیاورید.

حرکت چهارم

۱) در حالی که زانوهایتان در حالت کشیده قرار دارد،روی زمین بنشینید و سعی کنید تنه خود را به حالت مستقیم درنیاورید.

۲) در حالی که سر جلو تنه قرار گرفته است پشت شما کمی قوز دارد، بنشینید.

۳) قسمت بالای تنه را به ملایمت و به تدریج طوری خم کنید که انگشتان دستتان به انگشتان پاها برسد.

۴) به حالت اولیه برگردید و بنشینید. سعی کنید ضمن این حرکت بالاتنه شما به عقب خم نشود. اگر ضمن این حرکت احساس درد کمر و پا می‌کنید نباید آن را انجام دهید زیرا این حرکت باعث کشیده شدن عصب سیاتیک و تشدید درد و ناراحتی می‌شود. برای جلوگیری از درد سیاتیک، بهتر است ضمن دراز کردن پاها، زانوها و مفاصل آن را کمی خم کنید.

حرکت پنجم

۱) طوری بایستید که تمامی عضلات آزاد و سر کمی به جلو خم باشد.

۲) پای راست را حدود ۱۵ تا ۲۵ سانتی‌متر در عقب و کمی در بیرون پای چپ قرار دهید.

۳) تنه را به حالت چمباتمه پایین بیاورید، در حالی که کف پای چپ کاملاً بر زمین تکیه دارد.

۴) در حالی که هنوز پای چپ روی زمین قرار دارد و قسمتی از وزن روی پای راست وارد می‌شود، کف هر دو دست را روی زمین بگذارید، به طوری که آرنج‌ها خم نشوند.

۵) پای راست را تا حد امکان به عقب بکشید تا زانو کاملاً راست باشد. در این وضعیت نوک انگشتان پا با زمین فاصله دارد و مانند فنر عمل می‌کند.

۶) در این حالت، در حالی که کف پای چپ و انگشتان پای راست با زمین تماس دارد، همچون حالت پریدن، کفل را بالا و سپس پایین بیاورید.

۷) پس از اینکه این حرکت به دفعات انجام شد، وضعیت پاها را عوض کنید. پای راست را جلو و پای چپ را عقب قرار دهید و مانند حالت‌های پیش حرکت را تکرار کنید.

۸) در موقع بلند شدن و ایستادن، ابتدا عضلات کفل را کاملاً منقبض کنید و سپس بلند شوید. هرگز نگذارید کفل زودتر از بقیه بدن بلند شود زیرا این حالت باعث انتقال فشار زیاد روی عضلات کمر می‌شود.

حرکت ششم

روی شکم بخوابید و دست‌ها را زیر چانه بگذارید. آن گاه پاها را به دنبال هم هر پا را به حالت مستقیم تا آنجا که ممکن است از روی زمین بلند کنید. ۳ تا ۵ بار این حرکت را انجام دهید.

حرکت هفتم

به فاصله کافی روبروی صندلی بایستید و سپس با خم کردن کمر دست‌های خود را روی لبه صندلی قرار دهید. آن گاه سینه و شانه‌های خود را بالا و پایین بیاورید و این حرکت را ۵ بار تکرار کنید.

حرکت هشتم

روی زمین به پشت دراز بکشید. با استفاده از دست‌ها، پاها را بالا ببرید و روی شانه‌ها و کتف قرار دهید. آن‌گاه ۵ بار مثل حرکت دوچرخه‌سواری پا بزنید.

برای مطالعه ” درمان دیسک کمر ” روی لینک کلیک کنید .

روش صحیح نرمشها جهت درمان دیسک کمر و کمردرد

 post_image

  ۱_ پیاده روی و دویدن آرام

پیاده روی باعث کاهش وزن می شود و میتوان گفت بهترین ورزش جهت کم کردن وزن ، پیاده روی یا دویدن آرام می باشد پیاده روی علاوه بر کاهش وزن باعث پیشگیری از گسترش پوکی استخوان می شود
پیاده روی در فضای باز و محیطی آرام و نشاط بخش باعث درمان افسردگی و ناراحتی روانی و کمردرد های حاصل از این ناراحتی می شود
روش انجام:پیاده روی را از مقدار کم ( پنج دقیقه در روز) شروع کرده و اندک اندک آن را زیاد کنید و به نیم ساعت در روز برسانید.مقدار پیاده روی برای کاهش وزن باید از ۲۰ دقیقه بیشتر باشد.
پیاده روی باید با سرعتی متوسط انجام گیرد برای بدست آوردن سرعت پیاده روی باید از ضربان قلب استفاده کنید، برای این کار نبض خود را رد حین پیاده روی بشمارید سپس با استفاده از فرمول زیر سرعت پیاده روی را بدست آورید.(تعداد نبض در یک دقیقه در حالت پیاده روی = سن _۱۸۰) اگر نبض شما کمتر می زند ، سرعت خود را بالا ببرید و اگر نبض شما سریعتر می زند ،باید سرعت پیاده روی را کمتر کنید.

