درمانگران باید با تمامی اختلالاتی که در مسیر تکاملی کودک بروز پیدا می کند آگاه باشند و پروتکل درمانی خود را بنحوی اجرا کنند تا قبل از وقوع این اختلالات ، بتوانند آنها را در مسیر قرار بدهند و از بروز عوارض ثانویه جلوگیری کنند.

ما در طب با دو لغت مواجه هستیم: ۱- درمان( Care)، یعنی رفع کامل ضایعه ۲- بهبودی(Treatment )،؛ یعنی بهتر شدن بیماری. در حالیکه در فارسی این دو لغت جا به جا با یکدیگر استفاده می شوند اما در اکثر مشکلات طبی تقریبا درمان کامل وجود ندارد ولی بهبودی وجود دارد که ما به آن هم می توانیم درمان بگوییم.

تقریبا، اکثر بیماریهای مزمن در ابتدا مسیر بهبودی آنها مشخص شد و بمرور با پیشرفت دانش طب به درمان تبدیل شد.

در ضایعه سندرم داون درست است که ما  کروموزوم مخرب اضافی را نمی توانیم حذف کنیم ولی خوشبختانه جزء بیماریهایی می باشد که در مورد نوروپاتولوزی (اشکال مغزی نخاعی)آن تحقیقات و اقدامات زیادی انجام شده است. تقریبا کلیات نوروپاتولوزی که این کروموزوم ایجاد می نماید تا حدود زیادی مشخص شده است وقتی پاتولوزی یک ضایعه مشخص شود، برای آن می توان مسیر درمان طراحی نمود و یا حداقل، عملکرد تخریبی آن را محدود نمود.

نوروپاتولوزی سندرم داون مورد مطالعه زیادی قرار گرفته است و چند اختلال عمده که در کودکان مبتلا بارز می باشد شلی عضلات(Hypotony) تمام بدن و اندامها است. باید توجه کرد بدلیل تاثیر سوء کوروموزوم اضافی، مراحل تکاملی(mileston )کودک در تمامی مراحل رشد دچار اختلال خواهد شد که این امر یک مشکل ذهنی، حرکتی را سبب می گردد.

در طی یک مطالعه تحقیقی بر روی سندروم داون مشخص شد که پروتکل ها و درمان ها بر مبنای نوروپاتولوزی(اشکالات مغزی نخاعی)نمی باشد در حالیکه مشکلات ظاهری کودکان مبتلا به سندرم داون مانند بزرگی زبان و باز بودن دهان تا حدودی با اعمال جراحی قابل رفع می باشد. همچنین با برنامه های منظم توانبخشی ، شلی عضلات، کندی مراحل رشد نیز، تا حدود زیادی قابل کنترل می باشد. ولی در مواردی تاثیر پذیری منفی کروموزوم اضافی بحدی است که اقدام منسجم توانبخشی سندروم داون هم نمی تواند تمام اختلالاتی که در کودک بوجود می آید را کنترل کند اما اگر پروسه درمان سندرم داون بر اساس نقص های مغزی نخاعی استوار باشد تقریبا تمام اختلالاتی که قرار است در کودک ایجاد شود قابل کنترل خواهد شد و در مواردی هم قابل رفع می باشد.

در درمان یا کنترل علائم منفی کلینیکی کودک مبتلا به سندرم داون باید به موارد زیر اهمیت داده شود:

۱- با در نظر گرفتن اینکه تشخیص این کودکان به محض تولد ممکن است، هدایت سریع آنها به سیستم توانبخشی ضروری است تا با قرار گرفتن کودک در مسیر درمان صحیح حداقل اختلالات نوروپاتولوزی بوجود آید.

۲- والدین کودک مبتلا به سندرم داون باید آمادگی این امر را داشته باشند که حداقل روزی۳-۵ ساعت با کودک خود در منزل تمرین کنند که این تمرینات بر اساس اقدامات توانبخشی (کاردرمانی ذهنی، جسمی و گفتار درمانی) و زیر نظر درمانگران باید صورت بگیرد. ضروری است تا پروسه درمان توانبخشی بطور منظم و مستمر تا۵ سالگی ادامه پیدا کند.

