نوشته‌ها

همه چیز در مورد آرتروز

 post_image

استئوآتریت که در عامه آرتروز به آن گفته می‌شود، شایعترین بیماری مفصل در انسان است و بیانگر نارسایی مفاصل است و آرتروز زانو علت عمده ناتوانی مزمن در میان افراد مسن می‌باشد.

عوامل

  • میزان بروز آرتروز با مسائل ژنتیکی و نژادی ارتباط دارد. بررسیها نشان می‌دهد که احتمال ابتلا به این بیماری در خانمها بیشتر است.
  • سن بالا: بزرگترین عامل خطرساز برای استئوآرتریت سن می‌باشد. بطوریکه در زنان با سن کمتر از ۴۵ سال فقط ۲% و در سنین بین ۶۴-۴۵ سال میزان شیوع ۳۰% بوده است. و بالای ۶۵ سال این میزان ۶۸% بوده است.
  • ضربه: ضربه‌های شدید و استفاده مکرر از مفصل نیز از عوامل خطر ساز مهم هستند بی‌کفایتی رباط متقاطع قدامی و آسیب منیسک منجر به استئوآرتریت زانو می‌شود. اگرچه آسیب غضروف مفصل ممکن است در هر زمان طی آسیب یا بعد از آن بوجود آید، در صورت استفاده از مفصل مبتلا (مثلا از قبل شکسته) حتی غضروف طبیعی نیز در صورت ناپایدار بودن مفصل از بین می‌رود.
  • چاقی: چاقی از عوامل خطر آرتروز در زانو و دست است. تحقیقات نشان داده که کاهش وزن به میزان ۵ کیلوگرم احتمال بوجود آمدن این بیماری علامتدار زانو را ۵۰% کاهش می‌دهد.

علت

ویژگی اصلی پاتولوژی این عارضه از بین رفتن پیشرونده غضروف مفصلی است. با وجود این آرتروز تنها بیماری بافت غضروفی نیست بلکه بیماری یک عضو (مفصل) است که درآن همه بافتها شامل استخوان زیر غضروف ، منیسک ، رباطها و قسمت عصبی- عضلانی و غضروف گرفتار می‌شوند.

علایم

آرتروز غالبا به صورت دردی عمقی در مفصل مبتلا توصیف می‌شود که این درد با کارکرد مفصل تشدید می‌یابد و با استراحت برطرف می‌شود، اما با پیشرفت بیماری ممکن است درد دائمی باشد. سفتی و خشکی مفصل مبتلا در هنگام بیدار شدن از خواب یا بعد از مدتی دوره بی‌فعالیتی و بی‌تحرکی ممکن است بارز باشد. اما پس از تقریبا ۳۰ دقیقه تسکین پیدا می‌کند. بیمار ممکن است برای حرکت مفاصل خود با مشکل مواجه شود و قادر نباشد آنها را خم و راست کند.

تشخیص

تشخیص آرتروز معمولا بر اساس ویژگیهای بالینی (علایم) و رادیوگرافی (عکس) صورت می‌گیرد در مراحل اولیه ، رادیوگرافی ممکن است طبیعی باشد، اما با از بین رفتن غضروف مفصل ، تنگ شدگی فضای مفصل و سایر تغییرات آشکار می‌گردد.

پیشگیری

  • از خوردن غذاهای چرب پرهیز کنید و به جای آن مصرف فراوان میوه و سبزی را در برنامه غذایی خود بگنجانید.
  • از اضطراب و استرس دوری کنید.
  • هنگام کار با کامپیوتر سعی کنید گردن خود را راست نگهداشته و شانه را عقب بدهید. قوز کردن هنگام کار طولانی با کامپیوتر سبب دردهای گردن و شانه ها می شود. کاملا پشت خود را به صندلی بچسبانید. همچنین ارتفاع صندلی خود را طوری تنظیم کنید که کف پاها روی زمین قرار داشته و زانوی شما در زاویه ۹۰ درجه قرار داشته باشد. Keybآرتروزrd و Mouse باید پایینتر از آرنج و نزدیک دستان شما قرار داشته باشد.

درمان آرتروز

درمان آرتروز در جهت کاهش درد ، حفظ تحرک و به حداقل رساندن ناتوانی بیمار صورت می‌گیرد.

درمان غیر دارویی

کاهش بار مفصل: آرتروز ممکن است به علت وضعیت نادرست بدن بوجود آمده یا تشدید یابد. اصلاح وضعیت غلط بدن و تصحیح انحنای بیش از حد کمر (لوردوز) ، ممکن است مفید باشد. باید از تحمیل بار اضافی به مفصل مبتلا ، خودداری شود. بیماران مبتلا به ساییدگی زانو یا مفصل ران ، باید از ایستادن طولانی ، زانو زدن و چمباتمه زدن خودداری کنند. بیماران چاق باید وزن خود را کاهش دهند. استفاده از کف گوه‌ای در بعضی انواع این بیماری زانو ممکن است درد را کاهش دهد. رعایت دوره‌هایی از استراحت در طول روز ممکن است مفید باشد. اما بی‌حرکت کردن کامل مفصل دردناک لازم نیست. در بیماران مبتلا به آرتروز یک طرفه مفصل ران یا زانو گرفتن عصا در دست طرف مقابل و در بیماری دو طرفه استفاده از چوب زیر بغل (یا Walker) کمک کننده است.
فیزیوتراپی و ورزش: گرم کردن مفصل ممکن است درد و سفتی را کاهش دهد. در بیماران باید برنامه ورزشی در جهت حفظ دامنه حرکت مفصل ، تقویت عضلات دور مفصل و بهبود وضعیت فیزیکی باید طراحی گردد. استفاده نادرست از مفصل مبتلا به علت ترس از ایجاد درد منجر به آتروفی (از بین رفتن و تحلیل) عضله می‌شود. چون عضلات اطراف مفصل نقش مهمی در حفاظت از غضروف مفصلی در برابر استرس فیزیکی دارند، تقویت آنها حائز اهمیت است.
در افراد مبتلا به این بیماری ، تقویت عضلات دور مفصل در عرض چند هفته ، ممکن است به اندازه داروهای مسکن منجر به کاهش درد شود. ناتوانی در افراد مبتلا به آرتروز زانو با ضعف عضله چهار سر ران ارتباط خیلی زیادی دارد و افراد فعال درد خیلی کمتری نسبت به افراد بازنشسته دارند.
بطور خلاصه اقدامات غیر دارویی که زیر بنای درمان این عارضه هستند عبارتند از: آموزش اصول مراقبت از مفصل ، روشهای حرارتی ، تمرینهایی برای تقویت عضلات اطراف مفصل ، کاهش وزن در افراد چاق ، پرهیز از اعمال بار اضافی به مفصل ران یا زانو با استفاده از کفهایی که بالشتک دارند و نیز با کمک عصا یا Walker.
همچنینی عوامل روانی- اجتماعی به عنوان تعیین کننده‌های درد از اهمیت زیادی برخوردار هستند. بطوری که در افراد مبتلا که حمایت اجتماعی اندکی دارند، مشاوره دوره‌ای توسط مصاحبه‌گران ماهر به اندازه داروهای مسکن ضد التهابی در کاهش درد مفصل موثر است.