۲_ شنا و انجام حرکات در آب

شنا یکی از ورزشهای مفید برای بسیاری از کمردردها می باشد فشار آب روی عضلات بدن باعث قوی و مستحکم شدن آنها می شود آب باعث کاهش وزن بدن می گردد و فشار وارد بر ستون فقرات کم می شود از طرفی آب در برابر حرکات بدن مقاومت می کند و انجام حرکات نیاز به قدرت بیشتری دارند.
روش انجام:ابتدا به طور آرام وارد قسمت کم عمق استخر شوید و از شیرجه زدن و جهش در آب خودداری کنید سپس به طور آرام در آب قدم بزنید بعد به طرف پشت و از سمت چپ و راست در آب قدم بزنید و بعد از آن سعی کنید از جلو و سپس از پشت روی آب دراز بکشید.

۳_ انجام حرکات روی صندلی

حرکت اول:روی صندلی بنشینید و بدن را به سمت جلو خم کنید هنگام خم شدن به سمت جلو عضلات خود را راحت قرار دهید و شانه ها را به سمت جلو آزاد کنید و اجازه دهید دستان شما به طرف پایین کشیده شوند ۵ ثانیه در این حالت قرار بگیرید ، سپس به حالت اول بر گردید و ۵ ثانیه صبر کنید ، این حرکت را سه بار تکرار کنید
حرکت دوم:روی صندلی نشسته و یک زانوی خود را به بغل بگیرید و ۱۰ ثانیه صبر کنید ، سپس زانوی دیگر را در بغل گرفته و ۱۰ ثانیه صبر کنید این حرکت را پنج بار تکرار کنید.

۴_ انجام حرکات به حالت دراز کش

حرکت اول: به پشت روی زمین دراز بکشید و سپس زانوهای خود را توی شکم خود جمع نمائید و با دستهای خود دور زانوها را قلاب کرده و زانوها را به طور کامل به شکم بچسبانید ۱۰ ثانیه در این حالت باقی بمانید و سپس  به آرامی پاها را رها کرده و روی زمین بگذارید واین حرکت را ۳ مرتبه انجام دهید ( انجام این حرکت در هنگام کمردرد اشکالی ندارد)

حرکت دوم:به پشت روی زمین دراز بکشید اکنون دستهای خود را به حالت کشیده در بالای سر خود قرار دهید و سعی کنید بدن خود را بکشید ( مثل اینکه می خواهید خود را چند سانتی متر بلندتر کنید) در این حالت عضلات شما کشیده می شود و قوس کمر شما بیشتر می شود به طوری که احساس می کنید تنها پاشنه های پا و بالای کمر شما روی زمین است ۱۰ ثانیه در این حالت باقی بمانید سپس ۱۰ ثانیه به حالت دراز کش استراحت کنید این حرکت را ۳ مرتبه تکرار کنید( این حرکت برای افرادی که قوس کمرشان کم شده است و یا دیسکهای یا مهره های آنها فشرده است مفید است)

حرکت سوم: به پشت روی زمین دراز بکشید و پاهای خود را صاف و کشیده روی زمین قرار دهید اکنون پای راست خود را از زمین بلند کنید و ۱۰ ثانیه آن را بالاتر از زمین قرار دهید سپس پای راست را روی زمین قرار داده و پس از ۳ ثانیه استراحت پای چپ را بلند کنید و ۱۰ ثانیه آنرا بالا نگهدارید سپس ۳ ثانیه استراحت کرده و حرکت را از اول شروع کنید این حرکت را ۳ بار تکرار کنید( انجام این حرکت باعث تقویت عضلات شکم و پاها می شود و انجام آن در زمان کمر درد ، بدون اشکال است)

منبع :بیتوته

ورزش دیسک کمر

 post_image

 در حالت کلی منظور از بیماری دیسک کمر ، در رفتگی با بیرون زدگی قسمت مرکزی یا هسته دیسک می‌باشد که با پارگی‌های کوچکی که به‌صورت شیارهای باریکی در اطراف آن، کم‌کم ایجاد می‌شود همراه است.

