نوشته‌ها

تنگی کانال نخاعی و علائم آن

یکی از علل شایع کمردرد تنگی کانال نخاعی است. میدانیم که نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. اگر به دلایلی این کانال تنگ شود فضای مورد نیاز نخاع کم شده و به آن فشار وارد میشود. این فشار همچنین به اعصابی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی میرود وارد گشته که موجب بروز علائم بیماری میشود.

شروع این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره ای است. با افزایش سن، دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک میشود. کاهش ارتفاع دیسک موجب میشود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند و این نزدیک شدن مهره ها دو مشکل را ایجاد میکند.

یکی اینکه سوراخ یا دهانه ای که بین دو مهره مجاور هم و در دو طرف آنها قرار دارد تنگ میشود. این دهانه ها محل خروج ریشه های عصبی از نخاع هستند. پس به این اعصاب فشار وارد میشود. مشکل دیگر اینست که با نزدیکتر شدن مهره ها به هم فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها وارد میشود که آنهم به نوبه خود موجب آرتروز و سائیدگی مفصل میشود.

علائم تنگی کانال نخاعی

درد سوزاننده در باسن و اندام های تحتانی. این احساس درد و سوزش بر اثر همان فشاری است که روی ریشه های عصبی وارد میشود. وقتی اعصابی که در حال خروج از نخاع و رفتن به اندام تحتانی هستند فشرده میشوند درد در محلی احساس میشود که آن اعصاب باید در نهایت به آنجا بروند. بطور مثال اگر عصبی که باید به پشت ساق رفته و حس آنجا را تامین کند تحت فشار قرار گیرد درد در پشت ساق احساس میشود.

احساس گزگز و سوزن سوزن شدن در باسن و ساق پا. این مشکل هم بر اثر فشار به اعصاب ایجاد میشود

ضعیف شدن عضلات ساق. وقتی فشار به عصب بیشتر میشود کارکرد حرکتی عصب هم مختل میشود. عضلاتی که آن عصب به آنها میرسد ضعیف میشوند و فرد احساس ضعف و سنگینی در هر دو اندام تحتانی میکند. ممکن است بیمار کلاً توانایی بالا آوردن مچ پایش را از دست بدهد و موقع راه رفتن پایش را روی زمین بکشد.

درمان تنگی کانال نخاعی

اغلب مبتلایان به تنگی های نسبی کانال نخاعی ،خصوصا در صورتیکه زود تشخیص داده شوند ، بوسیله روش های غیر جراحی قابل درمانند اما در موادی که علائم پیشرفته ای وجود داشته باشند ،امکان نیاز به جراحی بیشتر خواهد بود.

برای دارودرمانی ، می توان ازداروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مثل بروفن ، ناپرکسن ، سلبرکس ،ایندومتاسین و نیز مسکن های موضعی استفاده کرد . شل کننده های عضلانی مثل متوکاربامول نیز مجازند اما مگر در موارد خاص و بصورت محدود ،مصرف کورتون ها را پیشنهاد نمی کنیم .

تزریقات موضعی کورتون ، که توسط برخی افراد پیشنهاد می شود ،فقط در موارد خاصی مؤثر بوده و برای تمام بیماران پیشنهاد نمی شود .

بخاطر داشته باشید که برطرف شدن درد ، به هرقیمت ، هدف اصلی درمان در این بیماران نیست . در فیزیولوژی بدن ، درد یک مکانیسم هشدار دهنده ی

مهم است و بمعنی وجود یک مشکل زمینه ای می باشد ، بهمبن دلیل برطرف کردن ، بدون حل مشکل اصلی میتواند در درازمدت فاجعه آمیز باشد ، چرا که

موجب پیشرفت بدون سر و صدای بیماری زمینه ای خواهد شد .

علت و درمان تنگی کانال نخاعی

چگونگی ایجاد تنگی کانال نخاع کمر

تنگ شدن کانال نخاع به علت رشد استخوان و بافت های دیگر به داخل این کانال است و این رشد بافت های اضافی جزئی از روند پیری و مسن شدن است. در حقیقت این بیماری معمولاً در افراد بالای ۶۰-۵۰ سال دیده میشود. در مرد و زن شیوع یکسانی دارد ولی معمولاً در خانم ها با علائم بیشتری بروز کرده و بیشتر نیاز به درمان پیدا می کند.

 شروع این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره ای است. با افزایش سن، دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک میشود. کاهش ارتفاع دیسک موجب میشود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند و این نزدیک شدن مهره ها دو مشکل را ایجاد می کند.

