نوشته‌ها

علل تورم زانو

-تورم زانو به علل متفاوتی ایجاد می شود. به طور کلی نقرص زانو یک بیماری التهابی است که منجر به سوزش، تورم، گرمی، قرمزی و خشکی مفاصل می‌شود. ورم زانو به علت آب آوردن زانو و اصولا به علت افزایش مایع مفصلی است. این مایع مفصلی بطور طبیعی به اندازه چند سی سی در زانوی همه افراد وجود داشته و به توسط سلول های لایه سینوویال مفصل ترشح میشود. وقتی حجم این مایع مفصلی زیاد می شود به اصطلاح آب آوردن زانو گفته می شود. که در این مقاله به علل و درمان ورم زانو می پردازیم.

ورم زانو می تواند به علت عفونت باشد. این عفونت میتواند بصورت یک عفونت کلی در بدن مثلا یک بیماری ویروسی باشد که در زانو هم تورم ایجاد کرده و یا ممکن است اختصاصا خود زانو عفونت کرده باشد. تشخیص آن معمولا با معاینه بالینی و بررسی آزمایشگاهی مایع مفصلی امکانپذیر است. پزشک ارتوپد با سرنگ مقداری از مایع مفصلی را خارج کرده و به  آزمایشگاه ارسال می کند و آزمایشگاه مواد شیمیایی و سلول های شناور در آن را بررسی و به پزشک گزارش می دهد. پزشک با بررسی این اطلاعات متوجه میشود که آیا عفونت در کار است یا خیر.

images

-بعضی بیماری های متابولیک هم می توانند باعث بروز این بیماری شوند شوند مانند رسوب املاح کلسیم در داخل مفصل.

تورم زانو در غالب اوقات به علت مشکلات پارگی منیسک زانو یا رباط های زانو، به علت آرتروز زانو،و یا پیچ خوردن آن ایجاد میشود. در این موارد پزشک با معاینه بیمار و انجام بررسی های تصویربرداری مانند رادیوگرافی و ام آر آی و در صورت لزوم انجام آرتروسکوپی علت را تشخیص داده و زانو درد را درمان می کند.

-کمبود کلسیم معمولا نمی تواند علت این بیماری باشد.

-این احتمال وجود دارد که با تورم زانو عفونتی در بدن فرد باشد ولی آزمایش خون و ادرار آن را نشان ندهد. پزشک برای تشخیص بیماری محدود به یک روش نیست. وی با صحبت با بیمار، معاینه وی و انجام آزمایشات و تصویریرداری و دیگر روش های تشخیصی علت مشکلات بیمار خود را مشخص می کند.

-تورم زانو علل بسیار متعددی دارد. البته وقتی این بیماری بدنبال ضربه و آسیب به زانو ایجاد می شود عوامل ایجاد کننده محدود ترمی شوند. مهمترین این عوامل آسیب های رباط های جانبی و صلیبی، پارگی منیسک زانو و شکستگی زانو هستند و باید درمان شکستگی کشکک زانو و … انجام گردد. آسیب رباط ها و منیسک در عکس رادیوگرافی دیده نمی شوند. بسیاری از شکستگی های بدون جابجایی اطراف مفصل زانو هم در رادیوگرافی ساده دیده نشده و برای تشخیص آن ها نیاز به وسایل تصویربرداری پیشرفته تری مانند سی تی اسکن و ام آر آی وجود دارد.

کیست بیکر یک نوع ورم است که در ناحیه پشت زانو اتفاق می‌افتد. ورم پشت زانو به علت کیستی است که از مایع سینوویال که معمولاً در داخل مفصل زانو  وجود داشته و وظیفه لغزنده ساختن مفصل را بر عهده دارد، پر شده است.

درمان

-وجود تورم زانو بعد از پنج هفته طبیعی نبوده و برای بررسی آن باید به پزشک ارتوپد مراجعه کرد. پزشک با معاینه بیمار و بررسی های پاراکلینیکی ابتدا سعی می کند علت را بیابد. تنها پس از یافتن علت راه های درمان آب آوردن زانو را مشخص کرد.

– تورم زانو به علل مختلفی ایجاد شده و درمان هریک با دیگری متفاوت است. بطور مثال اگر تورم به علت پارگی منیسک زانو ایجاد شده باشد درمان آن متفاوت است با زمانی که مشخص شود علت این تورم پارگی رباط صلیبی بوده است.

منبع: ایران ارتوپد

درمان آرتروگریپوز چیست؟

بیماری آرتروگریپوز درمان ندارد بلکه باید مدیریت و کنترل شود. اولین و مهمترین اقدام در این بیماران اینست که باید تمامی مفاصل گرفتار آنان را بطور روزانه تا آخر عمر خم و راست کرد. حرکات کششی مفاصل موجب میشوند تا مفاصل نرم و قابل انعطاف مانده و تغییر شکل آنها به حداقل برسد.

