نوشته‌ها

علل تورم زانو

-تورم زانو به علل متفاوتی ایجاد می شود. به طور کلی نقرص زانو یک بیماری التهابی است که منجر به سوزش، تورم، گرمی، قرمزی و خشکی مفاصل می‌شود. ورم زانو به علت آب آوردن زانو و اصولا به علت افزایش مایع مفصلی است. این مایع مفصلی بطور طبیعی به اندازه چند سی سی در زانوی همه افراد وجود داشته و به توسط سلول های لایه سینوویال مفصل ترشح میشود. وقتی حجم این مایع مفصلی زیاد می شود به اصطلاح آب آوردن زانو گفته می شود. که در این مقاله به علل و درمان ورم زانو می پردازیم.

ورم زانو می تواند به علت عفونت باشد. این عفونت میتواند بصورت یک عفونت کلی در بدن مثلا یک بیماری ویروسی باشد که در زانو هم تورم ایجاد کرده و یا ممکن است اختصاصا خود زانو عفونت کرده باشد. تشخیص آن معمولا با معاینه بالینی و بررسی آزمایشگاهی مایع مفصلی امکانپذیر است. پزشک ارتوپد با سرنگ مقداری از مایع مفصلی را خارج کرده و به  آزمایشگاه ارسال می کند و آزمایشگاه مواد شیمیایی و سلول های شناور در آن را بررسی و به پزشک گزارش می دهد. پزشک با بررسی این اطلاعات متوجه میشود که آیا عفونت در کار است یا خیر.

images

-بعضی بیماری های متابولیک هم می توانند باعث بروز این بیماری شوند شوند مانند رسوب املاح کلسیم در داخل مفصل.

تورم زانو در غالب اوقات به علت مشکلات پارگی منیسک زانو یا رباط های زانو، به علت آرتروز زانو،و یا پیچ خوردن آن ایجاد میشود. در این موارد پزشک با معاینه بیمار و انجام بررسی های تصویربرداری مانند رادیوگرافی و ام آر آی و در صورت لزوم انجام آرتروسکوپی علت را تشخیص داده و زانو درد را درمان می کند.

-کمبود کلسیم معمولا نمی تواند علت این بیماری باشد.

-این احتمال وجود دارد که با تورم زانو عفونتی در بدن فرد باشد ولی آزمایش خون و ادرار آن را نشان ندهد. پزشک برای تشخیص بیماری محدود به یک روش نیست. وی با صحبت با بیمار، معاینه وی و انجام آزمایشات و تصویریرداری و دیگر روش های تشخیصی علت مشکلات بیمار خود را مشخص می کند.

-تورم زانو علل بسیار متعددی دارد. البته وقتی این بیماری بدنبال ضربه و آسیب به زانو ایجاد می شود عوامل ایجاد کننده محدود ترمی شوند. مهمترین این عوامل آسیب های رباط های جانبی و صلیبی، پارگی منیسک زانو و شکستگی زانو هستند و باید درمان شکستگی کشکک زانو و … انجام گردد. آسیب رباط ها و منیسک در عکس رادیوگرافی دیده نمی شوند. بسیاری از شکستگی های بدون جابجایی اطراف مفصل زانو هم در رادیوگرافی ساده دیده نشده و برای تشخیص آن ها نیاز به وسایل تصویربرداری پیشرفته تری مانند سی تی اسکن و ام آر آی وجود دارد.

کیست بیکر یک نوع ورم است که در ناحیه پشت زانو اتفاق می‌افتد. ورم پشت زانو به علت کیستی است که از مایع سینوویال که معمولاً در داخل مفصل زانو  وجود داشته و وظیفه لغزنده ساختن مفصل را بر عهده دارد، پر شده است.

درمان

-وجود تورم زانو بعد از پنج هفته طبیعی نبوده و برای بررسی آن باید به پزشک ارتوپد مراجعه کرد. پزشک با معاینه بیمار و بررسی های پاراکلینیکی ابتدا سعی می کند علت را بیابد. تنها پس از یافتن علت راه های درمان آب آوردن زانو را مشخص کرد.

– تورم زانو به علل مختلفی ایجاد شده و درمان هریک با دیگری متفاوت است. بطور مثال اگر تورم به علت پارگی منیسک زانو ایجاد شده باشد درمان آن متفاوت است با زمانی که مشخص شود علت این تورم پارگی رباط صلیبی بوده است.