یکی اینکه سوراخ یا دهانه ای که بین دو مهره مجاور هم و در دو طرف آنها قرار دارد تنگ میشود. این دهانه ها محل خروج ریشه های عصبی از نخاع هستند. پس به این اعصاب فشار وارد میشود. مشکل دیگر اینست که با نزدیکتر شدن مهره ها به هم فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها وارد میشود که آنهم به نوبه خود موجب آرتروز و سائیدگی مفصل می شود.

درمان بدون جراحی تنگی کانال نخاعی

گرچه این درمان ها فضای مورد نیاز عصب را برای آن بیشتر نمی کنند ولی بسیاری از بیماران با این درمان ها احساس راحتی بیشتر می کنند. مهمترین آنها عبارتند از :

فیزیوتراپی : شامل انجام نرمش هایی برای افزایش قدرت انعطاف ستون مهره و افزایش قدرت عضلات شکم و عضلات اطراف ستون مهره

کشش ستون مهره : تاثیر آن در افراد مختلف متفاوت است و همه به آن عقیده ندارند

دارو های ضد التهاب : مثل بروفن با کاهش التهاب در اطراف عصب می توانند شدت علائم را کاهش دهند.

تزریق کورتیکوستروئید : با تزریق این داروها در اطراف نخاع به توسط پزشک معالج ممکن است التهاب کاهش پیدا کرده و درد و علائم حسی کمتر شوند.

طب سوزنی : ممکن است در بعضی افراد درد و علائم را کاهش دهد.

مانیپولاسیون : ممکن است در بعضی افراد بتواند درد را کاهش دهد

 علت تنگ شدن کانال نخاعی

 ضخیم شدن لیگامانهای داخل کانال

برجسته شدن یا بیرون زدگی دیسک ها به داخل کانال

ایجاد خارهای استخوانی در داخل کانال

شکستگی مهره ها

تغییر در مفاصل کنار مهره های

در بعضی بیماران فضای داخل کانال بصورت مادرزادی تنگ تر از حالت عادی است این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علائم تنگی کانال می باشند.

بیمارانی که دچار لغزندگی مهره ها یا انحراف ستون فقرات هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر ایجاد تنگی کانال هستند.

علت تنگی کانال نخاعی در کمر و ستون فقرات

علت تنگ شدن نخاع در کمر

تنگ شدن کانال نخاع به علت رشد استخوان و بافت های دیگر به داخل این کانال است و این رشد بافت های اضافی جزئی از روند پیری و مسن شدن است. در حقیقت این بیماری معمولاً در افراد بالای ۶۰-۵۰ سال دیده می شود. در مرد و زن شیوع یکسانی دارد ولی معمولاً در خانم ها با علائم بیشتری بروز کرده و بیشتر نیاز به درمان پیدا می کند.

هر مفصلی که سائیده می شود شروع به ساختن استخوان های اضافه در اطراف خود می کند. همچنین لیگامان های اطراف مفصل هم کلفت تر می شوند. مفاصل بین مهره ای هم همین کار را می کنند. این استخوان های اضافی و لیگامان های کلفت شده هم دهانه بین مهره ای و هم کانال نخاع را تنگ تر می کند. مجموعه این عوامل موجب افزایش فشار بر روی ریشه های عصبی می شوند که در حال خروج از نخاع هستند. در بعضی افراد کانال نخاعی بصورت مادرزادی تنگ است. این وضعیت در مردان بیشتر دیده می شود و علائم آن معمولاً در سنین ۵۰-۳۰ سالگی بروز می کند.

علت تنگ شدن نخاع در ستون فقرات

یکی از علل شایع کمردرد تنگی کانال نخاعی است.

تنگی کانال نخاعی بیماری افراد میانسال و مسن است.

نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. اگر به دلایلی این کانال تنگ شود فضای مورد نیاز نخاع کم شده و به آن فشار وارد می شود. این فشار همچنین به اعصابی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی می رود وارد گشته که موجب بروز علائم بیماری می شود.

کانال نخاعی در هر قسمتی از مسیر خود می تواند تنگ شود. این تنگی در ستون فقرات گردنی و یا کمری علائم متفاوتی دارد.

درمان و علل تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاعی در حقیقت اصطلاحیست که برای بیان باریک شدن بخش تحتانی مسیر عبور نخاع (کانال نخاعی) در ستون فقرات بکار میرود. این تنگی میتواند نسبی و یا کامل باشد. گرچه مواردی از تنگی کانال نخاعی از بدو تولد وجود دارند، اما اغلب مبتلایان در سنین بالای پنجاه سال هستند و بر اثر تغییرات دژنراتیو و پیر شدن ستون فقرات به این بیماری مبتلا شده اند.

