نوشته‌ها

بیماری های عصبی موجب مورمور شدن دست و پا

post_image

از مهمترین علل گزگز و سوزن سوزن شدن دست و پا مشکلاتی است که مستقیما خود عصب را متاثر میکند. یا بر روی عصب فشار وارد میکنند و یا عصب را خراب میکنند.

فشار بر روی عصب:

فشار خارجی بر روی عصب میتواند موجب اختلال در کارکرد آن شده و انتقال پیام حسی به مغز را مختل کند. این اختلال ممکن است بصورت بی حس شدن پوست، کم حس شدن پوست و یا گزگز، مورمور و سوزن سوزن شدن تفسیر شود. وقتی یک عصب حسی در نقطه ای تحت فشار قرار میگیرد نمیتواند به خوبی پیام های عصبی را از رشته های حسی کوچکتر که به آن میرسند به مغز منتقل کند. در این حالت محدوده پوستی که این رشته های کوچک از آن خارج شده اند احساس گزگز و سوزن سوزن شدن میکند.

دلایل گزگز و سوزن سوزن شدن دست و پا:

 •سندروم کانال کارپ carpal tunnel syndrome در مچ دست که موجب گزگز در انگشتان دست میشود
•سندروم تونل اولنار یا نوروپاتی اولنا یا سندروم تونل کوبیتال cubital tunnel syndrome که همگی نام های یک بیماری واحد هستند و با فشار به عصب اولنا در ناحیه آرنج موجب مورمور در انگشتان دست میشوند
•نوروپاتی پرونئال که با فشار به عصب پرونئال در ناحیه زانو موجب سوزن سوزن شدن انگشتان پا میشود
•سندروم تونل تارس یا نوروپاتی تیبیال که با فشار به عصب تیبیال در مچ پا موجب مورمور و گزگز در انگشتان پا میشود
•مرالژی پارستتیکا که بر اثر فشار به عصبی پوستی خارجی ران در ناحیه لگن ایجاد شده و موجب احساس گزگز و سوزن سوزن شدن و احساس داغی و گرما و سوزش در جلوی ران میشود.
•هرنی یا فتق دیسک بین مهره ای که بسته به اینکه در گردن یا کمر باشد میتواند موجب گزگز در دست یا پا شود.
•تنگی کانال نخاعی که معمولا در ناحیه کمر بوده و میتواند موجب احساس سوزن سوزن شدن در پا شود.

علت فشار به یک عصب:

•رشد استخوان کنار عصب و فشار به آن مانند آنچه در تنگی کانال نخاعی ایجاد میشود.
•فشار دیسک به عصب مانند آنچه در فتق دیسک بین مهره ای ایجاد میشود.
•تورم غلاف تاندون و فشار آن به عصب مجاور مانند آنچه در سندروم کانال کارپ است.
•فشار یک تومور یا یک آبسه عفونی یا یک رگ بزرگ شده به عصب مجاور خود

 

ماساژ درمانی تنگی کانال نخاعی گردن

 post_image

ماساژ بدن باعث تولید گلبول سفید، افزایش انرژی ذهنی و تقویت سیستم ایمنی می‌شود.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که ماساژ از راه‌های مختلفی چون افزایش جریان خون درفواید فراوان ماساژ و چگونگی انجام آن – فیزیوتراپیست وحید صادقی مفاصل، درمان کشیدگی، خشکی و گرفتگی عضلات نقش بسزایی دارد. همچنین ماساژ بدن به صورت مداوم سیستم ایمنی بدن را تقویت کرده، باعث تولید گلبول سفید می‌شود. ماساژ باعث آرامش فرد و افزایش انرژی ذهنی او می‌شود. هم‌چنین باعث می‌شود تا شما در کار خود فعال‌تر و موثرتر عمل کنید.

