نوشته‌ها

رفع خواب رفتن دست

اگر دستتان زیاد خواب میرود, حتما بخوانید! وقتی که دست خواب می رود باعث ایجاد حس سوزن سوزن شدن و یا سوزش در انگشتان دست می شود. اگر مدام دستتان خواب می رود به پزشک مراجعه کنید. پزشک می تواند با تشخیص علت خواب رفتن دست ، راه های درمانی مناسبی به شما پیشنهاد کند. […]

مراقبت از پا

ما روی پاهای خود می ایستیم. به کمک پاها ست که تعادل خود را حفظ می کنیم و راه می رویم. پاها هستند که وزن بدن را تحمل می کنند.بسیاری از مواقع خستگی و ناراحتی ما به دلیل وجود مشکل در پاها ست.

مشکلات پاها

– خشکی پوست
– ترک خوردن پاشنه
– شکسته شدن ناخن های پا
– عفونت قارچی در لای انگشتان

پاها بیشتر از سایر قسمت های بدن در معرض خطر آسیب و حادثه هستند.زخم ها و جراحت های پا به خصوص در ناحیه کف ، دیرتر از سایر نقاط بدن خوب می شود.بنابراین لازم است که از پاها بیشتر مراقبت کنیم.

نظافت پاها

۱٫ شستشوی پاها: هر روز پاها،بخصوص لای انگشتان را با آب ولرم بشویید.
۲٫ کوتاه کردن ناخن ها: وقتی ناخن ها نرم باشند، کوتاه کردن آنها آسان تر است. برای این کار می توانید قبل از کوتاه کردن ناخن ها، به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پاها را در یک ظرف آب گرم قرار دهید و یا بعد از حمام کردن ناخن ها را کوتاه کنید.
هنگام کوتاه کردن ناخن های پا دقت کنید:

  • لبه ناخن ها را گرد نکنید و بگذارید به شکل صاف بمانند.
  • ناخن ها را خیلی از ته نکنید؛ زیرا باعث زخم شدن ناخن می شود.

۳٫ چرب کردن پاها: بعد از شستشوی پاها بهتر است با استفاده از وازلین یا سایر کرم های نرم کننده، پوست پا و بخصوص پاشنه را چرب کنید.

شستشوی پاها با آب ولرم از خستگی آنها می کاهد.

پوشش پاها

جوراب مناسب پا

جوراب های نخی بپوشید. کش جوراب نباید سفت باشد و بهتر است ساق آن بالاتر از برآمدگی مچ پا قرار گیرد.

مشخصات کفش خوب

کفشی بپوشید که به عنوان پوشش پاهای شما را حفاظت کند و از سر خوردن و افتادن جلوگیری کند.
کفشی مناسب است که:

  •  پا در آن راحت باشد. بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش، حدود یک سانتی متر فاصله باشد.
  • رویه کفش، تمام عرض پا را بپوشاند؛ اما به پا فشار نیاورد.
  •  پاشنه کفش پهن بوده و بلندی آن را بیشتر از ۳ سانتی متر نباشد.
  •  پاها در آن عرق نکند؛ مثل کفش های چرمی و یا گیوه های نخی.
  •  کف پوشش پاها ، لیز نباشد.

استفاده از دمپایی

یکی از حوادث شایع در منزل، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پا ست؛ که می تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پاها شود. بنابراین بهتر است در منزل و روی فرش نیز دمپایی بپوشید. دمپایی باید کاملاً اندازه پا باشد. با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پاها به طور کامل در آن قرار نمی گیرد، احتمال زمین خوردن بیشتر شود.
دمپایی های انگشتی پوشش خوبی برای پاها نمی باشند و آنها را محافظت نمی کنند . همچنین دمپایی ابری روی سرامیک، کاشی و یا سنگ به خصوص اگر سطح زمین خیس باشد، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آنها اجتناب کرد.

مشکلات بینایی

ضعف بینایی یکی دیگر از عوامل ایجاد حوادثی مانند زمین خوردن و تصادفات رانندگی است.

شایع ترین مشکلات بینایی

  • عادت کردن چشم ها به تاریکی: وقتی در شب وارد اتاقی می شویم که چراغ آن خاموش است، مدتی طول می¬کشد که چشم ما به تاریکی عادت کند تا بتوانیم اشیاء داخل اتاق را ببینیم کلید برق را پیدا کنیم. با افزایش سن، چشم ها دیرتر به تاریکی عادت می کنند. بنابراین هنگام وارد به اتاق تاریک یا هنگام بیرون رفتن در شب عجله نکنید و اول محیط را روشن کنید.
  • پیر چشمی: شاید برای شما هم پیش آمده است که نتوانید سوزن را نخ کنید و یا موقع خواندن روزنامه زود خسته یا دچار سردرد شوید. در حالی که تابلوها و چیزهایی را که دور هستند به راحتی می بینید. این حالت پیر چشمی است. مشکلات بینایی ناشی از پیر چشمی با افزایش سن به وجود می آید و اجسام نزدیک خوب دیده نمی شود.این مشکل به راحتی با مراجعه به پزشک و تهیه عینک مناسب بر طرف می شود.

