درمان فیبرومیالژیا(بدن درد)؛ علائم و علل

فیبرومیالژیا(بدن درد) چیست؟ فیبرومیالژیا یکی از رایجترین اختلالی است که برای ماهیچه های بدن بعد از بیماری آرتروز ایجاد می شود. اما هنوز این عارضه قابل تشخیص و قابل فهم نیست. رایجترین علائم آن درد و خستگی در مفاصل و ماهیچه های بدن است. فیبرومیالژیا می تواند باعث ایجاد افسردگی و گوشه گیری از اجتماع شود. در […]

رابطه ورزش و آلزایمر

ورزش منظم تاثیرات بسزایی چه در افزایش حافظه و پیشگیری از ابتلا به فراموشی و چه در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر دارد. به طور کلی مزایای انجام منظم ورزش در این افراد عبارتند از : افزایش تناسب و سلامتی قلبی – عروقی، کاهش میزان حملات سقوط و کاهش شکستگی ها و افزایش سطح کلی سلامتی و اعتماد به نفس و ….. . ورزش سبب کاهش سرعت پیشرفت ناتوانایی های فیزیکی مرتبط با آلزایمر شده و احتمال بستری در بیمارستان یا انتقال افراد به مراکز نگه داری سالمندان را کاهش می دهد.

مزایای ورزش

• ورزش منظم حداقل به مدت ۶ ماه سبب بهبود کلی خلق و کاهش بروز افسردگی می شود.

• ورزش سبب بهبود خواب می شود.

• ورزش سبب کاهش احتمال بروز یبوست در افراد مبتلا به آلزایمر می شود.

• ورزش سبب حفظ مهارت های حرکتی و جلوگیری از کاهش این مهارت ها می شود.

• با تقویت حس تعادل و قدرت عضلانی سبب کاهش احتمال افتادن و عوارض آن مثل شکستگی می شود.

• فعالیت بدنی سبب بهبود حافظه شده و سرعت کاهش مهارت های مغزی را  در بیماران مبتلا به آلزایمر کند می کند.

• ورزش باعث بهبود رفتار فرد شده و حالت های پرخاشگری و آشفتگی را کاهش می دهد.

• ورزش سبب بهبود مهارت های ارتباطی و اجتماعی شده و فرد را از حمایت های اجتماعی بهره مند می سازد.

• ورزش سبب افزایش حس مفید بودن و اعتماد به نفس خواهد شد و سبب می گردد که افراد مبتلا به آلزایمر بتوانند به طور مستقل و بدون نیاز به اطرافیان کارهای مربوط به خود را انجام دهند.

• به طور کلی هدف از ورزش دستیابی به انعطاف بیشتر، قدرت عضلانی بهتر و تعادل مناسب تر است .

• لازم است قبل از شروع ورزش حداقل به مدت ۵ دقیقه با انجام حرکات کششی بدن را گرم نمود.

• انجام ورزش های هوازی مثل دویدن، دوچرخه سواری، رکاب زنی در جا و پیاده روی و ….. حداقل حدود ۲۰ دقیقه برای بیماران آلزایمری مناسب است.

• انجام ورزشهای تقویت کننده قدرت عضلانی پس از انجام ورزش های هوازی به مدت ۳۰ دقیقه مناسب است.

• لازم است پس از انجام ورزش طی ۱۰ دقیقه بدن را با پیاده روی آرام سرد نمود.

• در افراد مبتلا به آلزایمر انجام ورزش به مدت ۳ بار یا بیشتر در هفته بسیار مفید است.

ورزش های بیماری آلزایمر

•  ورزش پیاده روی و درمان آلزایمر :

ورزش پیاده روی بهترین نوع ورزش برای سالمندان میباشد و تخصص خاصی هم نمی خواهد.

•  ورزش دوچرخه سواری

ورزش دوچرخه سواری هم سبب بهبود تعادل فرد شده و هم افزایش مناسب ضربان قلب به دنبال رکاب زدن می شود. چنانچه فرد مبتلا به آلزایمر مشکل تعادلی دارد می تواند از سه چرخه های مخصوص بزرگان استفاده کند.

درمان آلزایمر با شنا کردن

شنا کردن سبب احساس شادابی مضاعف در فرد شده و احساس آرامش و تناسب خوب قلبی – ریوی خواهد شد.

کلاس های ورزشی

 کار با دستگاه در باشگاه ورزشی یا دوچرخه سواری درجا در باشگاه هم اثرات مفیدی را بدنبال خواهد داشت.

انجام کارهای باغبانی برای افراد سالمند  و مبتلایان به آلزایمر در واقع نوعی ورزش به حساب می آید که هم روح و هم جنس فرد را تقویت می کند.

کارهایی مثل جارو زدن، شستشوی ظروف و رفتن  به خرید خانه همگی در واقع نوعی ورزش مفید می باشند و باید بیماران مبتلا به آلزایمر به انجام آنها تشویق شوند.

