فیزیوتراپی کمر برای درمان و کاهش درد

ستون مهره های ناحیه کمر در ناحیه تحتانی ستون مهره ها قرار گرفته است و از ۵ استخوان (مهره) تشکیل شده است. در بین هر مهره دیسک هایی قرار گرفته است که نقش ضربه گیری را در ستون مهره ها ایفا میکنند. ماهیچه های بی شماری در ستون مهره های ناحیه کمر وجود دارند که […]

دردهای عضلانی و درمان آن

عضلات (ماهیچه ها) نقش موتورهای حرکتی در بدن را دارند که اگر دچار آسیب و درد شوند، حرکت کردن با اشکال روبرو می شود. این دردها می تواند به صورت صبحگاهی، در هنگام بارداری و بعد از تمرین و ورزش در نقاط مختلف بدن مانند کف پا، زیر بغل، آرنج، کتف،گردن، جلوی ران و حتی […]

روش های فیزیوتراپی زانو

درد زانو معمولا براثرآسیب دیدگی یا بیماری ایجاد می شود. رایجترین بیماری که برروی زانو تاثیرمی گذارد بیماری آرتروز زانو است. آسیب دیدگی زانو می تواند براثرضربه مستقیم یا حرکات ناگهانی که منجربه کشیده شدن زانو درحین انجام فعالیت ها می شود رخ دهد. درد زانو اغلب با بروز آسیب دیدگی هایی که باعث پارگی […]

فیزیوتراپی شانه

برای تسکین درد عضلات سر شانه که به علت در رفتگی کتف و شانه رخ می دهد، می توانید از حرکات و  ورزش های مناسب استفاده استفاده کنید. درد شانه که به علت های شانه یخ زده، شکستگی، التهاب، بیماری، پارگی، چسبندگی، کشیدگی، گرفتگی و یا حتی تعویض مفصل شانه ای که به علت ساییدگی […]

تشخیص و درمان دیستروفی عضلانی

دیستروفی عضلانی نام دسته ای از بیماری های ارثی است که موجب ضعف پیشرونده عضلات ارادی و غیرارادی بدن میشوند.

تشخیص

پزشک معالج بعد از صحبت با بیمار و والدین او در مورد مشکلات آنها و علائم بیماری، بیمار را معاینه میکند. آزمایش خون و بررسی آنزیم ها (بررسی سطح آلدولاز خون)، انجام الکترومیوگرافی یا نوار عضله و بررسی های ژنتیکی به تشخیص بیماری دیستروفی عضلانی کمک میکند. ممکن است برای تشخیص قطعی نیاز به انجام بیوپسی یا نمونه برداری از عضله باشد.

درمان دیستروفی عضلانی

این بیماری درمان ندارد. علت عمده بیماری دیستروفی عضلانی ضعف پیشرونده عضلات است تا کنون هیچ راهی برای جلوگیری از تخریب و ضعف عضلات پیدا نشده است ولی پزشک معالج با انجام اقداماتی میتواند مشکلات بیمار مبتلا  را تا حدودی کم کند. مهمترین اقدامات درمانی عبارتند از

فیزیوتراپی

مهم ترین کمک فیزیوتراپ به بیمار مبتلا به دیستروفی عضلانی آموزش و انجام دادن نرمش های مخصوصی برای کشش عضلات و افزایش قابلیت حرکت و نرمی مفاصل بخصوص مفصل مچ پا است. ممکن است استفاده از بریس های خاصی برای حمایت از مچ پا یا زانو به بیمار کمک کند تا بهتر راه برود.

درمان دارویی

گاهی پزشک از داروهای کورتیکوستروئیدی در درمان دیستروفی عضلانی استفاده میکند. البته باید متوجه خطرات استفاده از این داروها بخصوص در بچه ها بود.

ابزار‌‌‌‌‌های کمک درمانی

ممکن است استفاده از عصا، واکر یا ویلچر به بیمار کمک کند تا بهتر جابجا شود. با انجام تغییراتی در محیط خانه میتوان زندگی را برای افراد دچار دیستروفی عضلانی تا حدودی راحتتر کرد.