درمان دارویی

امروزه درمان این بیماری جنبه تسکینی دارد و داروها سبب پیشگیری یا به تاخیر افتادن تخریب غضروف و … نمی‌شود. برای درمان درد آرتروز ، عوامل دارویی باید به عنوان روشی کمکی برای اقدامات غیر دارویی مورد استفاده قرار گیرند.
داروهایی مانند استامینوفن ، ایبوپروفن و ناپروکسن و سایر NSAIDها برای کاهش التهاب و کاهش درد استفاده می‌شوند. البته داروهای مسکن به علت خطر خونریزی معده باید با احتیاط مصرف شوند. استفاده از این داروها همراه یک ماده محافظ معده مانند امپرازول و همچنین مصرف وسط غذا می‌تواند خطر این عوارض را کم کند.
تزریق کورتون داخل مفصلی می‌تواند سبب تسکین درد به مدت چند هفته شود (در موارد درد حاد شدید). ولی نباید در فواصل کمتر از ۶-۴ ماه یک بار تکرار شود.

ورزش درمانی

آرتروز شایعترین بیماری مفصلی در انسان است . در کشورهای توسعه یافته ، التهاب مفصل زانو علت ناتوانی طولانی مدت در سالمندان به شمار می رود.
. سن قوی ترین عامل خطر زا جهت ایجاد بیماری است .در یک تحقیق بعمل آمده تنها ۲٪ زنان زیر ۴۵ سال دچار آرتروز بودند ولی میزان شیوع در زنان بالای ۴۵ تا ۶۴ سال ۳۰٪ و بالای ۶۵ سال ۶۸٪ بوده است .
. ضربه های شدید و استفاده مکرر از مفاصل نیز از عوامل خطرزای مهمی محسوب می شوند. الگوهای درگیری مفاصل تحت تأثیر اضافه بار تحمیل شده بر مفاصل در اثر مشاغل یا سرگرمی ها می باشد.

برای مثال :
. آرتروز مچ پا در بالرین ها ، آرنج و مفصل کف دستی – انگشتان درشت پرتاب کننده های توپ بیسبال ، شایع است در حالیکه در افراد عادی آرتروز هیچ یک از مفاصل فوق شایع نیست .
. فعالیت های شغلی از جمله مشاغل کارگردانی که با متد دستی سر و کار دارند ،
. کارگران نخ ریسی ، کشتی سازی و کارگران معادن زغالسنگ می تواند موجب ساییدگی در مفاصل خاصی شود.
. چاقی عامل خطرزایی برای بروز این بیماری در ناحیه زانو و دست محسوب می شود و طبق بررسی های بعمل آمده کاهش وزنی معادل ۵ کیلوگرم شانس پیدایش آرتروز علامت دار زانو را تا ۵۰ ٪ کاهش می دهد .بیشتر محققان بر این باورند که اولین تغییرات بیماری از غضروف شروع می شود.

هدف از درمان

. کاهش درد
. حفظ تحرک
. به حداقل رساندن ناتوانی مفصل در افراد می باشد .
کاهش فشار وارده بر مفصل از طریق :
. پرهیز از ایستادن طولانی ، زانو زدن ، چمباتمه زدن
. کاهش وزن
. استراحت
. استفاده از عصا و غیره از درمانهای غیر دارویی محسوب می شود .

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید بهترین مرکز درمانی آرتروز می باشد.

استئوآرتریت چیست؟

استئوآرتریت یا آرتروز بیماری است که در نتیجه تخریب غضروف مفصلی بروز می کند و منجر به درد و سفتی مفاصل می¬شود. این بیماری یکی از قدیمی ترین و شایع ترین بیماریهای نوع بشر است. با نامهای درگر چون آرتروز، استئوآرتروز و آرتریت هیپرتروفیک نیز شناخته می شود. شرایط مختلفی وجود دارد که میتواند منجر به تخریب غضروفی شود مثل، چاق بودن، صدمه به مفصل، بیماریهای استخوان مجاور، ضعف عضلانی، آسیب به اعصاب تغذیه کننده ناحیه اطراف مفصل، بیماریهای التهابی مفاصل، و وراثت.
امکان ابتلای هر مفصلی در این بیماری وجود دارد اما، به طور شایع در مفاصل لگن، زانوها و ستون فقرات بروز می کند. همچنین مفاصل انگشتان دست، مفصل قاعده انگشت شست دست و شست پا را درگیر می کند. به ندرت باعث درگیری مچ دست، آرنج یا مچ پا می شود مگر در اثر صدمات وارده و یا فشارهای غیر معمول.
احتمال گسترش و پیشرفت این بیماری همراه با افزایش سن بیشتر می شود و دو جنس را درگیر می کند. تا سن ۴۵ سالگی احتمال بروز استئوآرتریت در مردان بیشتر است ولی پس از آن زنان بیشتر در معرض ابتلا هستند.
استئوآرتریت نتیجه تخریب غضروفی است و منجر به بروز درد در مفصل مبتلا می شود.
در مفاصل طبیعی، یک ماده محکم والاستیکی به نام غضروف انتهای هر استخوان را می پوشاند. وجود این غضروفها باعث ایجاد سطحی نرم و صیقلی برای حرکات مفصلی می شود و مانند بالش بین استخوانها عمل می کند.

