پرسش: پسر ۱۵ ماهه من هنگام را رفتن  پای خود را به داخل می‌گذارد . متخصص اطفال این اطمینان را به من داده که این وضعیت طبیعی است و با رشد او از بین می‌رود. اما من همچنان از این مسئله نگران هستم.آیا این وضعیت مشکلی در راه رفتن او ایجاد نمی‌کند؟ آیا او توانایی ورزش کردن را دارد؟ آیا پزشکان می‌توانند به طور مستقیم درمانی را روی او انجام دهند؟

 پاسخ: بسیاری از کودکان نوپا هنگام راه رفتن پای خود را به سمت داخل متمایل می‌کنند که به این وضعیت (راه رفتن پنجه کبوتری) می‌گویند. نام علمی آن toeing gait  است و معمولا بدون هیچ درمانی خود به خود بهبود می‌یابد. در بسیاری موارد کودکان با وجود داشتن این مسئله بدون هیچ مشکلی راه می‌روند، می‌دوند و بازی و ورزش می‌کنند. در گذشته ، کفش‌های خاص و بریس هایی برای درمانin_toeing  استفاده می‌شد. در سنین پایین‌تر از ۳ سال از این وسایل استفاده نمی‌شود.

پرسش: علت راه رفتن کودکان با پنجه پا به داخل چیست؟

پاسخ: زمانی که جنین در رحم مادر رشد می‌کند، استخوان تیبیا (بزرگ‌ترین استخوان بین زانوها و مچ پا) به سمت داخل می‌چرخد تا در داخل رحم فیت شود. گاهی اوقات استخوان فمور ( استخوان بین لگن و زانوها) هم به سمت داخل می‌چرخد. بنابراین زمانی که کودک در حال یادگیری راه رفتن است، پاهایش را به سمت داخل می‌گذارد.

چرخش پا به داخل (in_toeing)  تدریجا از بین می‌رود، توجه به بهبودی روز به روز برای والدین دشوار است. پزشکان معمولا به والدینی که نگران راه رفتن به سمت داخل کودکانشان هستند پیشنهاد می‌دهند که یک فیلم از هنگام راه رفتن کودک (از روبرو و پشت سر) از او بگیرند، سپس ۱ سال بعد فیلم دیگری از او بگیرند. با نگاه کردن و مقایسه فیلم‌ها به راحتی می‌توانند سیر بهبودی in_toeing  را تشخیص دهند.

1

اگر بهبودی رخ نداده بود، می‌بایستی با پزشک مشورت کنند. گاهی اوقاتin_toeing  نشانه آسیب یا بیماری است، و کودک به ارزیابی و درمان نیاز دارد. در صورت مشاهده موارد زیر به پزشک مراجعه نمایید:

ü      در صورتی که in_toeing  همراه با لنگیدن باشد

ü      اگر کودک در ناحیه پا درد داشته باشد

ü      اگر راه رفتن را به میزانی که انتظار دارید یاد نمی‌گیرد

ü      اگر in_toeing مدام درحال بدتر شدن باشد

ü      اگر یکی از پاها بیشتر از پای دیگربه سمت داخل متمایل شده باشد

ü      اگر کودک ۳ سال به بالا باشد و روند بهبودی‌اش را شروع نکرده باشد.

پرسش : آیا گودی کف پای کودکان اغلب ارثی است؟

پاسخ : کف پای گود کودک (پای طاقدیسی) تغییر شکلی می‌باشد که در آن قوس طولی پا افزایش پیدا کرده است. این عارضه در نقطه مقابل صافی کف پا قرار می‌گیرد. بسیاری از والدین قوس زیاد پای کودکشان را مطلوب می‌دانند، اما زیاد بودن قوس پا بیش از حالت طبیعی، می‌تواند عوارض بیشتری از صافی کف پا باشد.

2

پرسش: بروز کف پای گود در کودکم  چه علتی می‌تواند داشته باشد؟

پاسخ: اغلب این عارضه در نوزادان به علت عدم تعادل عضلانی و اختلالات یا بیماری‌های عصبی ایجاد می‌شود.