درمان جراحی

گاهی اوقات پزشک میتواند با انجام جراحی هایی روی تاندون ها، حرکت مفاصل را بهتر کند. در صورت ایجاد تغییر شکل اکواینوس در مچ پا ( به پایین آمدن مچ پا) ممکن است بیمار نیاز به درمان جراحی بلند کردن تاندون آشیل داشته باشد.

در صورت ایجاد اسکولیوز، جراحی آن میتواند نشستن بیمار را بهتر کرده، درد کمر را کاهش داده و موجب شود بیمار بهتر تنفس کند. معمولاً وقتی قوس جانبی ستون مهره از ۲۰ درجه بیشتر میشود این درمان جراحی پیشنهاد میشود. در حین جراحی پزشک ستون مهره ها را صاف کرده و مهره ها را بوسیله میله های فلزی در همان حالت نگه میدارد و مهره ها را به هم جوش میدهد.

برای مطالعه ” بیماری دیستروفی عضلانی چیست؟ ” کلیک کنید .

فیزیوتراپی در استئوآرتریت

روش های مختلف فیزیوتراپی در بهبود حرکات مفصلی ، کاهش درد و افزایش کارایی بیماران مبتلا به عارضه استئوآرتریت نقش برجسته ای دارند . این روش ها بخصوص وقتی به صورت منظم انجام شوند با افزایش دادن میزان آب درحد مطلوب در مفصل و کپسول  مفصلی در کاهش یا رفع علائم موثرند . در ادامه به بیان نقش روش های مختلف فیزیوتراپی در درمان استئوآرتریت مفصل های بدن می پردازیم :

– گرمای مطلوب

در این روش فیزیوتراپی با استفاده از حوله گرم ومرطوب یا انجام استحمام یا استفاده از کیسه های گرمازای حاوی مایع مفصل گرم می شود این روش چنانچه ۳ بار در روز و هر بار به مدت ۲۰ – ۱۵ دقیقه انجام شود می تواند نقش مهمی در رفع علائم و درد ناشی از استئوآرتریت داشته باشد .

– گرمای عمقی

در این روش درمانی متخصص مربوطه فیزیوتراپی با استفاده از دیاترمی امواج کوتاه یا میکروویو یا استفاده از امواج اولتراسوند سبب ایجاد گرمای عمقی در مفصل می شود . ثابت شده است که دیاترمی امواج کوتاه همراه با ماساژ با یخ دوره ای و ورزش های مناسب یک برنامه بسیار مفید برای کاهش یا رفع علائم بیماران مبتلا به استئوآرتریت مفصل های بدن می باشد .گرمای عمقی در فیزیوتراپی نباید برای بیمارانی که دچار التهاب حاد مفاصل هستند به کار رود

این روش فیزیوتراپی بخصوص در استئوآرتریت مفصل شانه و برای آزاد کردن تاندون های این مفصل کاربرد دارد .

– سرما درمانی

در این روش فیزیوتراپی با استفاده از کیسه های حاوی یخ یا یخ پیچیده شده داخل حوله درد و التهاب مفصل را کاهش می دهد .

آب درمانی در استئوآرتریت

آب درمانی می تواند درد و خشکی مفصل های ناشی از استئوآرتریت را کاهش دهد . ورزش و راه رفتن در داخل استخر شاید بهتر باشد چرا که آب وزن وارد درد مفاصل را کاهش می دهد .

برای مطالعه ” استئوآرتریت و درمان بدون جراحی آن ” کلیک کنید .

توانبخشی چیست؟

post_image

در علوم بهداشتی، توانبخشی یا بازتوانی (به انگلیسی: Rehabilitation) فرآیندی است که در آن به فرد توانخواه کمک می‌شود تا توانایی از دست رفته خود پس از یک واقعه، بیماری یا آسیب را که منجر به محدودیت عملکردی وی شده است مجدداً به دست آورد. توانبخشی حوزه علمی بسیار وسیعی در مجموعه خدمات بهداشتی و درمانی محسوب می گردد و به افراد کمک می‌کند تا پس از ابتلا به مشکلاتی نظیر سکته، ضایعات نخاعی، جراحی‌های ارتوپدی، ضربه مغزی، سوختگی، کم شنوایی، اختلال پردازش مرکزی شنوایی، مشکلات تعادل و غیره، تا حد امکان بر مشکل خود غلبه نموده و استقلال عملکردی قبلی را باز یابد.

