نوشته‌ها

اصلاح افتادگی شانه ها

در ناهنجاری افتادگی شانه ، شانه ها به صورت رها شده هستند و به اصطلاح فرد از حالت چهار شانه بودن خارج می شود .

افتادگی شانه ها

الف) یک طرفه

ب) دو طرفه

عوامل ایجاد کننده

۱-ضعف عضلات بالابرنده کتف ها

۲-ضعف عضلات اطراف شانه ها

۳-وضعیت های کاری موثر در افتادگی شانه

۴-تنبلی و قرارگیری در وضعیتهای غلط منجر به افتادگی شانه ها خواهد شد .

عوارض

۱-ایجاد درد در اطراف شانه ها و گردن ناشی از افتادگی شانه ها

۲-ایجاد درد در عضلات بالابرنده شانه ها

۳-ایجاد نقاط دردناک روی عضلات بالابرنده شانه ها خصوصا” در قسمت پشت گردن و عضله فوق خاری

۴-ایجاد ظاهر ناخوشایند در اثر خارج شدن شانه ها از وضعیت طبیعی( از دست دادن حالت چهارشانه)

راه تشخیص

۱- شکایت فرد از وجود نقاط دردناک بر روی عضلات بالابرنده کتف ناشی از افتادگی شانه ها

۲- مشاهده افتادگی یا نامتقارن بودن شانه ها بوسیله صفحه شطرنجی

حرکات اصلاحی

 (نکته):بایستی توجه داشت در حرکات اصلاحی همواره حرکات کششی برای رفع افتادگی شانه ها بر حرکات تقویتی مقدم می باشد.

 الف) حرکات کششی 

(مدت کشش ها: یک دقیقه)(مدت استراحت: ۳۰ ثانیه)(تکرار تمرین ۳تا ۵مرتبه در هر جلسه)(تعداد جلسات: ۳تا ۵جلسه در هفته)

۱- فرد مبتلا به افتادگی شانه در حالت ایستاده دستهایش را از پشت روی میز قرار داده و در این حالت سعی می کند به حالت نشسته نزدیک شود.

۲- دستها را پشت سرقلاب کرده و سعی می کند آنها را به طرفین بصورت متناوب (چپ و راست) کشش دهد.

۳- در حالت ایستاده دستها را روی هم گذاشته و سعی می کند هرچه بیشتر آنها را بطرف بالا بکشد.

ب) تمرینات تقویتی

تعداد جلسات:( ۳تا ۵ جلسه تمرین در هفته)

۱- برای بهبود وضعیت افتادگی شانه ها ،در حالت ایستاده در حالیکه دستها آویزان است ،فرد سعی میکند شانه ها را تا حد امکان در سطح لاله گوش بالابرده و تا حد امکان پایین آورد و این تمرین را بین ۸تا ۱۲ بار تکرار نماید.

۲- تمرین قبل را در حالیکه وزنه هایی مساوی (حداقل ۲کیلو گرمی) در دستها دارد انجام دهد.

۳- در حالت ایستاده در حالیکه دستها کاملا” آویزان است شانه ها را تا حد امکان بالابرده و برای مدت زمانی (حدود ۳۰ ثانیه)بصورت ایستا نگه می دارد و پس از ۳۰ ثانیه استراحت دوباره انجام میدهد و این تمرین را ۳ تا ۵مرتبه برای رفع افتادگی شانه ها انجام دهد.

۴- تمرین قبل را در حالیکه وزنه هایی مساوی ( حداقل ۲کیلوگرمی) در دستها دارد انجام دهد.

توصیه های مهم برای رفع افتادگی شانه ها

در حال نشسته روی صندلی که دو طرف آن آزاد باشد انجام داد و بجای استفاده از وزنه می توان شخص کمکی خواست روی شانه ها ایجاد مقاومت کند.