برای مطالعه ” ورزش در دوران سالمندی ” کلیک کنید .

توانبخشی در درمان پارکینسون

پارکینسون چیست؟

بیماری پارکینسون (PD) سومین بیماری شایع سیستم عصبی مرکزی است. این عارضه یک بیماری تخریبی و به آهستگی پیشرونده ای است که یک نفر از هر هزار نفر جمعیت زن و مرد و یک نفر از هر صد نفر بالای ۷۵ سال را گرفتار می کند.سن شروع این بیماری متغیر بوده متوسط سن شروع ۵۸ سال است و این زمانی است که بیماری از نظر بالینی واضح است ولی افراد جوانتر معاف نیستند.

درمان پارکینسون با توانبخشی فعال

این نوع ورزشها برای بیماران پارکینسونی که دچار اختلال در حفظ تعادل بدن می باشند مانند مشکلات گوش میانی، مخچه کمک کننده می باشند.

ورزش دنبال کردن شست : شست‌تان را در۶۰-۳۰ سانتی‌متر جلوی صورتتان نگه‌دارید. همان‌طور که به شست‌تان را نگاه می‌کنید، سرتان را از راست به چپ، سپس از چپ به راست و سپس به بالا و پایین بچرخانید. به تدریج سرعت این کار را افزایش دهید. ورزش را برای ۹۰ ثانیه انجام دهید و ۴ بار در روز آن را تکرار کنید. این ورزش برای بیماران پارکینسون توصیه می شود .

ورزش تغییر هدف برای بیماران پارکینسون: دو شی هدف را در نظر بگیرید. طوری که برای نگاه کردن به آن مجبور باشید سرتان را از چپ به راست بچرخانید. به یک شی نگاه کنید. چشم های خود راببندید و سپس سرتان را فورا برای نگاه به شی دیگر بچرخانید و چشمتان را باز کنید. سریعا بین اشیا به عقب و جلو برگردید. چند بار و حداقل ۲ بار در روز این کار را تکرار کنید.

نشستن، خوابیدن : از وضعیت دراز کشیده روی مبل یا رختخواب به وضعیت ایستاده با حداکثر سرعتی که می‌توانید بلند شوید، بدون اینکه بیفتید. این کار را هم به طرف راست و هم طرف چپ انجام دهید. این تمرین را ۵ بار برای هرطرف، و حداقل ۲ بار در هر روز در بیمارن پارکینسون تویه می گردد.

کج راه رفتن : به طرف هدفی هم‌سطح چشم خود روی دیوار (مثل یک تصویر) حرکت کنید.همانطور که به دیوار نزدیک می‌شوید،‌ بدن‌تان را به یک طرف کج کنید اما چشم‌ از روی هدف برندارید. وقتی دیگر نتوانستید بیش از آن بدنتان را کج کنید، چشم‌هایتان را ببندید و فورا سرتان را به سمت جلو برگردانید. این تمرین را ۵ بار برای هر طرف تکرار کنید، چشمان‌تان و سرتان را به راست و طرف چپ بچرخانید. سرعت‌تان را آهسته برای حداقل ۳۰ دقیقه در روز افزایش دهید.

پنجه، پاشنه : پاشنه پای چپ را جلوی پنجه پای راست قرار داده و همین کار را سپس برای پای راست انجام دهید (مثل حالتی که می خواهید روی یک ریل راه‌آهن راه بروید). این ورزش برای بیماران پارکینسون را در مسیری که دارای حمایت کافی مثل دیوار یا نرده باشد به مدت ۳۰ دقیقه در هر روز انجام دهید. این شیوه راه رفتن را تا ۱۰ قدم بدون استفاده از تکیه‌گاه انجام دهید.

پرتاب توپ : در حالی که ایستاده‌اید یا نشسته‌اید، یک توپ تنیس را حداقل ۹۰ سانتی‌متر به بالا پرتاب کرده و سپس آن را بگیرید. این کار برای بیماران پارکینسون را برای ۱۰- ۵ دقیقه هر روز تکرار کنید. وقتی توانستید این تمرین را به راحتی انجام دهید، در حال راه رفتن آن را امتحان کنید.

برای مطالعه ” فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون ” و ” درمان توانبخشی پارکینسون” کلیک کنید .

درمان توانبخشی پارکینسون

پارکینسون بعد از بیماری آلزایمر معمول ترین بیماری مخرب اعصاب به حساب می آید که فرد مبتلا به تدریج توانایی جسمانی خود را از دست داده و در صورت عدم مراقبت و انتخاب راهکار مناسب، هر لحظه بر شدت آن افزوده می گردد . متأسفانه علیرغم تحقیقات و پژوهش های علمی، این بیماری در حال حاضر درمان قطعی ندارد ولی فعالیت های روزانه و تمرینات ورزشی از عواملی هستند که می توانند مشکلات ناشی از وجود بیماری پارکینسون را تا حد امکان کاهش داده و قوای جسمانی بیمار را به طور نسبی متعادل سازد. ورزش علاوه بر تامین سلامت جسم در ایجاد بهداشت روانی نیز بسیار مؤثر است.