مراحل تخریب مفصلی در استئوآرتریت

۱٫ هم زمان با افزایش سن، ساختار غضروف شروع به تغییر می¬کند. در اثر این مسئله غضروف خاصیت ارتجاعی خود را ازدست داده و در نتیجه در اثر صدمات یا استفاده مفرط، به سهولت صدمه می بیند. زمان بروز این تغییرات و نیز میزان گستردگی آنها، متاثر از وراثت، صدمات وارده به مفصل و سایر عواملی است که در صفحات بعد ذکر می شود.
۲٫ به دنبال تغییرات فوق لایه سینویوم که مثل آستری دیواره درونی مفاصل را می پوشاند، در پاسخ به تخریب غضروفی ملتهب می شود. این التهاب باعث تولید موادی می شود که باعث ایجاد صدمات بعدی به غضروف می شوند.
۳٫ در اثر تخریب غضروف، استخوان زیر آن در معرض آسیب قرار خواهد گرفت و امکان دارد مفصل شکل طبیعی خود را از دست بدهد. انتهای استخوانها کلفت شده و برآمدگیها یا زوائد استخوانی، در محل اتصال بافت نرم مفصلی به استخوان تشکیل می شود.
۴٫ ممکن است تکه هایی از استخوان و یا غضروف آزادانه در فضای مفصلی شناور شوند و باعث التهاب هر چه بیشتر شوند.
علاوه بر تخریب غضروفی، مایع مفصلی نیز ممکن است نقشی در روند بیماری داشته باشد. مایع مفصلی صدمات و تکانها را جذب می کند و به عنوان ماده لغزنده ای در مفصل عمل می کند و وجود آن برای عملکرد مناسب مفصل لازم است. این مایع عمدتاً از ماده ای چسبنده به نام هیالورونان تشکیل می شود. در استئوآرتریت ممکن است مقدار هیالورونان مایع مفصلی کافی نباشد. همچنین ممکن است به علت تغییراتی در کیفیت این ماده خاصیت حفاظتی و عملکرد آن به عنوان جاذب صدمات کاهش یابد. این مسئله مهم یکی دیگر از دلایل تخریب غضروفی و بروز علائم مفصلی در اوستئوآرتریت باشد.

___________________

مطالب مرتبط:

همه چیز در مورد آرتروز

دکتر متخصص آرتروز تهران

علت استئوآرتریت

محققین معتقدند عوامل متعددی خطر گسترش استئوآرتریت را افزایش می دهد. این عوامل شامل: وراثت، چاقی، صدمات مفصلی، استفاده مفرط و مکرر از مفاصل مشخص، ضعف عضلانی، صدمات عصبی، و بیماریهای استخوان مجاور است.

علت استئوآرتریت

وراثت

استئوآرتریت در برخی خانواده ها ممکن است به علت وجود نقصی موروثی در یکی از ژنهای مسئول ساخت ماده پروتئینی اصلی غضروف یعنی کلاژن باشد. این نقص منجر به تولید غضروف معیوب و در نتیجه اضمحلال هر چه سریع تر آن می شود. چنین مسائلی ممکن است هیچ مشکلی در دروان جوانی ایجاد نکند، اما تدریج و در طول زمان مفاصل را از کار می اندازد. احتمال بروز گره های استخوانی در مفاصل انگشتان در زنانی که استعداد ارثی آن را دارند، وجود دارد.
احتمال پیدایش استئوآرتریت در افرادی که با نقص عضوهای محدود متولد می شوند، بیشتر است، این نقص عضوها باعث می شوند که مفاصل آنها به درستی با هم جفت نشوند یا به درستی حرکت نکنند؛ مثل غیرطبیعی بودن مادرزادی لگن خاصره و یا داشتن پای کمانی. همچنین وجود شلی رباط ها، احتمال بروز استئوآرتریت را افزایش می دهد.

چاقی

مطالعات نشان داده است که چاقی خطر بروز استئوآرتریت را در زانوها افزایش می دهد. محققین دریافته اند که در دوران میانسالی یا سنین پس از آن، ورن بدن مهمتریت عاملی است که خطر ابتلاء به این بیماری مفصل زانو را افزایش می دهد. به خصوص ۸ تا ۱۲ سال پیش از ظهور علائم، جلوگیری از افزایش وزن هم زمان با افزایش سن، یا کم کردن وزن باعث پیشگیری از ابتلاء به آسیب مفاصل زانوها می شود.

ضعف عضلانی

مطالعات نشان داده است که در افرادی که عضلات چهارسر(ران) آنها ضعیف است، احتمال بروز استئوآرتریت زانو بیشتر است. همچنین در صورت ضعیف بودن این عضلات احتمال پیشرفت بیماری زیاد است.

کار کشیدن بیش از حد از مفاصل

در بعضی از افراد، به علت صدمات وارده به بعضی مفاصل مشخص یا کار کشیدن بیش از حد آنها،احتمال بروز این بیماری وجود دارد. سابقه صدمه و آسیب قابل توجه به مفاصل زانو یا لگن، خطر بروز استئوآرتریت در این مفاصل را افزایش می دهد. به عنوان مثال، در فوتبالیستهایی که زانوهایشان قبلاً آسیب دیده است، احتمال ابتلا در آنها بیشتر است. پیشگیری از ضربات و صدمات احتمال بروز این بیماری را کاهش می دهد.
در برخی از مشاغل خاص، بعضی از مفاصل دائماً فعال هستند. شغلهایی که در آنها نیاز به خم کردن مکرر زانوها ست، خطر بروز بیماری افزایش می یابد. به عنوان مثال، برخی مطالعات نشان داده است که میزان بروز استئوآرتریت زانو در معدنچیان و کارگران بارانداز و کارگران کشتی ساز بیشتر است. خوشبختانه، از روشهای تعدیلی برای جلوگیری از صدمات ناشی از کار کشیدن بیش از اندازه از مفاصل در این گونه مشاغل وجود دارد.