استفاده از آتل و اسپلینت و یا گچ گیری میتواند به پیشگیری از تغیر شکل یا درمان آرتروگریپوز تغییر شکل مفاصل کمک کند. در صورتیکه تغییر شکل مفصلی در بیماران ایجاد شده باشد ممکن است با انجام درمان جراحی بصورت تنوتومی (قطع تاندون های کوتاه شده) و کپسولوتومی (شکاف دادن کپسول مفصلی در مفاصلی که دچار خشکی و تغییر شکل شده اند و استئوتومی (شکاندن کنترل شده استخوان ها و تغییر دادن شک آنها) بتوان آنها را در وضعیت آناتومیک مناسب تری قرار داد. قرار گرفتن مفاصل در وضعیت های آناتومیک مناسب به کارآیی بهتر اندام بیماران آرتروگریپوز کمک میکند.

ممکن است برای اصلاح تغییر شکل ستون مهره نیاز به درمان جراحی داشته باشند.

بعضی از بیماران ممکن است به داروهای بیهوشی حساسیت داشته باشند. این نکته باید برای درمان جراحی بیماران دچار آرتروگریپوز مد نظر پزشک باشد.

درمان جراحی اندام تحتانی باید حتی الامکان در سنین پایین انجام شود تا بیمار دچار آرتروگریپوز بتواند بهتر بایستد یا راه برود. درمان جراحی اندام فوقانی را میتوان در سنین کمی بالاتر انجام داد تا بیمار بتواند بعد از درمان جراحی بهتر با فیزیوتراپ کار کرده و حرکات لازم را انجام دهد تا نتیجه بهتری از درمان جراحی بگیرد.

نکته :

فرد مبتلا ممکن است هرنی یا فتق نافی یا کشاله ران داشته باشد.

قوای عقلانی بیماران آرتروگریپوز طبیعی است و اکثر بیماران طول عمر طبیعی خواهند داشت.

برای مطالعه ” آرتروگریپوز چیست؟ ” کلیک کنید .

آرتروگریپوز چیست؟

آرتروگریپوز یا Arthrogryposis multiple, congenital مجموعه ای از چند بیماری با علائم بالینی کمابیش مشابه است که مشخصه آنها تغییر شکل و سفتی غیر پیشرونده مفاصل در حین تولد است. در بیماری بافت عضلانی بطور کامل یا نسبی با بافت چربی و فیبرو جایگزین شده است.

آرتروگریپوز از هر ۳۰۰۰ تولد در یکی دیده میشود. تشخیص بیماری بلافاصله بعد از تولد یا حتی قبل از آن با سونوگرافی داده میشود. این بیماری به بیش از ۱۵۰ علت مختلف ایجاد میشود ولی علت نهایی مشترک همه اینها که منتج به بیماری میشود آکینزی (آکینِزی) Akinesis یا کاهش حرکات جنین است.

فرد بیمار ممکن است فرد دیگری را در خانواده با همین بیماری آرتروگریپوز داشته باشد. این بیماری در فرزندان پدر یا مادر مسن بیشتر دیده میشود. ممکن است در یکی از والدین بیمار فرم خفیفی از بیماری وجود داشته باشد. ابتلا مادر به بعضی بیماری های ویروسی یا تب مزمن مادر، استفاده از حمام یا وان یا سونای بسیار داغ توسط مادر و یا استفاده مادر از بعضی داروها مانند فنی توئین یا الکل در زمان بارداری میتواند در بروز این بیماری در فرزند نقش داشته باشد، کم بودن مایع آمنیوتیک در دوران بارداری هم میتواند با آرتروگریپوز نوزاد مرتبط باشد.

علائم آرتروگریپوز چیست؟

شدت علائم در بیماران متفاوت است. ممکن است یک اندام یا هر چهار اندام بیمار مبتلا شده باشد. در بیماری آرتروگریپوز ،عضلات اندام لاغر و ضعیف میشوند و چون شدت ضعف عضلات نامتقارن است بعضی از عضلات بطور نسبی قویتر و بعضی ضعیف تر میشوند. همین امر موجب میشود عضلات قویتر مفاصل را در وضعیت های خاصی قرار دهند.

با گذشت زمان بتدریج دامنه حرکات مفصل کاهش پیدا میکند. در اندام فوقانی بازو به تنه نزدیک شده و شانه به داخل میچرخد. آرنج در حالت باز (و گاهی خم) باقی میماند. ساعد معمولا به داخل چرخیده و مچ دست و انگشتان در حالت فلکشن یا خم شده قرار میگیرند.