درمان پارکینسون

مهم است که بیماران در حال پیشرفت علایم ، با پزشک خود صحبت و مشورت کنند تا پزشک بتواند درمان را برای بیمارش فراهم کند زیرا بدن هر بیمار به طور مختلف و متفاوت به داروهای گوناگون واکنش نشان می دهد.

هدف از درمان برای بیماران پارکینسون از بین بردن علایم نیست بلکه تحت کنترل درآوردن عوارض است. این امر می تواند به بیمار کمک کند تا مستقل عمل کند و یک کنترل مناسب برای این بیماری مزمن بوجود آورد. بیماری پارکینسون از بین نخواهد رفت ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد.

بیماران اغلب از این موضوع که بیماری آنها همواره در حال پیشرفت است، آگاه هستند و این موضوع می تواند باعث نگرانی شدید آنها شود. مبتلایان ممکن است بخواهند خود و مشکلات خود را بیش از حد نیاز تحت کنترل درآورند و خود را با دیگر افراد مبتلا مقایسه کنند. نگرانی در مورد پیشرفت بیماری پارکینسون و امکان ادامه کار هم غیرعادی نیست.

توانبخشی برای درمان پارکینسون

وقتی محدودیتهای جسمی این بیماران به حدی برسد که کارهای روزمره سخت شوند، درمان علائم پارکینسون آغاز می شود.

درمانهای توانبخشی پارکینسون شامل آموزش تعادل ، ورزش، بیوفیدبک می تواند کمک زیادی به بیماران نماید ولی متاسفانه تجویز این روش در کشور ما غالبا بدلیل توجه بیش از حد پزشکان به جراحی یا دارو درمانی فراموش می شود.

برای مطالعه ” فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون ” کلیک کنید .

فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون (PD) دومین عامل بیماری شایع در بین ناهنجاری‌های مغزی پس از بیماری آلزایمر است. این بیماری در مردان بیشتر از زنان مشاهده می‌شود. افراد در همه گروه‌های نژادی می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند، اما این مشکل کمتر در بین افراد ساکن در مناطق آمریکا و آفریقا و آسیا مشاهده می‌شود. در اکثر مواقع، علائم پارکینسون در بین افرادی مشاهده می‌شود که در حدود سن ۶۰ سال هستند. علائم این بیماری شامل سفتی (خشک شدن)، لرزش (تکان)، کندی حرکت، و مشکلات در حفظ تعادل است. به خاطر این علائم، افراد مبتلا به پارکینسون با ریسک و خطر افتادن و شکستن استخوان‌ها مواجه می‌شوند. روش های درمان شامل دارو درمانی و فیزیوتراپی پارکینسون می باشد و در برخی موارد ممکن است از عمل جراحی برای بیمار استفاده شود.

– درمان دارویی پارکینسون طبق نظر متخصص مغز و اعصاب صورت می گیرد

– درمان جراحی که دربرگیرنده تخریب مناطق مختلفی درتالاموس جهت ازبین بردن انواع لرزش و اختلالات حرکتی است که البته پس از عرضه درمان های دارویی پارکینسون کاهش یافته است.

همچنین ازطریق تحریک مزمن با فرکانس بالای هسته های قدامی-وسطی تالامیک,گلوبوس پالیدوس داخلی و هسته ساب تالامیک مشخص شده است که برای لرزش (ترمور),دیس کینزی و دیستونی بی خطرتر و موثرتر از تخریب بافتی است.تکنیک های پیوند مغز با تاثیر بر سیستم دوپامینرژیک استریاتال تکامل یافتند.در ابتدا اتوگرفت های مدولاری آدرنال انجام می شد ولی اخیرا بافت جسم سیاه جنین انسان,نتایج امیدوارکننده ای را فراهم ساخته است که نیاز به بررسی های بیشتری دارند.

– درمان پارکینسون با فیزیوتراپی

تکنیک های فیزیوتراپی بر روی عوارض عضلانی – اسکلتی متمرکز شدند و سعی در افزایش دامنه حرکتی مفاصل,کاهش رژیدیتی,بهبود هماهنگی,افزایش انعطاف پذیری و حفظ توانایی های عملی دارند.

دو دلیل واضح برای ارجاع زودرس افراد مبتلا به بیماری پارکینسون به فیزیوتراپی عبارتنداز:

۱- نیاز بیماران به آگاهی در جهت حفظ انعطاف پذیری عضلانی-اسکلتی

۲- آگاهی به بیماران جهت حفظ یک شیوه زندگی فعال و کاستن میزان تخریب و زوال ذهنی که می تواند منجر به کاهش فعالیت فیزیکی و ذهنی گردد.