آرتروز زانو و یوگا

مبتلایان به آرتروز زانو و یا سایر مشکلات آن می بایست در حین انجام تمرینات یوگا از انجام دادن حرکات شدید ، ناگهانی و غیر معمول زانو خودداری کنند . افراد مسن و به ویژه مبتلایان به آرتروز شدید زانو می بایست از هر حرکت و یا نشستن در وضعیت هایی که نیاز به خم کردن زانو دارد ، نظیر نشست سوکهاسانا (چهار زانوی ساده) و خصوصاً نشست بر روی دو زانو (واجر آسانا) و یا حرکت هایی مانند ویرابادر آسانا (۱ ، ۲ ، ۳) و . . . پرهیز نمایند .  به افراد دچار آرتروز زانو توصیه می شود حتماً تمرینات یوگای خود را تحت نظر مربی مجرب انجام داده ، حتی الامکان بر روی زانو ننشینند و در زندگی روزمره نیز برای نشستن از مبل یا صندلی راحتی استفاده کنند . در حین تمرینات یوگا این افراد می توانند حرکات نشسته را در حالی که پاهای خود را به سمت جلو بدن قرار داده اند انجام دهند . این افراد لازم است اگر به تازگی یوگا را شروع کرده‌اند ، تمرینات خود را از تمرینات ساده و به صورت آهسته شروع کرده و به آهستگی نیز جلو بروند . چنین افرادی باید از کلاس های یوگای مبتدی شروع کرده و حرکات و وضعیت های بدن را به درستی بیاموزند و کلیه تمرینات یوگای خود را نیز با احتیاط انجام دهند . فراموش نکنید بسیاری از افرادی که یوگا کار می‌کنند ، هنگامی‌آسیب می‌بینند که سعی می‌کنند با شاگردان دیگر و یا با مربی خود رقابت کنند . بنابراین هرگز برای رقابت با دیگران به بدن خود نباید فشار وارد کرد . آگاهانه و فقط قسمتی از یک فرم و وضعیت یوگا را به درستی انجام دادن بهتر از این است که کل یک فرم را در وضعیت بد و یا نادرست اجرا کردن! لذا توصیه می گردد در حین اجرای تمرینات یوگا به جای تمرکز بر روی مقدار کشش بدن ، بر روی تنفس تمرکز شود . تمامی کارآموزان یوگا لازم است برای خود اهداف شخصی تعیین کنند و کلیه افرادی که دارای ضعف و یا آرتروز زانو ، کمر ، گردن و . . . می باشند نیز باید توان خود را تخمین بزنند و بر اساس آن به آرامی پیشرفت در تمرینات یوگا را تجربه کنند . این کار کمک می‌کند تا این اشخاص اهداف کوچک و ویژه‌ای برای هر جلسه از تمرینات یوگا داشته‌ و از کشش و یا فشار بیش از حد بر بدن پرهیز کنند .

افراد مبتلا به آرتروز زانو ، می بایست در زندگی روزمره نیز مواردی را همواره مد نظر داشته باشند .

نرمش یوگا برای آرتروز زانو

▪ برای درمان این بیماری روی زمین دراز کشیده پاها را کمی از هم دور کنید. دم عمیقی بگیرید و زانوها را خوب منقبض نموده سپس همراه با بازدم انقباض را رها کنید. این عمل را چندین بار تکرار نمائید.

▪ برای تسکین درد زانو ناشی از آرتروز روی زمین دراز بکشید. دستها را زیر سر قلاب نموده کف پاها را بر زمین عمود نگه داشته هر دو پا را منقبض کنید. سپس بترتیب پاها را ۴۵ یا ۶۰ درجه از روی زمین بلند نمائید.

▪ نزدیک به دیوار روی زمین طوری دراز بکشید که از ران تا پاشنه پاها روی دیوار تکیه داده شوند. سپس پاها را اندازه عرض شانه‌ها از هم دور نموده پنجه پاها را بطرف زمین کشش دهید. سپس پنجه پاها را بطرف داخل حرکت دهید بطوری که انگشتان هر دو پا به یکدیگر نزدیک شوند. سپس پنجه پاها را بطرف خارج حرکت دهید بطوری که انگشتان هر دو پا از هم دیگر دور شود.این عمل در بهبودی و رفع درد ناشی از آرتروز زانو موثر می باشد .

▪ فرد دچار آرتروز زانو نزدیک دیوار روی یک چهار پایه نشسته، پشت کتفها و باسن را به دیوار تکیه دهید. هر دو ساق پاها را بر زمین عمود نگاه داشته، پای راست را بطرف بالا بیاورید تا آنجا که بتوانید زانو را صاف کنید. دقت کنید که عضلات پشت ران پا خوب کشیده شود.

▪ روی شکم دراز بکشید. دستها را زیر پیشانی روی هم قرار دهید. عضلات باسن و ران پاها را خوب منقبض نموده پاها را بترتیب از پشت ۴۰ یا ۴۵ درجه بلند کنید. فرد مبتلا به آرتروز زانو باید دقت نماید که پاها از مفصل ران بلند شود و عضلات روی ران پاها (چهار سر زانو) کشیده شود.

اگر انجام هریک از این نرمش‌ها سبب ایجاد درد در مفصل شود از انجام آن صرف‌نظر کنید. قبل از انجام نرمش یوگا برای آرتروز زانو با پزشک معالج خود مشورت کنید. در ابتدا با تعداد محدودی از حرکات یوگا را شروع نموده بتدریج بر تعداد آنها بیفزائید. تلاش نمائید که برنامه نرمش یوگای روزانه بطور مرتب انجام شود. از فشار آوردن روی مفصل هنگام نرمش یوگا جداً خودداری کنید.

برای آشنایی بیشتر آرتروز و درمان آن روی لینک مربوطه کلیک کنید:

– تاثیر یوگا بر آرتروز

 آرتروز زانو و ورزش تایی چی

– آرتروز و سردرد

آرتروز زانو و ورزش تایی چی

ورزش تایی چی ، ورزشی فوق العاده برای آرتروز زانو مفید می باشد .