برای تثبیت وضعیت طبیعی شانه ها توصیه می شود فرد هنگام ایستادن و راه رفتن دقت نماید شانه های خود را در حالت طبیعی نگه دارد و هنگام نشستن های طولانی مدت از صندلی های دسته دار استفاده نموده و ساعدهای خود را روی دسته ها قرار دهد تا از بروز افتادگی شانه ها جلوگیری شود .

 ممکن است این ناهنجاری بصورت یکطرفه باشد که بایستی فرد از نظر وضعیت اسکولیوز ستون مهره ها نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.

– گاهی در وضعیت نامتقارن بجای افتادگی شانه ها ،یکی از شانه ها بالاتر قرار گرفته باشد که در شانه برتر ورزشکاران رشته های والیبال و تنیس بصورت مشهود تر دیده می شود و همچنین در خانمهایی که عادت دارند بند کیف خود را بطور دائم روی یک شانه خود قرار دهند ،دیده می شود که جهت جلوگیری از سر خوردن بند کیف بطور ناخواسته شانه را بالاتر نگه دارند و در طولانی مدت بصورت عارضه شانه های نامتقارن مشاهده خواهد شد.

برای مطالعه “درمان افتادگی شانه” کلیک کنید .

عوارض و علائم زانوی ضربدری

 

نشانه ها و علائم زانوی ضربدری

۱- نزدیک شدن زانو ها به خط میانی بدن

۲- دور شدن قوزک داخلی از یکدیگر

۳- کوتاهی تاندون آشیل

۴- تمایل کشگک ها به خارج و احتمال بروز نیمه دررفتگی آن

۵- سائیده شدن زانو ها به یکدیگر به هنگام راه رفتن

۶- خستگی زود رس به هنگام راه رفتن و دویدن

۷- درد پشت ساق و جلوی ران

۸- کوتاهی قد

۹- آرتروز زود رس زانو

۱۰- بروز عوارض ثانویه، مانند عارضه کف پای صاف

۱۱- افزایش وزن

۱۲- سائیدگی بیش از حد کناره داخلی کفش

۱۳- راه رفتن با پاهای چرخیده به خارج و گاه به طور عکس با پنجه های چرخیده به داخل

ژنووالگوم، زانوی برون گرد، پای x یا Knock Knee (والگوس بیش از حد) نوعی اختلال در راستای طبیعی ساق پا است، که در آن مچ پاها از یکدیگر فاصله پیدا کرده ولی زانوها به هم چسبیده اند. در این اختلال زاویه درشت نی- رانی از ۱۶۵ درجه کمتر گشته و بالطبع زاویه Q افزایش می یابد.

ضربدری بودن زانو ها در ۲تا ۶ سالگی به طور شایع در کودکان دیده می شود و حداکثر میزان شیوع آن در ۳ تا ۴ سالگی است. به طور عادی این وضعیت در کودکان به دلیل رشد تا ۱۰ سالگی بهبود می یابد، این عارضه بیشتر در کودکان چاق دیده می شود. این عارضه می تواند مانند عارضه زانوی پرانتزی، ساختاری یا وضعیتی باشد.

عوارض و عواقب ناشی از زانوی ضربدری

۱٫کوتاهی قد

۲٫افزایش آسیب پذیری مفصل زانو

۳٫کوتاهی تاندون آشیل

۴٫خستگی زودرس

۵٫تغییر الگوی راه رفتن

۶٫ایجاد ظاهر ناخوشایند در پاها

ویژگی های کفش طبی

اسکن اپتیکال به منظور طراحی کفی و صندل طبی

۱- کفی کفش طبی باید از استحکام کافی برخوردار باشد و بتواند شوک وارده به کف پا را جذب کند. به طور کلی، نیرویی که در حال راه رفتن از زمین و کف پا به بدن منتقل می‌شود، معمولا حدود دو برابر وزن بدن است. این نیرو در حالت دویدن حتی تا ۱۰ برابر وزن بدن هم به اندام‌ها منتقل خواهد شد. بنابراین‌ کفی کفش می‌تواند نقش مهمی در انتقال و پخش نیرو از زمین به کف پا و در نهایت به بدن داشته باشد.

