بی تحرکی و دیسک کمر

post_image

بی‌تحرکی بسیار بیشتر از مشاغل پرتحرک زمینه ساز دیسک کمر می‌شود و در همین راستا افراد پشت میزنشین مانند کارمندان بسیار بیشتر از کارگران ساختمانی در معرض خطر ابتلا به دیسک کمر هستند.به صورت طبیعی امکان دارد هر فرد به بیرون زدگی دیسک کمر مبتلا شود.با افزایش سن و از دست دادن آب بدن می توان شاهد بیرون زدگی دیسک کمر در افراد بود.

رعایت نکردن مکانیک صحیح بدن به هنگام انجام فعالیت‌های مختلف به ویژه در هنگام نشستن را از جمله شایع‌ترین علل بیرون زدگی دیسک کمراست

شایعترین قسمت ایجاد دیسک در بدن  در ناحیه کمر و پس از آن در ناحیه گردن است.

وجود درد مبهم در ناحیه کمر  از جمله علائم ابتلا به دیسک کمر است و در صورت شدت بیرون زدگی درد به ترتیب به ناحیه باسن، ران ها، ساق پا و حتی انگشتان پا می رسد که هر چه میزان درد به قسمت‌های پایین‌تر بدن سرایت کند، شدت بیرون زدگی بیشتر خواهد بود.

نکاتی درباره دیسک کمر:

اگر تب وجود داشته باشد یا اینکه درد ثابتی که تحت تاثیر وضعیت بدن قرار نمی گیرد یا اینکه مشکلات مقعدی اگر باشد، معمولا دیسک کمر نیست.

فقدان دو طرفه رفکلس مچ پا می تواند یافته ای طبیعی در سنین پیری و یا اینکه نشانه ای از دیسک باشد.

فقدان رفلکس های وتری عمقی یا از دست دادن حس یک ناحیه ممکن است منعکس کننده دیسک باشد یا نباشد.

فقدان رفلکس زانو ممکن است به علت دیسک باشد یا نباشد.

کاهش ناحیه ای حسی روی پا و بخش انتهائی خارجی ساق ممکن است از دیسک باشد یا نباشد.

چروک شدن ناحیه ای عضلات یک ناحیه ممکن است به علت دیسک باشد یا نباشد.

همیشه بین یافته های حاصل از MRI و علائم بیمار تطابق وجود ندارد. یعنی ممکن است شما در رادیوگرافی دیسک را ببینید اما بیمار هیچ علامتی نداشته باشد