بیماران مبتلا به آرتروگریپوز در اندام تحتانی مفصل ران معمولا در حالت فلکشن یا خم و چرخش خارجی قرار گرفته و ممکن است دچار دررفتگی شود. زانو ممکن است در حالت صاف و مستقیم (اکستنشن) و یا در حالت خم (فلکشن) قرار بگیرد. مچ و کف پا ها هم دچار کلاب فوت یا پا چنبری شدید میشوند. ستون فقرات ممکن است انحنای جانبی یا اسکولیوز داشته باشد.

در این بیماری اندام ها بسیار لاغر شده و پوست نازک و بدون چروک میشود. تغییر شکل اندام ها معمولا از پرگزیمال به دیستال (از ریشه اندام به طرف انتهای اندام) شدیدتر میشود. مفاصل سفت و با محدودیت حرکتی میشود. حس پوستی این بیماران طبیعی است. در بیماران ممکن است پرده های پوستی در طرفین گردن و یا در مفاصل زانو، آرنج، مچ پا و یا انگشتان ایجاد شود. صورت و فک بیماران آرتروگریپوز ممکن است دچار تغییراتی شود.

برای مطالعه ” درمان آرتروگریپوز چیست؟ ” کلیک کنید .

نرمش های مناسب مچ دست

تمرینات و نرمش های کششی و تقویتی مناسب جزء مهمی از درمان بیماری ها و درمان درد مچ دست است. در بسیاری از ضایعات اندام فوقانی، مچ دست دچار محدودیت حرکتی شده و نیاز به بازپروری دارد. بطور مثال بعد از شکستگی ساعد اگر درمان بصورت گچ گیری باشد یا به توسط عمل جراحی انجام شده باشد بعد از جوش خوردن شکستگی، مچ دست دچار محدودیت حرکت میشود. برای پیشگیری از ایجاد این محدودیت حرکتی مفصل و یا وقتی این محدودیت  بوجود آمد برای درمان آن نیاز به انجام نرمش های کششی و تقویتی مناسب وجود دارد. در پیچ خوردن یا شکستگی ها و بطور کلی در هر آسیبی که به اندام فوقانی از ساعد به پایین وارد میشود خطر محدودیت حرکتی وجود داشته و بدون انجام نرمش های کششی و تقویتی درمان ناقص است.

در زیر نرمش های مچ دست به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. این نرمش ها دو دسته اند. دسته اول نرمش های کششی و دسته دوم نرمش های تقویتی است. معمولا ابتدا نرمش های کششی را انجام داده و وقتی دامنه حرکتی  بهتر شد نرمش های تقویتی را هم به آنها اضافه میکنیم.

مهمترین نرمش های کششی عبارتند از :

نرمش خم و راست کردن

دست‌های خود را تا آنجا که می‌توانید به پایین و سپس به بالا ببرید و این کار را در سه ست ده تایی انجام دهید. منظور از ” تا آنجائیکه می‌توانیم” اینست که تا آنجا که قدرت داریم و تا آنجا که درد بگیرد.

نرمش انحراف

دست‌های خود را تا آنجا که می‌توانید به چپ و راست ببرید درست مثل حرکاتی که در حین دست دادن در مچ دست انجام می‌شود. و این کار را در سه ست ده تایی انجام دهید. منظور از ” تا آنجائیکه می‌توانیم” اینست که تا آنجا که قدرت داریم و تا آنجا که درد بگیرد.

نرمش کشش

با دست سالم پشت دست مشکل دار را گرفته و با فشار آن‌را به پایین خم می‌کنیم و این حالت را ۳۰-۱۵ ثانیه نگه می‌داریم. دقت کنیم که تا جایی فشار را ادامه می‌دهیم که درد مختصری احساس شود و در ۳۰-۱۵ ثانیه‌ای که فشار را ادامه می‌دهیم باید این احساس درد مختصر وجود داشته باشد. سپس با دست سالم کف دست مشکل دار را به سمت عقب فشار می‌دهیم تا جائیکه درد مختصری در مچ دست احساس شود و این فشار را ۳۰-۱۵ ثانیه حفظ می‌کنیم. این حرکات را ۵-۳ مرتبه در هر جهت تکرار می‌کنیم. در حین انجام این حرکات آرنج باید در حالت مستقیم بوده و خم نشود.

این نرمش را میتوان به صورت دیگری هم انجام داد. ابتدا روبروی یک میز می ایستیم و کف دست های خود را روی میز قرار میدهیم. سپس در حالیکه آرنج های ما کاملا در حالت صاف و کشیده است سعی میکنیم تنه خود را به سمت جلو متمایل کرده و به این طریق به مچ دست فشار آوریم بطوریکه مچ با فشار باز شود. بر عکس آن هم به این صورت است که روبروی یک میز می ایستیم و پشت دست های خود را روی میز قرار میدهیم. سپس در حالیکه آرنج های ما کاملا در حالت صاف و کشیده است سعی میکنیم تنه خود را به سمت عقب متمایل کرده و به این طریق به مچ دست فشار آوریم بطوریکه دست با فشار خم شود.