اصول

توانبخشی به معنای بازتوانی و بازگرداندن توانایی‌های یک فرد به حالت حداکثر استقلال اطلاق می‌گردد. در این طب بر خلاف پزشکی هیچگونه دارویی تجویز نمی‌شود و روند بازیافتن تواناییها تدریجی است.

شاخه‌های توانبخشی

با توجه به آن که آین طب بیشتر در مورد کودکان و بزرگسالانی کاربرد دارد که از نظر توانایی‌های جسمی ذهنی و یا گفتاری دچار مشکل می‌باشند رشته‌های دخیل در این فرایندها را شاخه‌ها یا اعضای تیم توانبخشی می‌دانند.این رشته‌ها (به ترتیب حروف الفبا) عبارتند از:

ارتوپدی فنی
بینایی سنجی
شنوایی‌شناسی
طب فیزیکی و توانبخشی
فیزیوتراپی
کاردرمانی
گفتاردرمانی
مددکاری اجتماعی
مدیریت توانبخشی

کاربرد ها

همه روزه بسیاری از مبتلایان دردهای مفاصلی و استخوانی با شکایت درد به پزشک معالج مراجعه نموده و گاهی بیمار پس از ماههای متمادی از مصرف دارو و یا تکرار دوره درمان خسته شده و به خود درمانی متوسل می‌شود. اما به گفته متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی علاوه بر درمان‌های دارویی و جراحی روش‌های درمانی دیگری نیز وجود دارد.

رشته طب فیزیکی و بازتوانی به عنوان یکی از تخصص‌های پزشکی مجموعاً به سه قسمت تقسیم می‌شود:

طب فیزیکی

در این روش به تشخیص و درمان غیر جراحی اختلالات مربوط به فیزیک بدن پرداخته می‌شود مثل تشخیص علت و درمان درد شانه، گردن، کمر و زانوها، متخصصین این رشته علاوه بر استفاده از روش‌های متداول دارویی از درمان‌های غیر دارویی نظیر ورزش درمانی، ورزش در آب، جریان‌های الکتریکی، ماساژ و … در درمان بیماری‌ها استفاده می‌کنند.

توضیح آنکه کمردردها می‌تواند ناشی از دیسک‌های کمری، کمردردهای مکانیکال ناشی از افزایش قوس و آسیب دیسک‌های کمری و فشار بر روی ریشه‌های عصبی باشد و درصد کمی از کمردردهای حاد به جراحی نیازمند است و عمدتاً با روش‌های غیر جراحی می‌توان موارد را کنترل و مداوا نمود.

همانگونه که ذکر شد بسیاری از این کمردردها مکانیکال می‌باشد که مهمترین اقدام جهت درمان تغییر سبک زندگی و پرهیز از عوامل خطر و تقویت عضلات ضعیف شده و بهبود انعطاف پذیری عضلات مبتلا می‌باشد که بدون اقدامات درمانی احتمال عدم بهبودی و یا عود مجدد وجود دارد. همچنین استفاده از مانورهای دستی (مانیپولاسیون) درمان‌های گرمایی، سرمایی و الکتریکی در گروهی از این کمردردها کاربرد دارد.

دردهای زانو در افراد جوان و مسن نیز شایع می‌باشد یکی از شایع‌ترین علل آن در افراد جوان توزیع نامناسب فشار بر روی استخوان کشکک و غضروف آن است ولی در افراد مسن آرتروز و تخریب غضروف مفصلی شایع‌تر است که در هر دو مورد درمان‌های دارویی تسکین موقت ایجاد می‌نماید و راهکار اصلی درمان پرهیز از عوامل ایجاد کننده درد، آموزش حرکات تقویتی و کششی مناسب جهت کاهش درد و جلوگیری از پیشرفت بیماری، استفاده از روش‌های گرمایی و الکتریکی جهت کاهش درد و وسایلی چون کفی‌های طبی، زانوبندهای مناسب و … می‌باشد.