نقـش فیـزیـوتـر اپـی در درمان فـتق دیسک کمـر

 post_image

فیزیوتراپی شیوه‌ای از درمان بیماری‌ها و اختلالات عصبی-ماهیچه ای-اسکلتی با استفاده از تجهیزات مکانیکی، جریان‌های الکتریکی، مانورهای دستی، تمرینات ورزشی و عوامل فیزیکی دیگر است.
فتق دیسک مهره در ناحیه گردن و کمر بسیار شایع است. علت شیوع در این ۲ ناحیه نسبت ضخامت دیسک به ارتفاع مهره است.لیگامان‌های طولی خلفی بلند هم وقتی به کمر می‌رسند ضخامتشان کم می‌شود. پارگی دیسک زمانی رخ می‌دهد که به طرف جلو یا چپ و راست خم شده‌ایم. در این هنگام گودی کمر کم می‌شود و بالطبع مهره‌ها آسیب‌پذیرتر هم می‌شوند. اگر دیسک به صورت فتق باشد درمان چندان مشکل نیست ولی وقتی یک تکه از دیسک کنده شود و داخل کانال بیفتد، ممکن است درمان جراحی نیز لازم باشد.
در فتق دیسک کمر عضلات کمری به اسپاسم فرو می‌روند و گودی کمر کمتر و تقریبا صاف می‌شود پس فیزیوتراپ باید تلاش کند تا اسپاسم عضلات را از بین ببرد. بیمار را به صورت طاق‌باز و روی شکم خوابانده و دست‌ها را در پهلو قرار می‌دهیم و به بیمار می‌گوییم نفس عمیق بکشد و نفس را در سینه نگه دارد و بعد آهسته نفس را از دهان بیرون دهد. با این تنفس عمیق و آرام شکم حرکت می‌کند و عضلاتی که باعث سفتی ناحیه کمر شده بودند بدون اینکه روی کمر فشار وارد آید شل می‌شوند.
به این ترتیب عضلات ناحیه کمر را به‌طور غیرمستقیم آزاد می‌کنیم. (معمولا با یک جلسه فیزیوتراپی مشکل بیمار حل می‌شود) در مرحله دوم به بیمار می‌گوییم در همان حالت خوابیده آرنج را خم کند و کف دست‌ها را روی زمین قرار داده، سپس به اندازه بازو بلند شود و تاکید می‌کنیم که عضلات لگن و ستون‌فقرات را وارد انقباض نکند و از ۱۰۰۱ تا ۱۰۱۰ بشمارد.
در مرحله بعد از بیمار می‌خواهیم کف دست‌ها را روی زمین قرار دهد و بنشیند تا گودی کمر را به ۳۰ درجه برساند. این کار را باید به طور مرتب انجام دهند. همان‌طور که می‌دانیم فتق دیسک‌کمر جانبی پشتی است و با فیزیوتراپی فتق را به طرف جلو می‌فرستیم. این اعمال کاملا بی‌خطر هستند. ۷۰ تا ۸۰ درصد کمردردها به راحتی درمان می‌شوند و نیازی به عمل جراحی ندارند.
اگر فتق دیسک کمر درمان نشود به درد مزمن تبدیل می‌شود. در نوع مزمن، بیمار دچار مشکلات روحی‌روانی نیز می‌شود و آستانه درد بیمار آنقدر پایین می‌آید که حتما نیاز به داروهای آرام‌بخش و خواب پیدا می‌کند. تمرین‌های درست فیزیوتراپ وقتی است که درد به تدریج کم شده و به طرف مرکز حرکت کند یعنی اگر درد بیمار در ناحیه پاست به زانو و سپس به کمر برسد. وخیم‌ترین وضعیت در تمرین‌های نادرست وقتی است که کمر بهبودیافته و درد پا شروع شود.
اگر درد بیمار بیش از ۳ ماه طول بکشد یعنی مزمن شده است و درمان هم به مراتب سخت‌تر می‌شود. متاسفانه بعد از ۳ ماه عضلات آتروفی شده و شاهد تغییر فرم در پا خواهیم بود.

محل فتق دیسک

 post_image

دیسک بین مهره‌ای که به صورت بالشتک یا صفحه‌ای بین دو جسم مهره در ستون فقرات قرار می‌گیرد و جذب کننده فشارهایی است که به ستون مهره‌ها وارد می‌شود. بنابراین دیسک‌ها همانند یک کمک فنر، ضربات وارده به ستون فقرات را خنثی می‌کنند. این عناصر به هنگام اعمال فشار، قابلیت تغییر شکل داشته و بدین طریق شدت ضربات را کاهش می‌دهند. شکل اصلی دیسک‌ها زمانی که تحت فشار نباشند، کروی است؛ ولی هنگامی که در حد فاصل مهره‌ها قرار می‌گیرند، تحت تاثیر فشار وارده، پهن می‌شوند و شکل تخم مرغ را به خود می‌گیرند.دیسک‌ها در ناحیه کمری  به علت تحرک زیاد، ارتفاع بیشتری دارند. دو دیسک بین مهره‌ای L4-L5 و L5-S1 (قسمت پایینی کمر) که از تحرک بالایی برخوردار هستند، نسبت به دیسک‌های فقرات کمری فوقانی ضخامت بیشتری دارند.

در ۹۵ ٪ مواقع فتق دیسک‌ها در ناحیه بین مهره ۴و۵ کمری یا بین ۵ کمری و اول خاجی اتفاق می‌افتند. محل شایع بعدی دیسک بین مهره ۵ و ۶ گردنی است. در مهره‌های پشتی بسیار نادر است.فتق معمولاًدر قسمت کناری-خارجی رباط حلقوی٬ که نازک وضعیف است اتفاق می‌افتد. در این حال محتویات هسته مرکزی دیسک به ریشه عصبی زیرین فشار میاورد مثلاً فتق دیسک بین مهره کردنی ۵ و ۶ به ریشه عصب ۶ فشار آورده و علائم مربوط به این عصب در دست ظاهر می‌گردد.