نباید با کم توجهی به کاهش بینایی، خود را از مطالعه راحت انجام کارهای روزانه محروم نمایید.مطالعه و کارهای چشمی در نور کافی انجام دهید تا از خستگی و ابتلاء به برخی بیماری های چشم در امان بمانید.

  • آب مروارید: آب مروارید مشکل دیگری است که با افزایش سن ایجاد می شود. در این بیماری عدسی چشم، کم کم کدر می شود و نمی توان به راحتی دید. این بیماری با یک عمل جراحی کوچک و استفاده از عینک مناسب برطرف می شود.
  • عفونت های چشمی: چشم در مقابل آلودگی بسیار حساس است و یک تماس جزیی به عنوان مثال مالیدن چشم با دست آلوده می تواند موجب عفونت چشم شود. این عفونت با قرمزی، خارش،سوزش، آبریزش و جمع شدن ترشحات چرکی در گوشه چشم همراه است. اگر آن را درمان نکنیم مشکل بینایی پیدا خواهد شد. عفونت های چشم با رعایت بهداشت و درمان دارویی با تجویز پزشک بهبود می یابد.

رعایت بهداشت و تمیزی چشم ها بسیار مهم است. تماس دست آلوده با چشم را ساده و کم اهمیت تلقی نکنید.

مصرف سبزی و میوه های حاوی ویتامینA مثل هویج، گوجه فرنگی و نارنگی برای چشم و پیشگیری از مشکلات بینایی مفید است.

توجه:

  • در صورت بروز هر نوع ناراحتی در دیدن، مثل تار شدن دید، دیدن جرقه های نورانی، کج و معوج دیدن خطوط صاف، درد و قرمزی چشم ها و…. به پزشک مراجعه کنید.
  • حتی اگر مشکلی ندارید معاینات دوره ای چشم پزشکی را انجام دهید. این معاینات به تشخیص به موقع و پیشگیری از بسیاری مشکلات بینایی کمک می کند. به عنوان مثال در بیماری آب سیاه، ممکن است مشکل دید وجود نداشته باشد و فقط با معاینه توسط چشم پزشک، تشخیص داده شود.
  •  در هوای آفتابی برای محافظت از چشم ها از عینک آفتابی استفاده کنید.
  • اگر چشم شما به سرما حساس است و دچار آب ریزش از چشم می شوید، هنگام خروج از منزل در هوای سرد عینک بزنید. محافظت در مقابل سرما آبریزش چشم را کاهش می دهد.
  • در صورت ورود گرد و غبار به چشم، چای تازه دم تنها محلول خانگی است که می توانید برای شستشوی چشم از آن استفاده کنید. البته به شرطی که فنجان و دست های شما کاملاً تمیز باشد. اگر پس از شستشو احساس کردید که چیزی در چشم باقی مانده است، از دست کاری چشم خودداری کرده و به پزشک مراجعه کنید.
  • اگر برای درمان مشکلات بینایی به علت عفونت های چشمی، قطره یا پماد چشمی برای شما تجویز شده است این نکات را به یاد داشته باشید:
  • قبل از باز کردن در قطره چشمی یا پماد چشمی، دست های خود را با آب و صابون بشویید. اگر فرد دیگری برای شما قطره را می چکاند، از او بخواهید که دست هایش را آب و صابون بشوید. بعد از باز کردن در قطره یا پماد، آن طوری روی زمین بگذارید که لبه آن با زمین تماس نداشته باشد.
  • دقت کنید که نوک قطره یا لوله پماد با چشم تماس پیدا نکند.
  • قطره و پمادهای چشمی را سر ساعت مصرف کنید تا عفونت درمان شود.
  •  هر قطره یا پماد چشمی مخصوص یک نفر است. از قطره و پماد چشمی فرد دیگر به هیچ وجه جهت درمان مشکلات بینایی خود استفاده نکنید.
  • از نگهداری طولانی مدت قطره ها و پمادهای چشمی و استفاده مجدد از آنها خودداری کنید.