منبع: ایران ارتوپد

آرتروسکوپی زانو

اگر تا کنون به علت درد زانو به پزشک مراجعه کرده اید و یا اگر در اطرافیان شما کسی مبتلا به زانو درد است احتمالا نام آرتروسکوپی زانو  برای شما آشنا است. اما آن چیست و در چه مواردی از آن  استفاده میشود.

آرتروسکوپی زانو  یک درمان جراحی زانو درد است که از دهه های پیش متداول شده و امروزه به توسط متخصصین ارتوپدی در موارد مختلفی از آن استفاده میشود. این روش برای دیدن داخل مفصل زانو است. آرتروبه معنای مفصل و سکوپی به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با استفاده از این روش  می تواند بسیاری از بیماری های زانو را تشخیص داده و می تواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آن ها از طریق آرتروسکوپ کند.

در کل دنیا هر سال حدود چهار میلیون آرتروسکوپی زانو انجام میشود.

zzzzzzzzzzzz

 تکنیک جراحی 

مهمترین قسمت یک جراحی آرتروسکوپی زانو یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آن ها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را از جلوی زانو وارد فضای مفصلی زانو کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل زانو را روی مانیتور ببیند.

یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در بالای زانو لوله باریک دیگری وارد زانو میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل زانو فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل زانو خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل زانو بهتر دیده شود و دلیل دیگر، افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

پزشک معالج میتواند بسیاری از قسمت های داخل زانو را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پس یکی از کاربردهای این وسیله تشخیص بعضی از بیماری های زانو است. پزشک ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در جلوی زانو ابزارهای جراحی خاصی را به داخل مفصل فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل زانو را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی زانو استفاده کرد. پس آرتروسکوپ کاربرد درمانی نیز دارد.

 معمولا درمان با روش آرتروسکوپی زانو بصورت یک جراحی سرپایی است. به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آن میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی  دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل، بیمار حداقل به مدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. مواردی که میتوان از آرتروسکوپی زانو در درمان آنها استفاده کرد عبارتند از :

ترمیم یا خارج کردن قسمتی از منیسک پاره شده زانو

بازسازی لیگامان صلیبی جلویی ACL که پاره شده است.

خارج کردن قسمت هایی از غضروف مفصلی که آسیب دیده است.

خارج کردن تکه های غضروف یا استخوان که در درون مفصل زانو رها هستند.

خارج کردن بافت سینوویال Synovial tissue که ملتهب و بیمار شده است.

اگر برای عمل ، از بیهوشی عمومی استفاده نشده باشد بیمار هم میتواند از طریق مانیتور داخل زانویش را ببینید. در انتهای جراحی آرتروسکوپی زانو ،شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

توانبخشی پس از آرتروسکوپی زانو

 بهبودی بعد از جراحی بسیار سریعتر و راحتتر از دیگر جراحی های متداول است با این حال باید مراقبت هایی را بعد از جراحی رعایت کرد.

 بعد ازجراحی باید زانو را تا چند روز بعد از جراحی بالاتر از سطح قلب قرار داد پس بیمار باید دراز کشیده و اندام تحتانی را بالا نگه دارد.

استفاده از یخ بعد از جراحی آرتروسکوپی زانو برای سرد کردن زانو میتواند مفید باشد.

بعد ازجراحی زانو اطراف زانو پانسمان شده است و پزشک زمان تعویض پانسمان و اینکه بیمار چه موقع میتواند دوش بگیرد را تعیین میکند.

بعد از گذشت چند روز از  پزشک ارتوپد بیمار را مجدداً ویزیت کرده و زانو را معاینه میکند.

بیماران اغلب بعد از باید تا مدتی از عصای زیر بغل استفاده کنند. مدت و نحوه استفاده را پزشک معالج تعیین میکند.

زمان استفاده از اتومبیل و رانندگی  بعد از جراحی آرتروسکوپی زانو را هم پزشک معالج با در نظر گرفتن متغییر هایی مثل نوع بیماری زانو، شدت درد بیمار، نوع داروهای استفاده شده به توسط بیمار، توانایی بیمار در کنترل زانو و اینکه اتومبیل از دنده اتوماتیک استفاده میکند یا خیر تعیین میکند. معمولا بیماران میتوانند بعد از یک تا سه هفته رانندگی کنند. از داروهایی برای کاهش درد بعد از جراحی استفاده میشود و ممکن است داروهایی برای کاهش احتمال لخته شدن خون برای بیمار تجویز شود.