هنگام بروز آرتروز موضعی در ناحیۀ زانو چه باید کرد؟ این گونه مرسوم بوده که هنگام بروز آرتروز زانو از یک ضد درد یا مسکن استفاده می شده ولی این داروها تنها باعث مزمن شدن درد می شدند.

و اگر شما چند بار در هفته ورزش تایی چی انجام دهید، آیا تأثیری در درمان آرتروز زانو و درد دارد؟ ورزش تایی چی به داد زانوی شما گوش می هد.

آرتروز زانو بیماری رایجی است که نزدیک ۴۰% افراد بالای ۶۵ سال به این بیماری دچار می شوند. درد و ناراحتی های بسیار شدیدی ایجاد می کند که ممکن است باعث شود که فرد مبتلا در انجام کارهای روزمره اش نیز ناتوان شود.

عموماً مصرف داروهای ضد التهابی برای بهبود شرایط زندگی به بیماران توصیه می شود:

اگر کاهش وزن هم لازم باشد، توصیه می شود که فعالیت های فیزیکی منظم، در حد توانشان و متناسب با زندگی روزمره شان انجام دهند.جلسات فیزیوتراپی هم می توانند مؤثر باشند.

از سوی دیگر، اخیراً اثرات عضله سازی بر روی آرتروز زانو تأیید شده است. تمرینات عضله سازی، چه با دستگاه و چه بدون دستگاه، خصوصاً تمرینات انقباضی باعث تقویت عضلات چهار سر ران می شود. این تمرین ها تحرک، تعادل و عملکرد جسمی را بهبود می بخشد.

“تایی چی” نیز یکی از روش های است که به اندازۀ روش های عضله سازی سابق مؤثر و مفید است؛ برای اثر بخشی این روش شواهدی نیز وجود دارد.

“تایی چی” در برابر آرتروز زانو

نزدیک به چهل نفر از افرادی که حدود ۱۰ سال یا کمتر، از آرتروز زانو رنج می برده اند، پذیرفتند که در یک دوره یک ماهه، دو بار در هفته و هر بار به مدت یک ساعت، ورزش تایی چی انجام دهند.

ورزش تایی چی ۷۵% کاهش درد و چهار برابر افزایش توانایی در انجام کارهای روزمره را برای افراد مبتلا به آرتروز زانو به ارمغان آورد. ورزش تایی چی باعث می شود توانایی جسمانی، مستقل بودن در کارهای شخصی و سلامتی بیماران به میزان قابل توجهی بهتر شود به حدی که ورزش تایی چی نشانه های افسردگی ناشی از درد کاهش یافت.

تأثیر ورزش تایی چی بر آرتروز زانو

ورزش تایی چی،یک فن رزمی است که به بدنی آرام نیاز دارد. ورزش تایی چی باعث حرکت ماهیچه ها، انعطاف و استقامت شان می شود. ورزش تایی چی کمک می کند تا فرد شناخت بهتری از بدنش و محدودیت هایش به دست آورد.

ورزش تایی چی آرام ذهن را نیز به کار می اندازد. به لطف عمل تنفس و استراحت، وضعیت عمومی بدن بهبود می یابد؛ این بهبودی و درمان علائم آرتروز زانو از جمله درد بسیار مفید و ارزشمند است. به همۀ این موارد باید مهارت در کنترل بر درد را نیز اضافه کرد.

چگونگی ورزش تایی‌چی

ورزش تایی چی وسیله‌ای است، برای نگه داشتن وضع بدن در حالت طبیعی و جلوگیری و بهبود امراض.
ورزش تایی چیشامل تمرین‌های بدنی نرم و ساده که به طور معمول به هنگام صبح و به صورت گروهی انجام می‌شود.
در ورزش ورزش تایی چی، عضلات آرام‌ آرام تقویت می‌شوند.
بر خلاف سایر رشته‌های رزمی که حرکاتی سخت و خشن دارند، تکنیک‌ها در هنر رزمی تای چی نرم، ملایم و شناور اجرا می‌شوند و به اعمال نیرو، بیش از انجام حرکات خشن و قدرتمندانه تاکید دارند.

برای آشنایی بیشتر آرتروز و درمان آن روی لینک مربوطه کلیک کنید:

– تاثیر یوگا بر آرتروز

– آرتروز زانو و یوگا

– آرتروز و سردرد

ورزش آرتروز زانو

 post_image

شایع ترین بیماری تخریبی از میان مفاصل بدن می‌باشد.میزان ابتلا آرتروز زانو در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است. یک بیماری تخریبی در مفصل است که از آن به بیماری مفصلی پیشرونده یاد می‌شود.از این بیماری به نام‌های استئوآرتریت و استئوآرتروز نیز یاد می کنند.تخریب پیشرونده مفصل در جامعه ما به نام آرتروز معروف است.با توجه به اینکه بیماری با افزایش سن پیشرفت می‌کند به آرتریت پیری نیز معروف است.علاوه برسن، علل ژنتیکی، نوع شغل و حرفه، چاقی، عوامل هورمونی و نژاد نیز می‌تواند علت آرتروز زانو باشند و در بروز آرتروز زانو دخیل باشند.
اگر دچار این بیماری هستید تمرینات زیر که برای درمان این مشکل تهیه شده اند موجب تقویت عضلات حمایت کننده زانو و افزایش انعطاف پذیری در این ناحیه می شود.با صرف چند دقیقه در روز آرتروز زانو را با ورزش درمان کنید،این تمرینات گذشته از اینکه درد زانو را تسکین می دهد به شما کمک می کند تا از زانوی سالم برخوردار شوید.

ورزش آرتروز زانو

۱- بلند شدن روی پله

برای انجام ورزش آرتروز زانو پای چپ را روی پله قرار دهید و با دست محافظ یا نرده ی پله را بگیرید. با پای چپ بر روی پله بلند شوید تا صاف بایستید بدون اینکه پای راست روی پله قرار گیرد. ۲ ثانیه توقف کنید و به حالت اول باز گردید و پای راست را روی پله ی پایینی قرار دهید بطوری که هیچ وزنی روی پای چپ نباشد.این حرکت را ( بلند شدن روی پای چپ ) ۶ بار تکرار کنید . حال پای خود را عوض کنید و تمرین را تکرار کنید.در صورتی که انجام ۶ مرتبه این حرکت برای یک پا مشکل است هر ۳ حرکت یک بار پا را تعویض کنید.