طب الکترود یا گنوزیس

در این قسمت که شامل تستهای تشخیصی مثل نوار عصب و عضله است با بررسی عضلات و اعصاب مشکوک به تشخیص بیماری‌ها کمک می‌کند مثلاً بیماری‌های قطع اعصاب و شبکه‌های عصبی، گیر افتادگی‌های عصبی، بیماری‌های دیسک کمری و گردی مثلاً خواب رفتگی و مورمور شدن دست‌ها که در میانسالی و سنین پیری شایع می‌باشد. پزشک پس از اخذ شرح حال و معاینه کامل با انجام تست نوار عصب و عضله که حساس‌ترین و دقیق‌ترین روش تشخیص این بیماری است برنامه درمانی خود را شروع می‌کند.

طب توانبخشی

که یکی دیگر از محدوده‌های کاری رشته طب فیزیکی و توانبخشی است به معنی بهبود و حفظ حداکثر عملکرد جسمی، روحی و اجتماعی فرد است در این قسمت افراد دچار ناتوانی‌های اکتسابی مانند سکته‌های مغزی و قلبی، بیماران ضایعه نخاعی و بیماران مبتلا به ناتوانی‌های مادرزادی (فلج مغزی) مورد ارزیابی قرار گرفته و تلاش در جهت بهبود عملکرد و کیفیت زندگی فرد صورت می‌گیرد بازتوانی ضایعات ناشی از آسیب‌های ورزشی و شغلی نیز در این قسمت انجام می‌شود.

برای مطالعه بیشتر درمان با فیزیوتراپی کلیک کنید.

انواع فیزیوتراپی در درمان کمردرد

انجام فیزیوتراپی به صورت سالانه یکی از روش های درمان کمردرد است. در فیزیوتراپی از روش های مختلفی چون تحریک الکتریکی، ماساژ، ورزش و گرما برای تخفیف اسپاسم و گرفتگی عضلانی، افزایش انعطاف پذیری، تقویت ماهیچه ها، کاهش درد و سرعت بخشیدن به روند درمان بهره گرفته می شود.

فیزیوتراپی به مجموع اقداماتی گفته می شود که بصورت فیزیکی و نه به صورت جراحی و شیمیایی اختلالات ایجاد شده را تعدیل ، پیشگیری و درمان می کند. آنچه امروزه در درمان های فیزیوتراپی به آن توجه می شود بحث حرکت درمانی و ورزش درمانی است.

فیزیوتراپی کمر درد به دو صورت انجام می شود. فیزیوتراپی غیر فعال و فیزیوتراپی فعال.

فیزیوتراپی غیر فعال در درمان کمر درد

شامل برق گذاشتن در جلسات مختلف استفاده از دستگاه TENS در منزل گذاشتن کیسه ی آب گرم یا سرد می باشد

فیزیوتراپی فعال در درمان کمر درد

همان ورزش های کششی و قدرتی عضلات کمر و لگن و پاها و شکم میباشد ورزش های آیروبیک شامل پیاده روی, شنا, دوچرخه سواری نیز شامل این نوع فیزیوتراپی میباشد. ورزش های قدرتی عضلات بایستی به مدت حداقل ۲۰_۱۵ دقیقه در هر روز انجام شود.ورزش های آیروبیک نیز به مدت ۴۰_۳۰ دقیقه سه بار در هفته لازم است.

علل و روش های درمانی درد گردن

 علل گردن درد

درد گردن علل گوناگونی دارد، که اغلب به کشیدگی یا وارد آمدن فشار بر عضلات مربوط می‌‌شود.

برخی از علل رایج گردن درد این ها هستند

– نشستن پشت میز کار یا خم‌ شدن بر روی آن به مدت طولانی، به خصوص در صورتی که وضعیت قرارگیری بدن درست نباشد.

– خواندن، کار کردن یا تماشا کردن تلویزیون با وضعیت قرارگیری نامناسب بدن (مثلا مطالعه کردن در حالت خمیده به جلو).

– کار کردن با صفحه کامپیوتری که بیش از حد بالا یا پایین است.

– خوابیدن در وضعیت نادرست، مثلا خوابیدن روی شکم فشار زیادی به گردن وارد می کند. همچنین از بالش بلند یا خیلی سفت استفاده نکنید.