برای کنترل فشار خون و قند خون به پزشک مراجعه کنید؛ زیرا عدم تشخیص و درمان به موقع آنها می تواند عوراض چشمی شدیدی را به وجود بیاورد.
سیگار کشیدن موجب می شود زودتر به آب مروارید مبتلا شویم.

درمان لغزندگی مهره های کمر

علائم

 درد ناشی از لغزندگی مهره های کمردر ناحیه پائین کمر، ران ها و پاها،

 اسپاسم عضلات،

 احساس ضعف در پاها و اختلال در راه رفتن است.

 برخی از بیماران هیچگونه علامتی ندارند و در رادیوگرافی اتفاقی تشخیص داده میشوند

 در موارد شدیدتر باعث افزایش گودی کمر « لوردوز»,

برآمدگی غیر عادی شکم و

کوتاهی بالا تنه میشود.

درمان غیر جراحی لغزندگی مهره های کمر

اسپوندیلولیستزی به معنای سرخوردگی مهره به سمت جلو روی مهره پایینی است. شکستگی در قسمت خاصی از مهره های ستون فقرات (به نام قسمت بین مفصلی ) را لغزندگی مهره های کمر می گویند.

اگر این شکستگی سبب جابجایی مهره ها شود به آن اسپوندیلولیستزی می گویند. سرخوردگی مهره های کمر معمولا در مهره چهارم یا پنجم کمری رخ می دهد .

بسیاری از بیماران با درمان غیر جراحی این عارضه احساس راحتی بیشتری کرده و مشکلات آنها از بین میرود. مهمترین آنها عبارتند از:

یکی از درمان غیر جراحی لغزندگی مهره های کمر استفاده از کرست ها کمربندهای میله دار می باشد .

فیزیوتراپی ، شامل انجام نرمش هایی برای افزایش قدرت انعطاف ستون مهره و افزایش قدرت عضلات شکم و عضلات اطراف ستون مهره می باشد .

داروهای ضد التهابی ، مثل بروفن یا سلکسیب با کاهش التهاب در اطراف عصب میتوانند شدت علائم را کاهش دهند.

تزریق کورتیکوستروئید در درمان لغزندگی مهره های کمر، با تزریق این داروها در اطراف نخاع به توسط پزشک معالج ممکن است التهاب کاهش پیدا کرده و درد و علائم حسی کمتر شوند.

مراقبتهای بهداشتی

تعدادی از متخصصین بهداشت و سلامت نقش فعالی در مراقبتهای بهداشتی از شما دارند. تحقیقات نشان داده است که این موضوع منجر به عملکرد بهتر و کاهش هر چه بیشتر درد در بیمار می شود. جهت آمادگی برای این پیگیری، جدول روزانه سلامت داشته باشید. به این ترتیب آماده خواهید بود که درباره مواردی چون درد مفصلی، واکنشهای دارویی با گروه مراقبتهای بهداشتی و سلامتی خود صحبت کنید. همچنین می توانید سوالاتی را که می خواهید در ملاقات بعدی بپرسید، یادداشت کنید. داشتن ارتباط مناسب با پزشک و سایر متخصصین مراقبتهای بهداشتی، نقش مهمی در درمان موفقیت آمیز بیماری خواهد داشت.

راه های پیشگیری از شکستگی استخوان

ممکن است با بالا رفتن سن،متوجه تغییراتی شویدکه احتمال زمین خوردن و افتادن و شکستگی استخوان را افزایش دهد. این تغییرات عبارتند از فقدان توانایی حرکت آسان، بینایی ضعیف و سرگیجه ناشی از بیماری یا به دنبال مصرف دارو، حتی یک افتادن ساده می تواند استخوانی را که به دلیل پوکی استخوان ضعیف شده بشکند.
می توان احتمال شکستگی استخوان را با انجام ورزش منظم و پوشیدن کفشهای پاشنه کوتاه که کفی آن محکم باشد و سرنخورد، کاهش داد. انجام آزمایشهای منظم چشم و استفاده از عینک یا لنز، در صورت نیاز، میزان بینایی را افزایش می دهد. اگر داروهایی مصرف می کنید که ممکن است باعث سرگیجه شوند با پزشک خود مشورت کنید.

امن کردن خانه

کف زمین

  • از واکسهایی برای کف اتاقها استفاده کنید که باعث سرخوردن و شکستگی استخوان در شما نمی شوند.
  • سیمهای برق را از محلهای پر رفت و آمد خانه دور نگه دارید.
  • از قالیچه استفاده نکنید،اگر از قالیچه استفاده می کنید، مطمئن شوید که سر نباشد.
  • لبه های فرش را به زمین محکم کنید.