محل گردنی:

در مهره‌های ۵ و ۶ شایعتر است و درد وعلائم به شانه و کتف و تا انتهای انگشتان می‌تواند منتشر شود.

محل پشتی:

بعلت پایداری بسیار زیاد مهره‌های پشتی فتق دیسک در این ناحیه نادر است.

محل کمری:

درد و علائم در ناحیه سُرین و ران و تا انتهای انگشتان بوده و در حقیقت در مسیر عصب سیاتیک گسترش می‌یابد. در گرفتاری عصب‌های خاجی ممکنست بیمار علائم بی اختیاری ادرار و مدفوع پیدا نماید.

بخش های تشکیل دهنده دیسک:

بخش مرکزی بنام هسته دیسک که نرم و مقدار آب آن نسبت به الیاف کلاژن آن بیشتراست. به این قسمت، نوکلئوس پالپوزوس می‌گویند.

هسته دیسک یک بخش قابل اتساع است. دیسک‌ها در طول روز مقداری از آب خود را از دست می‌دهند و درنتیجه کوتاهتر شده، ولی با استراحت دوباره به طول اولیه خود برمی گردند. براین اساس، ممکن است به طور طبیعی اختلاف قدی حدود ۲ سانتی متر از صبح تا عصر ایجاد شود.
بخش محیطی که هسته دیسک را دربرمی گیرد. این قسمت، حلقه فیبری یا آنولوس فیبروزوس نامیده می‌شود. جنس بخش محیطی، فیبری غضروفی است.

خاصیت ارتجاعی دیسک بستگی به کافی بودن مقدار آب موجود در هسته مرکزی و سالم بودن حلقه لیفی آن دارد.فشارهای اعمال شده به هسته دیسک به بخش محیطی دیسک انتقال می‌یابد. ازاین نظر، بخش محیطی در حفاظت از قسمت مرکزی نقش اساسی دارد.

عواقب بی توجهی به دیسک کمر

 post_image

فتق دیسک بین مهره‌ای عارضه‌ای است که بعلت ضربه یا بلندکردن جسم سنگین و یا گاهی خود به خود در ستون فقرات اتفاق می‌افتد و طی آن آزاد شدن بخش مرکزی دیسک یا هسته دیسک یا نوکلئوس پالپوزوس از قسمت محیطی آن یعنی آنولوس فیبروزوس  باعث فشار برروی ریشه‌های عصبی و ایجاد علائم بالینی می‌گردد.

بیماری دیسک کمر به عنوان بیماری سنین جوانی مطرح بوده و به علت تحرک زیاد ایجاد می شود.

درد تیر کشنده در اندام تحتانی و کرختی و بی حسی در انگشتان پا و ساق از علایم شایع این بیماریست.

به علت برداشتن اجسام سنگین و در موارد پیشرفته بیماری، دیسک از محل خود خارج شده و به رشته های عصبی در کانال نخاعی فشار وارد می کند.

در این گونه مواقع که بیمار با استراحت بهبود پیدا نمی‌کند معمولا عمل جراحی صورت گرفته و فشار وارد بر رشته های عصبی برداشته شود.

 علت کمردرد، ضعف در عضلات کمر بوده که به تصور غلط بعضی ها کمر درد را از علایم اولیه دیسک کمر می دانند.

برای پیشگیری از این بیماری باید با ورزش، عضلات اطراف مهره های کمر را تقویت و از بلند کردن اجسام سنگین خود داری کرد.

رژیم غذایی سالم و کلسیم دار و تناسب اندام و استفاده از ورزش‌های آبی از راه‌های جلوگیری از این بیماری در قشر جوان جامعه است و با هشدار نسبت به خطرات عدم درمان به موقع دیسک باید گفت: به دلیل از بین رفتن رشته های عصبی درد، رشته‌های حسی حرکتی دچار فشار شده و پس از مدتی اختلالات جنسی و بی اختیاری ادراری در اندام‌های تحتانی ایجاد می شود.