در کودکان،  کف پای گود می‌تواند  به علت فلج اطفال، فلج مغزی  و لاغر شدن عضلات قسمت خارجی ساق اتفاق بیافتد.

در نوجوانان، معمولا چرخش پاشنه به داخل ، علت اصلی که  این عارضه است.

گودی زیاد کف پا کهpes cavus  گفته می شود، بیشتر در سنین ۸ تا ۱۰ سالگی دیده می‌شود و اغلب در پای والدین کودک نیز چنین تغییر شکلی ممکن وجود داشته باشد.

پرسش: چه علایم و عوارضی در پی گودی زیاد کف پا ممکن است برای کودکم ایجاد شود؟

پاسخ : افزایش قوس طولی کف پا ، زاویه دار شدن قوس عرضی پا ، چرخش داخلی پاشنه، کاهش دامنه حرکتی خم شدن مفصل کف پایی بند انگشتی، احساس درد در عضلات جلوی ساق پا و در ناحیه کف پا در سرتاسر کف پایی، احساس خستگی زودرس در راه رفتن و ایستادن‌ها، کاهش تعادل و راه رفتن غیر موزون ، ساییدگی جانب خارجی و ناحیه پاشنه کفش و فرسودگی غیر معمول آن.

پرسش: در صورت مشاهده علایم گودی زیاد کف پای  کودکم چه کار کنم؟

پاسخ: در صورت مشاهده علایم در کودکتان می‌بایستی کودک تحت ارزیابی دقیق با اسکنرهای کف پا و معاینه چشمی توسط پزشک متخصص ارتوپدی یا طب فیزیکی و یا کارشناس ارتوپدی فنی قرار گیرد.

پرسش: پزشک برای پیشگیری و درمان گودی کف پای کودکم چه کارهایی انجام می‌دهد؟

پاسخ : پس از تشخیص پزشک مبنی بر گودیِ زیادِ کف پای کودکتان، پیشنهادات زیر را برای شما دارد:

  1. جلوگیری از پوشیدن کفش‌های تخت(بدون پاشنه)، (استفاده از کفش‌های پاشنه کوتاه)
  2. جلوگیری از پوشیدن کفش‌های تنگ که در جلوی پا باعث فشردگی پنجه و از بین رفتن قوس قدامی می‌شود
  3. استفاده از کفی طبی سفارشی ساخت که قوس پا را پر کند و باعث تنظیم فشارهای کف پا می‌شود
  4. استفاده از کفش طبی مناسب که مخصوص پای کودک ساخته می‌شود.

پرسش: صافی کف پا را از چه سنی و چگونه در کودکم پیگیری کنم؟

پاسخ: در دوره نوزادی و شیرخوارگی، به علت وجود چربی زیاد در پا، قوس کف پا قابل مشاهده نیست ،به تدریج که این چربی‌ها کاهش می‌یابد، در کف پای فرزندتان قوس کف پا نیز خود را نشان می‌دهد و به عبارت دیگر تا حدود ۲ سالگی قوسی در کف پای فرزندتان نخواهید دید ولی به تدریج و با افزایش سن، قوس کف پا پدیدار می‌شود.

3

پرسش: صافی کف پا چه عواقبی می‌تواند داشته باشد؟

پاسخ: در واقع صافی کف پا در دراز مدت منجر به بروز عوارضی نظیر خار پاشنه، زانو درد، کمر درد و حتی منجر به سردرد می‌شود. کف پای صاف دو نوع ساختاری و عملکردی دارد و استخوان بندی استخوان‌های پا به نحوی است که در نوع ساختاری شکل گیری قوس کف پا انجام نمی‌شود. در این نوع ، معمولا درمان به صورت جراحی انجام می‌شود.