۲- کفی کفش طبی باید کاملا متناسب با ویژگی‌های کف و قوس کف پا باشد. ضمن اینکه باید سبک، ضخیم و جاذب ضربه (دارای خاصیت الاستیکی) به‌خصوص در ناحیه پاشنه هم باشد.
رویه کفش طبی باید انعطاف‌پذیر و از جنس چرم باشد تا بتواند سرما و گرما را به خوبی به پا منتقل کند و پا نفس بکشد و عرق نکند

۳- پوشیدن کفش‌هایی با پاشنه یا کفی‌ای از جنس چوب یا MDF، به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود؛ حتی اگر چنین کفش‌هایی با ادعای طبی بودن به فروش برسند. جنس چوب و MDF (ام دی اف) می‌تواند به سرعت پاشنه پا را آزار دهد و باعث ایجاد درد در این ناحیه شود. در حالی که پوشیدن کفش‌هایی با پاشنه و کفی‌هایی با خاصیت الاستیکی، به هیچ‌وجه پاشنه و کف پا را آزار نمی‌دهد.

۴- کفش طبی مناسب باید کاملا اندازه پا باشد، نه تنگ‌تر و نه گشادتر. اگر کفش شما بیش از حد تنگ باشد یا پاهایتان را فشار دهد، خونرسانی در ناحیه پا مختل خواهد شد. ایجاد نقاط فشاری و زخم ناشی از آن هم می‌تواند از دیگر عوارض پوشیدن کفش‌های طبی یا غیرطبی تنگ باشد.
گشاد بودن کفش طبی و بازی کردن پا درون آن هم باعث ساییدگی و ایجاد اختلال در انتقال نیرو می‌شود. پس حواستان باشد فروشنده کفش بزرگ‌تر یا کوچک‌تری را به شما تحمیل نکند و قول بهبود سایز با قالب زدن یا کفی گذاشتن را به شما ندهد.

۵– معمولا قسمت جلویی کفش طبی مناسب باید فضای مناسب برای انگشتان پا را داشته باشد، یعنی انگشتان پای شما باید در فضایی قرار بگیرند که نه آنقدر تنگ باشد که روی هم بیفتند و فشرده شوند و نه آنقدر فضای قرار گرفتنشان در پنجه کفش گشاد و باز باشد که محافظت خوبی از آنها در برابر ضربه‌های احتمالی انجام نشود.
ضمن اینکه باید حدود یک سانتی‌متر بین نوک انگشت شست و نوک کفش طبی فضای خالی وجود داشته باشد تا فشاری به انگشت‌ها هنگام راه رفتن وارد نشود.

 کفش طبی مناسب باید بعد از اسکن در کلینیک معتبر ساخته شود .

 

۶- رویه کفش طبی باید انعطاف‌پذیر و از جنس چرم باشد تا بتواند سرما و گرما را به خوبی به پا منتقل کند. البته در حال حاضر، جنس‌های ترکیبی مختلف و با قیمت مناسب‌تری برای رویه کفش‌های طبی طراحی شده‌اند که چنین خاصیت‌هایی هم دارند.

۷- پنجه پهن و با ارتفاع: پنجه کفش یا Toe box از مهم ترین قسمت های آن است.
وقتی عرض یا ارتفاع پنجه کفش کم باشد بیماری های زیادی مانند انگشت چکشی، میخچه و هالوکس والگوس را ایجاد می کند.
انگشتان پا باید در پنجه کفش فضای کافی داشته باشند تا از هم باز شوند و کمی به بالا و پایین بروند. بجای استفاده از کفش های نوک تیز از کفش های با پنجه گرد استفاده کنید.

۸- کفی قابل تعویض: سعی کنید کفشی بخرید که کفی Insole قابل عوض کردن داشته باشد. با این کار می توان با عوض کردن کفی، اندازه و حجم کفش را کم و زیاد کرد تا وقتی پا ورم کرد، بتوان جا برای آن باز کرد و یا کفی ساده را با کفی های درمانی جایگزین کرد. وقتی پا عرق کرده و کفش را نمناک می کند، کفی قابل تعویض در کم کردن رطوبت کفش می تواند موثر باشد. کفش مرطوب می تواند موجب ابتلا پا به بیماری های قارچی باشد.