به طور کلی اهداف درمانی فیزیوتراپی شامل موارد ذیل می باشد:

جلوگیری کردن از کوتاهی ها و تصحیح پوسچر غلط در بیماران پارکینسون

افزایش دامنه حرکتی عملکردی بیماران در تمام مفاصل

جلوگیری یا به حداقل رساندن آتروفی عضلانی بیماران ناشی از عدم استفاده(disuse Atrophy) و ضعف عضلانی ( Muscle Weakness)

افزایش آگاهی های پوسچرال و واکنش های تعادلی همراه با اطمینان دادن به بیمار

بهبود وضعیت راه رفتن (gait) ازطریق کلامی و افزایش توجه بیمار مبتلا به پارکینسون

حفظ یا بهبود میزان استقامت فرد(Endurance) وهمچنین آموزش روشهای حفظ انرژی به خانواده بیمار

آموزش استراتژی های شناختی و ادراکی به بیماران

کمک کردن به تطابق روانی بیماران پارکینسون در ناتوانی مزمن و اصلاح شیوه زندگی

بهبود سیستم تنفسی ازطریق افزایش ظرفیت حیاتی و افزایش expansion قفسه سینه.افزایش کارایی سیستم تنفسی هم باعث کاهش میزان خستگی بیماران می شود و به بهبود گفتار بیماران پارکینسون کمک می کند.

برای مطالعه ” توانبخشی در درمان پارکینسون ” کلیک کنید .

تغذیه بیماران پارکینسون + دارو

چرا تغذیه (Nutrition) در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون اهمیت دارد؟ تغذیه نمی تواند منجر به علاج یا کند کردن پیشرفت بیماری شود؛ پس چرا اهمیت دارد؟

پاسخ این است که این بیماری بسیاری از جنبه های سلامت را تحت تاثیر قرار می دهد. حرکات سیستم گوارشی را ممکن است کند نماید، که منجر به یبوست می شود، تخلیه معده را کند می کند، و مشکلاتی را در بلع ایجاد می کند. بیماری پارکینسون می تواند باعث کاهش حس بویایی و چشایی شود.

در اینجا به چند مورد مهم ناشی از مشکلات تغذیه اشاره بیشتری می شود:

۱- نازک شدن استخوان ها (Bone thinning):  تحقیقات نشان داده که بیماران پارکینسون (چه مردان و چه زنان) در معرض خطر بیشتری برای نازک شدن استخوان قرار دارند. از طرفی سوء تغذیه، کاهش وزن ناخواسته، و زمین خوردن های مکرر خطر شکستگی استخوان و ناتوانی های دیگر را افزایش می دهند. با پیشرفت بیماری احتمال زمین خوردن ها بالاتر می رود. بنابراین در بیماران مهم است تغذیه طوری باشد که مواد مغذی تقویت کننده استخوان را (نظیر کلسیم Calcium، منیزیم Magnesium، ویتامین Dو ویتامین K) تامین کند. همچنین تماس منظم با نور آفتاب (جهت تامین ویتامین D) و انجام ورزشهای تحمل وزن (نظیر پیاده روی) مهم است.

۲- کاهش آب بدن (Dehydration): داروهای پارکینسون می توانند خطر کاهش آب بدن را زیاد کنند. بسیاری از بیماران از اهمیت آب برای سلامت آگاه نیستند. کاهش آب بدن می تواند منجر به اغتشاش ذهنی، ضعف، مشکلات تعادل، نارسایی تنفسی، نارسایی کلیه، و مرگ شود. در آمریکا کاهش آب بدن باعث حدود دو میلیون روز بستری در سال می شود (بطور متوسط حدود ۱۰ روز بستری در سال برای هر بیمار پارکینسونی) که هزینه ای معادل یک میلیارد دلار را تحمیل می کند.

۳- یبوست (Constipation): این بیماری می تواند حرکات روده بزرگ (Colon) را کم کند که منجر به یبوست (Constipation)می شود. این موضوع اهمیت بسیار دریافت فیبرهای غذایی را درسبد غذایی روزانه بیشتر می کند. اگر برخورد مناسب با یبوست صورت نگیرد باعث ایجاد توده مدفوع خشک و سخت می شود که عبور آن بطور طبیعی غیر ممکن می شود. این حالت ممکن است منجر به بستری و حتی جراحی بیمار شود.

۴- کاهش وزن ناخواسته(Unplanned weight loss) : بعللی زیادی بیماران پارکینسون دچار کاهش وزن می شوند بدون اینکه خودشان بخواهند. تهوع، کاهش اشتها، افسردگی، و کندی حرکات از این علل هستند. این موضوع همراه با سوء تغذیه ممکن است باعث تضعیف سیستم ایمنی، تحلیل عضلات، کاهش مواد مغذی حیاتی، و افزایش خطر بیماریهای دیگر می شود. کاهش ۱۰% حداکثر وزن دوران بزرگسالی از عوامل خطر بروز بیماریها و مرگ است.