کف پای صاف می‌تواند ناشی ازضعف عضلات و بافت همبند پا، وزن زیاد و یا ژنتیکی باشد که در این موارد درمان‌های متعددی در نظر گرفته می‌شود. با انجام روش‌های فیزیوتراپی  و تمرینات و ورزش‌های توصیه شده به بیماران، کم شدن قوس کف پا با تقویت عضلات رفع می‌شود. پوشیدن کفش‌های نامناسب در دوران کودکی نیز موجب بروز این عارضه می‌شود.

علایم صافی کف پای کودکان:

اگر کودکتان در هنگام ایستادن به پا درد مبتلا می‌شود.

اگر کودکتان در هنگام راه رفتن و دویدن به پا درد مبتلا می‌شود.

اگرکودکتان به هنگام خواب به پادرد مبتلا می‌شود.

اگر کودکتان در حرکت خود اختلال دارد.

و مهم‌تر از همه اینکه اگر کودکتان به هنگام پیاده روی و یا دویدن احساس خستگی زودرس دارد.

اگر کودک شما این علائم را دارد، اکنون زمان ارزیابی کودکتان فرا رسیده است.

در واقع می‌بایستی کودک شما به پزشک  مراجعه کرده و درصورت تشخیص صافی کف پای کودک اقدامات لازم را جهت اصلاح و جلوگیری از پیشروی این عارضه (که شامل استفاده از کفش طبی، کفی طبی، صندل طبی، حرکات اصلاحی و ...) انجام دهید.

4

پرسش: وضعیت غلط و راستای نادرست بدن فرزندم چه عواقبی را برای وی دارد؟

پاسخ: وضعیت غلط در دراز مدت باعث ایجاد خستگی زودرس، درد و سفتی در عضلات به خصوص عضلات گردن و پشت می‌شود و کم کم این سفتی به مفاصل گسترش می‌یابد و بروز آرتروز را سریع‌تر می‌کند.

پرسش: برای بهتر شدن راستای بدن کودکم چه نکاتی را باید رعایت کنم؟

پاسخ :

  • در هنگام ایستادن: می‌بایستی سر را بالا نگه داشته، کمی چانه را جلو دهد، و شانه ها عقب باشند. سینه بالا و شکم تو باشد تا بیشترین میزان تعادل را داشته باشد.

5

  • در هنگام نشستن: از فرزندتان بخواهید که حتی المقدور از صندلی استفاده کند (ترجیحا  صندلی که پشت آن نرم باشد). اگر از میز جلوی صندلی استفاده می‌کند، باید تا حد آرنج  او بالا بیاید. هرچند مدت بهتر است از صندلی بلند شده و حرکات کششی انجام دهد.

6

  •  وقتی پشت کامپیوتر کار می‌کند: در طول ۲۰ دقیقه یک  یا دو باربه خود استراحت دهد. صفحه کامپیوتر حدود ۱۵ درجه زیر چشم‌هایش باشد.

7

  • در هنگام خواب: بهتر است که رو به پهلو بخوابد و بالشتش طوری باشد که سر همسطح ستون فقرات باشد و کج نشده باشد . به هیچ عنوان نباید رو به شکم بخوابد. رنج  او بالا بیاید. هرچند مدت بهتر است از صندلی بلند شده و حرکات کششی انجام دهد.

 8

  • در هنگام مطالعه کردن: اصولا بهترین وضعیت برای مطالعه، نشستن پشت میز است. شیوه صحیح  قرار گرفتن وضعیت بدنی در هنگام مطالعه، در اغلب دانش آموزان رعایت نمی‌شود. بهترین روش مطالعه استفاده از میز و صندلی مناسب و تنظیم صحیح آن است. به طوری که صندلی نباید کوتاه یا  بلند باشد. دانش آموزان بهتر است موقع مطالعه صندلی را به میز نزدیک‌تر کنند و در حالتی قرار بگیرند که قوز نکنند و یا دست‌ها به حالت افتاده نباشند.