۹- پشتی سفت و محکم: پشتی کفش Heel counter قسمتی از کفش است که در پشت پاشنه پا قرار می گیرد. این پشتی باید سفت و محکم باشد. برای امتحان کردن پشتی کفش، با شست خود بر روی آن فشار دهید. اگر فرو نرفت، پشتی محکمی دارد.

۱۰- کف داخلی با شکل مناسب: کف کفش از داخل Foot bed باید قوس هایی داشته باشد که هماهنگ با قوس های کف پا باشد. وزن بدن در داخل چنین کفشی به صورت متناسب بر روی تمام سطح کف آن توزیع شده و پا در چنین کفی احساس راحتی می کند. مهم ترین قوس کف پا، قوس طولی آن است. پس کف داخلی کفش باید در قسمت میانی و داخلی کمی برجسته تر باشد.
کفش بدون پاشنه و کفش با پاشنه بلند هر دو مضر هستند. اندازه پاشنه به طور متعادل باید حدود ۱.۵ تا ۴ سانتیمتر باشد

۱۱- پاشنه مناسب: پاشنه Heel کفش از قسمت های مهم آن است. کفش بدون پاشنه و کفش با پاشنه بلند هر دو مضر هستند. اندازه پاشنه به طور متعادل باید حدود ۱.۵ تا ۴ سانتیمتر باشد.

۱۲- کف قوسی شکل کفش : کف بیرونی کفش Outsole باید قدری گوژ باشد تا وسط کفش پایین تر از دو انتهای آن قرار گیرد. راه رفتن در چنین کفشی بسیار راحت بوده و در هنگام راه رفتن، موقع اصابت پاشنه به زمین و موقع بلند شدن پنجه از زمین، فشار زیادی به کف پا و مچ پا وارد نمی شود.

۱۳– سطح داخلی یکنواخت : با دست کشیدن به تمام سطح داخلی کفش باید متوجه شویم سطوح یکنواخت و قوس های نرمی در درون کفش وجود دارد. این چنین کفش هایی در موقع راه رفتن فشار کمتری را به پوست وارد می کنند.

۱۴- کفش نفس کش : جنس رویی کفش باید طوری باشد که تهویه داخل کفش برقرار باشد. این تهویه برای عرق نکردن پا ضروری است.

۱۵- یقه و زبانی نرم : یقه کفش Shoe collae جایی است که اطراف مچ پا را می گیرد و زبانی کفش Shoe tongue برگه ای است که در زیر بندهای کفش قرار می گیرد. این قسمت های کفش باید حاوی پد ها و بالشتک های نرمی باشد تا فشار کمتری به پوست وارد کند.

پای پرانتزی و درمان آن

پای پرانتزی

پای پرانتزی در نوزادان شایع است و بیشتر بعلت قرار گرفتن نا مناسب پاها در رحم است.با ایستادن و راه افتادن کودک قوس پا کاهش مییابد. این حالت در بیشتر موارد تا دو سه سالگی بهبود میابد. در این زمان با ایستادن قوزک داخلی و زانوها بهم میچسبند. اما باقی ماندن این حالت پس از دوتا سه سالگی میتواند غیر طبیعی باشد.

پای پرانتزی شدید میتواند نشانه بیماری “ریکتز” باشد. این بیماری در اثر کمبود ویتامین “د” ایجاد می شود.
گاهی آزمایش خون ضروری است. در برخی از کودکان رادیو گرافی پاها ضروی است بخصوص اگر کودک بالای سه سال دچار پای پرانتزی باشد . یا پرانتزی بودن پاها قرینه نباشد یا پای پرانتزی بجای کاهش ، افزایش پیدا کند. در برخ مواد پزشک ممکن است در معاینه متوجه علایمی گردد که نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد.