بیرون زدگی دیسک کمر باعث  کمردرد، بی ‌حسی، درد و سوزن سوزن شدن پاها و اختلال در دفع ادرار و مدفوع می ‌شود. بیرون ‌زدگی دیسک گردن هم با این که درد کمتری دارد ولی می ‌تواند باعث بی ‌حسی و گزگز در دست‌ ها شود یا ایجاد مشکلاتی در حرکت گردن نماید.

ورزش های مفید جهت بازتوانی فتق دیسک

دیسک‌ های بین مهره‌ای در طول روز آب از دست می‌دهند و اگر قد انسان‌ها را به صورت میلی‌متری هنگام صبح و عصر اندازه بگیریم، متوجه می‌شویم قد آنها هنگام غروب چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر کاهش پیدا کرده است، پس دیسک بین مهره‌ای تحت فشار قرار می‌گیرد.
رای کاستن فشار می‌توانیم از یک میله بارفیکس ساده استفاده و عادت کنیم روزانه هنگام صبح، ظهر و شب هر بار به تعداد ۱۰ بار بارفیکس برویم و هر بار ۵ ثانیه به بدن کشش دهیم. هنگام بارفیکس لازم نیست فشار زیادی به خودمان وارد کنیم و فقط آویزان شدن کافی است.

سایر ورزش‌ها نیز می‌تواند بسیار مفید باشد از قبیل پیاده‌روی، نرمش یا هفته‌ای ۳ بار استخر رفتن و سایر حرکات بدنی که باعث تقویت عضلات و کاهش وزن می‌شود.

منبع :دکتر حیدریان

دیسک کمر و درمان با ورزش

 post_image

دیسک غضروفی است که بین دو مهره قرار گرفته است و همچون فنری از فشار مهره بالایی کمر به مهره پایینی جلوگیری به عمل می‌آورد، اما زمانی دچار دیسک کمر می‌شویم که به دلیل ورزش سنگین، چاقی، تصادفات، موارد مادرزادی، جابه‌جایی مهره‌ها، آرتروز و بالابودن سن، دیسک دچار ضایعه شده و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد و محتویات داخل آن بیرون می‌زند.

ورزش‌های کششی دیسک کمر:

این ورزش‌ها از وارد شدن نیروی زیاد و غیر طبیعی بر مفاصل و مهره های کمر جلوگیری کرده، احتمال آسیب را به حداقل می‌رسانند.

از دیگر فواید این ورزش‌ها برای دیسک کمر می‌توان به افزایش قابلیت عضلات برای انجام فعالیت‌هایشان اشاره کرد. به همین دلیل پیشنهاد می‌شود قبل و پس از انجام هر کار عضلانی مهم و سنگین این حرکات و ورزش‌ها انجام پذیرند تا ریسک آسیب عضلانی نیز کاهش یابد.

وقتی اینگونه حرکات را انجام می‌دهید سعی کنید تا حد امکان عضلات مربوطه را بکشید. تا ده ثانیه در همان حالت نگه دارید، و سپس به آرامی به حالت معمولی برگردید. هر حرکت باید به آرامی انجام پذیرد و از حرکات پرتابی یا شدید جداَ خودداری کنید چون نه تنها نقش مفیدی ندارند بلکه برعکس موجب آسیب عضلات و مفاصل شما خواهند شد.

درمان دیسک کمرباورزش‌های هوازی:

ورزش‌های هوازی اثرات مثبتی بر عضلات مختلف حتی قلب می‌گذارند عملکرد قلب و ریه با این ورزش‌‌ها بهبود می‌یابد و اکسیژن‌رسانی به بدن تقویت می‌شود.

از جمله فواید دیگر ورزش‌های‌ هوازی می‌توان به افزایش سطح انرژی بدن، بالا رفتن خلق و خو، بهبود عادات خواب و بیداری و کاهش فشار خون اشاره کرد. کالری‌های اضافی با ورزش‌های هوازی می‌سوزند، متابولیسم بهبود می‌یابد، و وزن بدن تنظیم می‌شود.
از جمله ورزش‌های هوازی که برای دیسک کمر توصیه می شود؛ می‌توان به راه رفتن تند، دوچرخه سواری، شنا، پیاده روی اشاره کرد هنگامی می‌توان بیشترین استفاده از ورزش‌های هوازی را انتظار داشت که بین یک ربع تا یک ساعت ادامه داشته باشند و حداقل سه تا چهار بار در هفته انجام شوند.