طی تحقیق صورت گرفته در دانشگاه میامی مشخص شد: ماساژ کوتاه مدت بازده کاری را افزایش می‌دهد. بعد از ۱۵ دقیقه ماساژ، کارکنان هوشیارتر بوده و می‌توانند مسائل ریاضی را سریع‌تر و با دقت بیشتری حل و فصل کنند.

خوشبختانه ماساژ دهنده ما همیشه همراهمان است! دستان ما بهترین ماساژ دهنده ها هستند، اکثر ما ماساژدهی را انجام می‌دهیم، بدون این که آگاهانه از آن استفاده کنیم.

گاهی پیشانی خود را به خاطر سردرد مالش می‌دهیم یا در حمام با لیف خود را ماساژ می‌دهیم و یا پاها را بعد از یک پیاده‌روی طولانی می‌مالیم. تمام این‌ها روش‌های ساده و طبیعی خود ماساژدهی هستند.

نخاع ستونی متشکل از رشته ها و سلول های عصبی فراوان است که درون لوله ای استخوانی به نام ستون فقرات قرار گرفته است. به هر علتی که این لوله استخوانی تنگ شود میتواند نخاع را تحت فشار قرار دهد. وقتی این تنگی در ستون مهره گردنی ایجاد شود آن را تنگی کانال نخاعی گردنی میگویند.

فشار روی نخاع در امتداد مهره‌های گردنی با علائم بسیاری همراه است. تنگی کانال نخاعی گردن ضعف و انقباض یا گرفتگی پاها را به دنبال دارد و در نتیجه بیمار پاها را تحت کنترل ندارد و به دلیل از دست دادن کنترل بر بخش‌های قرارگیرنده پاها روی زمین به سختی راه می‌رود. بیمار گاهی از بی‌حسی هر دو پا و هر دو دست رنج می‌برد و با افزایش واکنش‌های پاها و کاهش قدرت آنها مواجه می‌شود.

در مواردی که شدت علائم بیمار زیاد بوده و یا مشکلات بیمار در حال بدتر شدن باشد درمان بصورت انجام عمل جراحی است. در غیر این صورت معمولا در ابتدا درمان با استفاده از روش های غیر جراحی صورت میگیرد و تنها در صورتی که مشکلات بیمار به این درمان ها پاسخ مناسبی ندهد استفاده از عمل جراحی در دستور کار قرار خواهد گرفت.

مهمترین اقدامات درمانی غیر جراحی تنگی کانال نخاع گردن :

  • استفاده از گردنبند طبی به جهت محدود کردن حرکات گردن به مدت سه ماه
  • کاهش فعالیت های بدنی شدید و تکراری در سر و گردن و اندام های فوقانی
  • استفاده از فیزیوتراپی بصورت تحریک الکتریکی برای کاهش درد و کشش سر و گردن
    استفاده از ماساژ درمانی
  • تزریق کورتیکواستروئید در فضای اپیدورال اطراف نخاع گردنی برای کاهش التهاب در اطراف نخاع و در نتیجه کاهش فشار بر روی آن

علل ،تشخیص و درمان تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی در حقیقت اصطلاحیست که برای بیان باریک شدن بخش تحتانی مسیر عبور نخاع ( کانال نخاعی ) در ستون فقرات بکار میرود . این تنگی میتواند نسبی و یا کامل باشد . گر چه مواردی از تنگی کانال نخاعی از بدو تولد وجود دارند ، اما اغلب مبتلایان در سنین بالای پنجاه سال هستند و بر اثر تغییرات دژنراتیو و پیر شدن ستون فقرات به این بیماری مبتلا شده اند.

علائم و نشانه های تنگی کانال نخاعی

کمردرد در زمان نشستن و یا خم شدن رو به جلو ، درد ، ضعف عضلانی ، کرختی یک یا هر دو پا ، باسن و یا ساق پاها ،احساس سوزش ، سوزن سوزن شدن و حتی خارش آنهاها ( مثلا پا ) ، درد و گرفتگی های عضلانی ، خستگی زود رس و احساس ضعف و لنگش پاها رفتن ( لنگش عصبی ) که وجه تفاوت آن از لنگش های عروقی ( ناشی از نارسائی عروق خونی ) اینست که در موارد عروقی ایستادن و توقف کردن برای برطرف شدن علائم کافیست اما در موارد نخاعی فرد حتما باید خود را به جلو خم کند و یا به حالت چمباطمه بنشیند تا احساس بهبودی کند .