9

پرسش:  کودکم در هنگام استفاده از  کوله پشتی چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

پاسخ: نکته اول اینکه کوله پشتی باید متناسب با جثه دانش آموز باشد.  لطفا از خرید کوله پشتی در اندازه‌های بزرگ برای کودکان خودداری کنید. در حالت طبیعی، کوله پشتی پس از آویزان کردن باید حدود ۳ سانتی متر بالاتر از خط ( گودی کمر) قرار بگیرد. کوله پشتی باید چرمی یا برزنتی باشد تا به راحتی تغییر شکل ندهد و شکل آن با محتویاتش همگن بماند.

تسمه‌های کوله پشتی باید طوری  تنظیم شود  که کوله از ناحیه آخرین مهره کمری که به موازات خط ناف در ناحیه پشتی قرار می‌گیرد، پایین‌تر نیامده و شانه‌ها را به طرف عقب نگه دارد. به طور کلی، کوله پشتی و محتویات آن باید کم‌ترین وزن را به  بدن دانش آموز وارد کند. جنس کوله باید سبک باشد که خود موجب اضافه وزن نشود و باید دو بند برای قرار گرفتن بر روی دو شانه داشته باشد. کوله پشتی‌ها باید دو بند ضخیم داشته باشند.

بند نازک کوله پشتی ، به رگ عصب و خونی آسیب وارد کرده و احتمال ایجاد دردهای عصبی مزمن و ناراحتی‌های پوستی را افزایش می‌دهد.

آویزان کردن کوله از یک طرف بدن، باعث کج شدن اندام فرد و آسیب به ستون مهره‌ها می‌شود. تسمه‌های کوله پشتی باید به طور متقارن تنظیم شده باشد. عدم تقارن دو تسمه، موجب برهم خوردن تعادل بدن می‌شود. دو بند کوله پشتی باید روی سینه قرار بگیرند و بهتر است از کوله پشت‌هایی که دارای بندهایی با حداقل عرض ۵ سانتی متر هستند، استفاده کند.

  • در هنگام مطالعه کردن: اصولا بهترین وضعیت برای مطالعه، نشستن پشت میز است. شیوه صحیح  قرار گرفتن وضعیت بدنی در هنگام مطالعه، در اغلب دانش آموزان رعایت نمی‌شود. بهترین روش مطالعه استفاده از میز و صندلی مناسب و تنظیم صحیح آن است. به طوری که صندلی نباید کوتاه یا  بلند باشد. دانش آموزان بهتر است موقع مطالعه صندلی را به میز نزدیک‌تر کنند و در حالتی قرار بگیرند که قوز نکنند و یا دست‌ها به حالت افتاده نباشند.

10

 

پرسش :  احساس می‌کنم کودکم هنگام راه رفتن پاهایش را رو به داخل می‌گذارد ، چه علتی می‌تواند داشته باشد و در جهت اصلاح و بهبودی آن چه اقدامی می‌توانم انجام دهم؟

پاسخ : علت راه رفتن رو به داخل ممکن است مشکلات ساختمانی در زاویه سر استخوان ران و یا به دلیل چرخش در استخوان ساق و یا کوتاهی عضلات اطراف ران باشد.

در صورتی که کودکتان در هنگام راه رفتن، نوک انگشتان دو پا را به هم نزدیک کند و یا انگشتانش به سمت داخل انحراف داشته باشند، می‌بایستی برای اصلاح آن، کشش عضلات به درون چرخاننده پا انجام شود و جهت تقویت عضلات نازک نی اقدام شود که این با  حرکات اصلاحی درمانی قابل انجام است، همچنین استفاده از ارتزها (نظیر کفش‌های مخصوص، کفی مخصوص ، صندل مخصوص و...) تا حدوی می‌تواند  پا را به وضعیت نرمال برگرداند.

11

پرسش: چگونه کودک من حرکت می‌کند و به راه می‌افتد؟

پاسخ: اگرچه بعضی از کودکان اولین گام‌های خود را قبل از ۱ سالگی بر می‌دارند.اما بیشتر بچه‌ها را رفتن را در ماه‌های بعد از ۱ سالگی به خوبی یاد می‌گیرند. به کودکانی که به تازگی راه رفتن را یاد می‌گیرند نوپا(toddler) می‌گویند. چون آنها به صورت تاتی را می‌روند و پاهای خود را به صورت جدا از هم می‌گذارند و بین قدم‌هایشان مکث می‌کنند. آن‌ها ابتدا یک پا را به سمت جلو می‌گذارند سپس پای دیگر را از زمین بر می‌دارند.