بباید در درمان این بیماری با پزشک متخصص مشورت نموده و در صورت لزوم تشخیص عمل جراحی این کار به سرعت انجام شود.

دیسک کمر و بارداری

 post_image

در رابطه با بارداری در خانم‌هایی که مبتلا به دیسک کمر هستند، برای بسیاری از این خانم ها این سؤال پیش می‌آید که آیا بارداری برای آن‌ها خطری در پی خواهد داشت یا خیر؟ البته این افراد برای باردار شدن مشکلی نخواهند داشت. در صورتی که در تمام مدت به وضعیت جسمانی خود توجه کامل داشته باشند.

در ماه های آخر بارداری وزن مادر بخصوص در قسمت تنه و شکم زیاد شده و همین امر موجب افزایش گودی کمر و افزایش احتمال بروز دردهای سیاتیکی می شود.

استراحت مطلق بدترین کاری است که یک خانم باردار می تواند انجام دهد. زنان در دوران بارداری هم برای حفظ سلامت خود و هم جنین خود نیاز به حفظ سطح قابل قبولی از فعالیت بدنی دارند. بهترین کاری که یک خانم باردار مبتلا به دردهای سیاتیکی می تواند انجام دهد تقویت عضلات کمر و شکم است.

با انجام نرمش ها طبی خاص می توان عضلات کمر و شکم را تقویت کرد. تقویت این عضلات میتواند مقدار گودی کمر را در ماه های ابتدایی بارداری کاهش داده و مانع از افزایش بیش از حد آن در ماه های آخر بارداری شود. عضلات قوی شکم و کمر می توانند مهره های ستون فقرات را در راستای مناسب تری نگه داشته و موجب شوند تا دیسک بین مهره ای فشار کمتری به ریشه های عصبی وارد کند.

توصیه هایی برای کمردرد مادران باردار:

•کفش‌هایی را انتخاب کیند که حمایت خوبی از قوس کف پایی ایجاد کند و پاشنه‌های کوتاه داشته باشند، اما بی‌پاشنه نباشند.
•هنگامی که می‌خواهید اشیای سنگین را بلند کنید، از کس دیگری کمک بخواهید.
•هنگامی که برای مدتی زیاد باید بایستید، یک پای خود را روی یک جعبه یا یک چارپایه کوتاه بگذارید.
•اگر تشک‌تان نرم است، یک صفحه سفت زیر آن بگذارید. تشک‌تان را خودتان بلند نکنید.
•برای بلند کردن اشیا، روی زانوهای‌تان چمباتمبه بزنید و پشت‌تان را صاف نگهدارید.
•از صندلی استفاده کنید که از پشت‌تان حمایت کند، و یک بالش کوچک را در پشت‌تان در گودی کمر بگذارید.
•اگر روی پهلو می‌خوابید، یک بالش میان زانوهای‌تان بگذارید.
•از ماساژ ملایم پشت برای تسکین درد استفاده کنید، یا قراردادن بالشتک گرم‌کننده یا کیسه یخ روی کمرتان را به کار برید.
•در مورد دکترتان در مورد انجام ورزش‌هایی که عضلات پشت‌تان را تقویت می‌کند، سوال کنید.

توصیه ما به مادران بارداری که دچار دیسک کمر هستند این است که، به پهلو خوابیدن ایشان در تسکین درد دیسک کمر بسیار مؤثر خواهد بود. البته مادران در دوران بارداری و در ماه‌های پنجم به بعد باید به پهلو بخوابند اما خانم‌های باردار با دیسک کمر، از ابتدای بارداری باید بر روی یک پهلو دراز بکشند.

صاف نشستن پشت میز، تغییر وضعیت فیزیکی هر چند دقیقه یک‌بار (ننشستن به شکل طولانی مدت و یا راه نرفتن طولانی مدت)، بلند نکردن اجسام سنگین و در کل پرهیز از هر گونه فعالیتی که ممکن است به ستون مهره‌ها فشاری وارد آورد، از دردهای احتمالی مادران با دیسک کمر خواهد کاست.