علل تنگی کانال نخاعی

– پیر شدن ستون فقرات بر اثر افزایش سن

– کلسیفیکاسیون یا رسوب کلسیم بر روی تاندون ها و لیگمان های مختلف: رسوب کلسیم باعث ضخیم و سفت شدن تاندون ها و لیگمان ها می شود.

– تشکیل اوستئوفیت (زایده استخوانی با بیرون‌زدگی رویشی استخوان)

– رشد استخوان‌گونه لبه های مهره ها و مفاصل بین مهره ای

– فتق دیسک های بین مهره ای

– لغزش مهره ها روی یکدیگر

– تروما، مثلا بر اثر ضربه های مکرر و متوالی یا تصادفات

– عفونت‎ها

– بیماری استئوآرتریت

– ناهنجاری‌های مادرزادی

– اختلال در وضعیت مفاصل بین مهره‌ای پشتی

تشخیص تنگی کانال نخاعی

تاریخچه بالینی ، معاینه دقیق ،رادیوگرافی ساده ، سی تی اسکن و خصوصا ام.آر.آی برای تشخیص قطعی بسیار مفید و ارزشمندند.

درمان تنگی کانال نخاعی

اغلب مبتلایان به تنگی های نسبی کانال نخاعی ، خصوصا در صورتیکه زود تشخیص داده شوند ، بوسیله روش های غیر جراحی قابل درمانند اما در موادی که علائم پیشرفته ای وجود داشته باشند ، امکان نیاز به جراحی بیشتر خواهد بود.

برای دارودرمانی ، می توان از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مثل بروفن ، ناپرکسن ، سلبرکس ، ایندومتاسین و نیز مسکن های موضعی استفاده کرد . شل کننده های عضلانی مثل متوکاربامول نیز مجازند اما مگر در موارد خاص و بصورت محدود ، مصرف کورتون ها را پیشنهاد نمی کنیم .

 

تنگی کانال نخاعی و علائم آن

یکی از علل شایع کمردرد تنگی کانال نخاعی است. میدانیم که نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. اگر به دلایلی این کانال تنگ شود فضای مورد نیاز نخاع کم شده و به آن فشار وارد میشود. این فشار همچنین به اعصابی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی میرود وارد گشته که موجب بروز علائم بیماری میشود.

شروع این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره ای است. با افزایش سن، دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک میشود. کاهش ارتفاع دیسک موجب میشود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند و این نزدیک شدن مهره ها دو مشکل را ایجاد میکند.

یکی اینکه سوراخ یا دهانه ای که بین دو مهره مجاور هم و در دو طرف آنها قرار دارد تنگ میشود. این دهانه ها محل خروج ریشه های عصبی از نخاع هستند. پس به این اعصاب فشار وارد میشود. مشکل دیگر اینست که با نزدیکتر شدن مهره ها به هم فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها وارد میشود که آنهم به نوبه خود موجب آرتروز و سائیدگی مفصل میشود.

علائم تنگی کانال نخاعی

درد سوزاننده در باسن و اندام های تحتانی. این احساس درد و سوزش بر اثر همان فشاری است که روی ریشه های عصبی وارد میشود. وقتی اعصابی که در حال خروج از نخاع و رفتن به اندام تحتانی هستند فشرده میشوند درد در محلی احساس میشود که آن اعصاب باید در نهایت به آنجا بروند. بطور مثال اگر عصبی که باید به پشت ساق رفته و حس آنجا را تامین کند تحت فشار قرار گیرد درد در پشت ساق احساس میشود.