۵- عوارض دارویی (Medication side effects): داروها نقش مهمی در کمک به درمان علائم بیماری پارکینسون دارند؛ با این حال این داروها در برخی بیماران عوارض ناخواسته ای دارند. دریافت بیش از یک نوع دارو ریسک عوارض را بیشتر می کند. از طرفی بسیاری از بیماران پارکینسون داروهایی جهت درمان بیماریهای دیگر (مثل فشار خون بالا، کلسترول بالا، و غیره) مصرف می کنند. این داروها نیز می توانند منجر به عوارض یا تشدید عوارض داروها شوند.

۶- –  تداخل پروتئین – لوودوپا: یکی از مهمترین داروهای مورد استفاده در بیماری لوودوپا (Levodopa) است (به اسامی مختلف نظیر مادوپار Madopar، سینمت Sinemet، ایزیکام Isicom، پارکین سی Parkin – C، ال- دورام سی L-Doram – C، لوودوپا سیLevodopa – Cو …). با این حال این دارو برای جذب در روده کوچک بایستی با پروتئین های غذایی رقابت کند، به همین دلیل باید در مورد زمان بندی مصرف این دارو و غذا دقت کرد.

در کل در بیماری پارکینسون یک تغذیه پر فیبر سرشار از غذاهای گیاهی می تواند جذب لوودوپا را تقویت کند، یبوست را بهبود بخشد و مواد مغذی لازم را تامین نماید.

نیازهای کلی تغذیه شما

رژیم غذایی روزانه شامل غلات کامل، سبزیجات، میوه جات، غذاهای سرشار از کلسیم و قسمت نسبتا کمتری از غذاهای پر پروتئین بهترین انتخاب در بیماران پارکینسونی است. غلات کامل حاوی فیبر است که دربهبود  یبوست کمک می کند، و در کنترل قند خون، فشار خون، کلسترول و بیماری قلبی مفید است. سبزیجات و میوه جات ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها و مواد معدنی را تامین می کنند که در تغذیه و تقویت عضلات، سیستم عصبی و سایر اعضای بدن نقش دارند. کلسیم بخصوص در تقویت استخوان ها و جلوگیری از شکستگی در بیماران پارکینسون مفید است. پروتئین نیز در سلامت سیستم عضلانی مهم است؛ عضلات قوی در برقراری تعادل لازم است.

تعداد وعده های غذایی متفاوت است ،مثلا یک زن غیر فعال با جثه کوچک حدود ۶ وعده نیاز دارد، در حالی که یک مرد یا یک زن با جثه بزرگتر و فعال تر وعده های بیشتری نیاز دارد.

حجم غذای مصرفی در هر وعده بایستی کم باشد.

داروهای پارکینسون

داروهایی که در درمان بیماری پارکینسون بکار می روند می توانند منجر به تهوع و کاهش اشتها شوند. لوودوپا، از مهمترین داروهای این بیماری، برای جذب از روده بایستی با پروتئین های غذایی رقابت کند.

افراد دچار این بیماری در معرض سوء تغذیه قرار دارند؛ بنابراین با توجه بیشتر به تغذیه می توان احساس سلامت بیشتری کرد و از بیماریهای مرتبط با تغذیه اجتناب کرد و از احتمال بستری در بیمارستان کاست.

تغذیه ایده آل چیست؟ این سوال یک پاسخ منفرد ندارد. بیماری پارکینسون در هر فردی با فرد دیگر متفاوت است. برخی عوامل که نیازهای تغذیه ای شما را تعیین می کنند عبارتند از سن، جنس، ابتلاء شما به بیماریهای دیگر علاوه بر بیماری پارکینسون (نظیر فشار خون بالا، مرض قند یا دیابت)، آلرژی (حساسیت غذایی)، و غیره. همچنین داروهای مورد استفاده ممکن است طیف وسیعی ازعوارض را منجر شوند که می تواند روی سلامت تغذیه اثر سوء بگذارند. این داروها شامل داروهای فشار خون، داروهای قلبی و نیز داروهای بدون نسخه می شود.

 عوارض داروها

– تهوع (Nausea)

– کاهش اشتها و کاهش وزن

– ورم Edema (تجمع آب در بافتها)

– خوردن بیمارگونه (Compulsive eating) و افزایش وزن

برای مطالعه ” فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون ” و ” توانبخشی در درمان پارکینسون ” کلیک کنید .