معمولاً در چنین مادرانی بعد از مشاوره با پزشک مغز و اعصاب اجازه زایمان طبیعی داده می‌شود. اما در مواردی هم به صلاح دید پزشک و برای جلوگیری از هر گونه خطر احتمالی برای مادر، نوزاد به وسیله سزارین متولد می‌شود.

دیسک کمر و ماساژ درمانی

post_image

اگر بنا به دلایلی دیسک از قسمت عقبی خود دچار بیرون زدگی یا فتق شود، این قسمت بیرون زده روی نخاع یا رشته های نخاع فشار وارد می کند و سبب بروز درد در ناحیه کمر با انتشار به پاها می شود. مردم به اصطلاح به این بیماری دیسک کمر می گویند که البته اصطلاح درست آن فتق دیسک کمری می باشد. این بیماری، بیماری سیاتیک نیز خوانده می شود.

– فورا در بستری که دارای تشک سفت است به پشت بخوابید و پاهایتان را جمع کنید. سعی کنید بیشتر از ۲۰ روز (هر چند احساس بهبود کنید) در رختخواب استراحت کنید.

۲- ار توالت ایرانی استفاده نکنید ،بلکه از توالت فرنگی استفاده کنید. اگر در خانه شما توالت فرنگی نیست، باید وسیله ای مشابه آن تهیه کنید.

۳- غذاهای سبک و رقیق میل کنید.

۴- از خوردن غذاهای سرد پرهیز کنید. در عوض خوراکیهای گرم بخورید.

۵- بعد از برخاستن از بستر و به کار بردن نسخه های گفته شده سعی کنید چیز سنگین تر از ۳ کیلو را حمل نکنید. کشتی نگیرید. تنه به کسی نزنید. و تنه نخورید. از جوی نپرید. روی مبل نرم ننشینید. سر پا نایستید. کمرتان را گرم نگه دارید. در هنگام عمل مقاربت بالا قرار نگیرید. زیاد عمل مقاربت انجام ندهید. عصبانی نشوید. از خوراکیهایی که دارای ویتامین (آ- ب- ای) است استفاده کنید. جوانۀ گندم، شکر سرخ، ملاس سیاه، سیب، هویج بخورید. هر روز چای نعنا، آویشن و یا مرزه دم کرده بخورید.

۶- اگر بیمار مبتلا به دیسک چاق است، حتما روزه بگیرید تا از وزنش کاسته گردد.چون وزن زیاد خود برای دیسک ضرر زیاد دارد.

۷- بیمار بهبود یافته از دیسک همانند ظرف چینی مرمت شده است. نباید خود را سالم تصور کند و از دستورات شماره ۵ تا پایان عمر سر باز زند.

۸- اگر کسی از شما تقاضا کرد که اتومبیل او را هل بد هید، نخست به خود فکر کنید و بگوئید ببخشید، نمی توانم. مبتلا به دیسک هستم و بگذرید.

۹- با آب سرد استحمام نکنید. و کفش پاشنه بلند نپوشید.

۱۰- شنا در استخر و دریا برای بیمار مبتلا به دیسک مفید است.

ماساژ با روغن ها:

روغن سرو:

خواص: قابض و مانع ترشح، احیا کننده ی سلامتی، برای کم کردن ورم و باد بدن، درمان شب ادراری و اگر به آرامی روی پوست نوازش شود می تواند واریس را درمان کند.

روغن اکالیپتوس:

خواص: برای بخور و ماساژ سینه(جهت رفع اختلالات تنفسی نظیر آسم، سرماخوردگی، سرفه، سینوزیت و عفونت گلو) فوق العاده مناسب است.

مُسکن دردهای ناشی از التهاب مفاصل، دردهای ماهیچه ای و روماتیسمی بوده و برای تحریک مغز و قدرت تمرکز مفید است.

تذکر: برای کودکان و نوزادان استفاده نشود.

روغن کندر:

خواص: خلط آور، نشاط آور، شفابخش و جوان کننده و کاهش دلشوره و اضطراب و آسیب های روحی گذشته.

روغن گل شمعدانی:

خواص: برطرف کننده دلشوره و اضطراب است. حالت های عصبی و مشکلات قاعدگی را برطرف می کند و دفع کننده ی سموم می باشد.