احساس گزگز و سوزن سوزن شدن در باسن و ساق پا. این مشکل هم بر اثر فشار به اعصاب ایجاد میشود

ضعیف شدن عضلات ساق. وقتی فشار به عصب بیشتر میشود کارکرد حرکتی عصب هم مختل میشود. عضلاتی که آن عصب به آنها میرسد ضعیف میشوند و فرد احساس ضعف و سنگینی در هر دو اندام تحتانی میکند. ممکن است بیمار کلاً توانایی بالا آوردن مچ پایش را از دست بدهد و موقع راه رفتن پایش را روی زمین بکشد.

درمان تنگی کانال نخاعی

اغلب مبتلایان به تنگی های نسبی کانال نخاعی ،خصوصا در صورتیکه زود تشخیص داده شوند ، بوسیله روش های غیر جراحی قابل درمانند اما در موادی که علائم پیشرفته ای وجود داشته باشند ،امکان نیاز به جراحی بیشتر خواهد بود.

برای دارودرمانی ، می توان ازداروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مثل بروفن ، ناپرکسن ، سلبرکس ،ایندومتاسین و نیز مسکن های موضعی استفاده کرد . شل کننده های عضلانی مثل متوکاربامول نیز مجازند اما مگر در موارد خاص و بصورت محدود ،مصرف کورتون ها را پیشنهاد نمی کنیم .

تزریقات موضعی کورتون ، که توسط برخی افراد پیشنهاد می شود ،فقط در موارد خاصی مؤثر بوده و برای تمام بیماران پیشنهاد نمی شود .

بخاطر داشته باشید که برطرف شدن درد ، به هرقیمت ، هدف اصلی درمان در این بیماران نیست . در فیزیولوژی بدن ، درد یک مکانیسم هشدار دهنده ی

مهم است و بمعنی وجود یک مشکل زمینه ای می باشد ، بهمبن دلیل برطرف کردن ، بدون حل مشکل اصلی میتواند در درازمدت فاجعه آمیز باشد ، چرا که

موجب پیشرفت بدون سر و صدای بیماری زمینه ای خواهد شد .

علت تنگی کانال نخاعی در کمر و ستون فقرات

علت تنگ شدن نخاع در کمر

تنگ شدن کانال نخاع به علت رشد استخوان و بافت های دیگر به داخل این کانال است و این رشد بافت های اضافی جزئی از روند پیری و مسن شدن است. در حقیقت این بیماری معمولاً در افراد بالای ۶۰-۵۰ سال دیده می شود. در مرد و زن شیوع یکسانی دارد ولی معمولاً در خانم ها با علائم بیشتری بروز کرده و بیشتر نیاز به درمان پیدا می کند.

هر مفصلی که سائیده می شود شروع به ساختن استخوان های اضافه در اطراف خود می کند. همچنین لیگامان های اطراف مفصل هم کلفت تر می شوند. مفاصل بین مهره ای هم همین کار را می کنند. این استخوان های اضافی و لیگامان های کلفت شده هم دهانه بین مهره ای و هم کانال نخاع را تنگ تر می کند. مجموعه این عوامل موجب افزایش فشار بر روی ریشه های عصبی می شوند که در حال خروج از نخاع هستند. در بعضی افراد کانال نخاعی بصورت مادرزادی تنگ است. این وضعیت در مردان بیشتر دیده می شود و علائم آن معمولاً در سنین ۵۰-۳۰ سالگی بروز می کند.

علت تنگ شدن نخاع در ستون فقرات

یکی از علل شایع کمردرد تنگی کانال نخاعی است.

تنگی کانال نخاعی بیماری افراد میانسال و مسن است.

نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. اگر به دلایلی این کانال تنگ شود فضای مورد نیاز نخاع کم شده و به آن فشار وارد می شود. این فشار همچنین به اعصابی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی می رود وارد گشته که موجب بروز علائم بیماری می شود.