۶ ماه بعد از برداشتن اولین گام، سیر راه رفتن نوپا پیشرفت می‌کند و او سعی می‌کند دستانش را در دو طرف بدن خود نگه دارد (به جای آنکه دستانش را برای حفظ تعادل در روبرو قرار دهد) و در هنگام راه رفتن پاهایش را به همدیگر نزدیک‌تر می‌کند. همچنین تمایل  دارد که راه رفتنش را بیشتر به راه رفتن عادی یعنی حرکت از پاشنه به پنجه شبیه کند.

شما نمی‌توانید کودک نوپای خود را از زمین خوردن حفظ کنید، اما می‌توانید خطر آسیب دیدگی او را با قرار دادن وی روی فرش نرم و در جایی که  لبه‌ی تیز مبل و وسایل دیگر نباشد به حداقل برسانید. پس از اینکه چندماه از آغاز راه رفتن کودکتان گذشت،  اعتماد به نفس وی در راه رفتن بیشتر شده و وارد چالش‌های جدیدی مثل جمع کردن وسایل و برداشتن اشیا مشود، در حالی که یک وسیله را با خود می‌کشد حرکت می‌کند و می‌تواند از پله‌ها بالا برود. در اواسط ۲ سالگی ، کودک شما  دویدن را یاد می‌گیرد، می‌تواند توپ را پرتاب کند. در ۲ سالگی کودک شما می‌تواند بپرد. با پیشرفت راه رفتن کودک، وی نسبت  به محیط پیرامونش و اینکه وسایل چه کاری انجام می‌دهند کنجکاو می‌شود، بنابراین پیشنهاد می‌شود که شرایط امنی را برای آن‌ها فراهم کنید.

پرانتزی بودن پاهای کودکانی که تازه شروع به راه رفتن کرده‌اند معمولا به خودی خود اصلاح می‌شود. این وضعیت تا سن ۱۸ ماهگی به صورت فیزیولوژیک برطرف می‌شود. این حالت در کودکانی که زودتر از موعد راه می‌روند نیز شایع‌تر است. در برخی کودکان شاید با تاخیر تا سن ۳۰ ماهگی ادامه یابد اما اگر این حالت بیش از این ادامه پیدا کند نیازمند مداخله است.

پای ضربدری خوش خیم در کودکان در سنین ۳ تا ۵ سال شایع است و غالبا با صافی کف پا همراه است و در اکثر مواقع تا سن ۵ سالگی به مرور بهبود می‌یابد یا کمتر می‌شود اما اگر همچنان باقی بماند نیاز به درمان و مداخله دارد.

12

 

پرسش: راستای درست ستون فقرات در کودکان به چه صورت است و چگونه راستای غلط در آن‌ها ایجاد می‌شود؟

پاسخ: راستای صحیح به این صورت است که اگر از پهلو نگاه کنیم، می‌بایستی سه انحنای طبیعی ستون فقرات را ببینیم.اگر از جلو نگاه کنیم باید شانه‌ها، باسن و زانوها در یک سطح باشند. سر صاف باشد و چرخش یا خم شدگی به سمتی نداشته باشد. البته این طور نیست که همیشه کودکتان باید در این وضعیت باشد بلکه زمانی که در حالت ایستاده و شل ایستاده، بدنش باید تقارن داشته باشد و استرس‌ها در یک نقطه تجمع نیابند.