چراغها

  • راهروها، راه پله ها و اتاقها را کاملاً روشن نگه دارید تا موجب بروز شکستگی استخوان نشود .
  • در راهروها و دستشویی و اتاق خواب از چراغ خواب استفاده کنید.
  • چراغ قوه ای را در کنار تخت خود نگه دارید که اگر در طول شب بیدار شدید، از آن استفاده کنید.

پله ها

  • کلیدهای برق را در بالا و پایین راه پله ها نصب کنید.
  • روی پله ها پوششی استفاده کنید که باعث سرخوردن و شکستگی استخوان نشود.
  • نرده های محکم روی پله ها نصب کنید.

دستشویی

  • در کنار وان حمام، توالت و دوش، نرده نصب کنید.
  • برای پیشگیری از سرخوردن و شکستگی استخوان، از پادری لاستیکی یا برچسبهای لاستیکی (داخل وان) استفاده کنید.

آشپزخانه

  • وسایل پرکاربرد را در دسترس بگذارید.
  • از نردبانهای محکم برای برداشتن اشیایی که در ارتفاع قرار گرفته اند، استفاده کنید.

مشکلات شنوایی

شنیدن صداهای موجود در محیط اطراف،در بسیاری از مواقع ما را از خطر آگاه می کند. در هنگام عبور از خیابان و یا رانندگی، کم بودن قدرت شنوایی می تواند موجب بروز حادثه بشود.

علل کاهش شنوایی

  • کم شدن قدرت شنوایی به دلیل افزایش سن: با افزایش سن مشکلات شنوایی، کم کم بروز می کند. بنابراین معاینه توسط پزشک لازم است. اگر کم شدن قدرت شنوایی مربوط به افزایش سن باشد، با استفاده از سمعک این مشکل بهتر می شود.
  • جمع شدن جرم در گوش: بطور طبیعی در مجرای گوش جرم درست می شود. این جرم زرد رنگ و چرب است و برای محافظت از مجرای گوش لازم است. جرم گوش خود به خود به طرف بیرون حرکت می کند و از مجرای گوش خارج می شود. بنابراین نیازی به دستکاری و خارج کردن جرم وجود ندارد. از فرو بردن اجسامی مانند دسته عینک، سنجاق، سرخودکار و حتی گوش پاک کن در گوش خودداری کنید چون علاوه بر آسیب رساندن به مجرا و یا پرده گوش موجب فشرده شدن جرم گوش در ته مجرا می شوند. همچنین در هنگام حمام کردن از فرو بردن لیف در مجرای گوش وشستن آن با صابون یا شامپو خودداری کنید؛ چون مواد شوینده باعث تحریک مجرای گوش می شود و می تواند موجب عفونت گوش و مشکلات شنوایی شود. بعد از حمام کردن نیز برای خشک کردن مجرای گوش هرگز از گوش پاک کن استفاده نکنید، زیرا گوش پاک کن باعث تجمع و فشرده شدن جرم در انتهای مجرای گوش می شود. علاوه براین ممکن است پنبه نوک آن داخل مجرا باقی بماند. پس از حمام کردن، برای خشک شدن مجرای گوش، می توانید گوشه یک دستمال نخی را به صورت فتیله در آورید و در ابتدای مجرای گوش قرار دهید تا به تدریج آب جذب شده و مجرا خشک شود. در مواردی که ترشح جرم گوش افزایش یافته یا به علت دستکاری در ته مجرا جمع شده باشد مراجعه به پزشک برای شستشوی گوش ضروری است.
  • سوراخ شدن پرده گوش: عفونت گوش و یا فرو بردن اجسام نوک تیز می تواند موجب سوراخ شدن پرده گوش شود. سوراخ شدن پرده گوش نیز یکی از علت های کاهش شنوایی است و برای بهبود آن باید پزشک مراجعه کرد. اگر پرده گوش شما سوراخ است قبل از حمام کردن یک پنبه آغشته به وازلین را جلوی مجرای گوش قرار دهید تا مانع ورود آب به مجرای گوش شود. زیرا ورود آب به داخل گوش احتمال عفونت دوباره را بیشتر می کند.

توجه:

  • از رفتن به مکان هایی که سر و صدای زیاد وجود دارد خودداری کنید. صداهای بلند کاهش شنوایی را بیشتر می کند.
  • برخی از داروها برای گوش ضرر دارد و موجب مشکلات شنوایی می شود. بنابراین هیچگاه بدون تجویز پزشک دارو مصرف نکنید.

بر طرف شدن مشکلات شنوایی به برقراری ارتباط بهتر با اطرافیان کمک می کند.