درمانهای غیر جراحی فتق دیسک کمر

 post_image

همه ما یک بار در زندگی‌مان درد کمر  را تجربه کرده‌ایم. شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد. این درد بسیار آزاردهنده است و گاهی مدت‌ها طول می‌کشد. یکی از دردهای شایع کمر فتق‌ دیسک‌ کمر است…

گاهی بیماری آنقدر شدید و دردناک می‌شود که روند زندگی انسان مختل و امکان حرکت از او گرفته می‌شود و حتی به جراحی هم نیاز پیدا می‌کند.دیسک بین مهره ای یک ماده ژلاتینی نسبتا نرم است که فشارهای وارد شده روی مهره‌ها را به طور یکنواخت پخش و حرکت مهره‌ها را روی یکدیگر آسان می‌کند و باعث خم و راست شدن یا چرخش کمر می‌شود. یک حرکت ناگهانی یا برداشتن اجسام سنگین ممکن است باعث آسیب به این ناحیه و فتق دیسک بین مهره‌ای شود.

اغلب به طرف پشت یا چپ و راست اتفاق می‌افتد و باعث انتشار درد به پای همان طرف یا طرف مقابل می‌شود ولی معمولا درد در همان طرف که فتق رخ داده متمرکز می‌شود

بیماران دیسک کمر،معمولاً به مدت یک هفته تا ۱۰ روز استراحت نسبی توصیه می شود.طی این مدت بیمار باید از نشستن حتی الامکان پرهیز کند و از خم و راست شدن و برداشتن اشیای سنگین یا رانندگی نیز دوری نماید.

معمولاً طی این مدت به بیمار داروهای مسکن تجویز می شود. اغلب بیماران مبتلا به دیسک کمر طی این مدت ۱۰ روزه، بهبود قابل توجهی پیدا می کنند.

می توان بعد از  ۱۰  تا  ۱۴ روز از زمان شروع بیماری دیسک کمر، برای بیمارورزشهای مخصوصی  را تجویز نمود

که  آب درمانی و راه رفتن در آب در قسمت کم عمق استخر می باشد و نیز نرمشهای کششی برای عضلات کمر و شکم نیز برای بیماران مبتلا به دیسک کمر مفید است.
می توان از فیزیوتراپی نیز در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمر نیز سود جست.

تأثیر روشهای درمانی نظیرطب سوزنی ، حجامت، استفاده از زالو و داغ کردن ثابت نشده است.

روشهای درمانی «کایروپراکتیک» در دیسک کمر ممکن است خطرناک باشد و در درصد کمی از بیماران ممکن است سبب تشدید علایم شود.

درمان فتق دیسک

post_image

استراحت در بستر به‌ هنگام‌ مرحله‌ حاد بیماری،‌ حداقل‌ ۲ هفته‌ در رختخواب‌ استراحت‌ کنید. فعالیتهای‌ طبیعی‌ خود را با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علایم‌ مجدداً آغاز کنید. استراحت‌ طولانی ‌مدت‌ در رختخواب‌ به‌ هیچ‌ عنوان‌ توصیه‌ نمی‌شود. در بسیاری‌ از موارد، خود به‌ خود بهبود می‌یابد. از دراز کشیدن به صورت دمر و خوابیدن با بالشهای بزرگ و ضخیم همیشه باید اجتناب نمود. مصدوم را در یک سطح صاف و محکم در راحت ترین وضعیت ممکن بخوابانید.
•در ۷۲ ساعت‌ اول‌ و گاهی‌ نیز در ادامه‌، کیسه‌ یخ‌ روی‌ ناحیه‌ دردناک‌ قرار دهید (در صورت‌ مؤثر بودن‌). یخ موضعی برای کاهش درد و گرفتگی استفاده می‌شود).
•وارد آوردن‌ کشش‌ در منزل‌ یا در بیمارستان‌ (گاهی‌ توصیه‌ می‌شود). استفاده از کشش متناسب (۵ الی ۸ پوند و وزنه) جهت تسکین درد در فتق صفحات بین مهره‌ای گردن.
•بازتوانی‌ برای‌ تقویت‌ عضلات.‌ اجرای نرمشهای انبساطی پیشرونده عضلانی و سایر روشهای کاهش تنش نیز سودمند است.
•روان درمانی با مشاوره‌ برای‌ فراگیری‌ روش‌های‌ مقابله‌ با درد مداوم‌ و کلافگی‌
•حرارت درمانی عمقی ماورای صوتی و بکارگیری حرارت موضعی مرطوب. به‌ جای‌ این‌ کار می‌توانید از لامپ‌ گرمایی‌، دوش‌ یا حمام‌ آب‌ داغ‌، کمپرس‌ آب‌ داغ‌، یا صفحات‌ گرم‌کننده‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ کنید.