کانال نخاعی در هر قسمتی از مسیر خود می تواند تنگ شود. این تنگی در ستون فقرات گردنی و یا کمری علائم متفاوتی دارد.

تشخیص و درمان تنگی کانال نخاعی گردنی

تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن

پزشک بعد از توجه به گفته های بیمار در مورد مشکلاتش وی را معاینه میکند. استفاده از روش های تصویربرداری مانندرادیو گرافی ساده , ام آر آی ,سی تی اسکن و همچنین کمک گرفتن از الکترومیو گرافی میتواند به تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن کمک کند.
تنگی کانال نخاع گردنی میتواند در ناحیه گردن ایجاد درد کند. گاهی هم اصلا دردی در گردن وجود ندارد. با این حال عمده علائم این بیماری علائم عصبی است که در اثر فشار به نخاع و یا فشار به ریشه های عصبی که از نخاع خارج میشوند بوجود میاید. در صورتی که خود نخاع تحت فشار قرار گیرد علائمی ایجاد میشود که به آن میلوپاتی میگویند.

درمان تنگی کانال نخاعی

نخاع ستونی متشکل از رشته ها و سلول های عصبی فراوان است که درون لوله ای استخوانی به نام  ستون فقرات قرار گرفته است. به هر علتی که این لوله استخوانی تنگ شود میتواند نخاع  را تحت فشار قرار دهد. وقتی این تنگی در ستون مهره گردنی ایجاد شود آن را تنگی کانال نخاعی گردنی میگویند.

در مواردی که شدت علائم بیمار زیاد بوده و یا مشکلات بیمار در حال بدتر شدن باشد درمان بصورت انجام عمل جراحی است. در غیر این صورت معمولا در ابتدا درمان با استفاده از روش های غیر جراحی صورت میگیرد و تنها در صورتی که مشکلات بیمار به این درمان ها پاسخ مناسبی ندهد استفاده از عمل جراحی در دستور کار قرار خواهد گرفت.

مهمترین اقدامات درمانی غیر جراحی عبارتند از

    استفاده از گردنبند طبی به جهت محدود کردن حرکات گردن به مدت سه ماه

کاهش فعالیت های بدنی شدید و تکراری در سر و گردن و اندام های فوقانی

استفاده از فیزیوتراپی بصورت تحریک الکتریکی برای کاهش درد و کشش سر و گردن

تزریق کورتیکواستروئید در فضای اپیدورال اطراف نخاع گردنی برای کاهش التهاب در اطراف نخاع و در نتیجه کاهش فشار بر روی آن

علت دردهای ستون فقرات

درد ستون فقرات را می توان براساس علت ایجادی آن به ۲ دسته تقسیم کرد:

  • درد مکانیکی یا غیراختصاصی که (۹۸ درصد دردها را تشکیل می دهد) و بیشتر ناشی از اسپاسم عضلات یا کشیدگی تاندون ها و رباط هاست . از جمله علل درد در این گروه آرتروز مفاصل بین مهره ای، دیسک دچار فتق شده، تنگی کانال نخاعی و اختلالات آناتومیک ستون مهره است که با فعالیت بیمار، درد تشدید می شود.
  • علت دوم درد ستون فقرات به نام دردهای ثانویه که ۲ درصد دردهای ستون فقرات را تشکیل می دهد ممکن است ناشی از بدخیمی، عفونت های مهره و دیسک (عفونت های میکروبی، تب مالت، سل) آبسه و بیماری های روماتیسمی باشد که معمولا با فعالیت، درد بیمار تخفیف پیدا می کند. اختلالات روانی و استرس ها از عوامل ایجادکننده و تشدید کننده درد ستون فقرات هستند.

از علائم هشداردهنده دردهای کمری، می توان به ضعف عضلانی پیش رونده در اندام تحتانی و فوقانی، بروز اختلال کنترل ادراری یا مدفوعی، وجود درد شدید که خواب بیمار را مختل کرده باشد، وجود تب و لرز و کاهش وزن، بروز درد پس از یک حادثه یا ضربه، بیماران مبتلا به پوکی استخوان و سنین بالای ۵۰ سال اشاره کرد. درمان درد این روماتولوژیست با ابراز این که درد حاد ستون فقرات اساسا ناشی از اسپاسم عضله یا کشیدگی رباط هاست.