راه تشخیص پارکینسون

از آنجا که هیچ روش آزمایشگاهی و رادیولوژیک برای تشخیص بیماری پارکینسون وجود ندارد، تشخیص فقط توسط پزشک و بر اساس علائم بالینی داده می شود. وجود حداقل دو مورد از سه علامت اصلی (لرزش در موقع استراحت، کندی حرکت و سفتی عضله) لازم است، ضمن اینکه علل ثانویه بایستی رد شوند، نظیر مصرف داروهای ضدجنون، یا بروز سکته های متعدد در مناطقی از مغز که مسئول کنترل حرکت هستند. بیماران پارکینسون معمولا بیشتر از لرزش و کندی حرکت خود آگاه هستند و کمتر متوجه سفتی عضلات می باشند. پزشک برای تشخیص بیماری ابتدا معاینه استاندارد سیستم اعصاب انجام می دهد از جمله رفلکس ها و حرکات مختلف.

برای بررسی کندی حرکت از بیمار خواسته می شود انگشتان شست و سبابه را به سرعت و مکررا بهم بزند. یا پایش را بالا پایین ببرد و کف پایش را به  زمین بزند.

برای بررسی لرزش، اندامهای بیمار در حالات مختلف بخصوص در حال استراحت مشاهده می شود. لرزش سر و لرزش صدا معمول نیست ولی لرزش در فک و چانه دیده می شود.

برای بررسی سفتی عضلات در بیماری پارکینسون، پزشک اندامها و سر را در حالی که بیمار سعی در شل نگه داشتن آنها دارد حرکت می دهد تا میزان مقاومت غیر ارادی آنها را ارزیابی کند.

برای بررسی ناپایداری وضعیتی (ناپایداری در موقع ایستادن)، پزشک از “تست کشیدن”  استفاده می کند. به این صورت که پزشک پشت بیمار می ایستد و از او می خواهد سعی کند تعادل خود را حفظ کند و بیمار را بطور ناگهان به سمت خود می کشد و توانایی بیمار را در برقراری مجدد تعادل خود بررسی می کند.

بایستی در مورد مصرف احتمالی داروهایی که می توانند علائم شبیه پارکینسون ایجاد کنند بخصوص داروهایی که عملکرد دوپامین در مغز را مختل می کنند سئوال کرد. نام تعدادی از این داروها که می توانند علائم شبیه این بیماری ایجاد کنند در زیر آمده است:

آموکساپین، کلرپرومازین، فلوفنازین، هالویریدول، پرفنازین، تری فلوپرازین، پرومتازین، متوکلوپرامید، تیوریدازین، ریسپریدون.

چند بیماری دیگر خصوصیات شبیه بیماری پارکینسون دارند و ممکن است با این بیماری اشتباه شوند:

لرزش اساسی (گاهی ارثی)  که در آن فقط لرزش دیده می شود.

فلج فوق هسته ای پیشرونده (PSP)  که در آن علاوه بر علائم شبیه بیماری پارکینسون، ناتوانی در نگاه به سمت پایین وجود دارد.

تحلیل چند سیستمی ( MSA)  که در آن علاوه بر علائم شبیه این بیماری ، اختلال شدید در سیستم اعصاب خودکار دیده می شود.

پارکینسونیسم عروقی که ناشی از سکته های متعدد ریز در مغز است.

مسمومیت با منوکسید کربن، منگنز، آفت کش ها و بعضی سموم دیگر.

برای مطالعه ” فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون ” و ” توانبخشی در درمان پارکینسون ” کلیک کنید .

علائم بیماری پارکینسون

 post_image

پارکینسون بعد از بیماری آلزایمر معمول ترین بیماری مخرب اعصاب به حساب می آید که فرد مبتلا به پارکینسون به تدریج توانایی جسمانی خود را از دست داده و در صورت عدم مراقبت و انتخاب راهکار مناسب، هر لحظه بر شدت آن افزوده می گردد .بیماری پارکینسون در حال حاضر درمان قطعی ندارد ولی فعالیت های روزانه و تمرینات ورزشی از عواملی هستند که می توانند مشکلات ناشی از پارکینسون را تا حد امکان کاهش داده و قوای جسمانی فرد مبتلا به پارکینسون را به طور نسبی متعادل سازد. ورزش علاوه بر تامین سلامت جسم در ایجا د بهداشت روانی نیز بسیار مؤثر است.

ورزش در افراد مبتلا به پارکینسون به عنوان یکی از ضروریات محسوب می گردد . تحقیقات انجام شده بیان گر این موضوع است که تمرینات منظم در افراد مبتلا به پارکینسون همراه با دارو درمانی ، موجب انعطاف پذیری بیشتر عضلات، مفاصل و بهبود وضعیت تعادل گردیده به طوری که تحرک قسمت های مختلف بدن را تسهیل می دهد.