نرمش چرخش ساعد

ابتدا آرنج را ۹۰ درجه خم می‌کنیم و آن‌را در کنار تنه خود قرار می‌دهیم و تا آخر نرمش در همین حالت نگه می‌داریم. سپس ساعد را به سمت خارج می‌چرخانیم بطوریکه کف دست به سمت سقف اطاق باشد و پشت دست به سمت کف اطاق مثل اینکه می‌خواهیم چیزی را در کف دست خود قرار دهیم. این حالت را برای ۱۰-۵ ثانیه حفظ می‌کنیم. سپس در حالیکه آرنج همچنان ۹۰ درجه خم است ساعد را به داخل می‌چرخانیم بطوریکه کف دست ما به طرف کف زمین قرار گیرد و پشت دست ما به طرف سقف باشد. این حالت را هم ۱۰-۵ ثانیه حفظ می‌کنیم.

هر حرکت را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم. اگر نمی‌توانیم چرخش دست در دو جهت را به طور کامل انجام دهیم اشکالی ندارد. تا آنجا که قدرت داریم و می‌توانیم این چرخش را انجام می‌دهیم. باید تا جایی ساعد را در هر دو جهت بچرخانیم در انتهای حرکت درد مختصری در آرنج یا مچ دست احساس شود و در تمام ۱۰-۵ ثانیه‌ای که دست را در این حالت نگه داشته‌ایم باید این در احساس شود.

برای مطالعه ” نرمش های تقویتی مچ دست ” کلیک کنید .

نرمش های تقویتی مچ دست

نرمش های مچ دست به دو دسته نرمش های کششی و نرمش های تقویتی تقسیم میشوند. هدف از انجام این تمرینات بدست آوردن دامنه حرکتی بهتر برای این مفصل است و نرمش های تقویتی میتوانند با قویتر کردن عضلات اطراف مفصل موجب بهبود کارکرد آن شوند.

مهمترین نرمش های تقویتی مچ دست عبارتند از

نرمش خم کردن

یک وزنه را با دست گرفته و سپس در حالیکه کف دست ما به سمت سقف است مچ دست را به بالا خم می‌کنیم بطوریکه وزنه به سقف نزدیک‌تر شود و سپس به آرامی دست را به حالت اول بر می‌گردانیم. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم. به تدریج مقدار وزنه را افزایش می‌دهیم.

نرمش باز کردن

یک وزنه را با دست گرفته و سپس در حالیکه کف دست ما به سمت کف زمین است مچ دست را به بالا خم می‌کنیم بطوریکه وزنه به سقف نزدیک‌تر شود و سپس به آرامی به حالت اول بر می‌گردانیم. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم. به تدریج مقدار وزنه را افزایش می‌دهیم.

نرمش خم و باز کردن

سر پا می ایستیم و یک میله سنگین، مثل لوله آب را با هر دو دست میگیریم و سپس مچ هر دو دست را به تناوب و به آرامی تا جاییکه میتوانیم به سمت بالا و پایین خم و راست میکنیم. میتوان یک بار طوری میله را گرفت که کف دست ها به سمت سقف باشد و بار دیگر طوری میله را در دست ها گرفت که کف دست ها به سمت زمین قرار گیرد.

یک حوله نمناک را تا می‌زنیم و دو سر آن‌را با دو دست می‌گیریم سپس تا جایی که می‌توانیم آن‌را در یک جهت می‌چرخانیم تا آب آن‌را بگیریم و به اصطلاح بچلانیم. حداکثر فشار چلاندن را به مدت ۱۰-۵ ثانیه حفظ کرده و سپس در جهت عکس حوله را می‌چلانیم. این حرکت را در سه ست ده تایی برای مچ دست انجام می‌دهیم.

نرمش انحراف مچ دست

ابتدا آرنج را ۹۰ درجه خم می‌کنیم و آن‌را در کنار تنه خود قرار می‌دهیم و تا آخر نرمش در همین حالت نگه می‌داریم. سپس یک وزنه را با دست گرفته و ساعد را در حدی می‌چرخانیم که شست دست ما به طرف سقف باشد. سپس مچ دست را تا آنجا که می‌توانیم به طرف بالا یعنی به طرف سقف انحراف می‌دهیم. به آرامی را به پایین آورده بطوریکه تا جایی که امکان دارد مچ دست ما به سمت انگشت کوچک دستمان خم شود.این نرمش مچ دست را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم.

برای مطالعه ” نرمش های مناسب مچ دست ” کلیک کنید .