یکی از مهمترین قسمت های توانبخشی بعد از آرتروسکوپی زانو تقویت عضلات اطراف زانو و بدست آوردن دامنه حرکات زانو است که با انجام نرمش های بخصوصی باید زیر نظر فیزیوتراپ انجام شود.

عوارض جراحی

 جراحی آرتروسکوپی زانو مانند هر عمل جراحی دیگر ممکن است با عوارضی همراه باشد مثل عفونت یا لخته شدن خون در ساق یا جمع شدن خون در زانو.

در صورت بروز علائم زیربعد از جراحی  باید بیمار به پزشک معالج مراجعه کند :

تب، لرز، قرمزی یا گرمای دائم در اطراف زانو، افزایش شدت درد زانو، تورم زیاد زانو و ایجاد درد یا تورم در عضلات پشت ساق

منبع:ایران ارتوپد

چاقی و آرتروز زانو

اگر زانو های شما مجبور باشند هر روز وزن بیشتری را تحمل کنند فشار وارده به آنها بیشتر میشود. این فشار بطور مستقیم به غضروف مفصل زانو وارد میشود. وقتی که فشاری بیش از حد تحمل به غضروف های زانو وارد میشود این بافت بتدریج خراب شده و این آغاز ساییدگی مفصل  زانو است. چاقی همین مشکلات را برای زانو ایجاد میکند.

ساییدگی مفصل   و آرتروز زانو، یک بیماری مفصلی شایع است که تخمین زده میشود در ۳۷ درصد افراد با سن بیش از ۶۰ سال وجود دارد. ساییدگی زانو  عامل عمده درد مفصلی است. این بیماری  عامل مهمی در کاهش نیروی مولد جامعه بوده و موجب تحمیل مخارج درمانی بالایی بر دوش نظام اقتصائی جوامع میشود.

آرتروز زانو  علت ۹۷ درصد جراحی های تعویض مفصل زانو است.

zz

شیوع آرتروز زانو در حال افزایش است. این افزایش دو عامل عمده دارد

  – مسن شدن جامعه

 –  چاق شدن مردم

در یک مطالعه که در انگلستان انجام گردیده مشخص شده است که در افراد خیلی چاق احتمال آرتروز  و ساییدگی زانو شش برابر افراد لاغر است.

سالها قبل دانشمندان بر این عقیده بودن که علت عمده بروز بیماری های روماتیسمی بروز التهاب در بافت ها است و آرتروز  زانو(استئوآرتریت) صرفا نوعی خراب شدن مفصل بدون ایجاد واکنش های التهابی است. این عقیده در حال تغییر است.

xx

سالها قبل پزشکان فکر میکردند بافت چربی صرفا یک بافت غیر فعال است که تنها وظیفه آن ذخیره انرژی است. این عقیده هم در حال تغییر است. امروزه مشخص شده است که بافت چربی هورمون ها و بسیاری موارد دیگر را از خود ترشح میکند که بر متابولیسم بدن اثرات مهمی برجای میگذارند.

بافت چربی بدن موجب ترشح سیتوکین هایی مانند لپتین ، رزیستین و آدیپونکتین میشوند. به اینها adipocytokines میگویند. بعضی محققین عقیده دارند این هورمون ها میتواند با ایجاد واکنش های التهابی و با تخریب غضروف مفصلی در بروز آرتروز و ساییدگی مفصل زانو  نقش داشته باشد. دو ماده دیگر که از بافت چربی آزاد شده و میتوانند موجب بروز التهاب زانو شوند عامل نکروز توموری آلفا tumor necrosis factor alpha و اینترلوکین یک interleukin-1 هستند که میتوانند موجب تخریب غضروف شوند و تخریب غضروف سرآغاز بروز ساییدگی مفصل زانو است. به دلایل ذکر شده احتمال بروز ساییدگی مفصل زانو در افراد چاق بیش از معمول است.