علائم بیماری پارکینسون :

الف: علائم اولیه پارکینسون:

علائم پارکینسون ابتدا به صورت غیرمحسوس و تدریجی خود را نشان می دهد . فرد امکان دارد علائم زیر را داشته باشد:

ـ احساس خستگی و کسالت
ـ لرزش خفیف در اندام های حرکتی
ـ وجود مشکل در هنگام برخاستن از روی صندلی
ـ مشکل در تکلم به صورت سلیس و روان
ـ تغییرات در نوشتن
ـ افسردگی، زودرنجی، تندمزاجی و تحریک پذیری
ـ ثابت قرارگرفتن در یک وضیعت خاص برای مدت زمان نسبتاً طولانی
ـ ثابت ماندن اندام های صورت به حالت م اسک و بدون حرکت ،چهره بیمار بی روح بوده و گوئی نقاب به صورت زده است.
ـ حالت خیرگی چشم
ـ دشواری در حرکت اندام ها “خشکی در ناحیه شانه ها و یا پا در قسمتی که تحت تأثیر بیماری قرار دارد”.

ب: علائم اصلی پارکینسون:

علائم اصلی بیماری پارکینسون در همه افراد به صورت یکسان نبوده و به صورت های زیرخود را نشان می دهد:

در بعضی افراد ، پارکینسون به سرعت پیشرفت می کند و در بعضی پارکینسونروند پیشرفت با کندی مواجه است.
ناتوانی در گروهی از مبتلایان به پارکینسون سریع و شدید بوده ولی در گروه دیگر خفیف و به آهستگی صورت می پذیرد.
در تعدادی از بیماران پارکینسون لرزش اندام ها شدید و کاملاً محسوس است ولی در تعدادی دیگر این لرزش خفیف و غیرمحسوس می باشد.

ج: علائم فرعی پارکینسون:

موارد دیگری نیز در بیماران پارکینسون مشاهده می گردد که گرچه خطر ناک نیست ولی می تواند فرد را با مشکل مواجه سازد . برخی علائم پارکینسون با استفاده از دارو قابلیت درمان داشته و گروهی دیگر از طریق تحرک و انجام تمرینات ورزشی قابلیت اصلاح دارند.

علائم فرعی پارکینسون عبارتند از:

  1. افسردگی
  2. تغییرات احساسی (هیجانی)
  3. اختلال بلع
  4. مشکلات ادراری
  5. یبوست
  6. مشکلات پوستی
  7. مشکلات خواب
  8. مشکلات جنسی
  9. اختلال در حس بینایی و بویایی

علامت های پارکینسون:

۱- لرزش یا لرزه
۲- سفتی و خشک شدن دست، پا، صورت وگردن
۳- کندی حرکات
۴-اختلال تعادل

برای بهبود بیماری پارکینسون به متخصص پارکینسون در تهران (کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی امید) مراجعه کنید.

____________________

بیشتر مشاهده کنید:

پارکینسون و ناتوانی جنسی

درمان لرزش اندام ها با طب سوزنی

متخصص پارکینسون در تهران

 post_image

 بیماری پارکینسون همان لرزش در وضعیت استراحت است که شیوع آن بیشتر در سنین پیری است اما در جوانان هم دیده می‌شود شیوع آن در تمام مناطق دنیا یکسان است یعنی درصد شیوع بیماری با تغییر در منطقه خیلی فرق نمی‌کند بطور کلی بیماری پارکینسون بر اثر از بین رفتن سلول‌های ترشح کننده ماده‌ای به نام دوپامین است رخ می‌دهد. افزایش نسبت استیل کولین به دوپامین در عقده های قاعده ای مغز موجب علائم ترمور ، ریجیدیتی عضلات وکندی حرکات میشود.

علائم بیماری پارکینسون :

بیماری پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری پارکینسون مشخص می‌شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند.

در مراحل اولیه بیماری پارکینسون، ارتعاش اندام ملایم و معمولا در یک طرف بدن وجود دارد و احتیاجی نیز به درمان بیماری پارکینسون ندارد اما با پیشرفت بیماری فردی که دست لرزان خود را در جیب یا پشت خود پنهان می‌کند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش مدام در دست می‌گیرد، دیگر قادر به پنهان کردن لرزشهای شدید اندام به ویژه به هنگامی که می‌خواهد تمرکز بیشتری به خود دهد نیست.

چهار علامت شایع بیماری پارکینسون ارتعاش دست و پا در حالت استراحت، آرام شدن حرکت،سختی حرکت، دست و پا یا بدن تعادل بد در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار پارکینسون دیده شود، مخصوصاً وقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود، تشخیص بیماری پارکینسون داده می‌شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار پارکینسون ممکن است در اوایل، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می‌کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می‌کند. اولین نشانی‌های بیماری پارکینسون مجموعه‌ای متفاوت از ارتعاش، برادیکنسیا، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولاً علایم بیماری پارکینسون ابتدا در یک سمت بدن پدیدار می‌شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می‌کنند.

تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می‌دهد، از جمله ثابت شدن حالت صورت و یا حالت خیرگی چشم. علاوه بر این‌ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیر قرارگرفته عوارض دیگر (عادی) بیماری پارکینسون است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه‌های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند، ارتعاش را به عنوان “لرزش” بدانند، برادیکنسیا را به “آرام شدن عادی” و سفت شدن عضلات را به “آرتروز” ربط بدهند. حالت قوز (stooped) بیماری پارکینسون را هم خیلی از این افراد به سن یا پوکی استخوان (osteoporosis) ربط می‌دهند. هم بیماران مسن و هم بیماران جوان ممکن است بعد از بیش از یک سال که با این عوارض روبرو بوده‌اند برای تشخیص به متخصص پارکینسون در تهران مراجعه کنند.

برای بهبود بیماری پارکینسون خود به بهترین متخصص پارکینسون در تهران (کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید ) مراجعه کنید.

درمان تیک عصبی و طب سوزنی

post_image

تیک عصبی

تیک به عنوان نوعی حرکت سریع و غیر ارادی گروهی از عضلات تشکیل دهنده اسکلت بدن تعریف می‌شود. تیک‌،یکی از شایع‌ ترین مشکلات روانی است که به گفته کارشناسان دلایل شیوع آن چندان مشخص نیست،ولی تخمین زده می‌ شود بین ۵ تا ۲۵ درصد کودکان در سنین مدرسه نیز نوعی از اختلال تیک را تجربه می ‌کنند. تیک ‌ها حرکات غیرطبیعی ناگهانی،مکرر،سریع و هماهنگی هستند که معمولا به راحتی قابل تقلید هستند

حرکات به‌ صورتی مشابه مکررا رخ می ‌دهند و بیمار قادر است به ‌صورتی ارادی برای مدتی کوتاه آن ها را مهار کند،اما این امر ممکن است سبب اضطراب بیمار شود.تیک‌ ها در نتیجه فشار روانی تشدید می ‌شوند و حین فعالیت‌ های ارادی و تمرکز فکری کاهش یافته و در خواب از بین می‌ روند.

عوامل متعددی چون اضطراب ممکن است در مسیر این بیماری تاثیرگذار باشند. تیک‌ ها را فعالیت‌ های حرکتی – صوتی می ‌داند که به ‌صورت ناگهانی اتفاق می‌ افتند و در آن، فرد توان مقاومت خود را از دست داده و ظاهرا مقابله با‌ آن هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.

روش های درمانی تیک

اولین روش، عدم توجه مستقیم به تیکها می‌باشد که توسط خانواده اعمال می‌گردد و در صورت پایدار و مزمن بودن می‌توان از روش‌های غیردارویی از جمله Habit Reversal Training (HRT) آموزش معکوس کردن عادت که شامل ۵ مرحله می‌باشد استفاده نمود:
▪ توصیف و تکرار تیک در آینه
▪ پیدا کردن جزئیات تیک توسط درمانگر
▪ تمرین شناسایی اولین علامت رخداد تیک
▪ آنالیز موقعیتی که تیک در آن رخ می‌دهد
▪ آموزش پاسخ فیزیکال عکس توسط بیمار ۱ تا ۳ دقیقه
با آموزش این روش به کودک، بیمار می‌تواند علائم را تحت کنترل خود درآورد.

فرد مبتلا را دعوا و یا مسخره نکنید، به جای آن رژیم غذایی و یا شیوه زندگی او را تغییر دهید.

بیشتر تیک های عصبی به استرس و اضطراب ربط دارد. ایجاد آرامش از طریق ورزش های تنفس عمیق به مرور زمان این عارضه را برطرف خواهد کرد. عادت هایی مانند کشیدن گوش به علت خجالتی یا عصبی بودن به مرور زمان به تیک عصبی تبدیل می شود. بنا براین سعی کنید این عادت ها را رفع کنید.

گاهی اوقات این حالت ها بر اثر کمبود ویتامین و ماده معدنی مانند منیزیم در بدن ایجاد می شود. مصرف قرص های مولتی ویتامین می تواند در رفع این عارضه موثر باشد. اگر علت این عارضه مصرف داروی معینی است، با پزشک مشورت کنید تا داروها را تغییر دهد. تیک های مربوط به اضطراب، مسائل عاطفی و روحی یا حالت عصبی را می توان با درمیان گذاشتن استرس ها و مشکلات زندگی با فرد نزدیکی به حداقل رساند و گاهی نیز از بین برد.

طب سوزنی را امتحان کنید!

قرن هاست که بشر برای دستیابی به شیوه‌های بهتر درمان بیماری‌ها تحقیق و بررسی می‌کند. طب سوزنی یا همان طبق سنتی چین به عنوان یکی از این گزینه‌ها همواره مطرح بوده است.

طب سوزنی با مکانیزم های مختلف به بازگرداندن توازن ارگان های داخلی بدن کمک کرده و با انجام دوره درمانی بدن به شرایط سلامت خود بر می گردد یا نزدیک می شود. در نتیجه، در دران تیک های عصبی نیز می توان از طب سوزنی استفاده کرد.

منبع:  ویستا     سیمرغ    آفتاب