روغن گل یاس(جاسمین):

به نام پادشاه روغن های معطر معروف بوده و از آن جایی که گران قیمت است، نوع تقلبی آن در بازار به وفور دیده می شود.

در درمان افسردگی مفید است.

احساس خوش بینی و اعتماد به نفس در فرد ایجاد می کند.

برای رفع خونسردی و بی تفاوتی نیز مناسب است.

هنگام زایمان در عین افزایش انقباض، درد را کاهش می دهد و پس از زایمان سبب افزایش شیر مادر می شود.

برای تقویت قوای جنسی در مردان و زنان، همچنین برای بر طرف کردن ترک های پوست هم مفید است و خاصیت ارتجاعی پوست را افزایش می دهد.

دیسک کمر و درمان با ورزش

 post_image

دیسک غضروفی است که بین دو مهره قرار گرفته است و همچون فنری از فشار مهره بالایی کمر به مهره پایینی جلوگیری به عمل می‌آورد، اما زمانی دچار دیسک کمر می‌شویم که به دلیل ورزش سنگین، چاقی، تصادفات، موارد مادرزادی، جابه‌جایی مهره‌ها، آرتروز و بالابودن سن، دیسک دچار ضایعه شده و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد و محتویات داخل آن بیرون می‌زند.

ورزش‌های کششی دیسک کمر:

این ورزش‌ها از وارد شدن نیروی زیاد و غیر طبیعی بر مفاصل و مهره های کمر جلوگیری کرده، احتمال آسیب را به حداقل می‌رسانند.

از دیگر فواید این ورزش‌ها برای دیسک کمر می‌توان به افزایش قابلیت عضلات برای انجام فعالیت‌هایشان اشاره کرد. به همین دلیل پیشنهاد می‌شود قبل و پس از انجام هر کار عضلانی مهم و سنگین این حرکات و ورزش‌ها انجام پذیرند تا ریسک آسیب عضلانی نیز کاهش یابد.

وقتی اینگونه حرکات را انجام می‌دهید سعی کنید تا حد امکان عضلات مربوطه را بکشید. تا ده ثانیه در همان حالت نگه دارید، و سپس به آرامی به حالت معمولی برگردید. هر حرکت باید به آرامی انجام پذیرد و از حرکات پرتابی یا شدید جداَ خودداری کنید چون نه تنها نقش مفیدی ندارند بلکه برعکس موجب آسیب عضلات و مفاصل شما خواهند شد.

درمان دیسک کمرباورزش‌های هوازی:

ورزش‌های هوازی اثرات مثبتی بر عضلات مختلف حتی قلب می‌گذارند عملکرد قلب و ریه با این ورزش‌‌ها بهبود می‌یابد و اکسیژن‌رسانی به بدن تقویت می‌شود.

از جمله فواید دیگر ورزش‌های‌ هوازی می‌توان به افزایش سطح انرژی بدن، بالا رفتن خلق و خو، بهبود عادات خواب و بیداری و کاهش فشار خون اشاره کرد. کالری‌های اضافی با ورزش‌های هوازی می‌سوزند، متابولیسم بهبود می‌یابد، و وزن بدن تنظیم می‌شود.
از جمله ورزش‌های هوازی که برای دیسک کمر توصیه می شود؛ می‌توان به راه رفتن تند، دوچرخه سواری، شنا، پیاده روی اشاره کرد هنگامی می‌توان بیشترین استفاده از ورزش‌های هوازی را انتظار داشت که بین یک ربع تا یک ساعت ادامه داشته باشند و حداقل سه تا چهار بار در هفته انجام شوند.

مکان های شایع فتق دیسک

 post_image

فتق دیسک ممکن است در ناحیه گردن، پشت یا کمر ایجاد شود. اگر فتق در ناحیه گردن باشد، بیمار دچار درد در ناحیه گردن و شانه و بازو می شود. اگر فشار روی نخاع زیاد باشد، بیمار علایمی نظیر گزگز و مورمور، بی حسی، سرد یا گرم شدن، احساس ضعف و درد در ناحیه ساعد، کف دست و انگشتان پیدا می کند.