– آسیب دیدن گردن در حین ورزش به علت پیچ‌ خوردگی یا فشار آمدن بر عضلات آن.

– ابتلا به بیماری‌هایی مانند آرتریت، فیبرومیالژی، مننژیت یا فتق دیسک بین مهره‌ای

روش های درمان گردن درد  

داروهای ضد درد مانند انواع مسکن ها.

فیزیوتراپی

عبارتست از استفاده از گرما، سرما، اولتراسوند، ماساژ یا تجویز ورزش

مانیپولاسیون

عبارتست از حرکات حساب شده و کاملا تخصصی روی ستون فقرات که توسط کایروپراکتورها، اوستئوپات ها و متخصصین طب فیزیکی انجام می گیرد .

تزریقات خاص

گاهی تزریق در نقاط خاصی از گردن یا  تزریق مواد کورتنی به داخل مایع مغزی نخاعی یا بلوک و بیحس کردن مفاصل فاست مورد نیاز است .

بی حرکتی کوتاه مدت

گاهی پزشک ناچار است با تجویز گردن بند طبی و محدود کردن حرکات گردن، درد را کاهش دهد. حداکثر مدت مجاز استفاده از آن ۵-۳ روز است .

سایرروش ها

گاهی- خصوصا درگردن درد مزمن، مشورت روانپزشکی و استفاده از تکنیک های شناختی – رفتاری ضروری است .

جراحی در موارد خاص لازم است.

انتخاب مکان فیزیوتراپی

مسلما درصورت اختیار داشتن، در وهله‌ اول خانه را انتخاب می‌کنید و درصورت ناچاری، بیمارستان، اما آنچه از هردوی اینها مهم‌تر است انتخاب کارشناس متخصص و مجرب در این زمینه است چرا که با یک تصمیم‌گیری غلط صدمات جبران‌ناپذیری را برای همه عمر متحمل خواهید شد.

انتخاب مسیر اشتباه و یا عدم استفاده از فیزیوتراپیست مجرب می‌تواند دقیقا مسیر بهبودی بیمار را به تأخیر انداخته و مشکلاتی ازقبیل ضعف و تحلیل عضلانی، تغییرشکل مفاصل اندام و تأخیر در بازآموزی حرکات توسط مغز را ایجاد کند.

بنابراین مسلما مهم است که برای حرکت به سمت یک درمان صحیح از افرادی استفاده شود که در پی اشتغال در بیمارستان یا کلینیک‌های تخصصی، تجربه لازم را کسب کرده و در این رابطه آگاهی لازم دارند.

عده‌ای از بیماران که به‌دلیل ماهیت بیماری مانند سکته مغزی، بیماری‌های مزمن مغز و اعصاب و بیماران ارتوپد یک که به‌خاطر بالابودن سن یا جراحی‌های سنگین و عوارض بیمارستانی به‌دستور پزشک از بیمارستان ترخیص می‌شوند

حتما باید فیزیوتراپی خود را در ادامه درمان پیگیری کنند تا با صدمات ناشی از تأخیر در آن مواجه نشوند و اینجاست که به‌دلیل عدم شناخت کافی از نحوه فیزیوتراپی صحیح یا دلایلی مانند پرداخت هزینه کمتر و یا انتقال دشوار بیمار به بیمارستان از سرویس‌دهی در منزل استفاده می‌کنند و به همین جهت نیز با مشکلات فراوانی روبه‌رو می‌شوند.

انتخاب مسیر اشتباه و یا عدم استفاده از فیزیوتراپیست مجرب می‌تواند دقیقا مسیر بهبودی بیمار را به تأخیر انداخته و مشکلاتی ازقبیل ضعف و تحلیل عضلانی، تغییرشکل مفاصل اندام و تأخیر در بازآموزی حرکات توسط مغز را ایجاد کند. بنابراین مسلما مهم است که برای حرکت به سمت یک درمان صحیح از افرادی استفاده شود که در پی اشتغال در بیمارستان یا کلینیک‌های تخصصی، تجربه لازم را کسب کرده و در این رابطه آگاهی لازم دارند.