۲- حرکت بالا و پایین

برای انجام ورزش آرتروز زانو بر روی روی یک صندلی صاف و بدون دستی بنشینید و دست ها را در کنار بدن قرار دهید تا در حالت مساوی و متعادل قرار گیرند در حالی که کف پاها روی زمین قرار دارد.به ارامی بر روی پاها بلند شوید تا بدنتان در راستای قائم قرار گیرد.چند ثانیه در حال ایستاده قرار گیرید و سپس دوباره به آرامی بنشینید.این تمرین را به مدت حدود یک دقیقه تکرار کنید.در صورتی که بلند شدن از صندلی برای شما مشکل است می توانید یک بالش کوچک روی نشیمن صندلی قرار دهید.دقت کنید در حین بلند شدن شدن ونشستن نباید زانوها جلوتر یا کنار پنجه ی پاها رود.

۳- خم کردن زانو

روی زمین بنشینید و پاها را در مقابل خودتان دراز کنید و در کنار هم قرار دهید. برای حمایت بدن ، دست ها را در پشت بدن روی زمین قرار دهید.پاشنه ی پای راست را روی زمین بکشید و به سمت باسن ببرید تا حدی که در ناحیه ی ران احساس کشش کنید.در این حالت ۵ ثانیه توقف کنید و پا را بآرامی به حالت اول باز گردانید سپس چند ثانیه استراحت کنید.این تمرین آرتروز زانو را ۱۰ بار تکرار کنید.تمام مراحل را برای پای دیگر انجام دهید.

۴- غلتک زانو

برای انجام ورزش آرتروز زانو بر روی زیر انداز یا یک پد ورزشی به پشت دراز بکشید زانوها را خم کنید و کف پاها را روی زمین بگذارید و دست ها را در کنار بدن روی زمین بگذارید و به بالا نگاه کنید.زانوها را با هم و به آرامی به سمت راست بیندازید تا جایی که در پهلو و پشت احساس کشش کنید. ۵ ثانیه در همین حالت بمانید و سپس بآرامی به حالت اول باز گردید و زانوها را به سمت چپ بیندازید.این تمرین را ۱۰ بار متناوی انجام دهید.

۵- به پشت بلند کردن ران

برای انجام ورزش آرتروز زانو به شکم بر روی یک پد ورزشی دراز بکشید و پاها را در کنار هم قرار دهید و دست ها را جهت حمایت بدن زیر چانه قرار دهید.به زمین نگاه کنید.حال پای راست را بحالت صاف به پشت ، حدود ۵ تا ۱۰ سانتینتر از روی زمین بلند کنیدچند ثانیه توقف کنید و پا را بحالت اول باز گردانید. ۵ بار این تمرین را تکرار کنید و تمرین را برای پای چپ نیز انجام دهید.

۶- بلند کردن پهلویی پا

برای انجام ورزش آرتروز زانو بر روی یک پد ورزشی به پهلو دراز بکشید و برای حمایت دستتان را در زیر سر قرار دهید. پاها را صاف کنید و بآرامی پای بالایی را بلند کنید تا پاها از هم باز شود. تا جایی باز کنید که احساس ناراحتی نکنید.چند ثانیه در این حالت توقف کنید و سپس بآرامی به حالت نخست باز گردید . این تمرین را ۲۰ بار تکرار کنید و در مرحله ی بعد به پهلوی مقابل دراز بکشید و همین تمرین را برای پای دیگر انجام دهید.

برای مطالعه درمان آرتروز زانو کلیک کنید.

تاثیر طب سوزنی در آرتروز زانو

Treatment by acupuncture

از بین رفتن غضروف مفصل در آرتروز یکی از علل اصلی ناتوانی و درد به ویژه در افراد سالخورده است. این عارضه به ویژه در زانو که یکی از مفاصل اصلی تحمل کننده وزن بدن است، می تواند بسیار ناتوان کننده باشد. در مطالعه ای مشخص شده که طب سوزنی می تواند در افراد دچار آرتروز زانو از درد مفصل کاسته و کارکرد آن را بهتر سازد. ولی می توان این طور نتیجه گیری کرد که درمان های عامیانه می توانند به عنوان درمان مکمل یا کمکی جهت درمان مورد استفاده قرار گیرند. زنان و مردان پنجاه ساله یا مسن تر و مبتلا به آرتروز زانو با شرکت در یکی از سه گروه- طب سوزنی واقعی، طب سوزنی «نمایشی» و آموزش پیرامون درد و تورم مفاصل- مورد پیگیری و بررسی قرار گرفتند. بیمارانی که در گروه درمانی طب سوزنی قرار داشتند مجموعاً طی ۲۰ هفته توسط متخصصین آموزش دیده و دارای مجوز و زیر نظر کارشناس ویژه گروه پژوهشگران در ۲۳ جلسه تحت درمان قرار گرفتند.

در بیمارانی که تحت درمان طب سوزنی واقعی قرار داشتند سوزن ها (که عموماً دردناک نیستند) درمواضع و نقاط توصیه شده در طب سنتی چین جهت درمان درد زانو قرار داده شدند. در درمان ساختگی از سوزن های ساختگی که پوست را سوراخ نمی کردند ولی احساسی چون یک نیش سوزن واقعی به فرد دست می داد، استفاده شده بود. در هر دو گروه از پرده ای استفاده شده بود تا مانع مشاهده پاها توسط فرد شود. شرکت کنندگان در گروه آموزش تورم مفاصل در گروه های بحث و مناظره شرکت جستند و آموزش هایی را براساس روش های خودیاری اثبات شده برای تورم مفاصل دریافت نمودند. افراد در هر سه گروه به استفاده از درمان هایی که توسط پزشکان شان توصیه شده بود مثل مصرف مسکن ها یا دارو های ضدالتهابی ادامه دادند. پس از شش ماه بیمارانی که تحت درمان با طب سوزنی واقعی قرار گرفتند در مقایسه با دیگران احساس درد کمتر و کارکرد بهتری داشتند.