درمان پای پرانتزی

در فرم طبیعی آن نیاز به درمان خاصی نیست اما در مواردی که پای پرانتزی ثانویه به بیماری خاصی است، درمان بیماری اولیه باید انجام شود. در موارد خاص استفاده از کفش مخصوص و حتی جراحی توصیه می شود.

درمان پای پرانتزی و زانوی ضربدری در کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید  انجام میشود از جمله :تمرین درمانی ، ورزش پای پرانتزی ،کفش مخصوص و…..   که بعد از معاینه تخصصی و ارزیابی بیومکانیکال درمورد آن تصمیم گرفته میشود اگر چه در بسیاری ازموارد درمان نمی خواهد .

در ادامه بحث زانوهای پرانتزی وضربدری می خواهیم به این نکته اشاره کنیم که در صورتی که این حالت زانوهای پرانتزی در کودکان و نوجوانان یعنی قبل از پایان یافتن سن رشد مشاهده شود باید حتما احتمال کمبود ویتامین  و نرمی استخوان در این افراد بررسی شود. به این علت که کنترل نرمی استخوان اگر به موقع صورت بگیرد می تواند نقش موثری را در اصلاح حالت پرانتزی بودن در این کودکان داشته باشد

همچنین استفاده از کفشها و کفی های طبی مناسب در کودکان و نوجوانان می تواند نقش اصلاح کننده را برای انحراف مفصل زانوها یعنی حالت ضربدری و پرانتزی در کودکان داشته باشد و کمک موثری را می تواند برای این افراد بکند.

اما در سنین بعد از رشد یعنی زمانی که دیگر صفحه رشد  استخوانی بسته شده و رشد فرد به پایان رسیده امکان اصلاح ضربدری و پرانتزی بودن بدون روشهای جراحی وجود ندارد یعنی بعد از پایان یافتن سن رشد فقط با استفاده از روشهای جراحی است که می شود زانو را صاف و اصلاح کرد و روشهای جراحی هم برای کسانی توصیه می شود که که زانوهایشان خیلی باز یا خیلی بسته و یا حالت ضربدری و پرانتزی بودن زانوهایشان خیلی پیشرفته باشد.در بقیه افراد روشهای غیرجراحی وجود دارد که می تواند کمکشان کند.

راه های مختلف درمان روماتیسم مفصلی

پزشکان روشهای زیادی جهت درمان این بیماری دارند. اهداف درمان شامل موارد ذیل است کاهش تورم تسکین و کاهش درد، کاهش یا توقف روند تخریب مفاصل ، کمک به ایجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعالیت او می باشد.

آموزش بیمار، برخورد و اقدامات صحیح خود بیمار با مشکلاتش و گروههای حمایتی که به فرد کمک می کنند. تا اطلاعات بیشتری در ارتباط با نحوه درمان، چگونگی انجام فعالیتهای بدنی و استراحت را داشته، نحوه بیان مشکلاتش را پیدا کند.

این برنامه ها به بیمار کمک می کنند تا نکات بیشتری را در ارتباط با بیماری خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بیشتر بر بیماری، اعتماد به نفس و داشتن یک زندگی فعالتر، بیاموزند.

درمانهایی که جهت بهبودی این بیماری مورد استفاده قرار می گیرند شامل تغییر در روش زندگی، داروها، جراحی ، مراجعات منظم به پزشک و روشهای درمانی جایگزین یا تکمیلی می باشند.

● تغییر در روش زندگی :از جمله کارهایی که می توان جهت درمان این بیماری استفاده نمود تغییر در روش زندگی است که شامل ایجاد تعادل بین میزان فعالیت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس های روانی، استفاده از یک رژیم غذایی سالم می باشد.

● داروها : بسیاری از بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی جهت درمان از دارو استفاده می کنند. از داروها برای کاهش درد ، تورم و توقف روند بیماری به سمت بدتر شدن استفاده می شود. دارویی که پزشک تجویز می کند براساس سلامت عمومی بیمار، شدت بیماری و اینکه بیماری تا چه اندازه شدید خواهد شد و مدتی که باید بیمار دارو بگیرد و اینکه دارو تا چه اندازه کارایی داشته و عوارض جانبی آن چه می باشد، خواهد بود.