ورزش های فتق دیسک :

در حالت کلی منظور از بیماری دیسک کمر ، در رفتگی با بیرون زدگی دیسک  قسمت مرکزی یا هسته دیسک می‌باشد که با پارگی‌های کوچکی که به‌صورت شیارهای باریکی در اطراف آن، کم‌کم ایجاد می‌شود همراه است.

بیرون زدگی دیسک کمر باعث  کمردرد، بی ‌حسی، درد و سوزن سوزن شدن پاها و اختلال در دفع ادرار و مدفوع می ‌شود. بیرون ‌زدگی دیسک گردن هم با این که درد کمتری دارد ولی می ‌تواند باعث بی ‌حسی و گزگز در دست‌ ها شود یا ایجاد مشکلاتی در حرکت گردن نماید.

دیسک‌ های بین مهره‌ای در طول روز آب از دست می‌دهند و اگر قد انسان‌ها را به صورت میلی‌متری هنگام صبح و عصر اندازه بگیریم، متوجه می‌شویم قد آنها هنگام غروب چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر کاهش پیدا کرده است، پس دیسک بین مهره‌ای تحت فشار قرار می‌گیرد.

برای کاستن فشار می‌توانیم از یک میله بارفیکس ساده استفاده و عادت کنیم روزانه هنگام صبح، ظهر و شب هر بار به تعداد ۱۰ بار بارفیکس برویم و هر بار ۵ ثانیه به بدن کشش دهیم. هنگام بارفیکس لازم نیست فشار زیادی به خودمان وارد کنیم و فقط آویزان شدن کافی است.

سایر ورزش‌ها نیز می‌تواند بسیار مفید باشد از قبیل پیاده‌روی، نرمش یا هفته‌ای ۳ بار استخر رفتن و سایر حرکات بدنی که باعث تقویت عضلات و کاهش وزن می‌شود.

درمان دیسک کمر بدون جراحی باز

   post_image

 

از جمله روش های درمانی بدون جراحی دیسک کمر موارد زیر است:

– استراحت مطلق (که طبق تحقیقات اخیر فقط ۳ روز کافی می باشد) و استفاده از مسکن ها

– آب درمانی

– ماساژ درمانی

– طب سوزنی

– VAX-D تراپی (روش برداشتن فشار از ستون فقرات )

– کایروپراکتیک

– عمل بسته‌ی دیسک

اما بیماران عزیز باید توجه داشته باشند که، در صورت وقوع کمر درد نباید در ابتدا به جراحی باز فکر کنند. زیرا بسیاری از مشکلات مربوط به دیسک کمر به درمان های ساده پاسخ مناسبی نشان می دهند و عمل بسته دیسک کمر روشی است که به وسیله آن بسیاری از بیماران دیسک کمر بهبود می یابند.

منبع : دکتر باقرپور

ورزش خانگی

  بالا رفتن از پله

کاملاً صاف مقابل پله ای بایستید . کف پای راست را روی پله بگذارید و با صاف کردن زانو ، کف پای چپ را نیز به وضعیت شروع تمرین بازگردانید . تمرین را تکرار کنید. تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. در شروع تمرین از پله ای با ارتفاع حدود ۱۰ سانتی متر استفاده کنید. برای پیشرفت تمرین، از گرفتن وزنه در دستهایتان استفاده کنید. برای پیشرفت تمرین، ارتفاع پله و میزان وزنه ها را افزایش دهید.

 بالا رفتن جانبی از پله

کاملاً صاف کنار پله ای بایستید به طوری که پله در سمت راست شما قرار بگیرد. اکنون در حالی انگشتان پا به سمت جلو می باشد، کف پای راست را روی پله قرار دهید و به دنبال آن پای چپ را نیز بالا بیاورید. سپس با گذاشتن پای چپ و بعد پای راست روی زمین،  به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید. تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. در شروع تمرین از پله ای با ارتفاع حدود ۱۰ سانتی متر ، استفاده کنید. با گرفتن وزنه در دستهایتان این تمرین پیشرفت پیدا می کند برای پیشرفت بیشتر این تمرین می توان از ارتفاع بیشتر پله یا افزودن وزنه استفاده کرد.

