نوشته‌ها

ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر

ورزش ویلیامز نام دسته ای از حرکات نرمشی و ورزش برای کمر درد است که در پیشگیری و درمان کمر درد مورد استفاده قرار میگیرد.

ورزش های ویلیامز را باید به مدت کافی انجام داد تا تاثیر آنها ظاهر شود. ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر را باید در ابتدا از مقادیر و با شدت های کم انجام داد تا به عضلات و رباط ها فشار زیادی وارد نشود.

ورزش های ویلیامز بیش از درمان در پیشگیری دیسک کمر موثر هستند.

ورزش ویلیامز

ورزش ویلیامز، تمریناتی است که با ۱۲ حرکت انجام می‌شود. هر یک از حرکات را باید دو بار در روز و هربار ۵ تا ۱۰ مرتبه انجام دهید و به تدریج تعداد آنها افزایش باید تا به ۲۵ تا ۳۰ مرتبه دو بار در روز برسد. ورزش ویلیامز رفع دیسک کمر

این حرکات به شرح زیر است:

حرکت اول

۱) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذاشته‌اید.

۲) زانوها را طوری خم کنید که کف پا به راحتی روی زمین قرار گیرد، فاصله میان پاها نباید کمتر از ۳۰ سانتی‌متر باشد.

۳) دست را در حالی که بازو و ساعد کشیده و انگشتان متوجه سقف است،بالای سرتان بیاورید. سعی کنید دست‌ها را پشت سرتان نبرید.

۴) در حالی که توجه خود را معطوف به عضلات جدار شکم کرده‌اید، سعی کنید بنشینید و انگشتان دست‌ها را بین دو زانو به زمین برسانید یا کف دست‌ها را به زانوها برسانید.

۵) دوباره،در حالی که توجه شما معطوف به انقباض عضلات جدار شکم است،سعی کنید به جای اول برگردید.

حرکت دوم

۱) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذشته‌اید.

۲) زانوها را خم کنید،به طوری که کف پاها کاملا روی زمین قرار گیرند و ضمن این حرکت بیشتر فشار بر پاشنه‌ها وارد شود.

۳) عضلات کفل را کاملا منقبض کنید. به طوری که تا حد امکان از زمین بالا آورده شود.

۴) چند ثانیه خود را در این وضعیت نگه دارید و آنگاه به تدریج عضلات خود را شل کنید و بدن را به حالت نخستین برگردانید. حرکت را تکرار کنید.

حرکت سوم

۱) نظیر حالت اول و دوم به پشت بخوابید و زانوها را خم کنید.

۲) بدون بلند کردن سر از روی بالش، زانوها را خم کنید و با دست آنها را بغل بگیرید.

۳) زانوها را حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر از هم باز کنید و با دست‌ها آنها را به طرف شکم بگیرید تا به حفره زیر بغل نزدیک شود. هر دو زانو را با هم و در یک زمان به طرف خود بکشید.

۴) دست‌ها را آزاد کنید، به طوری که زانوها و دست‌ها به حالت نخستین برگردند ولی زانوها را رها نکنید.این کار را چند مرتبه تکرار کنید. ضمن این حرکت، سر باید روی بالش ثابت باشد و بلند نشود ولی کفل را تا حد امکان بالا بیاورید.

حرکت چهارم

۱) در حالی که زانوهایتان در حالت کشیده قرار دارد،روی زمین بنشینید و سعی کنید تنه خود را به حالت مستقیم درنیاورید.

۲) در حالی که سر جلو تنه قرار گرفته است پشت شما کمی قوز دارد، بنشینید.

۳) قسمت بالای تنه را به ملایمت و به تدریج طوری خم کنید که انگشتان دستتان به انگشتان پاها برسد.

۴) به حالت اولیه برگردید و بنشینید. سعی کنید ضمن این حرکت بالاتنه شما به عقب خم نشود. اگر ضمن این حرکت احساس درد کمر و پا می‌کنید نباید آن را انجام دهید زیرا این حرکت باعث کشیده شدن عصب سیاتیک و تشدید درد و ناراحتی می‌شود. برای جلوگیری از درد سیاتیک، بهتر است ضمن دراز کردن پاها، زانوها و مفاصل آن را کمی خم کنید.

حرکت پنجم

۱) طوری بایستید که تمامی عضلات آزاد و سر کمی به جلو خم باشد.

۲) پای راست را حدود ۱۵ تا ۲۵ سانتی‌متر در عقب و کمی در بیرون پای چپ قرار دهید.

۳) تنه را به حالت چمباتمه پایین بیاورید، در حالی که کف پای چپ کاملاً بر زمین تکیه دارد.

۴) در حالی که هنوز پای چپ روی زمین قرار دارد و قسمتی از وزن روی پای راست وارد می‌شود، کف هر دو دست را روی زمین بگذارید، به طوری که آرنج‌ها خم نشوند.

۵) پای راست را تا حد امکان به عقب بکشید تا زانو کاملاً راست باشد. در این وضعیت نوک انگشتان پا با زمین فاصله دارد و مانند فنر عمل می‌کند.

۶) در این حالت، در حالی که کف پای چپ و انگشتان پای راست با زمین تماس دارد، همچون حالت پریدن، کفل را بالا و سپس پایین بیاورید.