منبع:ایران ارتوپد

بینندگان گرامی برای مطالعه ی مقاله ی بیشتر درباره ی “طب سوزنی و درمان آرتروز زانو“کلیک کنید

عوارض جراحی تعویض مفصل زانو

 عمل جراحی تعویض مفصل زانو  در غالب موارد بدون بروز عارضه خاصی انجام شده و بیمار پس از عمل می تواند زندگی فعالی داشته باشد. با این حال مانند هر عمل جراحی دیگر تعویض مفصل زانو ممکن است با عوارضی احتمالی همراه باشد. وقوع این عوارض سیر بهبودی بیمار را طولانی کرده و می تواند مشکلات جدیدی را برای بیمار بوجود بیاورد.

aaaaaaaaaaaaaaaaaa

عوارض جراحی زانو برای تعویض مفصل عبارتند از:

۱- عفونت مفصل زانو

گر چه احتمال عفونت مفصل مصنوعی زانو بعد از تعویض مفصل زانو یا آرتوپلاستی کمتر از دو درصد است ولی به علت اینکه در صورت وقوع بسیار خطرناک است اقدامات سخت گیرانه زیادی صورت میگیرد تا ایجاد نشود با این حال احتمال عفونت در کسانی که زخم های پوستی دارند، در کسانی که عفونت ادراری یا تنفسی دارند، در کسانی که مشکلات و عفونت های دهانی و دندانی دارند و در بیماران دیابتی و روماتیسمی بیشتر است. اگر سیستم دفاع ایمنی بدن فرد ضعیف باشد (مانند بیماری های مزمن کبدی یا کلیوی یا سرطان …) احتمال عفونت بعد از جراحی زانو بیشتر است.

۲- لخته شدن خون در پا

شایعترین عارضه که بالقوه میتواند بسیار خطرناک باشد لخته شدن خون در رگ های اندام تحتانی و لگن است. احتمال این عارضه در هر عمل جراحی بزرگی که در اندام تحتانی انجام میشود وجود دارد. خطر این عارضه اینست که در صورت وقوع، لخته خون میتواند به طرف ریه و قلب حرکت کرده و در کارکرد آنها اختلال ایجاد کند. برای پیشگیری از وقوع این لخته ها از داروهای خاصی استفاده میشود. استفاده از بانداژ و پوشش های مخصوص متصل به پمپ هم از دیگر اقدامات مورد استفاده است. بیمار باید مرتبا مچ پاها را حرکت دهد. با این کار عضلات ساق مرتبا فعالیت کرده و گردش خون در ساق بیشتر میشود و احتمال لخته شدن خون در ساق ها کمتر میشود.

۳- تغییر طول اندام تحتانی

ممکن است طول اندام های تحتانی بعد از عمل جراحی تعویض مفصل زانو تغییر کند.

۴- محدودیت حرکتی

انتظار میرود زانو بعد از عمل جراحی تعویض مفصل زانو بتواند حدود ۱۱۰ درجه خم شود ولی ممکن است به علت چسبندگی بافت های نرم اطراف زانو بعد از عمل جراحی  و یا محدودیت حرکتی شدیدی که بیمار از قبل از عمل جراحی داشته است، حرکت زانو بعد از عمل جراحی به این حد نرسد.

۵- آسیب عروق و اعصاب

عوارض دیگر مثل آسیب اعصاب یا عروق ناحیه زانو یا شکستگی استخوان ها ممکن است در حین عمل جراحی بوجود بیاید.

۶- باقی ماندن درد زانو

ممکن است مقداری از دردی که بیمار قبل از جراحی احساس میکرده است بعد از جراحی باقی بماند و یا ممکن است زانو درد جدیدی در ناحیه بوجود آید.

۷- خراب شدن مفصل مصنوعی

با گذشت چند سال ممکن است مفصل مصنوعی دچار سائیدگی شود یا اجزاء آن اتصالشان را با استخوان ران یا ساق بیمار از دست داده و لق شوند.

۸- تخریب استخوان اطراف مفصل مصنوعی

ممکن است با گذشت چند سال کم کم قسمت های از استخوان اطراف مفصل مصنوعی زانو جذب شده و از بین برود. این روند را استئولیز مینامند که میتواند در نهایت موجب لق شدن  مفصل مصنوعی زانو شود.

بینندگان عزیر برای مطالعه ی مقالات بیشتر درباره ی “تعویض مفصل زانو ” بر روی لینک های زیر کلیک کنید