فتق دیسک در ناحیه کمر، سبب بروز درد در ناحیه باسن وکمر و پشت یا درد در جلوی ران می شود. اگر فشار روی رشته های نخاعی زیاد باشد، بیمار از ناحیه زانو به پایین علایمی نظیر درد، بی حسی، گزگز و مورمور، احساس سردی یا گرمی، گرفتگی مکرر عضلانی، ضعف یا لاغر شدن را تجربه می کند، بیماری که دچار دیسک کمر است نمی تواند براحتی خم شود و هنگام خم شدن احساس می کند که رگی در پشت زانویش کشیدگی پیدا می کند.در بیماری دیسک کمر درد بیمار با سرفه کردن تشدید می شود.

گاهی بیماران دیسک کمر، فقط از وجود گزگز و مور مور یا ضعف یا درد در ناحیه ساق، مچ پا یا انگشتان پای خود شاکی هستند و کمر آنها اصلاً درد ندارد. برای بیشتر این بیماران پذیرش اینکه مشکلات آنها به علت وجود بیماری در ناحیه کمر است، خیلی سخت است.

عوارض ناشی از عمل دیسک کمر :

به طور کلی هیچ عمل جراحی بدون عارضه نمی باشد. اگر شدت بیماری در حدی باشد که نیاز به جراحی داشته باشد و جراح تبحر کافی داشته باشد. احتمال بروز عوارض پس از عمل جراحی خیلی ناچیز است.

 ۱- عفونت

۲- چسبندگی اطراف رشته های نخاع

۳- قطع رشته های نخاع در حین عمل

۴- آزاد سازی ناقص رشته های نخاع حین عمل
اگر این عوارض بروز کند، ممکن است بیمار بعد از عمل احساس بهبود پیدا نکند یا در موارد نادر، احساس کند درد و ضعف بیشتری پیدا کرده است.

درمانهای غیر جراحی فتق دیسک کمر

 post_image

همه ما یک بار در زندگی‌مان درد کمر  را تجربه کرده‌ایم. شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد. این درد بسیار آزاردهنده است و گاهی مدت‌ها طول می‌کشد. یکی از دردهای شایع کمر فتق‌ دیسک‌ کمر است…

گاهی بیماری آنقدر شدید و دردناک می‌شود که روند زندگی انسان مختل و امکان حرکت از او گرفته می‌شود و حتی به جراحی هم نیاز پیدا می‌کند.دیسک بین مهره ای یک ماده ژلاتینی نسبتا نرم است که فشارهای وارد شده روی مهره‌ها را به طور یکنواخت پخش و حرکت مهره‌ها را روی یکدیگر آسان می‌کند و باعث خم و راست شدن یا چرخش کمر می‌شود. یک حرکت ناگهانی یا برداشتن اجسام سنگین ممکن است باعث آسیب به این ناحیه و فتق دیسک بین مهره‌ای شود.

اغلب به طرف پشت یا چپ و راست اتفاق می‌افتد و باعث انتشار درد به پای همان طرف یا طرف مقابل می‌شود ولی معمولا درد در همان طرف که فتق رخ داده متمرکز می‌شود

بیماران دیسک کمر،معمولاً به مدت یک هفته تا ۱۰ روز استراحت نسبی توصیه می شود.طی این مدت بیمار باید از نشستن حتی الامکان پرهیز کند و از خم و راست شدن و برداشتن اشیای سنگین یا رانندگی نیز دوری نماید.

معمولاً طی این مدت به بیمار داروهای مسکن تجویز می شود. اغلب بیماران مبتلا به دیسک کمر طی این مدت ۱۰ روزه، بهبود قابل توجهی پیدا می کنند.

می توان بعد از  ۱۰  تا  ۱۴ روز از زمان شروع بیماری دیسک کمر، برای بیمارورزشهای مخصوصی  را تجویز نمود

که  آب درمانی و راه رفتن در آب در قسمت کم عمق استخر می باشد و نیز نرمشهای کششی برای عضلات کمر و شکم نیز برای بیماران مبتلا به دیسک کمر مفید است.
می توان از فیزیوتراپی نیز در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمر نیز سود جست.

تأثیر روشهای درمانی نظیرطب سوزنی ، حجامت، استفاده از زالو و داغ کردن ثابت نشده است.