نشستن و برخاستن از صندلی با کمک فرد دیگر

پشت به صندلی کاملاً صاف بایستید و پاهایتان را به اندازۀ عرض شانه ها از هم دور کنید. از فردی بخواهید مقابل شما بایستد و دستان شما را بگیرد. اکنون با ۵ شماره به آرامی روی صندلی بنشینید. سپس با کشیدن دستهای فرد کمک دهنده به سمت خود، به آرامی بایستید. در صورت نیاز فرد کمک دهنده برای ایستادن می تواند به شما کمک کند. نمرین را تکرار کنید. نکتۀ مهم در انجام تمرین ، آرام و با کنترل نشستن روی صندلی می باشد. سعی کنید حین بلند شدن و نشستن زانوهایتان به طرفین منحرف نشود. برای پیشرفت تمرین، از فرد کمک دهنده به میزان کمتری کمک بگیرید.

نشستن و برخاستن از صندلی

پشت به یک صندلی باثبات بایستید و پاهایتان را به اندازۀ عرض شانه ها از هم دور کنید. اکنون به آرامی روی صندلی بنشینید. سپس به آرامی از روی صندلی بلند شوید. تمرین را تکرار کنید.

در صورت نیاز برای آسان تر کردن تمرین ، می توانید یک بالش روی صندلی قرار دهید تا ارتفاع نشینمنگاه آن بیشتر شود. با کف پا و انگشتان پا ، زانوهایتان را هنگام نشستن و بلند شدن حمایت کنید و مانع از پیچ خوردن آن شوید. زمانی که شما توانستید به آسانی امرین را ۱۵ مرتبه تکرار کنید، می توانید بالش را بردارید. با نگه داشتن وزنه در دستهایتان در حالی که بازوها کنار بدن قرار می گیرد، تمرین پیشرفت پیدا می کند. پیشرفت بیشتر تمرین با قرار دادن وزنه بر روی شانه ها امکان پذیر نیست.

 گام برداشتن به پهلو با باندالاستیک

کاملاً صاف بایستید، پاها را کنار یکدیگر قرار دهید و یک باندالاستیک به دور زانوهایتان بیاندازید. در این وضعیت ممکن است شما تعادل مناسبی نداشته باشید که در این صورت می توانیدمقابل دیوار بایستید و تمرین را انجام دهید. اکنون یک گام با پای راست به سمت راست بردارید و به دنبال آن پای چپ را نیز مجاور پای راست بیاورید. سپس با پای چپ یک گام به سمت چپ ( جایگاه نخست) بردارید و به دنبال آن پای راست را نیز مجاور آن قرار دهید. تمرین را تکرار کنید. راستای مناسب بدن را در طی تمرین حفظ کنید. تمرین با عضلات سمت خارج ران شروع می شود و شما نباید از بالا تنه اتان برای کمک به تمرین استفاده کنید. برای افزایش شدت تمرین، می توانید گامهای بلندتری به پهلو بردارید. هر زمان که توانستید با آسانی ۲۰ گام بردارید، می توانید از باندالاستیک قوی تر استفاده نمایید.

 چمباتمه زدن با توپ

پشت به دیوار بایستید، پاهایتان را به اندازۀ عرض شانه ها باز کنید و یک توپ بزرگ را میان پشتتان و دیوار قرار دهید. اکنون کمرتان را به توپ فشار دهید و به آرامی مفاصل زانو و ران خود را خم کنید. توپ بر روی دیوار به سمت پایین خواهد چرخید. سپس به آرامی به وضعیت شروع تمرین بازگردید تا توپ بر روی دیوار به سمت بالا حرکت کند. تمرین را تکرار کنید. سعی کنید با خم کردن زانوها یک زاویۀ ۹۰ درجه ( نه بیشتر) بین ران و ساق پایتان ایجاد کنید و اجازه ندهید که زانوها از سطح انگشتتان جلوتر برود.

در طی تمرین قفسۀ سینه را به سمت بالا نگه دارید. برای پیشرفت تمرین از توپ کوچکتری استفاده نمائید.