نحوه صحیح بلند کردن اجسام

در صورتی ‌که بلند کردن اشیاء به طور صحیح انجام نشود به علت فشار بیش از حد باعث آسیب فقرات کمری می ‌شود. بیرون‌زدگی خفیف و کامل دیسک و مشکلات دیسک کمر یا دیسک گردن می‌توانند به دلیل آسیب‌دیدگی و بلند کردن اجسام به شکل غلط و یا خودبه‌خود اتفاق بیفتند. البته پیری هم نقش مهمی در این میان ایفا می‌کند.هرگز نباید با زانوی صاف اقدام به بلند کردن اجسام از روی زمین نمود زیرا این حالت موجب می ‌شود که همه فشار به عضلات پشت منتقل گردد. جهت بلند کردن اجسام به ‌طور صحیح باید از پاها استفاده کرد، به طوری‌ که فرد روی پاها نشسته و تنها کف یکی از پاها روی زمین قرار گیرد. به اغلب افراد گفته می ‌شود که هنگام بلند کردن اجسام فقرات خود را صاف نگه دارند، در حالی که این نظر اشتباه است صاف بودن(فقرات) بالقوه آسیب‌زا است، زیرا این امر مستلزم ایستادن روی نوک پا و افزایش قوسی کمر می ‌باشد. هنگام نشستن یک یا هر دو پا باید به‌ طور صاف روی زمین قرار بگیرند، زیرا این عمل باعث از بین رفتن گودی کمر می ‌شود. باید به خاطر داشت که هیچ گاه نباید حتی برای بلند کردن یک سوزن از روی زمین بدون نشستن روی پاها عمل کرد، زیرا هنگام خم کردن تنه به طرف جلو باز زانوهای صاف، انقباض شدیدی در عضلات پشت رخ می‌‌دهد تا بدن را در وضعیت صاف نگه دارد. اشیاء را می ‌توان روی پشت حمل کرد بدون آن که موجب درد کمر و بروز علائم دیگر شود در حقیقت بلند کردن اجسام به پشت تمرین بسیار خوبی می ‌باشد، زیرا عضلات شکم منقبض شده و گودی کمر را از بین می ‌برد. در نتیجه فشار وارده به کمر به راحتی تحمل می ‌گردد و در صورتی‌ که زانوها خم بوده و جسم بالاتر از سطح کمر نگه داشته شود هر گونه باری را می ‌توان با اطمینان بلند کرد، در چنین حالتی برای بلند کردن اجسام و حمل آن ها از پاها استفاده می ‌شود. نیرویی که بر اثر صاف بودن زانوها بر عضلات کمر  وارد می‌ شود موجب فشار بر لبه ‌های خلفی فقرات کمر و در نتیجه فشرده شدن مفاصل و تحت فشار قرار گرفتن اعصاب می‌ گردد. غیرممکن است که با زانوهای صاف بتوانند بدون انقباض عضلات کمر و تحت فشار قرار گرفتن عناصر مهره‌ای جسمی را تا سطحی بالاتر از ناحیه کمر بالا ببرد. مقایسه وضعیت‌ های فیزیکی روزمره انسان ‌های نخستین و مردم کنونی بسیار جالب است زیرا انسان‌ های نخستین اکثر مواقع در وضعیت چمباتمه بوده و برای حمل اشیاء از پشت سر خود استفاده می‌ کردند که بدین ترتیب از فشار بر کمر آن ها جلوگیری می ‌شد.

۴ نکته مهم در بلند کردن اجسام

۱- برای بلند کردن اجسام از زمین باید نشست، به ‌طوری که حداقل یک پا به ‌طور صاف روی زمین قرار بگیرد.

۲- برای بلند کردن هر شیء(حتی یک سوزن) که در سطح کمر یا سطح پایین‌تر از آن قرار گرفته، باید نشست.

۳- هرگز نباید اشیا را در هنگام حمل بالاتر از کمر نگه داشت.

۴- در حین حمل اجسام باید جسم در سطح کمر نگه داشته شده و ران ‌ها و زانوها خم باشند.

برای مطالعه ” حرکات اصلاحی کمر درد ” روی لینک کلیک کنید .

اسپوندیلولیز مهره کمری

شکستگی استرسی مهره که آنرا اسپوندیلولیز Spondylolysis هم میگویند یکی از علل شایع کمردرد در نوجوانان است. این عارضه عمولاً در سنین بلوغ یعنی زمانی که بیمار رشد سریع بدنی و قدی پیدا میکند دیده میشود. ورزش هایی که در آنها کمر زیاد میچرخد یا به عقب زیاد خم میشود مانند ژیمناستیک شیرجه یا فوتبال میتواند زمینه […]