گرفتگی عضلات کمر

گرفتگی عضلات یکی از شایع‌ترین عوامل ایجاد درد شدید در پشت و گردن افراد است. این درد اگرچه گاهی با بعضی روش‌های سنتی معمول قابل کنترل است و نیازی به درمان از طریق روش‌های جراحی ندارد، اما در صورت مشاهده بعضی علائم باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

گرفتگی عضلات یکی از عکس‌العمل‌های حفاظتی و طبیعی بدن نسبت به مشکلاتی است که در ماهیچه یا رشته‌های عصبی اطراف آن پیش آمده است. گرفتگی پشت ممکن است به دلایل مختلفی بروز کند.

معمولا حرکات ناگهانی نامناسب ممکن است باعث کشش‌های شدید در بافت ماهیچه‌ای و عصبی این قسمت شده و درد و ناراحتی برای ما ایجاد کند. گرفتگی عضلات پشت گاهی هم می‌تواند نشانه‌ای از وجود صدمات و مشکلات در قسمت‌های درونی خود ستون فقرات مثل مهره‌ها یا دیسک‌ها و زردپی‌ها (رشته‌های پیوندی که مهره‌ها را به هم متصل می‌کنند) باشد.

اسپاسم یا گرفتگی عضلات کمر یکی از شایع-ترین شکایاتی است که افراد را به مطب پزشکان می کشاند. درد در قسمت پایینی کمر معمولاً ناشی از گرفتگی عضلانی و خشکی کمر . این درد اغلب با سیاتیک (دردی که از کمر به باسن و از آنجا به پا تیر می کشد) همراه است .

دلایل گرفتگی عضلات

استفاده بیش از حد از عضلات، کم‌آبی بدن، فشار عضلانی یا قرارگیری در وضعیتی خاص برای مدتی طولانی هر کدام می‌توانند سبب گرفتگی عضلات شوند. به همین دلیل ورزشکارانی که پس از ورزش و بخصوص در آب و هوای گرم خسته شده و دچار کم‌آبی بدن می‌شوند، معمولا چنین شرایطی را تجربه خواهند کرد.

یکی دیگر از انواع شایع گرفتگی عضلات نیز حالتی است که در طول شب رخ داده و بیشتر عضلات ساق پا و انگشتان را درگیر می‌کند.

البته در بیشتر شرایط علت اصلی گرفتگی عضله مشخص نیست. گرفتگی عضلات اغلب مشکل خاصی نداشته و خطری ایجاد نمی‌کند اما در برخی موارد نیز بیماری‌ها و شرایط خاصی می‌توانند سبب ایجاد این حالت باشند. گرفتگی عضلانی گاهی بخشی از بیماری‌های تیروئید، کلیه، اعصاب، اختلالات هورمونی، دیابت و کم‌خونی نیز می‌تواند باشد.

علل گرفتگی عضلات

کاهش جریان خون : باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند (در اثر تصلب شرایین) می تواند گرفتگی عضلات را بوجود آورد و درست مانند گرفتگی پاها و دست ها در هنگام ورزش می باشد. این گرفتگی ها معمولا بعد از ورزش از بین می روند.

– تحت فشار بودن عصب : فشردگی اعصاب در ستون فقرات (تنگی کانال نخاعی) می تواند موجب گرفتگی و درد پاها شود. این درد معمولا هنگامی که به مدت طولانی راه می روید، بدتر می شود. پیاده روی با پشت کمی خمیده، می تواند علائم درد را یا بهبود دهد و یا به تاخیر بیندازد.