در مجموع میزان بهبود نسبت به ابتدای کارآزمایی حدود ۴۰ درصد بود. در مقایسه با ۳۰ درصد بهبود برای گروه تحت درمان ساختگی و ۲۰ درصد در کسانی که تحت آموزش و خودیاری بودند، هیچ گونه عارضه جانبی مشاهده نشد.  اینکه طب سوزنی چگونه عمل می کند کاملاً معلوم نیست. در مطالعه مریلند برطرف شدن درد در بیماران تنها پس از سه ماه یعنی حدود ۲۰ جلسه درمان آشکار گردید. لذا این طور به نظر می رسد که احتمالاً طب سوزنی به زمان زیادی برای آنکه موثر واقع شود نیاز دارد و از این رو لازم است که جلسات درمانی متوالی و متعددی برای بیمار در نظر گرفته شود. تاکنون تحقیقات پیرامون کاربرد طب سوزنی در درمان آرتروز زانو نتایج ضد و نقیضی داشته که احتمالاً دلیل آن اندک بودن تعداد افراد شرکت کننده در کارآزمایی، تفاوت در طراحی آنها و تکنیک های متفاوتی است که به کار گرفته شده اند.

طب سوزنی بر درمان ساختگی (پلاسبو) برتری دارد و احتمالاً مفید است، هر چند که به کندی اثر می کند.این کار اگر توسط فرد متبحری صورت گیرد، دارای عوارض و آثار نامطلوب اندکی است و به ویژه برای کسانی مطلوب است که قادر یا مایل به عمل جراحی نیستند و یا مایلند از روش هایی به غیر از استفاده از دارو هایی که عوارض نامطلوبی برایشان دارد استفاده کنند.اگر دچار آرتروز زانو هستید و مایلید علاوه بر درمان معمول و متداول روش دیگری را نیز بیازمایید، با پزشک خود درباره طب سوزنی صحبت کنید. بسیاری از پزشکان آموزش طب سوزنی را دیده اند یا می توانند شما را به پزشک باتجربه ای ارجاع دهند. همچنین می توانید با مراکز پزشکی، سازمان های حفظ بهداشت و سلامتی یا مدارس آموزش طب سوزنی در محل و منطقه زندگی خود مراجعه نمایید

برای اطلاعات بیشتر درمورد درمان زانو  درد اینجا کلیک کنید.

روش پیشگیری از آرتروز زانو

post_image

آرتروز زانو بیماری شایعی است که احتمالا خودتان یا یکی دو نفر از بستگان میانسال شما هم به آن مبتلا هستند.بیمارانی که مدام از درد شکایت می‌کنند و متاسفانه گاهی کار چندانی هم از دست پزشکان ساخته نیست، پس قبل از واقعه باید به فکر چاره بود.

مفاصل ما ظرفیت محدودی دارند و کار کشیدن زیاد از آن ها نتیجه‌ای جز تخریب ندارد. مهم‌ترین عامل بروز آرتروز زانو، سبک زندگی ناسالم و عادت‌‌های حرکتی غلط است.

البته بروز علائم آرتروز زانو در میانسالی قطعی است و در تصویربرداری از زانوی همه سالمندان درجه‌هایی از آن دیده می‌شود، اما ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد.

– وزن کم کنید

چاقی یکی از عوامل مستعدکننده ابتلا به آرتروز زانو است. وزن بالا، فشار مکانیکال وارده به مفاصل را بالا می‌برد و باعث می‌شود بیماری زودتر از معمول، سراغ فرد دچار اضافه وزن بیاید. هر یک کیلوگرم اضافه‌وزن بدن، فشاری معادل ۶ کیلوگرم به زانو وارد می‌کند. مفصل وقتی سالم می‌ماند که حداقل فشار به سطوح غضروفی وارد شود. آمار نشان می‌دهد حدود ۹ درصد از مردان و ۱۸ درصد از زنان در سن ۶۰ سالگی و بالاتر به آرتروز زانو مبتلا می‌شوند، اما علایم ساییدگی و آرتروز در افراد دچار اضافه وزن، خیلی‌زودتر از این سن دیده می‌شود.

– درست بنشینید

نشستن روی زانوها در ایرانی‌ها عادت‌ مرسومی است. این حالت فشار زیادی به مفاصل تحمیل می‌کند، چون زانوها در نهایت خمیدگی یعنی آخرین دامنه حرکتی‌‌شان قرار می‌گیرد و فشار داخل مفصل بالا می‌رود. همچنین قرار گرفتن استخوان ران و ساق‌پا در یک راستا باعث کشیدگی لیگامان‌ها، رباط‌ها و منیسک‌ها نیز می‌شود که خود عاملی برای درد و آسیب به مفاصل محسوب می‌شود.

مفصل زانو نباید بیش از ۱۰۰ درجه خم شود. پس بهتر است همه افراد روی مبل یا صندلی بنشینند. البته کف‌پا باید کاملا روی زمین قرار گیرد و ارتفاع مبل و صندلی با جثه افراد متناسب باشد (صندلی زیاد بلند یا زیاد کوتاه نباشد).

– زیاد ننشینید

افرادی که زیاد روی صندلی می‌نشینند، مانند کسانی که مجبورند در سفر مدتی طولانی‌ روی صندلی بنشینند یا کارمندان و کاربران رایانه، دچار حالتی می‌شوند که در آن، بعد از برخاستن از روی صندلی احساس می‌کنند زانویشان قفل شده و کمی هم درد دارد. بنابراین به این افراد توصیه می‌شود  برای پیشگیری از آرتروز زانو حتما هر ساعت به مدت ۲ تا ۳ دقیقه از جای خود برخیزند و کمی قدم بزنند یا زانوهای خود را ماساژ دهند.

ماساژ غضروفی کمک می‌کند مایع مفصلی روی سطوح مفصل پراکنده ‌شود (مفصل عروق خونی ندارد و با مایع مفصلی تغذیه می‌شود). نشستن به مدت طولانی روی صندلی، بروز آرتروز زانو  را تسریع می‌کند.