نرمش های آرنج

نرمش ها و حرکات کششی و تقویتی مناسب آرنج جزء مهمی از درمان بیماری ها و مشکلات است. در بسیاری از ضایعات اندام فوقانی، آرنج دچار محدودیت حرکتی شده و نیاز به بازپروری دارد. بطور مثال بعد از شکستگی بازو اگر درمان بصورت گچ گیری باشد یا به توسط عمل جراحی انجام شده باشد بعد از جوش خوردن شکستگی، دچار محدودیت حرکت میشود. برای پیشگیری از ایجاد این محدودیت حرکتی آرنج و یا وقتی این محدودیت بوجود آمد برای درمان آن نیاز به انجام نرمش های کششی و تقویتی وجود دارد. در دررفتگی یا شکستگی های مفصل آرنج خطر محدودیت حرکتی وجود داشته و بدون انجام نرمش های کششی و تقویتی درمان ناقص است.

 در زیر نرمش های آرنج و ساعد به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. این نرمش ها دو دسته اند. دسته اول نرمش های کششی و دسته دوم نرمش های تقویتی است. معمولا ابتدا نرمش های کششی را انجام داده و وقتی دامنه حرکتی بهتر شد نرمش های تقویتی را هم به آنها اضافه میکنیم.

نرمش های کششی آرنج

نرمش های کشش آرنج شامل حرکات زیر هستند

نرمش چرخش ساعد

ابتدا آرنج را ۹۰ درجه خم می‌کنیم و آنرا در کنار تنه خود قرار می‌دهیم و تا آخر نرمش در همین حالت نگه می‌داریم. سپس ساعد را به سمت خارج می‌چرخانیم بطوریکه کف درست به سمت سقف اطاق باشد و پشت دست به سمت کف اطاق مثل اینکه می‌خواهیم چیزی را در کف دست خود قرار دهیم. این حالت را برای ۱۰-۵ ثانیه حفظ می‌کنیم. سپس در حالیکه آرنج همچنان ۹۰ درجه خم است ساعد را به داخل می‌چرخانیم بطوریکه کف دست ما به طرف کف زمین قرار گیرد و پشت دست ما به طرف سقف باشد.

این حالت را هم ۱۰-۵ ثانیه حفظ می‌کنیم. هر حرکت را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم. اگر نمی‌توانیم چرخش دست در دو جهت را به طور کامل انجام دهیم اشکالی ندارد. تا آنجا که قدرت داریم و می‌توانیم این چرخش را انجام می‌دهیم. باید تا جایی ساعد را در هر دو جهت بچرخانیم در انتهای حرکت درد مختصری در آرنج احساس شود و در تمام ۱۰-۵ ثانیه‌ای که دست را در این حالت نگه داشته‌ایم باید این در احساس شود.

نرمش خم و راست کردن

سر پا ایستاده و آرنج را تا جاییکه می‌توانیم خم می‌کنیم بطوریکه دست ما تا حد ممکن به شانه نزدیک شود و سپس دوباره و به آرامی دست را به پایین میآوریم تا دست کاملا به حالت صاف و کشیده درآید. حرکات را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم.

نرمش خم و راست کردن آرنج با شار

سر پا ایستاده و یا در حالت نشسته، ابتدا با دست ساله مچ دست طرف مشکل دار را می‌گیریم. سپس با فشار دست سالم آرنج طرف مشکل دار را تا جاییکه می‌توانیم خم می‌کنیم بطوریکه دست ما تا حد ممکن به شانه نزدیک شود. این حالت را ۱۰-۵ ثانیه حفظ کرده و سپس دوباره و به آرامی دست را به پایین میآوریم تا آرنج کاملا به حالت صاف و کشیده درآید.

وقتی که آرنج کاملا در حالت کشیده قرار گرفت با دست سالم خود مچ دست طرف مشکل دار را باز هم می‌کشیم به طوریکه با فشار کمک کند تا به حالت صاف و کشیده درآید. این حالت کشش را هم ۱۰-۵ ثانیه حفظ می‌کنیم. حرکات را در جهت خم کردن و باز کردن هر بار ده مرتبه انجام می‌دهیم. دقت کنیم که هم خم کردن و هم راست کردن آرنج را باید تا جایی انجام دهیم که درد مختصری احساس شود.

برای مطالعه ” نرمش های تقویتی آرنج ” کلیک کنید .

نرمش های کشاله ران

نرمش های کشاله ران مهم ترین قسمت درمان کشیدگی های عضلات این ناحیه هستند. انجام درست این نرمش ها موجب میشود درد و ناراحتی بیمار خیلی سریعتر بهبود یافته و از عود بعدی این آسیب ها جلوگیری به عمل آید.

مهمترین نرمش های کشاله ران ، نرمش های کششی و تقویتی هستند که در زیر نمونه هایی از آنها ذکر میشود.