آرتروز و جراحی تعویض مفصل

تمرینات قدرتی و تعویض مفصل زانو

نکات ضروری پس از جراحی تعویض مفصل زانو

فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل زانو

منبع:ایران ارتوپد

التهاب تاندون چهارسرران

التهاب تاندون چهارسر ران یا تاندنیت کوادری یکی از علل درد بالای زانو بخصوص در ورزشکاران است. این بیماری بیشتر در ورزشکارانی که فوتبال یا والیبال می کنند یا می دوند دیده می شود و بیشتر در سنین بین ۵۰-۳۰ سال ایجاد می شود

v

آناتومی

عضلات چهارسر ران از قویترین عضلات بدن بوده و در جلوی ران قرار دارند. در پایین ترین قسمت این عضلات زردپی یا تاندونی قوی موسوم به تاندون کوادری سپس یا چهارسر وجود دارد که در پایین به استخوان کشکک متصل می شود. ار لبه پایینی استخوان کشکک هم یک تاندون قوی به نام تاندون کشکک پایین آمده و به یک برجستگی در بالا و جلوی استخوان درشت نی میچسبد که به آن توبرکل تیبیا Tibial tubercle می گویند. به مجموعه تاندون چهارسر، استخوان کشکک و تاندون کشکک، مکانیسم اکستانسور Extensor mechanism می گویند.

با انقباض تاندون چهارسر ران مکانیسم اکستانسور به بالا رفته و زانو را به حالت مستقیم یا اکستنشن Extension درمیاورد. در این بین استخوان کشکک بصورت یک تکیه گاه عمل می کند و استخوان های ران و درشت نی بصورت بازوهای کارگر و مقاومت یک اهرم عمل می کنند. استخوان کشکک با این عمل، قدرت و نیروی عضله چهارسر را بیشتر می کند.

در هنگام فعالیت های روزانه نیروهای زیادی به مفصل زانو وارد می شود. بطور مثال در هنگاه راه رفتن نیرویی برابر با سه برابر وزن و در هنگام دویدن نیرویی برابر با ۵ برابر وزن به مفصل زانو وارد می شود.

 علل التهاب تاندون چهارسرران

۱- کفش نامناسب، زمین نامناسب برای دویدن (زمین سخت) و روش نامناسب تمرین ( از نظر شدت، مدت و تکرر) از عوامل ایجاد التهاب تاندون چهارسر ران می باشد

۲- دویدن به مدت زیاد، با سرعت زیاد و یا در مسافت های طولانی هم می تواند تاثیر  زیادی در ایجاد بیماری داشته باشد. وقتی که شدت یک تمرین ورزشی به ناگهان زیاد می شود هم همین تاثیر ایجاد می شود.

۳-عوامل  دیگری که  در التهاب تاندون چهارسر ران  موثر است سن فرد، قابلیت انعطاف بافت های نرم اطراف زانو می باشد

 ۴-انحراف محور در مفاصل مچ پا، زانو و یا ران هم  در التهاب تاندون چهارسر ران موثرند. کف پای صاف، حرکت نامناسب کشکک در شیار بین کندیلی ران، چرخش نامناسب تیبیا و تفاوت طول دو اندام تحتانی می توانند موجب اعمال نیروهای نامناسب و نامتعادل به مکانیسم اکستانسور شوند  و در نتیجه باعث ایجاد التهاب تاندون چهارسر ران می شود.

۵-هر گونه عدوم بالانس و تعادل در عضلات اندام تحتانی می تواند نیروهای نامناسبی به مکانیسم اکستانسور وارد کند.

۶-در کسانی که وزن زیادی دارند معمولا التهاب تاندون چهارسر ران  بیشتر ایجاد می شود.

۷-قدرت تاندون چهارسر مرتبط با قدرت و تعداد و جهت فیبرهای کلاژنی است که در داخل تاندون قرار دارند. تاندنیت وقتی ایجاد می شود که یک عدم تعادل بین نیروهایی که به تاندون وارد می شود و توانایی تاندون در جذب و پخش آن ایجاد شود.

۸- اگر نیرویی که به تاندون چهارسر ران وارد می شود بیش از حد تحمل آن باشد باعث آسیب دیدگی آن می شود . وارد شدن مکرر این آسیب ها  موجب بروز پارگی های خفیف و میکروسکوپی  می شود. با هر پارگی، تاندون سعی می کند آن را ترمیم کند ولی هنگامی که مقدار یا تکرر پارگی بیش از توانایی بدن برای ترمیم باشد بیماری شروع میشود.

۹-در این وضعیت پاسخ بدن به آسیب  بصورت ایجاد التهاب تاندون چهارسر ران است که آن هم خود را بصورت درد و تورم نشان میدهد. البته در بسیار اوقات مقدار التهاب  کم است و تاندون بیشتر شکل و جنس خود را از دست داده و خراب می شود. چیزی که به آن در اصطلاح پزشکی دژنرسانس Degeneration میگویند.

منبع:ایران ارتوپد