بسیاری از این افراد بدون علامت هستند تا اینکه علت های دیگر باعث فشار بیشتر بر نخاع شده و تنگی را تشدید کنند.

درمان تنگی کانال نخاع

به خاطر داشته باشید که برطرف شدن درد، هدف اصلی درمان در این بیماران نیست. در فیزیولوژی بدن، درد یک مکانیسم هشدار دهنده مهم است و به معنی وجود یک مشکل زمینه ای می باشد.

به همین دلیل برطرف کردن درد، بدون حل مشکل اصلی می تواند در درازمدت فاجعه آمیز باشد، چرا که موجب پیشرفت بدون سروصدای بیماری زمینه ای خواهد شد.

اغلب مبتلایان به تنگی های نسبی کانال نخاعی، خصوصا در صورتی که زود تشخیص داده شوند، بوسیله روش های غیرجراحی قابل درمان هستند. اما در موادی که این تنگی بدتر و شدیدتر شود، نیاز به جراحی بیشتر خواهد بود.

علل تنگی کانال نخاع

–       پیر شدن ستون فقرات بر اثر افزایش سن

–        رسوب کلسیم بر روی تاندون ها و لیگمان های مختلف: رسوب کلسیم باعث ضخیم و سفت شدن تاندون ها و لیگمان ها می شود.

–       تشکیل اوستئوفیت (زایده استخوانی با بیرون‌زدگی رویشی استخوان)

–       رشد استخوان‌گونه لبه های مهره ها و مفاصل بین مهره ای

–       فتق دیسک های بین مهره ای

–       لغزش مهره ها روی یکدیگر

–       تروما، مثلا بر اثر ضربه های مکرر و متوالی یا تصادفات

–       عفونت‎ها

–       بیماری استئوآرتریت

–       ناهنجاری‌های مادرزادی

 

ماساژدرمانی و درمان تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاعی در حقیقت اصطلاحیست که برای بیان باریک شدن بخش تحتانی مسیر عبور نخاع (کانال نخاعی) در ستون فقرات بکار میرود. این تنگی میتواند نسبی و یا کامل باشد. گرچه مواردی از تنگی کانال نخاعی از بدو تولد وجود دارند، اما اغلب مبتلایان در سنین بالای پنجاه سال هستند و بر اثر تغییرات دژنراتیو و پیر شدن ستون فقرات به این بیماری مبتلا شده اند.

بسیاری از این افراد بدون علامت هستند تا اینکه علت های دیگر باعث فشار بیشتر بر نخاع شده و تنگی را تشدید کنند.

درمان تنگی کانال نخاع

الف. درمان بدون جراحی تنگی کانال نخاع

–          ارائه ورزشها و تمرینات مخصوص به بیماران جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان علائم آن

–          استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده

–          انجام فیزیوتراپی و آب درمانی

–          درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب

–          انجام تزریق اپیدورال (که امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است.)

–          ماساژ درمانی

ب. درمان جراحی تنگی کانال نخاع

(مراجعه بیماران به کلینیک های طب فیزیکی و توانبخشی میتواند با انجام درمان به موقع از پیشرفت بیماری و نیاز به انجام عمل باز جلوگیری نماید.)

تاثیر ماساژ درمانی در درمان تنگی کانال نخاع

سالیان متمادی است که از ماساژ درمانی استفاده می‌شود. امروزه، اگر به انجام ماساژ احتیاج یا تمایل داشته باشید، می‌توانید از میان ۸۰ شیوه مختلف ماساژ با فشارها، حرکات و تکنیک‌های گوناگون یکی را انتخاب نمایید. تمام این روش‌ها عبارتند از فشار، مالش و دستکاری ماهیچه‌ها و دیگر بافت‌های نرم بدن به وسیله دست و انگشتان. گاهی اوقات از ساعد، آرنج یا پاها نیز استفاده می‌شود.

روز به روز افراد بیشتر و بیشتری تأثیر مثبت ماساژ بر سلامت بدن را درک می‌کنند. افراد از میان روش‌های مختلف ماساژ درمانی یکی را انتخاب می‌کنند تا علائم را از بین برده، جراحات خود را بهبود بخشند، به درمان بیماری خاصی کمک کرده و به طور کلی تندرستی خود را بهبود بخشند.

ماساژ درمانی نه تنها به بهبود کمردردهای مزمن و تنگی کانال نخاعی کمک می‌کند بلکه در بهبود فعالیت‌های فرد نیز تاثیر مفید و قابل ملاحظه دارد.

افرادی که با این روش درمان می‌شوند ظرف فقط ۶ ماه می‌توانند فعالیت‌های عادی خود را به خوبی انجام دهند و عملکردهایشان بهبود پیدا می‌کند.