نرمش های زیر را به محض اینکه توانستید آنها را تحمل کنید انجام دهید

کشش عضلات نزدیک کننده ران

به پشت بخوابید. زانو هایتان را خم کرده و کف هر دو پا را بر روی زمین قرار دهید. به آرامی زانوانتان را از هم باز کنید تا یک احساس کشش را در قسمت کشاله ران خود بکنید. این حالت کشش را ۳۰-۱۵ ثانیه حفظ کرده و به آرامی به حالت اول برگردید. این حرکت را سه بار تکرار کنید

کشش همسترینگ روی دیوار

به پشت روی زمین بخوابید بطوریکه باسن شما نزدیک به یک در قرار گیرد و پاهایتان را روی زمین به حالت کشیده قرار دهید. یک پا را بلند کرده و روی دیوار نزدیک به قاب در قرار دهید. پای دیگر شما باید روی زمین و در کنار در قرار گیرد. در این حال شما باید یک کشش را در پشت عضلات کشاله ران خود حس کنید. این حالت را ۳۰-۱۵ ثانیه حفظ کرده و به آرامی به حالت اول برگردید. و نرمش را سه تکرار کنید. این حرکت را برای پای مقابل هم انجام دهید.

وقتی که درد شما کم شد نرمش زیر را انجام دهید :

بلند کردن پا در حالت خوابیده به شانه

به یک شانه خود دراز کشیده و زانوی پای بالایی را خم کرده و پای آن را در جلوی ران زیرین قرار دهید. پای زیرین را صاف و مستقیم نگه دارید و در همین حال آنرا تا آنجا که میتوانید بالا آورده و ۵ ثانیه بالا نگه دارید. سپس پا را به آهستگی پایین بیاورید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

بالا آوردن مستقیم پا

به پشت روی زمین دراز کشده و پا ها را در حالت دراز کش به جلو روی زمین نگه دارید. زانوی سالم را خم کرده و کف پای آنرا بر روی زمین قرار دهید. پای دیگر را بدون اینکه زانوی آنرا خم کنید مستقیم به اندازه یک وجب بالا بیاورید. به آرامی پا را پایین بیاورید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

وقتی توانستید حرکات بالا را به راحتی انجام دهید نوبت انجام حرکات تقویتی است آنها را به صورت زیر انجام دهید

خم کردن ران بر علیه مقاومت

سر پا پشت به یک در بایستید. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور یک مچ پای خود بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پا را مستقیم به جلو ببرید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

به عقب بردن ران بر علیه مقاومت

سر پا رو به یک در بایستید. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور یک مچ پای خود بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پا را مستقیم به عقب ببرید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

دور کردن پا بر علیه مقاومت

سر پا کنار یک در بایستید بطوریکه پای سالم شما به در نزدیکتر باشد. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور مچ پای دیگر خود بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پای دور از در را مستقیم به کنار برده و از پای دیگر دور کنید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

نزدیک کردن پا بر علیه مقاومت

سر پا کنار یک در بایستید بطوریکه پای مشکل دار شما به در نزدیکتر باشد. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور مچ پای نزدیک به در بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پای نزدیک به در را مستقیم به کنار برده و از در دور کنید. این نرمش کشاله ران را در سه ست ده تایی انجام دهید.

برای مطالعه ” نرمش های لگن ” کلیک کنید .

نرمش های لگن

انجام نرمش های لگن از مهمترین مراحل بازپروری بعد از بسیاری از اعمال جراحی ارتوپدی لگن است.بعد از اعمال جراحی تعویض مفصل ، بعد از اعمال جراحی که برای درمان شکستگی های ناحیه لگن بکارمیرود و در بسیاری جراحی های دیگر انجام تمرینات ورزشی از نیازهای اساسی است و بدون انجام درست نرمش های لگن نتیجه درمان ناقص خواهد ماند.

انجام تمرینات ورزشی مانع ایجاد بسیاری از عوارض درمانی خواهد شد، موجب میشود لنگش بیمار خیلی زود برطرف شود و بیمار خیلی زودتر میتواند به زندگی طبیعی خود برگردد. نرمش های لگن در درمان بسیاری از بیماری ها و دردهای ناشی از لگن هم کاربرد دارد.

این تمرینات ورزشی به دو دسته نرمش های کششی و نرمش های تقویتی تقسیم میشوند. هدف از انجام نرمش های کششی همانطور که از نام آنها پیدا است کشش عضلات، تاندون ها و رباط های اطراف مفاصل لگن است. با کشش این بافت ها قابلیت انعطاف آنها افزایش یافته و دامنه حرکتی مفصل بهبود میابد. فشار بر روی بسیاری از بافت ها کم شده و درد بیمار کاهش میابد.

از طرف دیگر نرمش های تقویتی با قویتر کردن عضلات اطراف مفصل لگن موجب کاهش فشار به مفصل و در نتیجه کاهش درد بیمار میشود و همچنین انجام نرمش های لگن بعد از اعمال جراحی موجب کاهش لنگش بیمار و بازگشت سریعتر وی به فعالیت های عادی زندگی میگردد.