روشهای درمانی «کایروپراکتیک» در دیسک کمر ممکن است خطرناک باشد و در درصد کمی از بیماران ممکن است سبب تشدید علایم شود.

درمان فتق دیسک

post_image

استراحت در بستر به‌ هنگام‌ مرحله‌ حاد بیماری،‌ حداقل‌ ۲ هفته‌ در رختخواب‌ استراحت‌ کنید. فعالیتهای‌ طبیعی‌ خود را با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علایم‌ مجدداً آغاز کنید. استراحت‌ طولانی ‌مدت‌ در رختخواب‌ به‌ هیچ‌ عنوان‌ توصیه‌ نمی‌شود. در بسیاری‌ از موارد، خود به‌ خود بهبود می‌یابد. از دراز کشیدن به صورت دمر و خوابیدن با بالشهای بزرگ و ضخیم همیشه باید اجتناب نمود. مصدوم را در یک سطح صاف و محکم در راحت ترین وضعیت ممکن بخوابانید.
•در ۷۲ ساعت‌ اول‌ و گاهی‌ نیز در ادامه‌، کیسه‌ یخ‌ روی‌ ناحیه‌ دردناک‌ قرار دهید (در صورت‌ مؤثر بودن‌). یخ موضعی برای کاهش درد و گرفتگی استفاده می‌شود).
•وارد آوردن‌ کشش‌ در منزل‌ یا در بیمارستان‌ (گاهی‌ توصیه‌ می‌شود). استفاده از کشش متناسب (۵ الی ۸ پوند و وزنه) جهت تسکین درد در فتق صفحات بین مهره‌ای گردن.
•بازتوانی‌ برای‌ تقویت‌ عضلات.‌ اجرای نرمشهای انبساطی پیشرونده عضلانی و سایر روشهای کاهش تنش نیز سودمند است.
•روان درمانی با مشاوره‌ برای‌ فراگیری‌ روش‌های‌ مقابله‌ با درد مداوم‌ و کلافگی‌
•حرارت درمانی عمقی ماورای صوتی و بکارگیری حرارت موضعی مرطوب. به‌ جای‌ این‌ کار می‌توانید از لامپ‌ گرمایی‌، دوش‌ یا حمام‌ آب‌ داغ‌، کمپرس‌ آب‌ داغ‌، یا صفحات‌ گرم‌کننده‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ کنید.

ورزش های فتق دیسک :

در حالت کلی منظور از بیماری دیسک کمر ، در رفتگی با بیرون زدگی دیسک  قسمت مرکزی یا هسته دیسک می‌باشد که با پارگی‌های کوچکی که به‌صورت شیارهای باریکی در اطراف آن، کم‌کم ایجاد می‌شود همراه است.

بیرون زدگی دیسک کمر باعث  کمردرد، بی ‌حسی، درد و سوزن سوزن شدن پاها و اختلال در دفع ادرار و مدفوع می ‌شود. بیرون ‌زدگی دیسک گردن هم با این که درد کمتری دارد ولی می ‌تواند باعث بی ‌حسی و گزگز در دست‌ ها شود یا ایجاد مشکلاتی در حرکت گردن نماید.

دیسک‌ های بین مهره‌ای در طول روز آب از دست می‌دهند و اگر قد انسان‌ها را به صورت میلی‌متری هنگام صبح و عصر اندازه بگیریم، متوجه می‌شویم قد آنها هنگام غروب چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر کاهش پیدا کرده است، پس دیسک بین مهره‌ای تحت فشار قرار می‌گیرد.

برای کاستن فشار می‌توانیم از یک میله بارفیکس ساده استفاده و عادت کنیم روزانه هنگام صبح، ظهر و شب هر بار به تعداد ۱۰ بار بارفیکس برویم و هر بار ۵ ثانیه به بدن کشش دهیم. هنگام بارفیکس لازم نیست فشار زیادی به خودمان وارد کنیم و فقط آویزان شدن کافی است.

سایر ورزش‌ها نیز می‌تواند بسیار مفید باشد از قبیل پیاده‌روی، نرمش یا هفته‌ای ۳ بار استخر رفتن و سایر حرکات بدنی که باعث تقویت عضلات و کاهش وزن می‌شود.