● جراحی: روشهای جراحی زیادی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. از این روش جهت تسکین درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعالیتهای روزمره خود استفاده می شود.

● مراجعات منظم به پزشک :بسیار مهم می باشد زیرا از این طریق پزشک می تواند ببیند آیا بیماری شدیدتر شده و آیا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبی داروها ظاهر شده اند و در صورت نیاز داروها را عوض نماید. اقداماتی که ممکن است نیاز به انجام آن شود شامل: آزمایش خون، ادرار و عکسبرداری می باشد.

● روش درمانی جایگزین : گاهی اوقات از رژیمهای غذایی خاص ، ویتامینها و سایر روشهای دیگر جهت درمان روماتیسم مفصلی استفاده می شود. بعضی درمانها به کاهش استرس بیمار کمک می کند. بسیاری از این روشها بی ضرر می باشند و اما باید گفت که این روشها بطور کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً باید با پزشک مشورت شود.

علائم و درمان درد زانو

علائم زانودرد

درد بیمار به‌صورت تدریجی آغاز می‌شود. ممکن است بیمار قبل از شروع علائم، سابقه انجام فعالیت‌های سنگین و اعمال فشار زیاد به زانو داشته باشد. درد، معمولاً در کناره داخلی کشکک، پشت و اطراف آن احساس می‌شود.

 در معاینه بیماران توسط فیزیوتراپیست، ممکن است غیرطبیعی‌بودن راستای زانو و موقعیت قرار‌گیری کشکک مشاهده شود، همچنین تغییرات احتمالی در سفتی و قدرت بافت‌های نرم اطراف کشکک مورد بررسی قرار می‌گیرد. گاهی لمس سطح پشتی قسمت داخل پاتلا دردناک است. با مثبت‌شدن برخی تست‌های اختصاصی می‌توان به‌وجود کندرومالاشی پی برد.

درمان زانو درد

 درمان اولیه و اصلی مشکلات کشکک، درمان نگهدارنده و فیزیوتراپی است. اگر چه این اختلالات کمتر همراه با علائمی مثل تورم و قرمزی دیده می‌شوند ولی درصورت بروز این علائم حاد از روش‌هایی مثل سرمادرمانی، بالا نگه‌داشتن زانو و تجهیزاتی مثل امواج فراصوت استفاده می‌شود. بیمار باید در این مرحله از فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کند، مثل کوهنوردی، استفاده زیاد از پله، دو زانو نشستن و پرش اجتناب کند.

۱) اصلاح رژیم غذایی و کاهش وزن

پزشکان در گام نخست، با تدوین یک برنامه غذایی مناسب به بیمار کمک می کنند با اصلاح الگوی غذایی به وزن مطلوب برسد زیرا وزن بالا، تشدیدکننده بیماری است.

۲) ورزش درمانی

گام بعدی، ورزش درمانی است. برای این بیماران، ورزش های هوازی مانند پیاده روی و شناکردن مناسب هستند و باید همراه با ورزش های قدرتی ایزومتریک ماهیچه چهارسر ران انجام شوند. انجام ورزش هوازی باید به صورت منقطع باشد و تا آستانه شروع درد ادامه یابد. برای مثال به جای ۳۰ دقیقه پیاده روی مداوم بهتر است که بیمار ۳ بار و هر بار ۱۰ دقیقه (یا حتی ۵ بار و هر بار ۶ دقیقه) به فعالیت ورزشی بپردازد. حداکثر سیکل های زمانی را نیز آستانه آغاز درد تعیین می کند.

۳) دارو درمانی

برای کاهش درد، بیمار می تواند با تجویز پزشک از داروهای کاهنده التهاب و ابزارهای توانبخشی تولیدکننده گرما استفاده کند و در پایان نیز توصیه می شود برای انجام فعالیت های روزمره بدون درد، به متخصصان پزشکی ورزشی مراجعه کند.