نرمش های لگن را میتوان در حالت های درازکش، نشسته و یا ایستاده انجام داد. در انجام آنها توجه به نکات زیر ضروری است

هر نرمشی چه کششی و چه تقویتی باید کم کم و بتدریج شروع شود. از نرمش های سبک شروع شده و بتدریج انواع مشکل تر آنها اجرا میشود .

در انجام نرمش های کششی ،ابتدا باید اندام را فقط تا جایی حرکت داد که احساس کشش در مفصل و عضلات اطراف لگن بوجود آید و نباید دردی احساس شود. اندام که به وضعیت مورد نظر رسید آن وضعیت را ۱۰-۵ ثانیه حفظ کرده و سپس مجددا به وضعیت اول بازمیگردیم. چند ثانیه استراحت کرده و مجددا نرمش های لگن را تکرار میکنیم. در روزهای اول هر حرکت را ۳-۲ بار انجام میدهیم ولی بتدریج و برحسب تحمل میتوانیم تعداد حرکات را افزایش دهیم .

در نرمش های تقویتی لگن بعد از مدتی میتوان با اضافه کردن وزنه به اندام تاثیر آن را بیشتر کرد.

تعداد و مدت و شدت انجام نرمش های کششی و تقویتی بتدریج افرایش یابد.

در روزهای اول در صورتیکه احساس میکنیم میتوانیم حرکتی را بطور مثال ۱۰ بار به راحتی انجام دهیم آن حرکت را فقط ۵ بار انجام داده و هر روز یکی به آن اضافه میکنیم تا بتدریج بیشتر شود

در صورتیکه در انجام یک حرکت نرمشی افراط شود در همان روز ممکن است مشکلی بوجود نیاید. چند روز تا یک هفته و یا حتی یک ماه بعد درد شروع شده و یا درد قبلی لگن بیشتر میشود. در این زمان بیمار مجبور میشود نرمش های لگن را قطع کند ولی حتی قطع نرمش هم ممکن است نتواند مشکل بیمار را مرتفع کند. پس باید حتما توجه داشت که کلیه حرکات را بسیار با احتیاط و بتدریج و بر طبق یک برنامه منظم افزایش داد

در صورتیکه انجام نرمش های لگن با درد مختصری همراه است میتوان در ابتدا اندام و مفصل را گرم کرده و سپس حرکت ورزشی را شروع کرد. پایان کار تحمل بدن بیشتر شده و میتوان حرکات را بهتر انجام داد.

برای مطالعه ” نرمش های کشاله ران ” کلیک کنید .

نرمش های تقویتی آرنج

نرمش های آرنج دو دسته نرمش های کششی و نرمش های تقویتی هستند. در نرمش های کششی، تاندون ها و عضلات اطراف مفصل آرنج تحت کشش ملایم قرار گرفته تا دامنه حرکتی مفصل افزایش پیدا کند و در نرمش های تقویتی ،عضلات اطراف مفصل آرنج تقویت میگردند.

نرمش های تقویتی آرنج

اصول انجام نرمش های تقویتی عبارتند از :

نرمش چرخش ساعد

ابتدا آرنج را ۹۰ درجه خم می‌کنیم و آن‌را در کنار تنه خود قرار می‌دهیم و تا آخر نرمش در همین حالت نگه می‌داریم. سپس یک وزنه را با دست گرفته و ساعد را تا آنجا که می‌توانیم به سمت خارج می‌چرخانیم بطوریکه کف دست ما به طرف سقف باشد و سپس ساعد را تا آنجا که می‌توانیم به طرف داخل می‌چرخانیم بطوریکه کف دست ما به طرف کف اطاق باشد. این نرمش آرنج را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم.

نرمش خم و راست کردن

سر پا ایستاده و یک وزنه را با دست می‌گیریم. سپس آرنج را تا جایی که می‌توانیم خم می‌کنیم تا وزنه تا حد ممکن به شانه نزدیک شود و سپس دوباره و به آرامی وزنه را به پایین می‌آوریم تا آرنج کاملاً به حالت صاف و کشیده درآید. این نرمش را در سه ست ده تایی انجام می‌دهیم. وزن وزنه را به تدریج افزایش می‌دهیم.

نرمش راست کردن آرنج

روی یک صندلی که در دو طرف دسته دارد می‌نشینیم با هر دو دست دسته‌های دو طرف صندلی را گرفته و با فشار دادن دسته‌ها به پایین آرنج‌های خود را کاملاً صاف کرده و تنه خود را بالا می‌بریم. پنج ثانیه در همین حال باقی مانده و سپس به آرامی پایین می‌آییم. این نرمش را ده مرتبه تکرار می‌کنیم.