– اجسام سنگین را بلند نکنید

بلند کردن اجسام سنگین مکانیسمی مانند افزایش وزن دارد. همه افراد جوان یا مسن باید هنگام حمل‌و‌نقل بار دقت کنند. توصیه می‌شود موقع خرید از کیف‌های چرخ‌دار استفاده کنید.

بلندکردن جسم سنگین مانند یک ضربه به زانو عمل می‌کند و با تکرار این کار، ضربه‌ها مکرر می‌شود و به تدریج غضروف لایه‌لایه خواهد شد و این آسیب هر بار ضخامت غضروف را کمتر و کمتر می‌کند تا اینکه بیماری آرتروز شروع می‌شود.

افرادی که مشاغل سنگین دارند، قطعا دچار آرتروز زودرس خواهند شد، بنابراین باید سعی کنند عضلات پاهایشان را قوی‌تر کنند.

– تحرک داشته باشید

ورزش، عضلات پا را تقویت می‌کند. عضلات اطراف، نقش حمایتی روی غضروف‌ها دارند. عضلات حمایتی فقط به عضلات اطراف مفاصل زانو محدود نمی‌شوند، بلکه عضلات مفصل لگن نیز باید تقویت شوند، زیرا مفاصل لگن نقش کنترلی روی زانو دارند.

عضلاتی که باید تقویت شوند شامل عضلات چهارسر ران، همسترینگ، دورکننده و نزدیک‌کننده ران هستند و همه افراد، به‌خصوص کسانی که پاهای ضعیفی دارند یا مسن هستند، با ورزش مرتب می‌توانند این عضلات را تقویت کنند. البته گاهی ورزشکاران با بی‌احتیاطی به زانوی خود آسیب می‌زنند و این آسیب می‌تواند پارگی منیسک باشد. گاهی در افراد مسن نیز بدون حرکت‌های ورزشی پارگی اتفاق می‌افتد. هر گونه آسیب به منیسک باید ترمیم شود. نبود فقدان منیسک باعث خردشدگی و کنده شدن غضروف مفصل می‌شود و به مرور ساییدگی و آرتروز زانو پدیدار خواهدشد.

– اگر ورزشکارید، زانوبند ببندید

زانوبند وسیله حفاظتی در برابر فشارها و ضربه‌هاست. ورزشکاران موقع ورزش حتما باید به زانوبند مجهز باشند تا از جابجایی ناگهانی زانو جلوگیری شود، به‌خصوص ورزشکارانی که قبلا دچار آسیب شده و زانویشان را ترمیم کرده‌اند. البته هر ورزشکاری باید شیوه درست ورزش‌کردن را از مربی آموزشی خود بیاموزد.

استفاده از زانوبند باید محدود باشد، زیرا این وسیله، حرکت پا را محدود می‌کند و استفاده از آن برای مدت طولانی ممکن است باعث کم‌شدن حجم عضلات و ضعف‌پاها ‌شود. البته در ‌آسیب‌های زانو می‌توان به مدت کوتاه و تا بهبود وضعیت از آن استفاده کرد، ولی بستن زانوبند به مدت طولانی توصیه نمی‌شود.

– اگر پاپرانتزی هستید

یکی از اشکال‌های زانو که در درازمدت آرتروز زانو ایجاد می‌کند، پا پرانتزی یا پا ضربدری است. البته آرتروز را بیشتر در بیماران مبتلا به پا پرانتزی می‌بینیم. این پدیده وقتی شایع است که انحراف پا توام با چرخش کشکک زانو باشد. بنابراین مبتلایان باید به پزشک مراجعه کنند تا وضعیتشان اصلاح شود.

در صورتی که عمل جراحی نیاز باشد، بهتر است هرچه زودتر انجام شود. برای این کار محدودیت سنی وجود ندارد و می‌توان با اصلاح زانو، از آسیب بیشتر مفاصل جلوگیری کرد.

– کفش پاشنه‌بلند نپوشید

کفش‌های پاشنه‌بلند باعث می‌شوند پا در راستای مناسبی قرار نگیرد و زانوها چند درجه خمیدگی داشته باشند. همچنین کفش نامناسب قدم برداشتن را دشوار و فشار روی زانو و مفاصل را بیشتر می‌کند.

کفش مناسب کفشی است که سه سانتی‌متر پاشنه داشته باشد. برای پیشگیری از آرتروز زانو و زانو درد پس از پوشیدن کفش‌هایی که کف لغزنده دارند یا خیلی خشک و سفت هستند، خودداری کنید.

برای یادگیری حرکات ورزشی زانو کلیک کنید

آرتروز زانو و کمر

آرتروز چیست ?

آرتروز عبارت است از ایجاد تغییراتی که در مدت زمان طولانی و به صورت فرسایشی و تخریبی در غضروف مفاصل ایجاد می شود و بیشتر اوقات با درد، تورم، بزرگ شدن مفصل، وجود حساسیت در موضع و اختلال در حرکت مفاصل، خود را بروز می دهد. آرتروز می تواند بر مفاصلی مانند مهره های گردنی، ‌مفاصل دست، زانوها، مچ دست و پا و انگشتان دست و پا اثر بگذارد.

علل آرتروز چیست؟

 

برای اطلاعات بیشتر بر روی  ادامه مطلب کلیک کنید

آرتروز زانو و کمر

آرتروز چیست ?

آرتروز عبارت است از ایجاد تغییراتی که در مدت زمان طولانی و به صورت فرسایشی و تخریبی در غضروف مفاصل ایجاد می شود و بیشتر اوقات با درد، تورم، بزرگ شدن مفصل، وجود حساسیت در موضع و اختلال در حرکت مفاصل، خود را بروز می دهد. آرتروز می تواند بر مفاصلی مانند مهره های گردنی، ‌مفاصل

دست، زانوها، مچ دست و پا و انگشتان دست و پا اثر بگذارد.

علل آرتروز چیست؟

برای اطلاعات بیشتر بر روی  ادامه مطلب کلیک کنید