تمرین لانگ

مقابل یک پله بایستید و کف پای راست را روی آن قرار دهید به طوری که پاشنۀ پای چپ کمی از سطح زمین فاصله بگیرد. اکنون با خم کردن زانوها باسنتان را به زمین نزدیک کنید و سپس به آرامی به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید. تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. در صورت نیاز ، برای حفظ تعادل می توانید جایی را بگیرید. در طی تمرین از به جلو متمایل شدن اجتناب کنید و سعی کنید که وزنتان را بین دو پایتان تقسیم کنید. در شروع تمرین از پله ای با ارتفاع ۱۰ سانتی متر یا کمتر استفاده کنید. برای افزایش شدت تمرین ، با هر یک از دستهایتان وزنه ای را بگیرید. این تمرین با افزایش ارتفاع پله و میزان وزنه، پیشرفت پیدا می کند.

درجا پریدن

بایستید و زانوهایتان را خم کنید. اکنون با جدا شدن کف پاها از سطح زمین، به سمت بالا بپرید. سپس هنگامی که به سطح زمین باز می گردید، زانوهایتان را خم نگه دارید. هدف این است که شما ۱۰ مرتبه پریدن پیاپی را انجام دهید، استراحت کنید و سپس ۱۰ مرتبه پرش پیاپی انجام دهید تا اینکه به طور کلی شما بتوانید ۵۰ مرتبه پریدن را انجام دهیدو قبل از انجام تمرین از وضعیت جسمی خود اطمینان حاصل کنید. با در آوردن کفش هایتان می توانید حداکثر استرس را به مفاصل رانتان وارد کنید. این تمرین یک تمرین پیشرفته است بنابراین برای درست و ایمن انجام دادن تمرین شما باید عضلات قوی خصوصاً در ناحیۀ تنه ( ابذومینال و ارکتوراسپاین ) داشته باشید.

برای انجام حرکات ورزشی حتما با پزشک مشورت کنید و سرخود آنها را انجام ندهید.

منبع:برگرفته از کتاب پوکی استخوان

ورزش تقویت عضلات

منقبض کردن عضلات باسن

روی سطح صافی به پشت بخوابید و با خم کردن زانوها، کف پاها را روی زمین قرار دهید. اکنون بدون آنکه کمر را از روی زمین بلند کنید عضلات باسن را به یکدیگر فشار دهید و منقبض کنید. درست مثل حالتی که بخواهید جلوی مدفوع خود را بگیرید. این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . عضلات شکم  و رانتان ( گوادریسپس و همسترنیگ ها ) را در طی تمرین شل نگه دارید . هنگام انجام تمرین از حبس کردن نفس در سینه اجتناب کنید . همچنین شما می توانید این تمرین را با خارج تر قرار دادن کف پاها و بیشتر شدن فاصلۀ دو ران از یکدیگر انجام دهید.

  نزدیک کردن مقاومتی ران ها

روی سطح صافی به پشت بخوابید و با خم کردن زانوها، کف پاها را روی زمین قرار دهید. یک بالش یا حولۀ لوله شده یا یک توپ را بین زانوهایتان قرار دهید. اکنون با استفاده از عضلات داخلی ران دو زانو را به یکدیگر نزدیک کنید و بالش را فشار دهید . این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . عضلات باسن و دیگر عضلات ران (گوادریسپس و همسترنیگ ها و گلوتئال ها )  را در طی تمرین شل نگه دارید. ریتم نرمال نفس کشیدن را انجام دهید و از حبس کردن نفس خودداری کنید.

 جلو آوردن ران

روی سطح صافی به پشت بخوابید و با خم کردن زانوها، کف پاها را روی زمین قرار دهید. کف هر دست را روی استخوان لگن همان سمت قرار دهید و عضلات شکم را منقبض کنید . اکنون با جلو آوردن ران ، کف پاها را ۱۵ الی ۳۰ سانتی متر از زمین جدا کنید. این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را با پای مقابل تکرار کنید . در تمامی مراحل تمرین تراز لگن را حفظ کنید. ( هنگامی که پای راست را بلند می کنید ، اجازه ندهید که لگن سمت چپ به سمت پایین برود ) شما باید در طی تمرین با استفاده از عضلات شکم ، تراز لگن را حفظ کنید. برای افزایش شدت تمرین ، می توانید زانو را صاف کنید و آن را تا هم سطح شدن با پای مقابل ( نه بیشتر ) بالا بیاورید.