برای مطالعه ” نرمش های آرنج ” کلیک کنید .

پیچ خوردگی مچ پا

به آسیب دیدگی لیگامان مثلثی شکل ( دلتویید )‌ ، پیچ خوردگی مچ پا گفته می شود و به دنبال پیچش پا به سمت داخل و یا چرخش خارجی پا اتفاق می افتد . صدمه لیگامان دلتویید معمولاً نسبت به پیچ خوردگی مچ پا ، آسیب جدی تری به حساب می آید . در بیشتر اوقات ، این نوع آسیب دیدگی با صدمه به لیگامانهای خارجی یا صدمه به استخوان نازک نی همراه است .

پیچ خوردن مچ پا، آسیبی شایع است. بعبارت دیگر در هنگام پیچ خوردن مچ پا یک یا چند رباط در سمت بیرونی مچ پا کشیده یا پاره شده‌اند. در صورتی که کشیدگی یا پارگی رباط و پیچ‌خوردگی به درستی درمان نشود، ممکن است مشکلات طولانی‌مدتی برای شما پیش آید. به طور معمول مچ پا یا به سمت داخل (پیچش به طرف داخل) و یا به سمت بیرون (پیچش به طرف خارج) پیچ می‌خورد.

انواع پیچ خوردگی مچ پا

– درجه ۱ : این عارضه شامل کشیدگی لیگامان دلتویید هستند .

– درجه ۲ : این پیچ خوردگی مچ پا شامل مواردی است که یک پارگی در بعضی قسمتهای لیگامان دلتویید به همراه درد و تورم وجود داشته باشد .

– درجه ۳: به مواردی اطلاق می شود که قطع کامل لیگامان دلتویید ، هم در سطح و هم در عمق آن برو زکرده باشد .

صدمات لیگامان دلتویید به تنهایی ، کمتر از ۱۰٪ کل پیچ خوردگی های مچ پا را شامل می شود .

علائم و نشانه ها

درد داخلی مفصل و مچ پا

تورم در سطح داخلی مفصل مچ

وجود اکیموز ( خون مردگی )‌ در اطراف قوزک داخلی

عوارض

آسیب دیدگی های برجستگی استخوان مچ ( تالوس )

شکستگی های استخوان فیبولا ( نازک نی ) و تی بیا ( درشت نی )‌

ناتوانی مزمن دلتویید ، بی ثباتی عملکردی و عود مجدد پیچ خوردگی

تشخیص

برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا ،لمس دقیقه به منظور شناسایی اجزای دردناک

تندرنس ( ناحیه دردناک در هنگام لمس ) در ناحیه لیگامان دلتویید

بررسی قسمتهای خارجی مچ و قسمتهای دیستال ( انتهائی ) و قسمت فیبولا از نظر وجود درد برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا

بررسی عملکرد مقاومتی تاندون درشت نی پشتی در هنگام برگرداندن پا

بررسی عملکرد مقاومتی تاندون خم کننده بلند شست پا در هنگام خم کردن شست پا ، برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا

تصویربرداری از مچ آسیب دیده برای رد کردن شکستگی ضروری است . زیرا در ۶۰٪ بیماران دچار پارگی دلتویید ، شکستگی و جدا شدن قوزک داخلی پا یا شکستگی نازک نی هم وجود دارد .

درمان

جلوگیری و کاهش تورم : بالا نگه داشتن عضو ، کمپرس و استفاده از یخ به مدت ۲۰ دقیقه و دو سه بار در روز تا زمانی که تورم از بین برود .

آتل رکابی و یا استفاده از ساق کوتاه برای درمان پیچ خوردگی مچ پا ( اگر بیمار قادر به تحمل وزن بدن نباشد ، می توان از عصای زیربغل استفاده کرد . )

تجدید حرکت : شروع دامنه حرکتی فعال به محض تحمل بیمار

درمان درد بیمار با استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی و همچنین یخ درمانی .

– درجه ۱ : تنظیم عملکرد توسط یک آتل رکابی با توجه به این  موضوع که بازگشت به تمرینات ورزشی معمولاً به نسبت پیچ خوردگی خارجی مچ ، بیشتر به تأخیر خواهد افتاد ( ۶-۳ هفته )

– درجه ۲ – تقریباً مانند درجه ۱ است ، اما امکان دارد یک دوره کوتاه به حرکت سازی به کمک اسپلیت ( قالب ) پشتی یا گچ ساق کوتاه نیاز باشد .

– درجه ۳ – درمان این پیچ خوردگی مچ پا هنوز مورد بحث است . ممکن است یک دوره ۸-۶ هفته ای بی حرکت سازی مورد نیاز باشد  یا ممکن است ، ترمیم جراحی مورد نظر قرار گیرد .

برای مطالعه ” پیچ خوردگی مچ پا و درمان آن ” کلیک کنید .