– کاهش املاح یا مواد معدنی بدن: مقدار خیلی کم پتاسیم، کلسیم و یا منیزیوم در بدن می تواند باعث گرفتگی عضلات گردد. داروهای دیورتیک (داروهای ادارآور) ممکن است باعث از دست دادن این املاح گردند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی، درمانی غیر دارویی است. این روش درمانی در بسیاری از مشکلات جسمانی کاربرد فراوان دارد.ازجمله موارد کاربرد این روش می توان به فیزیوتراپی پس از جراحی قلب، ارتوپدی، جراحی زنان و زایمان، جراحی های مغز و اعصاب، بیماری های مغز و اعصاب، پوست، کودکان معلول و… اشاره کرد. در فیزیوتراپی هدف بالا بردن عملکرد جسمانی است.

فیزیوتراپیست در این رشته به عنوان درمانگر شناخته می شود. دانش فیریوتراپیست براساس شناخت آناتومی بدن و فیزیولوژی حرکت است. فیزیوتراپی به عنوان یک رشته بالینی که با استفاده از امکاناتی مانند مدالیته‌ها ، درمان‌های دستی   تمرینات بدنی گروه‌های گوناگون بیماری و ناتوانی‌ها را درمان می‌کند. این رشته همچنین با شناسایی گروه‌های خاص افراد اقدام به پیشگیری از بیماری‌ها و غربال‌گری ناتوانی‌ها می کند

فیزیوتراپی

سه گروه اصلی درمان در فیزیوتراپی

۱– تمرین درمانی: فیزیوتراپیست به وسیله تجویز؛ انجام و آموزش ورزشهای درمانی خاص؛ ماساژ؛ ورزش در آب (Hydrotherapy)؛ اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می‌کند.

۲– الکتروتراپی:درمان به وسیله دستگاههای ویژه انجام می‌شود این دستگاهها معمولاً امواج خاصی را (امواج مایکرو ویو؛ امواج کوتاه رایویی؛ امواج مافوق صوت؛ امواج الکتریکی) که همگی توسط دستگاه به شکل خاصی تولیدشده و تغییر می‌یابند(مدوله می‌شوند).

۳– مهارتهای درمان با دست(Manual Therapy)

مهمترین  فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی

۱-بیماریهای دستگاه حرکتی (ارتوپدی). ۲-بیماریهای دستگاه قلبی و تنفسی. ۳-بیماریهای دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی. ۴-بیماریهای پوستی و سوختگیها. ۵-درد و کنترل درد. ۶-بیماریهای شغلی.

فیزیوتراپی در ارتوپدی

فیزیوتراپی در ارتوپدی بیشتر درارتباط با بیماری ها و اختلالات عضلانی-اسکلتی (Musculoskeletal disorders) است. بعضی از مشکلات ارتوپدی که نیاز به فیزیوتراپی دارند شامل:

* آرتروز مفاصل مختلف (به خصوص آرتروز زانو)

*خشکی مفاصل (مثلا به علت شکستگی ها یا بی حرکتی مفاصل)

*دررفتگی مفاصل

*کشیدگی های عضلانی (استرین) و پیچ خوردگی مفاصل (اسپرین)

*آسیب منیسک های زانو

*تغییر شکل مفاصل

*تاندونیت و بورسیت

*تریگر پوینت (نقطه ماشه ای)

*اختلالات ستون فقرات (مانند افزایش یا کاهش قوس کمر)

*فتق دیسک بین مهره ای

*تنگی کانال نخاعی

*ناهنجاری های ستون فقرات (مانند اسکولیوز و کایفوز)

*سندرم گیرافتادگی شانه

*اختلالات مفصل مچ پا

روش های مختلف فیزیوتراپی در بهبود حرکات مفصلی ، کاهش درد وافزایش کارایی بیماران مبتلا به این عارضه نقش برجسته ای دارند . این روش ها بخصوص وقتی به صورت منظم انجام شوند باافزایش دادن میزان آب درحد مطلوب در مفصل وکپسول  مفصلی در کاهش یا رفع علائم موثرند .