  چرخش به خارج ران

روی سطح صافی به پهلوی چپ بخوابید و یک بالش یا حولۀ لوله شده ای را زیر سرتان قرار دهید. هر یک از مفاصل ران و زانو را ۹۰ درجه خم کنید ( مثل حالتی که روی صندلی نشسته اید ). اکنون در حالی که مچ پاهایتان در کنار هم ثابت می باشد، زانوی راستتان را از زانوی مقابل دور کنید. در این حالت شما باید انقباض را در عضلات عمقی باسن خود احساس کنید. این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . این تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. در طی تمرین دقت کنید تا گردن و شانه های شمت در وضعیت راحت باقی بماند. در حین تمرین عضلات شکم را منقبض کنید و ستون مهره ای را صاف نگه دارید. شدت این تمرین با گذاشتن وزنه بر روی زانو، افزایش می یابد.

 دور کردن ران

روی سطح صافی به پهلوی چپ بخوابید و یک بالش یا حولۀ لوله شده ای را زیر سرتان قرار دهید. زانوی زیرین را خم کنید و آن را به جلو بیاورید. زانوی راست را صاف نگه دارید و در این وضعیت طوری قرار گیرد که دو مفصل ران در یک راستا و عمود بر زمین باشد. اکنون پای راست را با زانو صاف بالا بیاورید. این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . این تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. اگر آرتروز مفاصل ران را دارید و یا در وضعیت به پهلو خوابیدن راحت نیستید، می توانید یک بالش زیر لگنتان قرار دهید. هنگام انجام این تمرین ،از به عقب رفتن تنه خودداری کنید. برای این امر می توانید انگشتان پای بالایی را به سمت زمین بچرخانید. در حین تمرین ، اجازه ندهید که زانوی بالایی خم شود. در طی تمرین ، شانه ها و گردن باید در وضعیت راحت باشد و با انقباض عضلات شکمی ، ستون مهره ای صاف نگه داشته بشود. برای پیشرفت تمرین، می توان وزنه ای به مچ پا بست.

  نزدیک کردن ران

روی سطح صافی به پهلوی چپ بخوابید با خم کردن زانوی راست، آن را به جلو بیاورید و روی بالش بگذارید اکنون پای چپ ( زیرین ) را با زانوی راست از سطح زمین دور کنید و آن را بالا بیاورید . این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . تمرین را برای سمت مقابل نیز انجام دهید. اگر آرتروز مفاصل ران را دارید و یا در وضعیت به پهلو خوابیدن راحت نیستید، می توانید یک بالش زیر لگنتان قرار دهید. در حین تمرین با صاف نگه داشتن زانوی زیرین ، اجازه ندهید که خم شود . در طی تمرین ، شانه ها و گردن باید در وضعیت راحت باشد و با انقباض عضلات شکمی ، ستون مهره ای صاف نگه داشته بشود. برای پیشرفت تمرین، می توان وزنه ای به مچ پا بست.

  چمباتمه زدن با باندالاستیک

کاملاً صاف بایستید و پاها را به اندازۀ فاصلۀ دو مفصل ران از یکدیگر دور کنید. در این وضعیت باندالاستیکی را زیر پاهایتان قرار دهید و دو سر آن را با دستهایتان بگیرید. به طوری که سر به سمت جلو باشد و مفاصل زانو، ران و آرنج کاملاً صاف باشند. اکنون مفاصل ران و زانو را به آرامی خم کنید و باسن را کمی به سطح زمین نزدیک کنید.

این وضعیت را نگه دارید، سپس به وضعیت شروع تمرین بازگردید و تمرین را تکرار کنید . طول باندالاستیک باید با اندازه ای باشد که در طی انجام تمرین مقاومت را احساس کنید. در هنگام انجام تمرین، آرنج ها کاملاً صاف باشند دقت شود که خم شدن در مفاصل ران و زانو صورت می گیرد نه در ستون فقرات. با انقباض عضلات شکمی ، ستون مهره ای را صاف نگه دارید و از قوس دار شدن آن اجتناب کنید. تمرین را با خم کردن چند درجه ای مفاصل زانو شروع کنید. سپس شما می توانید زانوهایتان را بیشتر خم کنید اما میزان نباید بیش از ۹۰ درجه باشد.

برای انجام حرکات ورزشی حتما با پزشک مشورت کنید و بدون مشورت انجام ندهید.

منبع:برگرفته از کتاب پوکی استخوان