13

راستای غلط  در کودکان به دلایل زیر می‌تواند اتفاق بیفتد:

  • تصادفات ، آسیب و افتادن‌ها
  • استفاده  نا درست از کیف و کوله‌های مدرسه
  • بد خوابیدن
  • وزن بیش از حد
  • مشکلات بینایی
  • مشکلات پا یا کفش نامناسب
  • عضلات ضعیف یا عدم تعادل عضلانی
  • عادت‌های نادرست در نشستن، خوابیدن و ایستادن
  • تصویر ذهنی نادرست از خود (عدم اعتماد به نفس)
  • استرس بیش از اندازه
  • طراحی نادرست فضای مطالعه کردن

پرسش: تاندونیت آشیل چیست؟ و چه کسی به این عارضه مبتلا می‌شود؟

پاسخ: تاندون آشیل در پشت پا درست دربالای پاشنه قرار گرفته، این تاندون پاشنه را به دو ماهیچه ساق پا متصل کرده و با هر گام به پا فشار وارد می‌کند تا پا به سمت جلو برود. اگر تاندون به علت استفاده بیش از اندازه، بیش از حد متورم و تحریک شود می‌تواند منجر به وضعیت دردناکی به نام (تاندونیت آشیل) شود.اگر تاندونیت آشیل درمان نشود، می‌تواند منجر به یک بیماری مزمن شود که دراین صورت راه رفتن را تقریبا غیر ممکن می‌کند.

تاندونیت آشیل یک آسیب شایع دویدن است. اما این عارضه همچنین در بسکتبالیست ها، رقصنده ها، و یا کسانی که در پایشان استرس‌های مکرر دارند را نیز دچار می‌کند. این عارضه می‌تواند بسیار دردناک باشد.14

پرسش: علایم تاندونیت آشیل چیست؟

پاسخ: در اغلب موارد التهاب تاندون آشیل به آرامی و با کمی درد شروع می‌شود و سپس در طول زمان بدتر می‌شود، شایع‌ترین علایم التهاب تاندون آشیل:

۱٫درد خفیف یا درد در بالای پاشنه و در ساق پا، به خصوص بعداز دویدن یا انجام فعالیت‌های فیزیکی

۲٫سفتی و حساسیت در پاشنه، به خصوص هنگام صبح که به تدریج از بین می‌رود.

۳٫ تورم یا گره سفت در بافت در تاندون آشیل

۴٫ایجاد صدا در مچ پا در هنگام حرکت کردن

۵٫ضعف در ساق پای آسیب دیده

15

پرسش: التهاب تاندون آشیل به چه علتی به وجود می‌آید؟

پاسخ: این عارضه یک آسیب ورزشی شایع است که به علت فشار مکرر و شدید در تاندون آشیل ایجاد می‌شود. اما افراد غیر ورزشکار که استرس زیادی در پایشان تحمل می‌کنند نیز ممکن است تحت تاثیر قرار گیرند. سایر عواملی که به ایجاد التهاب تاندون آشیل کمک می‌کنند:

  • افزایش فعالیت: شروع یک برنامه آموزشی بعد از یک دوره بی تحرکی
  • ورزش‌هایی که نیاز به شروع و توقف ناگهانی دارند: به طور مثال تنیس و بسکتبال
  • تغییر در کفش،یا پوشیدن کفش‌های قدیمی یا کفش‌هایی که اندازه پا نیستند.
  • دویدن در سربالایی:نیروهایی که در سربالایی به تاندون آشیل وارد می‌شوند بیشتر از حد نرمال هستند.
  • ضعف عضلات ساق
  • ورزش کردن بدون گرم کردن بدن
  • دویدن یا ورزش کردن روی سطوح ناهموار
  • آسیب تروماتیک به تاندون آشیل

پرسش: چگونه می‌توان از التهاب تاندون آشیل جلوگیری کرد؟

پاسخ:

  • تلاش برای قوی نگه داشتن عضلات :عضلات قوی و انعطاف پذیر کارایی بیشتری دارند و بنابراین استرس کمتری به تاندون وارد می‌کنند.
  • افزایش تدریجی شدت و طول جلسات ورزشی:اگر بی تحرک هستید یا به تازگی یک ورزش جدید را شروع کرده‌اید ، حتما به این نکته دقت کنید.
  • همیشه قبل از دویدن یا انجام فعالیت‌های ورزشی خود را گرم کنید.
  • کشش انجام دهید: به خصوص عضلات ساق پا، همسترینگ ها، عضلات کوادریسپس و ماهیچه‌های رانی، این ماهیچه‌ها در هنگام دویدن به زانویتان ثبات می‌دهند.
  • از کفش‌هایی استفاده کنید که به راحتی فیت پایتان شوند .
  • سعی کنید از محیط‌های نرم  مثل چمن ورزش کنید.
  • اگر علایم تاندونیت آشیل را در خود می‌بینید ، فعالیت‌هایی مثل دویدن و انجام فعالیت‌هایی که روی پایتان استرس وارد می‌کنند را متوقف کنید.

پرسش: چگونه تاندونیت آشیل درمان می‌شود؟

پاسخ : در اغلب وارد التهاب تاندون آشیل در خانه درمان می‌شود.

  • فعالیتی که منجر به آسیب دیدگی می‌شود را متوقف کنید.
  • استراحت کنید.
  • به مدت ۱۵ دقیقه بعد از ورزش یا در صورتی که احساس درد در تاندون دارید ، روی تاندون آشیل یخ بگذارید.
  • دراز بکشید و پایتان را تا بالاتر از قلبتان بالا ببرید . اگر امکانش هست ، سعی کنید در حالتی که پایتان را بالا قرار داده‌اید بخوابید. این وضعیت به حداقل کردن تورم کمک می‌کند.
  •  از داروهای ضد التهابی استفاده کنید: داروهایی مثل ایبوپروفن به کاهش درد و تورم در مناطق اسیب دیده کمک می‌کنند.
  • سعی کنید از کفی‌های مناسب پایتان که پزشک برای شما تجویز می‌کند برای کفشتان استفاده کنید.

پرسش: انحرافات ستون فقرات  در کودکان چگونه است؟

پاسخ: انواع انحرافات ستون فقرات کودکان به ۳ دسته تقسیم می‌شود:

۱٫اسکولیوز: اگر انحراف جانبی (انحراف به چپ یا راست) به اندازه بیشتر از ۱۰ درجه  باشد به آن اسکولیوز می‌گویند.

۲٫کایفوز (قوز پشتی): اگر قوس ناحیه پشتی به سمت عقب زیاد شود (بیشتر از ۴۵ درجه) به آن کیفوز یا قوز پشتی می‌گویند.

۳٫لوردوز(گودی کمر): اگر گودی ستون فقرات کمری بیشتر از حالت طبیعی باشد.به آن گودی کمر یا لوردوز می‌گویند.

پرسش: علایم انحرافات ستون فقرات کودکان چگونه است؟                                                                                                             

پاسخ: در انحراف جانبی ستون فقرات یک شانه می‌تواند بالاتر یا پایین‌تر از شانه دیگر قرار گیرد، همچنین ممکن است استخوان کتف به سمت عقب برآمده شود، لگن از حالت موازی خارج شده و یک سمت  بدن بالاتر از سمت دیگر قرار گیرد.

در وضعیت کایفوز در ناحیه سینه‌ای قوسی بیش از حد طبیعی دیده شده و درلوردوز در ناحیه کمری گودی کمر بیشتر از حالت طبیعی دیده می‌شود.

در صورت مشاهده علایم مشکوک در کودک خود حتما به پزشک متخصص ارتوپد یا طب فیزیکی مراجعه کرده و تا قبل از سن بلوغ سعی کنید روند درمان را که شامل روش‌های جراحی یا غیرجراحی(از جمله استفاده از بریس های ستون فقرات و حرکات اصلاحی) می‌باشد، پیگیری کنید.

16

طراحی سایت و سئو

آدرس کلینیک دیباجی:

تهران،خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17


مشاوره ایگان از طریق تلگرام 09107803155

آدرس کلینیک مطهری:

آدرس کلینیک مطهری:
تهران، خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف


آمار بازدید