۴) تقویت عضله چهارسر ران

برای انجام ورزش های ایزومتریک چهارسر ران، بیمار روی تخت می نشیند و پاهای خود را دراز می کند، سپس ماهیچه چهارسر خود را که در بخش جلویی ران قرار دارد، به مدت ۱۰ تا۲۰ ثانیه سفت و این حرکت را ۷ تا ۱۰ بار تکرار می کند. در صورت امکان، بهتر است این فعالیت ۳ بار در روز انجام شود.

تاثیر ماساژ بر بدن

ماساژ جزء درمان های کهنی است که از همان ابتدا و در مناطق مختلف دنیا توجه بسیاری را به خود جلب کرد و برخی از آنها نوع خاصی از ماساژ را به خود اختصاص دادند، امروزه نیز ماساژ درمانی (therapeutic massage)  به عنوان یکی از درمان های مکمل در پزشکی می باشد. این مرکز سعی دارد با رویکردی اصولی و علمی افراد مبتلا به مشکلات اسکلتی-عضلانی و عصبی را از این درمان بهره مند سازد.

در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید علاوه بر ماساژ درمانی، امکان استفاده از روش های مختلف ماساژ همچون  hot stone, aqupressure, reflexology, shiatsu, areomatherapy و ماساژ نشسته نیز فراهم است که پس از تجویز پزشک توسط افراد مجرب انجام می شود.

تاثیرات ماساژ

مکانیسم های اثر ماساژ روی درد

• ماساژ سبب عدم ارسال پیام درد به مغز

  پیامهای عصبی مرربوط به درد از محل شروع به نخاع رته و از نخاع به مغز می روند و در مغز درک درد صورت می گیرد . حال چنانچه به طریق این پیامها به مغز نرسند درد احساس نمی شود . بر طبق تئوری gate control در حین ماساژ پیامهای آرامش بخش مربوط به ماساژ از همان مسیر هایی به مغز می روند که پیامهای درد  می روند لذا به خاطر اشغال شدن اعصاب مربوطه پیامهای درد مجال راهیابی به مغز را نخواهند داشت و لذا در فرد برطرف می شود .

• ماساژ و تولید آرامش بخش های درونی بدن

ماساژ سبب تولید هورمونهایی به نام اندورفین می شود که این هورمونها اثرات آرامش بخش و تسکین دهنده روی مغز وسیستم عصبی دارند و سبب احساس شادی در فرد می شوند .

• ماساژ و ریلکس شدن عمیق

ماساژ سبب برطرف شدن اسپاسم ، فشار و سفتی عضلات می شود که هر سه این مواد از علل درد می باشند . متخصصان پیشنهاد می کنند هنگامی که عضله سفت است جریان خون مربوط به آن عضله کاهش می یابد ، ماساژ با بهبود جریان خون به  عضله,رسیدن اکسیژن به آن و دفع مواد سمی حاصل از متابولیسم بی هوازی را که سبب درد می شوند افزایش می دهد وبه این ترتیب هم درد برطرف می گردد و هم
سلامت عضله حفظ می گردد .

• ماساژ و برطرف استرس روحی و اضطراب

  حتی لمس بدن توسط فردی دیگر به مدت چند ثانیه هنگامی که آن فرد قصد آرامش بخشی به شما را دارد سبب احساس شادی و نشاط خواهد شد . حال چنانچه این امر در طول یک برنامه ماساژ به مدت بیشتری ادامه یابد این احساس نشاط بیشتر هم خواهد شد .

ماساژدرمانی و انواع درد

ماساژ می تواند هر گونه دردی را که با منشاء تنش عضلانی است بهبود ببخشد مثل درد کمر ، درد شانه ، سردرد و درد گردن شل شدن عضلانی و رفع اسپاسم اثر بسیار آشکاری در کاهش درد دارد . ماساژ همچنین در رفع دردهای ناشی از آرتروز صدمات ورزشی یابه دنبال جراحی مفید است .