۷) پس از اینکه این حرکت به دفعات انجام شد، وضعیت پاها را عوض کنید. پای راست را جلو و پای چپ را عقب قرار دهید و مانند حالت‌های پیش حرکت را تکرار کنید.

۸) در موقع بلند شدن و ایستادن، ابتدا عضلات کفل را کاملاً منقبض کنید و سپس بلند شوید. هرگز نگذارید کفل زودتر از بقیه بدن بلند شود زیرا این حالت باعث انتقال فشار زیاد روی عضلات کمر می‌شود.

حرکت ششم

روی شکم بخوابید و دست‌ها را زیر چانه بگذارید. آن گاه پاها را به دنبال هم هر پا را به حالت مستقیم تا آنجا که ممکن است از روی زمین بلند کنید. ۳ تا ۵ بار این حرکت را انجام دهید.

حرکت هفتم

به فاصله کافی روبروی صندلی بایستید و سپس با خم کردن کمر دست‌های خود را روی لبه صندلی قرار دهید. آن گاه سینه و شانه‌های خود را بالا و پایین بیاورید و این حرکت را ۵ بار تکرار کنید.

حرکت هشتم

روی زمین به پشت دراز بکشید. با استفاده از دست‌ها، پاها را بالا ببرید و روی شانه‌ها و کتف قرار دهید. آن‌گاه ۵ بار مثل حرکت دوچرخه‌سواری پا بزنید.

برای مطالعه ” درمان دیسک کمر ” روی لینک کلیک کنید .

جدید‌ترین روش درمان‌ دیسک کمر

هر انسان معمولاً ۲۶ مهره در ستون فقرات دارد. مهره‌ها به وسیله صفحات انعطاف پذیری به نام دیسک بین مهره‌یی از یکدیگر جدا می شوند.

 در واقع هر فرد در حالت طبیعی دارای پنج دیسک در ناحیه کمر است، بنابراین وجود دیسک کمر بیماری محسوب نمی‌شود. در دیسک کمر جداری به نام «آنالوس» وجود دارد.

زمانی که آنالوس ضعیف شده و محتویات داخل دیسک به نام «نوکلئوس» به سمت بیرون بیاید با تحریک شیمیایی یا فشار مستقیم ریشه‌های عصبی دردناک شده و بیمار در پا و کمر احساس درد می‌کند؛ بنابراین وقتی جدار دیسک ضعیف شود مردم به اصطلاح می‌گویند که این فرد دیسک دارد اما به طور علمی دیسک این افراد آسیب دیده و خراب شده است.

«فتق دیسک کمری» که در اصطلاح عامه به عنوان «دیسک کمر» از آن یاد می‌شود، عارضه‌ای است که در اثر بیرون زدگی یا فتق دیسک کمر از قسمت خلفی و در نتیجه فشار بر نخاع یا ریشه های عصبی نخاع بروز کرده و سبب ایجاد درد در ناحیه کمر به پاها می‌شود.

درمان‌های رایج ضایعات دیسک کمر طی سال‌های گذشته، شاهد تحولات شگرفی بوده است؛ به طوری که از شکافتن کمر بیمار در حین جراحی به ایجاد تنها یک سوراخ چند میلی‌متری برای درمان دیسک کمر رسیده است.

اکنون متخصصان ایرانی هم، موفق به اجرای جدید‌ترین روش درمان‌ ضایعات دیسک کمرشده‌اند. این روش درمانی که به نوعی اولین عمل جراحی دیسک کمر به روش فورامینوسکوپی در کشور محسوب می‌شود.

در این روش بر خلاف شیوه‌های معمول که با ایجاد یک شکاف از پشت با انجام جراحی نسبت به درمان عارضه اقدام می‌شود، برای رسیدن به دیسک تنها سه میلی‌متر برش از ناحیه پهلو ایجاد می‌شود و محل ورود به فضای نخاع، همان محل خروج عصب ( فورامن) است.

از مزیت‌های مهم این روش این است که جراحی فقط با کمک بی حسی موضعی و با ایجاد یک سوراخ سه میلی‌متری در پهلوی بیمار آغاز می‌شود؛ بنابراین بیمار یک ساعت پس از عمل می‌تواند به زندگی روزمره خود بازگردد و دیگر این که فرد درگیر عوارض بیهوشی نمی‌شود.

از جراحی استفاده از دستگاه اندوسکوپ به جای روش‌های جراحی مرسوم است.

 استفاده از این روش برای هر نوع فتق دیسک بین مهره‌یی و تحت هر شرایطی امکان پذیر است،  این روش به دلایلی برای سه گروه از بیماران به شدت توصیه می شود؛ یکی بیمارانی که به دلیل شرایط کاری شان نمی توانند بعد از جراحی استراحت کنند مثل ورزشکاران حرفه‌یی، مدیران و فعالان مشاغل حساس مانند پزشکان، دندانپزشکان، خلبانان و دیگر بیماران با بیماری زمینه‌یی مانند دیابت، ام اس، سرطان‌ها، پرفشاری خون و بیماران قلبی و گروه سوم افراد مسن که به هر دلیلی بیهوشی برای آنها مضر یا خطرناک است.