۳- درمانگران توانبخشی باید با تمامی اختلالاتی که در مسیر تکاملی کودک بروز پیدا می کند آگاه باشند و پروتکل درمانی خود را بنحوی اجرا کنند تا قبل از وقوع این اختلالات ، بتوانند آنها را در مسیر قرار بدهند و از بروز عوارض ثانویه جلوگیری کنند. بطور مثال می دانیم که از همان ابتدا یک تنبلی ذاتی (Hypo activity ) در کودکان مبتلا به سندرم داون وجود دارد که می توان استفاده از رفلکسهای اولیه کودک، اولین پارامترهای تحرک را در کودک ایجاد کنیم که با این امر نه تنها مفاصل کودک را به حرکت درآورده ایم، بلکه می توانیم با ایجاد شرایط محیطی مناسب و انگیزش در کودک، وی را به تحریک بیشتر در جهت ارتقاء تکامل رشدی تشویق کنیم. قبل از تحریک این رفلکسها و یا همراه با آن می توانیم از ماساژ اندامها به خصوص کف دستهاو پاهااستفاده کنیم با انجام دادن ماساژ، کودک از تمام اعضاء بدن خود آگاهی پیدا خواهد کرد و همچنین یک تحریک حسی مناسب برای کودک می باشد.

لازم به ذکر است که در مسیر رشد سیستم نخاعی وساقه مغز، رفلکسهای متفاوتی وجوددارد و با تحریک این رفلکسها یکسری حرکات رفلکسی (غیر ارادی) بروز پیدا می کند، حال اگر این تحریکات همراه با تحریکات بینایی و شنوایی باشد موجب بروز انگیزه در کودک مبتلا به این بیماری خواهد شد که به دنبال آن یکسری حرکات هدفمند و ارادی دریافت خواهیم کرد.

۴- لازم است در پروسه درمان سندرم داون ، روند تخریب کروموزوم اضافی را والدین متوجه شوند، در هر صورت این کروموزوم فرایند تخریبی در سیستم مغزی نخاعی کودک بمرور ایجاد می کند، و اگر زمانی ما در انجام درمان غفلت کنیم این عملکرد تخریبی این کروموزوم شدت می یابد. بدین صورت که در ۶ سال اول زندگی ضروری است از امکانات وسیعEarly Intervention  کمال استفاده راببریم، برای انجام Intersive Rehabilition ، انجام درمان توانبخشی (روزی ۳-۵ ساعت) در منزل و مراکز توانبخشی سندروم داون ضروری است و بعد از آن هم هیچگاه نباید تمرینات توانبخشی سندرم داون به خصوص ورزشها قطع شود. علاوه بر آموزش کلاسیک، به آرزوی روزی هستیم که کودکستان و دبستانهایی برای این کودکان باانجام دادن برنامه مداوم ورزشی در نظر گرفته شود و هم مسئله آموزشی آنها صورت بگیرد چرا که این دو مسئله شدیدا در کودک مبتلا به این عارضه به هم وابسته هستند.

۵- از انجاکه فرایندهای تصحیح ساختار و عملکرد نورون منحصرا به وسیله توانبخشی سندرم داون اندامها میسر نیست، باید تحت نظر یک تیم توانبخشی که پایه هایNeuro Rehabilition  آن بر اساس نوروپاتولوزی این بیماری می باشد، انجام شود و در جهت افزایش توجه و تمرکز رفع اختلالات حسهای (Extroceptive) و عمقی(Proprioceptive) و همچنین مراحل آموزشی حرکتMotor learning ، شناخت (cogntive)اقدامات لازم را انجام بدهند.

برای مطالعه " کاربردهای طب فیزیکی و توانبخشی " کلیک کنید .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*



کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید
آدرس کلینیک دیباجی: خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک ۱۷

آدرس کلینیک مطهری: خیابانَ ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد (افتخار سابق)،پلاک ۳۴، طبقه همکف

-

Tagged with:  




آدرس کلینیک دیباجی:

تهران،خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17


مشاوره رایگان از طریق تلگرام 09107803155

آدرس کلینیک مطهری:

آدرس کلینیک مطهری:
تهران، خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف


آمار بازدید